Το «πράσινο φως» της Βουλής, οι πολιτικές σκιές και το κρίσιμο δίλημμα του πρώην επιτρόπου
Σε τροχιά δραματικών εξελίξεων εισέρχεται η υπόθεση του Qatargate, καθώς την Πέμπτη η Βουλή των Ελλήνων αναμένεται να άρει την ασυλία του Δημήτρη Αβραμόπουλου, εκθέτοντας ανεπανόρθωτα την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Το Μέγαρο Μαξίμου, που επί μήνες προσπαθούσε να υποβαθμίσει τις βαρύτατες πολιτικές και ποινικές προεκτάσεις του σκανδάλου, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπο με την πραγματικότητα ενός διεθνούς διασυρμού της χώρας. Η διαχείριση της υπόθεσης από την κυβερνητική πλειοψηφία αποδεικνύει την προσπάθεια συγκάλυψης και καθυστέρησης, αφήνοντας εκτεθειμένους τους θεσμούς και επιβεβαιώνοντας ότι το πολιτικό σύστημα λειτουργεί με δύο μέτρα και δύο σταθμά όταν πρόκειται για κορυφαία στελέχη του ευρωπαϊκού μηχανισμού.
Το αμείλικτο δίλημμα και οι μεθοδεύσεις του πρώην υπουργού
Μετά την άρση της ασυλίας, το μπαλάκι περνάει στο Τμήμα Εκδόσεων της Εισαγγελίας Εφετών, ενώ ο Δημήτρης Αβραμόπουλος βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα ξεκάθαρο δίλημμα, συναίνεση ή μπλόκο στην παράδοσή του στις βελγικές Αρχές. Αν επιλέξει να αρνηθεί τη μεταγωγή του, η κατάσταση περιπλέκεται επικίνδυνα, αναδεικνύοντας την αγωνία του να αποφύγει τη δικαιοσύνη των Βρυξελλών. Το γεγονός ότι ο Άρειος Πάγος έχει ήδη απορρίψει την αίτηση ακύρωσης αφήνει ως μοναδική ελπίδα την απευθείας προσφυγή στη βελγική Δικαιοσύνη. Η στάση αυτή εκθέτει ανεπανόρθωτα την κυβέρνηση, η οποία ανέχτηκε και προστάτευσε πρόσωπα που τώρα συνδέονται άμεσα με το σκάνδαλο Qatargate.
Η θεσμική απαξίωση και το βαρύ κόστος για τη χώρα
Η υπόθεση Αβραμόπουλου δεν αποτελεί απλώς μια μεμονωμένη δικαστική εκκρεμότητα, αλλά το κορυφαίο σύμπτωμα της διαφθοράς και της ατιμωρησίας που ανθεί επί διακυβέρνησης Μητσοτάκη. Η κυβέρνηση, αντί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να απαιτήσει άμεση και πλήρη διαφάνεια, επέλεξε την τακτική της σιωπής και της συγκάλυψης, μετατρέποντας το ελληνικό κοινοβούλιο σε πλυντήριο πολιτικών ευθυνών. Καθώς το ευρωπαϊκό ένταλμα ενεργοποιείται και οι πιέσεις από τις αρχές του Βελγίου εντείνονται, η κυβέρνηση υφίσταται ανεπανόρθωτο πλήγμα στην αξιοπιστία της, αποδεικνύοντας ότι η προστασία του κομματικού συμφέροντος προηγείται της κάθαρσης και του κράτους δικαίου.
ΠΗΓΗ https://periodista.gr/
