31 Αυγούστου 2026

Γιατί να παραλάβει ο ίδιος την «καμένη γη» που αφήνει;

 

Αν είχε αίσθηση ευθύνης, θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί από τη σκυταλοδρομία των σκανδάλων, τα μπαζώματα και τη πρωτοφανή διασπάθιση του δημόσιου χρήματος.

Από ό,τι φαίνεται, μέχρι στιγμής και λίγο πριν από την ομιλία του πρωθυπουργού στη ΔΕΘ, οι εκλογές μάλλον θα καθυστερήσουν. Ο Μητσοτάκης υποτίθεται ότι θα διεκδικήσει την πρωθυπουργία για τρίτη συνεχή φορά. Τι να την κάνει όμως όταν ξέρει καλύτερα από τον καθένα ότι θα παραλάβει «καμένη γη»; Η δημόσια περιουσία έχει πουληθεί. Δεν υπάρχει πλέον τίποτε άλλο προς ιδιωτικοποίηση. Ευρωπαϊκά κεφάλαια δεν υπάρχουν, καθώς περίπου 10 δισ. από το Ταμείο Ανάκαμψης δεν πρόλαβαν (!) να τα απορροφήσουν.

Μάλιστα, σε ζώνη κινδύνου απώλειας αυτών των χρημάτων τοποθετεί η Τράπεζα της Ελλάδος (!) την αδράνεια της κυβέρνησης, υπογραμμίζοντας ότι, αν δεν τηρηθούν οι ασφυκτικές προθεσμίες του προγράμματος, τα έργα θα πρέπει να εκτελεστούν με κονδύλια του κρατικού προϋπολογισμού, κάτι που θα προκαλέσει έκτακτη και σοβαρή δημοσιονομική επιβάρυνση. Η απορρόφηση προϋποθέτει την πλήρη ολοκλήρωση των σχετικών οροσήμων και στόχων αυστηρά έως τις 31 Αυγούστου 2026. Που σημαίνει, καθώς φτάσαμε στις 30 Αυγούστου, ότι τα 10 δισ. χάθηκαν!

Με λίγα λόγια, ο Μητσοτάκης άφησε αυτά τα χρήματα διότι είχε άλλες προτεραιότητες, αυτές που απαιτούσαν οι χορηγοί του και οι δανειστές. Μια χαρά, για παράδειγμα, βολεύτηκε το καρτέλ των κατασκευών αναλαμβάνοντας τη συντήρηση των εθνικών οδικών αξόνων, αυξάνοντας τα διόδια (170% στην Εγνατία από το 2028) όταν αυτά θα έπρεπε να μειωθούν, καθώς δεν υπάρχουν δαπάνες κατασκευής αλλά μόνο συντήρησης! Γιατί να την πατήσει λοιπόν διεκδικώντας τρίτη θητεία; Απλώς θα βολευτεί ελπίζοντας ότι η ΝΔ θα είναι σε κυβέρνηση συνεργασίας χωρίς αυτόν στο Μαξίμου και οι πιστοί επίορκοι βουλευτές της θα τον προστατεύουν. Σε οποιαδήποτε άλλη χώρα της Ευρώπης μόνο το σκάνδαλο των υποκλοπών θα είχε ως συνέπεια να δικαστεί ο πρωθυπουργός και να παραιτηθεί η κυβέρνηση.

Αλλωστε, επιπλέον φορολογικά βάρη δεν αντέχονται για τους οργισμένους Ελληνες πολίτες, όταν τα συνολικά φορολογικά έσοδα του κράτους εκτινάχθηκαν από τα 51-52 δισεκατομμύρια ευρώ το 2019 στο ιστορικό ρεκόρ των 73,5 δισεκατομμυρίων ευρώ το 2026, καταγράφοντας μια σωρευτική αύξηση που ξεπερνά το 42,5%. Και η εκτίναξη των κρατικών εσόδων δεν προήλθε από την ανάπτυξη, αλλά από μια σειρά μεθοδευμένων «τρικ», με κυριότερο τη σκόπιμη διατήρηση των φορολογικών κλιμάκων σταθερών εν μέσω ασυγκράτητου πληθωρισμού, την επιβολή οριζόντιων τεκμηρίων και την έμμεση υπερφορολόγηση μέσω της επιβολής υψηλών συντελεστών ΦΠΑ επί συνεχώς αυξανόμενων τιμών.

