Σφοδρή ενόχληση στον ξενοδοχειακό κλάδο πριν από την παρουσίαση για το Χωροταξικό της 7ης Μαΐου
-ΠΟΞ κατά κυβέρνησης για «διαβούλευση-βιτρίνα»
-“Κόφτες”, κατηγορίες και φίλτρα που αλλάζουν τον χάρτη των επενδύσεων
Τουριστικό χωροταξικό χωρίς τους ξενοδόχους; Στην Ελλάδα του 2026, φαίνεται πως όλα γίνονται. Ακόμη και ένα Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό, δηλαδή ένα εργαλείο που μπορεί να καθορίσει για χρόνια πού, πώς και αν θα μπορούν να γίνονται τουριστικές επενδύσεις, να παρουσιάζεται στους άμεσα ενδιαφερόμενους χωρίς να έχει προηγηθεί ουσιαστική θεσμική διαβούλευση.
Σύμφωνα με αποκλειστικές πληροφορίες του money-tourism.gr, η Πανελλήνια Ομοσπονδία Ξενοδόχων απέστειλε σήμερα, 5 Μαΐου 2026, επιστολή διαμαρτυρίας προς τον υπουργό Περιβάλλοντος και Ενέργειας Σταύρο Παπασταύρου και την υπουργό Τουρισμού Όλγα Κεφαλογιάννη, εκφράζοντας τον έντονο προβληματισμό της για τη διαδικασία που ακολουθείται ενόψει της παρουσίασης του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό στις 7 Μαΐου.
Σύμφωνα δε με πληροφορίες το θέμα συζητήθηκε και στο διοικητικό συμβούλιο του ΣΕΤΕ, σε υψηλούς τόνους, ενώ έγινε και επικοινωνία με τον υπουργό Περιβάλλοντος Σταύρο Παπασταύρου, χωρίς ωστόσο να υπάρξει οποιαδήποτε θετική ανταπόκριση ή κάποια εξέλιξη αναφορικά με την διαβούλευση ή την ενημέρωση γύρω από το Χωροταξικό.
Η ΠΟΞ θέτει το θέμα ευθέως: η «διαβούλευση» δεν μπορεί να είναι μια απλή παρουσίαση εκ των υστέρων. Δεν μπορεί να καλούνται οι φορείς να ενημερωθούν για ειλημμένες αποφάσεις και αυτό να βαφτίζεται θεσμικός διάλογος. Διότι το χωροταξικό δεν είναι εγκύκλιος. Είναι πλαίσιο που επηρεάζει επενδύσεις, χρηματοδοτήσεις, αξίες γης και, τελικά, το ίδιο το μοντέλο του ελληνικού Tουρισμού. Σημειώνεται ότι και η έπαρχος Κω, γνωστή ξενοδόχος και συνδικαλίστρια του χώρου κα. Ντίνα Σβύνου, με ανάρτησή της στα κοινωνικά δίκτυα γνωστοποίησε ότι σε ένδειξη διαμαρτυρίας δεν θα προσέλθει στην παρουσίαση της Πέμπτης, καταγγέλοντας την απουσία οποιουδήποτε διαλόγου και συνεργασίας με τους τοπικούς φορείς.
Το όριο που αλλάζει… νησιά
Και ενώ η κυβέρνηση ετοιμάζεται να παρουσιάσει το νέο πλαίσιο, οι πρώτες πληροφορίες που έχουν διαρρεύσει εξηγούν γιατί η αγορά αντιδρά.
Το πρώτο «κόφτης» είναι αριθμητικός. Και καθόλου αθώος.
Το όριο των 300 km² για την κατηγοριοποίηση των νησιών δημιουργεί ήδη στρεβλώσεις. Με βάση αυτό το όριο, νησιά όπως η Κως (περίπου 290 km²) παύουν να θεωρούνται «μεγάλα νησιά» και μετακινούνται σε κατώτερη κατηγορία. Με μια γραμμή σε έναν πίνακα, η Κως βγαίνει εκτός Ομάδας Ι και κατατάσσεται στην Ομάδα ΙΙ. Με μια αλλαγή κατηγορίας, αλλάζουν και οι δυνατότητες ανάπτυξης.
Οι κατηγορίες σύμφωνα με πληροφορίες διαμορφώνονται ως εξής:
Ομάδα Ι: Μεγάλα νησιά
Ομάδα ΙΙ: 20–300 km²
Ομάδα ΙΙΙ: <20 km²
Στην πράξη, αυτό σημαίνει ότι η Κως, ένας ώριμος, διεθνώς ανταγωνιστικός προορισμός, αντιμετωπίζεται θεσμικά όχι ως «μεγάλος παίκτης», αλλά ως μεσαίο νησί, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τη χωροθέτηση και την οργανωμένη ανάπτυξη τουριστικών μονάδων.
Χωροταξικό: Πέντε ζώνες και ένας λαβύρινθος κανόνων
Σαν να μην έφτανε αυτό, το νέο χωροταξικό εισάγει και ένα σύστημα πέντε ζωνών (Α–Ε), που κατηγοριοποιούν τις περιοχές με βάση το επίπεδο τουριστικής ανάπτυξης:
Α: Περιοχές Ελέγχου
Β: Αναπτυγμένες Περιοχές
Γ: Αναπτυσσόμενες Περιοχές
Δ: Περιοχές Ενίσχυσης Ανάπτυξης
Ε: Περιοχές Επιλεκτικής Ενίσχυσης Ανάπτυξης
Στις πιο «φορτωμένες» κατηγορίες μπαίνουν και συγκεκριμένα όρια δυναμικότητας:
έως 100 κλίνες στις Περιοχές Ελέγχου (Α)
έως 350 κλίνες στις Αναπτυγμένες Περιοχές (Β), κυρίως στα νησιά
Με απλά λόγια: στις περιοχές που έχουν ήδη ζήτηση και επενδυτικό ενδιαφέρον, μπαίνουν και οι μεγαλύτεροι περιορισμοί.
