Την ώρα που η Ελλάδα γονατίζει από το τέρας της ακρίβειας και έχει μισθούς… Βουλγαρίας.
Την άνοδο της ακροδεξιάς και του AfD στη Γερμανία καπηλεύεται ο Άκης Σκέρτσος, ώστε να παρουσιάσει μία ιδεατή κατάσταση στην Ελλάδα μετά την 7ετία Μητσοτάκη και να κρούσει τον «κώδωνα του κινδύνου» για την πολιτική αστάθεια που μπορεί να επέλθει στην Ελλάδα: Παλαιότερα το έλεγαν στο Μαξίμου «Μητσοτάκης ή χάος». Τώρα παρουσιάζει έναν πίνακα που ενισχύει το αφήγημα της ανάπτυξης και των επενδύσεων, αλλά φυσικά καμία αναφορά στους μισθούς. Της Γερμανίας σε σύγκριση με την Ελλάδα. Εδώ που τα λέμε, για τους μισθούς, θα έπρεπε να παρουσιάσει με τεχνητή νοημοσύνη πίνακα, όχι σε σύγκριση με τη Γερμανία αλλά με τη… Βουλγαρία.
Τι γράφει στην ανάρτησή του ο Άκης Σκέρτσος;
«Γιατί διαφέρει η πολιτική κατάσταση της Ελλάδας από αυτήν της Γερμανιάς;
Τα πρόσφατα εκλογικά αποτελέσματα στη Γερμανία που πριμοδοτούν τα πολιτικά άκρα στα δεξιά και στα αριστερά εύλογα προβληματίζουν, όχι μόνο για το μέλλον της Γερμανίας αλλά και για το μέλλον της Ευρώπης.
Πριν προχωρήσουμε, ωστόσο, σε πρόχειρα πολιτικά συμπεράσματα και γενικεύσεις ως προς το τι σημαίνουν τα αποτελέσματα αυτά για την υπόλοιπη Ευρώπη, είναι σημαντικό να αξιολογήσουμε κάποια κρίσιμα δεδομένα που διαμορφώνουν το κοινωνικό και οικονομικό περιβάλλον μέσα στο οποίο διαμορφώνεται και η ψήφος των πολιτών.
Η πολιτική αστάθεια, η πορεία της οικονομίας, η αποβιομηχάνιση και η ανεργία που αυτή φέρνει μαζί της, η δυσκολία ένταξης μεγάλων μεταναστευτικών πληθυσμών και οι τριγμοί που δημιουργούνται στην κοινωνική συνοχή, είναι παράγοντες που μπορούν να εξηγήσουν γιατί η Γερμανία του 2026 δεν παρουσιάζει την ίδια πολιτική και οικονομική κατάσταση με την Ελλάδα του 2026.
Άλλωστε, πριν βάλουμε τις ταμπέλες του «κέντρου», της «δεξιάς» ή της «αριστεράς» στην πολιτική, οφείλουμε να εξετάσουμε πρώτα και πάνω από όλα κατά πόσο είναι αποτελεσματική.
Διότι τα πολιτικά άκρα βρίσκουν περισσότερο χώρο στις κοινωνίες όταν οι κυβερνήσεις αδυνατούν να δώσουν πειστικές απαντήσεις στα προβλήματα που βιώνουν οι πολίτες.
Και, βεβαίως, πρέπει πάντα να θυμόμαστε ότι ενώ τα πολιτικά άκρα και οι δυνάμεις του λαϊκισμού έχουν πράγματι την ικανότητα να περιγράφουν εύστοχα και εύληπτα τα μεγάλα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα κάθε εποχής, έχουν αποδεδειγμένα αποτύχει ιστορικά να τα διαχειριστούν με αποτελεσματικότητα όταν και όποτε ανέλαβαν κυβερνητικές ευθύνες, οδηγώντας τις χώρες και τις κοινωνίες σε ακόμη μεγαλύτερα προβλήματα.
Γι’ αυτό και από τη σύγκριση της Ελλάδας με τη Γερμανία την περίοδο 2019-2026 προκύπτουν κάποια πολύ ενδιαφέροντα συμπεράσματα» τονίζει.
Κρατηθείτε τώρα:
🔺 Στην Ελλάδα, το πραγματικό ΑΕΠ έχει αυξηθεί κατά 12,2%, ενώ στη Γερμανία κατά 2,2%.
🔺 Η ανεργία στην Ελλάδα υποχώρησε από 17,3% το 2019 σε 7,9% σήμερα. Στη Γερμανία κινήθηκε αντίθετα, από 5,5% σε 6,5%.