Για παράδειγμα, μόνο από τον ΦΠΑ οι εισπράξεις πήγαν από τα 17,5 δισ. στα 29,5 δισ. ευρώ. Σχεδόν 12 δισ. περισσότερα. Από το 2021 έως το 2025 οι συνολικοί φόροι αυξήθηκαν κατά 49% και οι εισπράξεις ΦΠΑ κατά 61% (!), όταν το πραγματικό ΑΕΠ αυξήθηκε μόλις κατά 12%. Ποιος πληρώνει λοιπόν και ποιος θα πιστέψει τις εξαγγελίες παροχών από τη ΔΕΘ; Μάλιστα, για την επόμενη κυβέρνηση ο δανεισμός για αναπτυξιακά έργα θα είναι δίκοπο μαχαίρι, καθώς τα επιτόκια των ομολόγων έχουν εκτοξευτεί!

Δύσκολα πλέον οι πολίτες θα τον εμπιστευτούν ξανά. Είναι τόσο οργισμένοι που δεν τους ανησυχεί ο κατακερματισμός του κομματικού συστήματος. Αυτό επισήμανε στον πρωθυπουργό και ο ακριβοπληρωμένος Αμερικανός σύμβουλός του Σταν Γκρίνμπεργκ, τονίζοντας ότι «τώρα είναι αργά, ακόμη και αν εξαντλήσεις το όριο της τετραετίας, αρχές της άνοιξης του 2027». Το βασικό μήνυμα του Αμερικανού στρατηγικού συμβούλου φέρεται να είναι σαφές. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι απλώς η απώλεια ποσοστών, αλλά η παγίωση μιας τιμωρητικής ψήφου απέναντι στην κυβέρνηση. Η κοινωνική δυσαρέσκεια, σύμφωνα με την ανάγνωση που αποδίδεται στον Γκρίνμπεργκ, έχει πλέον διαφορετικά χαρακτηριστικά.

Και πώς να μην υπάρχει θυμός όταν οι οφειλές νοικοκυριών και επιχειρήσεων προς το δημόσιο ξεπερνούν τα 230 δισ. ευρώ και αφορούν απλήρωτους φόρους στην εφορία (μεγάλο μέρος των οποίων θεωρείται ανεπίδεκτο είσπραξης) και ασφαλιστικές εισφορές; Τα τραπεζικά μη εξυπηρετούμενα δάνεια επιχειρήσεων και νοικοκυριών προσεγγίζουν τα 116 δισ. ευρώ, ενώ επιπλέον 90 δισ. ευρώ είναι ήδη «κόκκινα» και τη διαχείρισή τους έχουν αναλάβει εταιρείες servicers.

Την πενταετία 2021-2026, σύμφωνα με τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ, ένα μηνιαίο εισόδημα 2.000 ευρώ είχε απώλειες από την ακρίβεια, υποχωρώντας στα 1.587 ευρώ! Ούτε μια στιγμή δεν πέρασε από το μυαλό του Μητσοτάκη να μειώσει τον ΦΠΑ, όπως έκαναν άλλα κράτη. Και κατάφερε η Ελλάδα να «κερδίσει» από τον διεθνή Τύπο τον τίτλο μίας από τις πλέον διεφθαρμένες χώρες. Μια χώρα με το μικρότερο διαθέσιμο κατά κεφαλήν εισόδημα και με τα πλέον ακριβά καύσιμα, ηλεκτρική ενέργεια, τηλεπικοινωνίες, τρόφιμα, στέγη και επιπλέον σε παραγωγική διάλυση.

Αν ο Μητσοτάκης είχε αίσθηση ευθύνης, θα έπρεπε να είχε παραιτηθεί από τη σκυταλοδρομία των σκανδάλων, τα μπαζώματα και τη πρωτοφανή διασπάθιση του δημόσιου χρήματος. Ομως σε καθεστώς φαμίλιας παραιτήσεις δεν υπάρχουν.
ΠΗΓΗ https://www.documentonews.gr/