Η κρίση στη Λέσβο γύρω από τον αφθώδη πυρετό δεν παράγει μόνο οικονομικά αδιέξοδα. Παράγει και πολιτικά επεισόδια που εκθέτουν με ωμό τρόπο τα όρια της διοίκησης και την αγωνιώδη προσπάθεια διαχείρισης της εικόνας.
Μόλις 24 ώρες μετά την έντονη συζήτηση που προκάλεσε η πρωτοβουλία του Περιφερειάρχη Κώστας Μουτζούρης να δοθεί «εντολή» στο Λιμεναρχείο για άνοιγμα της διακίνησης γαλακτοκομικών προϊόντων, η Περιφέρεια επέλεξε μια διαφορετική στρατηγική: αντί για θεσμική απάντηση ή διευκρινιστικό δελτίο Τύπου, διένειμε προς τα ΜΜΕ σύνδεσμο με δηλώσεις του Υφυπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης Μακάριος Λαζαρίδης.
Και εδώ αρχίζει το παράδοξο.
Ο ίδιος ο Υφυπουργός, σε δημόσια παρέμβασή του, χαρακτήρισε “απαράδεκτο” το αίτημα του Περιφερειάρχη που παραβιάζει τους νόμους ξεκαθαρίζοντας ότι δεν υπάρχουν τα απαιτούμενα μέτρα βιοασφάλειας ώστε να επιτραπεί η έξοδος προϊόντων. Με άλλα λόγια, η κυβερνητική θέση όχι μόνο δεν καλύπτει την πρωτοβουλία Μουτζούρη, αλλά την αποδομεί πλήρως σε επίπεδο ουσίας.
Αντί, λοιπόν, η Περιφέρεια να απαντήσει επί της ουσίας –αν δηλαδή η περίφημη «εντολή» προς το Λιμεναρχείο είχε νομικό ή διοικητικό έρεισμα– επέλεξε να αλλάξει το πεδίο της συζήτησης.
Η μετατόπιση είναι εμφανής:
από το ερώτημα :“μπορεί ένας Περιφερειάρχης να δώσει τέτοια εντολή;”
στο αφήγημα : “η κυβέρνηση δεν αφήνει τη Λέσβο να ανασάνει”.
Μια κλασική επικοινωνιακή αναδίπλωση περασμένων εποχών. Μόνο που στην προκειμένη περίπτωση, η επιλογή του “εργαλείου” γεννά περισσότερα προβλήματα απ’ όσα λύνει.
Διότι ο Λαζαρίδης, πέρα από την αυστηρή του τοποθέτηση, αποτελεί ήδη πρόσωπο με αυξημένο πολιτικό φορτίο, λόγω της πρόσφατης δημόσιας συζήτησης γύρω από το θέμα του πτυχίου του. Σε επίπεδο κοινής γνώμης, η αξιοπιστία του αμφισβητείται από ένα μέρος της κοινωνίας. Κι όμως, η Περιφέρεια τον επιστρατεύει –έστω έμμεσα– για να “ντύσει” επικοινωνιακά τη δική της θέση.
Το ιστορικό της υπόθεσης....
Η αρχική πρωτοβουλία Μουτζούρη επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί ως μια δυναμική πολιτική παρέμβαση υπέρ των παραγωγών. Όμως, όπως ανέδειξε άμεσα ο Περιφερειακός Σύμβουλος Θεόδωρος Βαλσαμίδης, πρόκειται για ενέργεια χωρίς θεσμική βάση.
Η διοικητική πραγματικότητα είναι αμείλικτη: το Λιμεναρχείο δεν υπάγεται στην Περιφέρεια, ούτε εκτελεί εντολές της. Και το κυριότερο: οι περιορισμοί λόγω επιζωοτίας καθορίζονται από εθνικό και ευρωπαϊκό πλαίσιο, όχι από τοπικές πολιτικές αποφάσεις.
Αυτό το κενό –ανάμεσα στην πολιτική πρόθεση και τη νομική δυνατότητα– είναι που εκθέτει την υπόθεση.
Μπούμερανγκ
Η σημερινή επιλογή της Περιφέρειας να διακινήσει το συγκεκριμένο δημοσίευμα-λινκ δείχνει μια προσπάθεια διαχείρισης ζημιάς. Όμως η στρατηγική μοιάζει να λειτουργεί αντίστροφα.
Διότι η ουσία δεν αλλάζει:
Η «εντολή» δεν μπορούσε να εφαρμοστεί
Δεν υπήρξε θεσμική τεκμηρίωση
Και τελικά, διαψεύστηκε από την ίδια την κυβέρνηση
Σε αυτό το περιβάλλον, η προσπάθεια να μετατραπεί η συζήτηση σε αντιπαράθεση με την κυβέρνηση –μέσω ενός προσώπου που ήδη βρίσκεται στο στόχαστρο– μοιάζει περισσότερο με επικοινωνιακή υπεκφυγή παρά με πολιτική στρατηγική. Και κάπου εδώ, η πραγματικότητα παίρνει τον λόγο με τον δικό της τρόπο: όταν ένα αφήγημα δεν στέκεται, δεν χρειάζεται αντίπαλο για να καταρρεύσει. Καταρρέει μόνο του.
ΠΗΓΗ https://www.lesvosnews.net/
