Η εξάπλωση των λαγοκέφαλων στις ελληνικές θάλασσες δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο φαινόμενο, αλλά ένα ακόμη σύμπτωμα της συνολικής υποβάθμισης των θαλάσσιων οικοσυστημάτων. Σύμφωνα με τον διευθυντή του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος», Θοδωρή Τσιμπίδη, η βασική αιτία βρίσκεται στη χρόνια υπεραλίευση και στην απουσία αποτελεσματικής διαχείρισης των αλιευτικών πόρων.
Για δεκαετίες οι ελληνικές θάλασσες υφίστανται έντονη αλιευτική πίεση, ακόμη και κατά την περίοδο αναπαραγωγής των ψαριών, με αποτέλεσμα τη σταδιακή εξάντληση των φυσικών αποθεμάτων. Ο κ. Τσιμπίδης μιλώντας στο Militaire.gr, τόνισε ότι η συνεχής μείωση των ιχθυοπληθυσμών έχει σοβαρές επιπτώσεις στη λειτουργία των θαλάσσιων οικοσυστημάτων. «Όταν τα αυτόχθονα είδη περιορίζονται δραματικά, διαταράσσεται η οικολογική ισορροπία και δημιουργούνται κενά που μπορούν να καταλάβουν ξενικά και εισβολικά είδη, όπως ο λαγοκέφαλος», υπογράμμισε. Την ίδια στιγμή, σημείωσε ότι η εικόνα στο Αιγαίο είναι ιδιαίτερα ανησυχητική. Επιστημονικές καταγραφές δείχνουν ότι πολλοί πληθυσμοί ψαριών έχουν μειωθεί σημαντικά σε σχέση με προηγούμενες δεκαετίες, ενώ σε αρκετές περιοχές παρατηρείται αισθητή φτωχοποίηση της θαλάσσιας βιοποικιλότητας. Η απουσία ουσιαστικών μέτρων προστασίας και ο ανεπαρκής έλεγχος της αλιευτικής δραστηριότητας δυσχεραίνουν την ανάκαμψη των πληθυσμών, θέτοντας σε κίνδυνο τόσο το φυσικό περιβάλλον, όσο και το μέλλον της παράκτιας αλιείας. Τέλος, ο κ. Τσιμπίδης ανέφερε ότι η κλιματική αλλαγή δεν μπορεί να χρησιμοποιείται συνεχώς ως άλλοθι για την απουσία διαχειριστικών μέτρων. Η προστασία των ιχθυοπληθυσμών, η εφαρμογή επιστημονικά τεκμηριωμένων κανόνων αλιείας και η ουσιαστική διατήρηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων αποτελούν προϋποθέσεις για να μπορέσουν οι ελληνικές θάλασσες να ανακτήσουν τη φυσική τους ισορροπία.
ΠΗΓΗ Militaire.gr
