.jpg)
Μια ακόμα αποκάλυψη-σοκ βλέπει το φως της δημοσιότητας και φωτίζει με τον πιο ωμό τρόπο πού οδηγεί η αγαστή συνεργασία δικαστικών μηχανισμών με την κυβέρνηση Μητσοτάκη.
Σύμφωνα με πληροφορίες που δημοσιεύονται από τον «Βηματοδότη», η Ένωση Δικαστών και Εισαγγελέων δεν περιορίστηκε στη σκληρή ανακοίνωσή της κατά της Ζωής Κωνσταντοπούλου ούτε στις «ευχές» για ομαλή διεξαγωγή της δίκης για το έγκλημα των Τεμπών. Προχώρησε ένα βήμα παραπέρα: επεξεργάστηκε και προώθησε στο υπουργείο Δικαιοσύνης συγκεκριμένη διάταξη, με την οποία το δικαστήριο θα αποκτά τη δυνατότητα όχι απλώς να απομακρύνει έναν δικηγόρο από την αίθουσα, αλλά να τον αποβάλλει οριστικά από την ίδια την υπόθεση, αν κρίνει ότι «κατά σύστημα παρακωλύει» τη διαδικασία.
Με απλά λόγια: αν ένας δικηγόρος κάνει τη δουλειά του. Αν επιμένει, αν αποκαλύπτει, αν δεν αποδέχεται μια στημένη «ομαλότητα» που συγκαλύπτει ευθύνες, τότε μπορεί να τεθεί εκτός. Όχι προσωρινά. Οριστικά. Να του αφαιρεθεί το δικαίωμα να υπερασπιστεί τους εντολείς του. Να σιωπήσει.
Και όλα αυτά έρχονται τη στιγμή που ξεκινά η δίκη για το μεγαλύτερο έγκλημα της μεταπολιτευτικής περιόδου. Καμία σύμπτωση.
«Ομαλή διεξαγωγή» ή φίμωση;
Δεν είναι επίσης τυχαίο ότι η Ένωση Δικαστών έσπευσε να στοχοποιήσει τη Ζωή Κωνσταντοπούλου — μια δικηγόρο που, ανεξάρτητα από πολιτικές τοποθετήσεις, έχει αποδείξει ότι δεν διστάζει να συγκρουστεί και να αναδείξει κρίσιμα στοιχεία.
Η παρουσία της στη δίκη των Τεμπών δεν είναι απλώς νομική. Είναι πολιτική και ουσιαστική: δίνει φωνή στα θύματα και στις οικογένειές τους. Και ακριβώς γι’ αυτό ενοχλεί.
Γιατί γνωρίζουν ότι αν παραμείνει μέσα στην αίθουσα, δεν θα επιτρέψει να μετατραπεί η διαδικασία σε μια άνευρη τυπικότητα. Θα επιμείνει. Θα ρωτήσει. Θα αποκαλύψει.
Από το «ευρωπαϊκό μέτρο» στον αυταρχισμό
Η επίκληση ότι αντίστοιχα μέτρα ισχύουν σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες δεν αναιρεί την ουσία. Αντίθετα, χρησιμοποιείται ως άλλοθι για να περάσει μια διάταξη που πλήττει τον πυρήνα του δικαιώματος στην υπεράσπιση.
Δεν πρόκειται για τεχνική ρύθμιση. Πρόκειται για βαθιά πολιτική επιλογή.
Είναι το εργαλείο για να περιοριστούν οι «ενοχλητικές» φωνές. Για να ελεγχθεί το τι θα ακουστεί και το τι θα αποσιωπηθεί. Για να διαμορφωθεί μια δίκη όπου το αποτέλεσμα θα είναι όσο το δυνατόν πιο «διαχειρίσιμο».
Φοβούνται την αλήθεια
Η συγκυρία αποκαλύπτει τα πάντα.
Όταν, λίγες μέρες πριν από μια τόσο κρίσιμη δίκη, επιχειρείται αλλαγή στους όρους της υπεράσπισης, το μήνυμα είναι σαφές: φοβούνται.
Φοβούνται τι μπορεί να αποκαλυφθεί.
Φοβούνται τις ερωτήσεις που δεν ελέγχουν.
Φοβούνται τη δικαιοσύνη όταν λειτουργεί πραγματικά.
Και γι’ αυτό επιχειρούν να την περιορίσουν.
Το πραγματικό διακύβευμα
Η υπόθεση δεν αφορά μόνο μια δικηγόρο. Δεν αφορά μόνο μια δίκη.
Αφορά το αν θα υπάρχει πραγματικό δικαίωμα υπεράσπισης.
Αφορά το αν οι δικαστικές διαδικασίες θα υπηρετούν την αλήθεια ή την εξουσία.
Αφορά το αν η κοινωνία θα δεχτεί σιωπηλά τη φίμωση κάθε φωνής που αντιστέκεται.
Γιατί όταν διώκεται η υπεράσπιση, δεν πλήττεται ένας δικηγόρος.
Πλήττεται η ίδια η έννοια της αστικής δικαιοσύνης.
Και τότε, η συγκάλυψη δεν είναι απλώς πιθανή. Είναι δεδομένη.
ΠΗΓΗ https://vathikokkino.gr/