Και εδώ ξεκινά η μεγάλη αντίφαση. Από τη μία όλοι μιλούν για ποιοτική αναβάθμιση, οργανωμένη ανάπτυξη και επενδύσεις μεγαλύτερης κλίμακας. Από την άλλη, το ίδιο το πλαίσιο φαίνεται να περιορίζει ακριβώς αυτές τις δυνατότητες.
Τρία φίλτρα πριν την επένδυση
Αν κάποιος επενδυτής καταφέρει να περάσει τα παραπάνω, υπάρχει και συνέχεια.
Διότι το νέο σύστημα δεν σταματά στις κατηγορίες και τα όρια. Εισάγει μια πολυεπίπεδη διαδικασία ελέγχου, όπου καθοριστικό ρόλο θα παίζουν:
οι Εκθέσεις Εκτίμησης Φέρουσας Ικανότητας (ΕκΕΦΙ)
τα Τοπικά Πολεοδομικά Σχέδια
τα Ειδικά Πολεοδομικά Σχέδια
Με άλλα λόγια, πριν φτάσει μια επένδυση να υλοποιηθεί, πρέπει να περάσει από τρία διαφορετικά φίλτρα, δημιουργώντας μια πολυπλοκότητα που -με μαθηματική βεβαιότητα- θα οδηγεί σε καθυστερήσεις, αβεβαιότητα και τελικά σε ακυρώσεις επενδύσεων.
Το «πάγωμα» που ήδη συζητείται
Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, στην αγορά κυκλοφορεί ήδη έντονα η αίσθηση ότι η παράλληλη μελέτη για το οδικό δίκτυο –και η σύνδεσή της με τις αδειοδοτήσεις– έχει αρχίσει να επηρεάζει την καθημερινότητα.
Πληροφορίες αναφέρουν ότι:
καθυστερούν εγκρίσεις
«παγώνουν» ανανεώσεις
μετατίθενται περιβαλλοντικές αδειοδοτήσεις
Αν επιβεβαιωθεί αυτή η εικόνα, τότε δεν μιλάμε απλώς για ένα νέο χωροταξικό. Μιλάμε για ένα περιβάλλον όπου η επένδυση γίνεται άσκηση υπομονής.
Η ΠΟΞ χτυπά καμπανάκι για το Χωροταξικό
Μέσα σε αυτό το τοπίο, η παρέμβαση της ΠΟΞ δεν είναι τυπική. Είναι προειδοποιητική.
Η Ομοσπονδία ζητά:
το πλήρες σχέδιο του χωροταξικού πριν την οριστικοποίηση
ουσιαστική διαβούλευση με τους φορείς
δυνατότητα διατύπωσης προτάσεων και παρατηρήσεων
Διότι, όπως επισημαίνει, το νέο πλαίσιο επηρεάζει άμεσα την ασφάλεια δικαίου, τον επενδυτικό σχεδιασμό και τη βιωσιμότητα του κλάδου.
Μάλιστα όπως εμφατικά αναφέρεται στην επιστολή, “…Με πλήρη συναίσθηση του θεσμικού μας ρόλου και με αποκλειστικό γνώμονα τη διαμόρφωση ενός λειτουργικού, αναπτυξιακού και σταθερού χωροταξικού πλαισίου, επιμένουμε στο αίτημά μας να τεθεί εγκαίρως στη διάθεσή μας το πλήρες και επικαιροποιημένο σχέδιο του ΕΧΠΤ και να προηγηθεί ουσιαστική διαβούλευση με τους θεσμικούς φορείς, πριν από οποιαδήποτε περαιτέρω θεσμική εξέλιξη”.
Όταν το σχέδιο προηγείται της πραγματικότητας
Το ερώτημα πλέον δεν είναι αν χρειάζεται χωροταξικό. Χρειάζεται. Και μάλιστα επειγόντως.
Το ερώτημα είναι άλλο: Θα είναι εργαλείο ανάπτυξης ή μηχανισμός περιορισμών;
Διότι αν το νέο πλαίσιο βασίζεται περισσότερο σε οριζόντιους κανόνες και λιγότερο σε πραγματικά δεδομένα, αν αγνοεί τις ιδιαιτερότητες των προορισμών και αν σχεδιάζεται χωρίς τους ανθρώπους που θα το εφαρμόσουν, τότε το αποτέλεσμα δεν θα είναι ισορροπία. Θα είναι σύγχυση.
Και στον Τουρισμό, η σύγχυση κοστίζει. Σε χρόνο, σε χρήμα και –κυρίως– σε ευκαιρίες.
Γιατί, στο τέλος της ημέρας, ο επενδυτής δεν φοβάται τους κανόνες. Φοβάται την ασάφεια. Και όταν ένα χωροταξικό ξεκινά χωρίς διάλογο, με κόφτες που αλλάζουν κατηγορίες νησιών και με τρία φίλτρα πριν καν ξεκινήσει η επένδυση, τότε το μήνυμα που εκπέμπεται δεν είναι «ελάτε να επενδύσετε». Είναι «καλώς ήρθατε στο λαβύρινθο».
ΠΗΓΗ money-tourism.gr,
