Δεν υπάρχει πλέον κανένα περιθώριο για “ήπιες” διατυπώσεις. Τα στοιχεία είναι συγκεκριμένα, τεκμηριωμένα και δημόσια — και η ευθύνη βαραίνει ξεκάθαρα τον Δήμο Ανατολικής Σάμου και την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου.
Στην περιοχή του Μεσοκάμπου, δίπλα στις βασικές γεωτρήσεις που υδροδοτούν το Βαθύ και το Πυθαγόρειο, εδώ και τουλάχιστον τρία χρόνια έχει δημιουργηθεί μια ανεξέλεγκτη χωματερή τοξικών υλικών. Παλαιοί ξύλινοι στύλοι εμποτισμένοι με κρεόζωτο — μια ουσία που έχει χαρακτηριστεί εδώ και δεκαετίες ως ισχυρά καρκινογόνα — και μετασχηματιστές που περιέχουν πολυχλωριωμένα διφαινύλια (PCBs), βρίσκονται πεταμένοι απευθείας στο έδαφος.
Όχι σε έναν απομονωμένο χώρο.
Όχι σε αδειοδοτημένη εγκατάσταση.
Αλλά ακριβώς πάνω σε απορροή που οδηγεί στα πηγάδια και στις καλλιεργήσιμες εκτάσεις της περιοχής.
Αυτό δεν είναι απλώς παράβαση.
Είναι ωρολογιακή βόμβα για τη δημόσια υγεία.
Το Ινστιτούτο Αρχιπέλαγος έχει καταγράψει την κατάσταση με φωτογραφικό και γεωγραφικό υλικό και έχει καταθέσει μηνυτήρια αναφορά από τον Οκτώβριο του 2025, επισημαίνοντας τον άμεσο κίνδυνο ρύπανσης του υδροφόρου ορίζοντα και ζητώντας:
– Άμεση απομάκρυνση των τοξικών υλικών
– Διερεύνηση ευθυνών
– Επιβολή κυρώσεων
– Εκτίμηση της ήδη προκληθείσας ρύπανσης
Και τι έκαναν ο Δήμος Ανατολικής Σάμου και η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου;
Απολύτως τίποτα.
Πέντε μήνες μετά, δεν έχει ληφθεί ούτε ένα ουσιαστικό μέτρο προστασίας. Καμία οριοθέτηση ζωνών ασφαλείας γύρω από τις γεωτρήσεις. Καμία πρόνοια για την αποτροπή διαρροής τοξικών ουσιών στο έδαφος και στα υπόγεια ύδατα. Καμία διασφάλιση της δημόσιας υγείας.
Αντίθετα, η κατάσταση επιδεινώνεται.
Η εργολάβος εταιρεία, αντί να λογοδοτεί, συνεχίζει ανενόχλητη να διαμορφώνει τον χώρο και — σύμφωνα με τις καταγγελίες — να απομακρύνει ή να εξαφανίζει κρίσιμα αποδεικτικά στοιχεία. Και όλα αυτά, υπό το βλέμμα των αρμόδιων αρχών που είτε αδυνατούν είτε δεν επιθυμούν να παρέμβουν.
Η επίκληση υποστελέχωσης των υπηρεσιών δεν αποτελεί δικαιολογία — αποτελεί ομολογία αδυναμίας να προστατευτεί ένα βασικό αγαθό: το πόσιμο νερό.
Η νομοθεσία είναι ξεκάθαρη:
Τα συγκεκριμένα επικίνδυνα υλικά οφείλουν να συλλέγονται με αυστηρές προδιαγραφές, να αποθηκεύονται σε ειδικά αδειοδοτημένους χώρους και να μεταφέρονται για αδρανοποίηση σε κατάλληλες εγκαταστάσεις — όχι να εγκαταλείπονται δίπλα σε υδροληψίες.
Και όμως, στον Μεσόκαμπο, όλα αυτά παραβιάζονται κατάφωρα.
Ο Δήμος Ανατολικής Σάμου και η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου δεν μπορούν πλέον να επικαλούνται άγνοια.
Γνώριζαν.
Ενημερώθηκαν.
Και επέλεξαν να μην ενεργήσουν.
Αυτή η επιλογή έχει συνέπειες.
Γιατί κάθε μέρα που περνά, το τοξικό φορτίο διαχέεται στο έδαφος, στο νερό, στη φύση και τελικά στον ανθρώπινο οργανισμό. Και όταν οι συνέπειες γίνουν ορατές, δεν θα πρόκειται για “ατυχία”.
Θα πρόκειται για ευθύνη.
Ονομαστική.
Διοικητική.
Και ενδεχομένως ποινική.
Η κοινωνία της Σάμου δεν πίνει απλώς νερό.
Πίνει την αδιαφορία σας.
Και αυτό δεν θα μείνει αναπάντητο.
