«Άλλη μία “ευρεία σύσκεψη” για την αντιπυρική περίοδο στη Σάμο, άλλη μία παράσταση εξουσίας με χαμόγελα, χειραψίες και φωτογραφίες για τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Και μετά; Σιωπή. Απόλυτη σιωπή. Οι πόρτες έκλεισαν, οι δημοσιογράφοι έμειναν έξω και οι πολίτες δεν έμαθαν ούτε μία λέξη για όσα συζητήθηκαν. Λες και η προστασία του νησιού είναι κρατικό μυστικό και όχι υπόθεση μιας κοινωνίας που κάθε καλοκαίρι ζει με τον φόβο της φωτιάς.
Αλήθεια, τι ακριβώς ειπώθηκε εκεί μέσα που δεν πρέπει να γνωρίζει ο σαμιακός λαός; Υπάρχει σχέδιο ή απλώς ανακυκλώνονται οι ίδιες γενικόλογες υποσχέσεις κάθε χρόνο; Πόσα πυροσβεστικά οχήματα είναι πραγματικά έτοιμα; Πόσες δασικές ζώνες παραμένουν ακαθάριστες; Υπάρχει επαρκές προσωπικό ή θα περιμένουμε πάλι την τελευταία στιγμή ενισχύσεις από αλλού; Και κυρίως: ποιος θα αναλάβει την ευθύνη αν το νησί βρεθεί ξανά αντιμέτωπο με μια μεγάλη καταστροφή;
.jpg)
Οι πολίτες της Σάμου δεν είναι κομπάρσοι για να βλέπουν μόνο φωτογραφίες από “συσκέψεις υψηλού επιπέδου”. Έχουν δικαίωμα να γνωρίζουν τι αποφασίζεται για την ασφάλεια των σπιτιών, των περιουσιών και των δασών τους. Η ενημέρωση δεν είναι προαιρετική δημόσια σχέση — είναι υποχρέωση απέναντι στην κοινωνία.
Και κάτι ακόμη: όταν μία σύσκεψη γίνεται κεκλεισμένων των θυρών και χωρίς καμία ουσιαστική ενημέρωση μετά το τέλος της, τότε είναι λογικό να γεννιούνται υποψίες και δυσπιστία. Γιατί η διαφάνεια δεν φοβάται τη δημοσιότητα. Μόνο η ανεπάρκεια, η προχειρότητα και η επικοινωνιακή πολιτική φοβούνται τις ερωτήσεις.
Η Σάμος έχει κουραστεί από “επισκέψεις”, δηλώσεις και επικοινωνιακές φωτογραφίες. Ο κόσμος θέλει έργα, πρόληψη και αλήθεια. Θέλει να ξέρει αν το νησί είναι πραγματικά θωρακισμένο ή αν για ακόμη μία χρονιά θα βασιστούμε στην τύχη, στον καιρό και στον ηρωισμό των πυροσβεστών.
Αν υπάρχει σοβαρό σχέδιο, να δοθεί δημόσια στη σαμιακή κοινωνία. Αν υπάρχουν ελλείψεις, να ειπωθούν ξεκάθαρα. Αν υπάρχουν ευθύνες, να κατονομαστούν. Οι κλειστές πόρτες και οι μισές αλήθειες δεν προστατεύουν κανέναν από τη φωτιά.»
