Δύο φωτογραφίες. Ένα δελτίο τύπου γεμάτο αυτάρεσκες διατυπώσεις. Και μια πραγματικότητα που δεν κρύβεται, όσο κι αν επιχειρείται να καλλωπιστεί.
Την ώρα που η Νέα Δημοκρατία δοκιμάζεται σε εθνικό επίπεδο, στη Σάμο κάποιοι επιμένουν να λειτουργούν σαν να βρίσκονται σε μια άλλη εποχή — τότε που οι εικόνες αρκούσαν για να καλύψουν την απουσία ουσίας.
Στο επίκεντρο, ο βουλευτής Χριστόδουλος Στεφανάδης, ο πρόεδρος της ΔΕΕΠ Σάμου Δημήτρης Ζαφείρης και, φυσικά, ο υποψήφιος βουλευτής Μάνος Λογοθέτης.
Η πρώτη πράξη γνωστή: επίσκεψη στο γραφείο του βουλευτή, χαμόγελα, ανακοινώσεις, “παραγωγικές συζητήσεις”.
Η δεύτερη πράξη αποκαλυπτική: παρουσία και του υποψήφιου βουλευτή, για να μη χαλάσει καμία ισορροπία.
Αυτό δεν είναι πολιτική διαδικασία.
Είναι πολιτικό μοίρασμα ρόλων.
Το δελτίο τύπου του Χριστόδουλου Στεφανάδη είναι χαρακτηριστικό δείγμα αυτής της λογικής: γεμάτο γενικότητες, διατυπώσεις χωρίς βάρος και την κλασική επίκληση σε “θετικές προτάσεις”. Και βέβαια, η αποκορύφωση: ο «κομβικός ρόλος» της ΔΕΕΠ στην επικοινωνία του κυβερνητικού έργου.
Όχι στην επίλυση προβλημάτων.
Στην επικοινωνία.
Και εδώ αρχίζει η πραγματική σύγκρουση με την πραγματικότητα:
Για τους σεισμόπληκτους της Σάμου — καμία ξεκάθαρη δημόσια θέση από τη ΔΕΕΠ.
Για τα προβλήματα στην υγεία — καμία ουσιαστική παρέμβαση.
Για τα ζητήματα που καθημερινά πιέζουν την τοπική κοινωνία — καμία διεκδίκηση με πολιτικό κόστος.
Ούτε μία ανακοίνωση που να λέει τα πράγματα με το όνομά τους.
Ούτε μία στιγμή που να φανεί ότι κάποιος συγκρούεται για λογαριασμό των πολιτών.
Αντίθετα, αυτό που περισσεύει είναι η σιωπή.
Και ενώ αλλού βουλευτές της ίδιας παράταξης καταθέτουν ερωτήσεις, πιέζουν, φέρνουν ζητήματα στη Βουλή, εδώ φαίνεται πως η επιλογή είναι διαφορετική:
Να μη διαταραχθεί τίποτα.
Να μη δυσαρεστηθεί κανείς.
Να διατηρηθούν οι ισορροπίες.
Γι’ αυτό και βλέπουμε το απόλυτο πολιτικό παράδοξο:
Ένα νησί με πραγματικά προβλήματα — και μια κομματική ηγεσία που λειτουργεί σαν γραφείο δημοσίων σχέσεων.
Μια κοινωνία που ζητά λύσεις — και ένα μηχανισμό που παράγει εικόνες.
Ο Δημήτρης Ζαφείρης ως πρόεδρος της ΔΕΕΠ δεν εμφανίζεται να διεκδικεί — εμφανίζεται να διαχειρίζεται.
Ο Χριστόδουλος Στεφανάδης δεν πιέζεται — πλαισιώνεται.
Όλοι μαζί σε ένα σκηνικό ισορροπίας.
Εκτός από την κοινωνία.
Και τελικά, το ερώτημα δεν είναι τι ειπώθηκε στη συνάντηση.
Είναι τι δεν ειπώθηκε ποτέ δημόσια.
Γιατί όταν η πολιτική περιορίζεται σε φωτογραφίες και προσεκτικές παρουσίες, τότε παύει να είναι πολιτική.
Γίνεται διαχείριση εικόνας.
Και αυτή η εικόνα, όσο κι αν προσπαθούν να τη συντηρήσουν, δεν μπορεί να κρύψει το βασικό:
Ότι η πραγματική σύγκρουση — αυτή με τα προβλήματα της κοινωνίας — απουσιάζει πλήρως.
Και αυτό δεν είναι αδυναμία.
Είναι συνειδητή επιλογή.
Για τα προβλήματα της Σάμου, ερωτήσεις στη Βουλή καταθέτουν βουλευτές άλλων περιοχών και άλλων κομμάτων.
Άνθρωποι που δεν εκλέγονται στο νησί.
Που δεν έχουν άμεση θεσμική ευθύνη για τη Σάμο.
Και όμως, αυτοί αναδεικνύουν τα ζητήματα.
Όχι ο βουλευτής του νομού.
Αυτό δεν είναι απλώς αδυναμία.
Είναι πολιτική απουσία.
Γιατί ο ρόλος ενός βουλευτή δεν είναι να δέχεται επισκέψεις και να εκδίδει δελτία τύπου με γενικόλογες αναφορές. Είναι να φέρνει τα προβλήματα της περιοχής του στο κέντρο της πολιτικής σύγκρουσης.
Και όταν αυτό δεν συμβαίνει, το κενό καλύπτεται από άλλους.
