Πολιτική γελοιογραφία
Δρόμος, μελέτες, Προγραμματική Σύμβαση, 150.000 ευρώ και αλλεπάλληλες υπηρεσιακές διαδικασίες. Το πρόβλημα όμως παραμένει και η σχολική χρονιά ξεκινά. Δήμος, Περιφέρεια και Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση οφείλουν απαντήσεις.
Η υπόθεση του δρόμου προς το Δημοτικό Σχολείο Παγώνδα δεν μπορεί πλέον να παρουσιάζεται ως μια ακόμη γραφειοκρατική εκκρεμότητα. Από το 2023 υπήρχαν επίσημες επισημάνσεις για την κατάσταση της πρόσβασης και την ασφάλεια της μεταφοράς των μαθητών. Το 2024 Δήμος και Περιφέρεια υπέγραψαν Προγραμματική Σύμβαση, ενώ προβλέφθηκε χρηματοδότηση 150.000 ευρώ. Κι όμως, το 2026 το πρόβλημα παραμένει.
Αυτό πλέον δεν είναι μόνο τεχνικό ζήτημα. Είναι ζήτημα πολιτικής και διοικητικής ευθύνης.
ΜΑΥΡΑΤΖΩΤΗΣ – ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ: ΠΟΥ ΠΗΓΕ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ;
Ο αντιπεριφερειάρχης Σάμου Ελισσαίος Μαυρατζώτης και ο δήμαρχος Ανατολικής Σάμου Πάρης Παπαγεωργίου βρίσκονται στην κορυφή των δύο αυτοδιοικητικών φορέων που συμμετείχαν στην προσπάθεια επίλυσης.
Δεν τους αποδίδεται η ευθύνη για κάθε υπηρεσιακή διαδικασία. Τους αναλογεί όμως η πολιτική ευθύνη της παρακολούθησης, του συντονισμού και του αποτελέσματος.
Και το αποτέλεσμα μέχρι σήμερα είναι ότι ο δρόμος δεν έχει λυθεί.
Το ερώτημα είναι απλό: γιατί;
ΚΑΙ Η ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ;
Στην υπόθεση δεν μπορεί να απουσιάζει η Προϊσταμένη της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, κ. Εμμανουηλίδου.
Η εκπαιδευτική διοίκηση έχει άμεσο ενδιαφέρον για την ασφαλή πρόσβαση των μαθητών στη σχολική μονάδα. Και σήμερα υπάρχει ένα κρίσιμο ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί:
Πόσο καιρό ήταν γνωστό το πρόβλημα στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση και ποιες συγκεκριμένες ενέργειες έγιναν όλα αυτά τα χρόνια για την οριστική αντιμετώπισή του;
Το γεγονός ότι σήμερα η υπηρεσία καταγράφει επισήμως το πρόβλημα είναι σημαντικό. Όμως δεν μπορεί να σταματά εκεί η συζήτηση.
Η καταγραφή του προβλήματος δεν αντικαθιστά τη λύση του.
ΤΟ 2023 ΗΧΗΣΕ ΤΟ ΚΑΜΠΑΝΑΚΙ
Τον Σεπτέμβριο του 2023 είχε ήδη κατατεθεί καταγγελία για την κατάσταση της πρόσβασης. Τον Δεκέμβριο ακολούθησε αυτοψία της Πολιτικής Προστασίας, η οποία κατέγραψε ζητήματα σχετικά με τη χρήση του δρόμου και την ασφάλεια της μεταφοράς των μαθητών.
Άρα, κανείς δεν μπορεί σήμερα να ισχυριστεί ότι το πρόβλημα εμφανίστηκε ξαφνικά.
Το γνώριζαν. Το είχαν μπροστά τους. Ήταν καταγεγραμμένο.
ΤΟ 2024 ΥΠΟΓΡΑΦΗΚΕ ΣΥΜΒΑΣΗ – ΑΛΛΑ ΤΟ ΕΡΓΟ ΔΕΝ ΠΡΟΧΩΡΗΣΕ
Τον Δεκέμβριο του 2024 Δήμος και Περιφέρεια προχώρησαν σε Προγραμματική Σύμβαση για την υπόθεση.
Υπήρχε λοιπόν πολιτική συμφωνία, υπήρχε σχεδιασμός και υπήρχε προβλεπόμενη χρηματοδότηση.
Και όμως, τον Μάιο του 2025 η Περιφέρεια εξακολουθούσε να αναζητά την απαιτούμενη γνωμοδότηση της Διεύθυνσης Δασών. Τον Νοέμβριο του ίδιου έτους η Δασική Υπηρεσία επισήμανε σοβαρά ζητήματα σχετικά με τη χρήση του δρόμου και τον τρόπο με τον οποίο είχε σχεδιαστεί η παρέμβαση.
Εδώ βρίσκεται η μεγάλη πολιτική απορία:
Πώς προχωρά ένας σχεδιασμός έργου χωρίς να έχουν προηγουμένως ξεκαθαριστεί όλες οι κρίσιμες διοικητικές και αδειοδοτικές προϋποθέσεις;
ΠΕΝΤΕ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ, ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΝ
Από το 2023 μέχρι σήμερα μεσολάβησαν καταγγελίες, αυτοψίες, σύμβαση, χρηματοδοτική πρόβλεψη, αλληλογραφία και γνωμοδοτήσεις.
Αυτό που δεν μεσολάβησε είναι το βασικό:
η οριστική λύση.
Και εδώ τελειώνει η ανοχή απέναντι στο ατελείωτο «θα δούμε».
Ο Δήμος πρέπει να εξηγήσει τι έκανε.
Η Περιφέρεια πρέπει να εξηγήσει τι έκανε.
Η Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση πρέπει να εξηγήσει τι έκανε.
Και όλοι μαζί πρέπει να πουν τι θα κάνουν από εδώ και πέρα.
ΔΕΝ ΖΗΤΑΜΕ ΝΑ ΒΡΕΘΕΙ ΕΝΑΣ ΕΝΟΧΟΣ. ΖΗΤΑΜΕ ΝΑ ΑΝΑΛΗΦΘΕΙ Η ΕΥΘΥΝΗ.
Ο Παγώνδας δεν χρειάζεται άλλη μια αντιπαράθεση μεταξύ υπηρεσιών.
Χρειάζεται έναν ασφαλή και νόμιμο δρόμο προς το σχολείο.
Γιατί στο τέλος, οι πολιτικοί και υπηρεσιακοί παράγοντες μπορούν να ανταλλάσσουν έγγραφα και να επικαλούνται αρμοδιότητες.
Τα παιδιά όμως πρέπει να πάνε σχολείο.
Και μετά από πέντε χρόνια, το ερώτημα πλέον δεν είναι αν υπήρχαν ευκαιρίες.
Ευκαιρίες υπήρχαν.
Το ερώτημα είναι:
Ποιοι δεν κατάφεραν να τις αξιοποιήσουν και ποιοι θα αναλάβουν τώρα την ευθύνη για να δοθεί επιτέλους λύση;
