2 Απριλίου 2026

Οι δηλώσεις της Ζωής για τις εξελίξεις στη Δίκη για το Έγκλημα των Τεμπών

 
Στη μία παρα τέταρτο το μεσημέρι, μετά από τέσσερις ώρες τρομακτικών παραβιάσεων όλων των δικονομικών αρχών και εγγυήσεων, εκφωνήθηκε το πρώτο όνομα ανθρώπου που εκπροσωπώ, του Ηλία Παπαγγελή, πατέρα της 18χρονης Αναστασίας, της Μαρίας Ντόλκα, της μητέρας της Αναστασίας και των τριών κοριτσιών τους, αδελφών της Αναστασίας. 

Ξεκινώντας τη δήλωση παράστασης για την υποστήριξη της κατηγορίας, ζήτησα αυτονοήτως αυτό που έπρεπε να έχει διαταχθεί εξ αρχής, την μαγνητοφώνηση δηλαδή και τήρηση απομαγνητοφωνημένων πρακτικών της Δίκης, προκειμένου να μην λαθροχειρούν επιτήδειοι του Δικαστικού και του παραδικαστικού κυκλώματος, αλλά και προκειμένου να υπάρχει ακριβής καταγραφή μιας κορυφαίας διαδικασίας που είναι εξαιρετικά χρήσιμη για μας, γιατί αποδεικνύει την ενοχή της Κυβέρνησης που παριστάνει ότι διεξάγει η ίδια τη Δίκη. Ζήτησα επίσης κάτι αυτονόητο που το έχω ζητήσει και από εσάς, κάτι που το ζητάτε και εσείς, την παρουσία σας μέσα στην αίθουσα, την οπτικοακουστική κάλυψη της Δίκης για την ενημέρωση των Πολιτών, της Κοινωνίας που έχουν Δικαίωμα να γνωρίζουν, ακούτε τα συνθήματα, αυτό δεν είναι Δίκη, είναι στρατοδικείο, λένε, και δεν έχουν άδικο.

Ο τρόπος με τον οποίο διεξάγεται η διαδικασία είναι παράνομος, αντισυνταγματικός, αντιδικονομικός, αυταρχικός και ευθέως αντιβαίνων στις αρχές της Δίκαιης Δίκης όπως κατοχυρώνονται υπερνομοθετικά και από την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και από τα Πρωτόκολλα του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου και από όλο το υπερνομοθετικό θεσμικό πλαίσιο που αποτελεί κατάκτηση του νομικού πολιτισμού και του πολιτισμού γενικότερα. 

Ως συνήγορος δεν ανέχομαι, ούτε πρόκειται να δεχτώ, να παραβιάζεται η αρχή της δημοσιότητας της Δίκης. Να λαμβάνονται ταυτότητες, από θύματα και συγγενείς θυμάτων σαν να είναι αυτοί υπόδικοι, ένοχοι, κατηγορούμενοι, κρατούμενοι. Να εμποδίζονται οι συγγενείς και οι τραυματίες από το να έχουν πρόσβαση στην αίθουσα και στους συνήγορους τους. Να διεξάγεται γενικά μία Δίκη με όρους στρατοδικείου σε καιρό Χούντας και όχι με τους όρους της ευθυδικίας που επιβάλλονται σε καιρό Δημοκρατίας. Ζήτησα αυτά να κριθούν τώρα και όχι σε 5, 6, 7, 8 συνεδριάσεις όπως θα ήθελε το δικαστήριο, διότι αυτό αποτελεί άλλη μία μεθόδευση.

Θέλουν να συνηθίσετε, να συνηθίσουμε, ο κόσμος να αποδεχθεί ότι θα τον αποκόψουν από την εξέλιξη της Δίκης και να μην έχει ενημέρωση. Γιατί θέλουν να αυθαιρετούν και κυρίως θέλουν να εξωθήσουν τα πράγματα στην παραγραφή, στην αμνήστευση, στην ατιμωρησία. Το αίτημα το οποίο υπέβαλα επιφυλάχθηκε η Εισαγγελέας της Έδρας να μελετήσει για να τοποθετηθεί. Φυσικά πρόκειται για αυτονόητο ζήτημα σε μία τέτοια Δίκη, τέτοιου ενδιαφέροντος και τέτοιας βαρύτητας κατηγοριών που αφορούν Κρατική Δράση και Κρατικό Έγκλημα. 

Είναι υποχρέωσή μας στη μνήμη των θυμάτων και προς τιμήν των επιζώντων και επιζωσών να παλέψουμε ώστε η Αλήθεια να βγει και να γίνει γνωστή, τα κακουργήματα να φωτιστούν και να τιμωρηθούν και όλοι οι υπόλογοι και υπαίτιοι, όχι μόνο αυτοί που σήμερα παραπέμπονται, να βρεθούν στο σκαμνί και στη φυλακή.

Σας ευχαριστώ και εγώ.