Βιολάντα: Πως το άνοιγμα μιας βρύσης πυροδότησε την φονική έκρηξη – Από τον Ιούνιο αναφορές για μυρωδιά προπανίου

 Η δικογραφία περιλαμβάνει περισσότερες από 50 καταθέσεις εργαζομένων και εξειδικευμένων εμπειρογνωμόνων, καθώς και φωτογραφίες και βίντεο από τον τόπο της τραγωδίας

Οι καταθέσεις εργαζομένων στο εργοστάσιο της Βιολάντα στα Τρίκαλα καθώς και εμπειρογνωμόνων που περιλαμβάνονται στη δικογραφία για την φονική έκρηξη, αποκαλύπτουν πως η οσμή προπανίου ήταν έντονη από τον Ιουνίου.

Άπλετο φως στη Βιολάντα, μαύρο σκοτάδι στα Τέμπη

 

Του Ανδρέα Καψαμπέλη

Μέσα σε μία μόλις ημέρα εντοπίστηκε με απόλυτη βεβαιότητα το ακριβές αίτιο της έκρηξης και της πυρκαγιάς στη Βιολάντα, που κόστισαν τη ζωή σε πέντε ανθρώπους. Ο χώρος αποκλείστηκε άμεσα, σαρώθηκε εξονυχιστικά από ειδικούς επιστήμονες, τηρήθηκαν κατά γράμμα όλα τα προβλεπόμενα πρωτόκολλα ασφαλείας και έρευνας, ελέγχθηκε κάθε εκατοστό του χώρου αλλά και του υπεδάφους και ακολούθησαν επίσημες, τεκμηριωμένες ανακοινώσεις από τις αρμόδιες Αρχές. Οι υπεύθυνοι συνελήφθησαν χωρίς καθυστέρηση και σχηματίζεται δικογραφία εις βάρος τους, όπως ακριβώς προβλέπει το κράτος, όταν λειτουργεί κανονικά.

Τα υπόγεια δεν είναι είδηση. Είναι καθεστώς.

 Δεν είναι είδηση ότι ο Κωνσταντίνος Τζιωρτζιώτης της Βιολάντα κινείται εδώ και χρόνια μέσα στο ίδιο πολιτικό σύμπαν με τη Νέα Δημοκρατία και πρόσωπα πρώτης γραμμής, όπως ο Κώστας Αγοραστός.

Αυτά δεν αποκαλύπτονται. Κυκλοφορούν ελεύθερα στους διαδρόμους της εξουσίας.

Δεν είναι είδηση ούτε η ίδρυση «αναπτυξιακών» σχημάτων με τη μορφή αστικών μη κερδοσκοπικών εταιρειών, βαφτισμένων πρόχειρα ως αγροτικοί συνεταιρισμοί, με έδρα πανεπιστημιακές σχολές και επικεφαλής πολιτικά πρόσωπα εν ενεργεία

.

Στην προκειμένη περίπτωση, με μπροστάρη τον Λευτέρη Αυγενάκη.

Το έργο το έχουμε ξαναδεί. Αλλάζει μόνο το σκηνικό.

Είδηση θα ήταν αν το κράτος δεν λειτουργούσε ως θερμοκήπιο συγκεκριμένων συμφερόντων.

Αν δεν υπήρχαν οι «όροι» και οι «προϋποθέσεις» που φτιάχνονται κατά παραγγελία.

Αν δεν κατευθύνονταν τα νερά της εξουσίας πάντα προς τις ίδιες δεξαμενές.

Στο σύστημα Μαξίμου, όμως, τα υπόγεια είναι πιο σημαντικά από τους ορόφους.

Εκεί γίνονται οι πραγματικές συνδέσεις. Εκεί δίνονται οι πραγματικές εγκρίσεις.

Ορατές και αόρατες. Θεσμικές και άτυπες. Δηλωμένες και… αδήλωτες.

Μέχρι να καθαρίσουν αυτά τα υπόγεια, δεν θα μιλάμε για σκάνδαλα.

Θα μιλάμε για κανονικότητα.

Και αυτή είναι η πιο επικίνδυνη είδηση απ’ όλες.

Πασχάλης Θ. Τόσιος