🔺 Στη βιομηχανική παραγωγή, η εικόνα της περιόδου που συγκρίνουμε είναι επίσης διαφορετική: +25% στην Ελλάδα έναντι -12% στη Γερμανία
🔺 Ενώ η απασχόληση στη μεταποίηση/βιομηχανία αυξήθηκε κατά 19% στην Ελλάδα και μειώθηκε κατά 7% στη Γερμανία.
🔺 Αντίστροφες είναι και οι πιέσεις που ασκεί στη γερμανική κοινωνία το μεταναστευτικό ζήτημα τα τελευταία χρόνια σε σχέση με την Ελλάδα. Με τον πληθυσμό προσφύγων και μεταναστών να έχει αυξηθεί κατά 50% στη Γερμανία συγκριτικά με την προηγούμενη δεκαετία και να έχει μειωθεί κατά 16% στην Ελλάδα.
🔺 Τέλος, ιδιαίτερη σημασία διαδραματίζει σε όλα αυτά η πολιτική σταθερότητα. Η σταθερή και αυτοδύναμη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας έχει καταφέρει να διαχειριστεί τα χρόνια αυτά με αποτελεσματικότητα μείζονες κρίσεις και να οδηγήσει την Ελλάδα σε ρυθμούς ανάπτυξης υψηλότερους από την ΕΕ. Αντίθετα, στη Γερμανία έχουν μεσολαβήσει τρεις διαφορετικές κυβερνήσεις συνεργασίας με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την εφαρμοζόμενη πολιτική».
Το ότι έχουμε ίδιες τιμές στα σούπερ μάρκετ και στην ενέργεια αλλά η Γερμανία έχει τριπλάσιους μισθούς σε σχέση με την Ελλάδα, δεν χωρούσε στον πίνακα που έφτιαξε ο Σκέρτσος με τεχνητή νοημοσύνη.
Τονίζει ο ίδιος: «Η σύγκριση αυτή δεν γίνεται για να πούμε ότι η Ελλάδα τα πάει καλύτερα από τη Γερμανία. Ούτε για να κρύψουμε τις διαφορές στο επίπεδο ζωής και στα εισοδήματα, που παραμένουν σημαντικές.
Γίνεται για να θυμηθούμε κάτι πολύ πιο ουσιαστικό: οι πολιτικές εξελίξεις δεν μπορούν να αποκοπούν από την πραγματική κατάσταση των κοινωνιών.
Μια κοινωνία που βλέπει την οικονομία της να μεγαλώνει, την ανεργία να υποχωρεί, τις επενδύσεις και την παραγωγή να αυξάνονται και τη χώρα της να αποκτά μεγαλύτερη αυτοπεποίθηση έχει διαφορετικές πολιτικές προσδοκίες από μια κοινωνία που αισθάνεται ότι η οικονομική της βάση συρρικνώνεται και ότι το πολιτικό σύστημα δυσκολεύεται να δώσει απαντήσεις».
Με λίγα λόγια… Αερολογίες! Οι πολίτες δεν βγάζουν 30 ημέρες τον μήνα, ψωνίζουν τα βασικά στο σούπερ μάρκετ και βάζουν βενζίνη με το σταγονόμετρο αλλά ο Άκης Σκέρτσος από μία «φούσκα» και έναν διαφορετικό κόσμο, μιλά για «πολιτική σταθερότητα» η οποία έχει γονατίσει τους πολίτες και σκέφτονται δύο και τρεις φορές όταν αρρωσταίνουν να πάνε στο ΕΣΥ του Γεωργιάδη.
«Γι’ αυτό και χρειάζεται προσοχή πριν βγάλουμε το συμπέρασμα ότι «η Ευρώπη στρίβει προς την ακροδεξιά ή την άκρα αριστερά» ή ότι υπάρχει μία ενιαία ευρωπαϊκή πολιτική τάση.
Η Ευρώπη δεν είναι μία κοινωνία. Είναι πολλές διαφορετικές κοινωνίες, με διαφορετικές οικονομίες, διαφορετικές προκλήσεις και διαφορετικές πολιτικές απαντήσεις.
Και τελικά, πίσω από τις μεγάλες πολιτικές μετακινήσεις υπάρχει ένα απλό ερώτημα που οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να αποφεύγουν: Μπορούν να κάνουν τη ζωή των πολιτών καλύτερη και να τους δώσουν ξανά την αίσθηση ότι το αύριο μπορεί να είναι καλύτερο από το σήμερα;
Εκεί, τελικά, κρίνεται η πολιτική αποτελεσματικότητα» καταλήγει η ανούσια και άκυρη ανάρτηση του Σκέρτσου, με την οποία έκανε τιτάνια προσπάθεια να πουλήσει το γνωστό αφήγημα, αλλά απέτυχε.
