Η Ύπατη Αρμοστεία, οι παρατρεχάμενες ΜΚΟ, αλλά και όλοι οι οικονομικά εμπλεκόμενοι με το μεταναστευτικό, φαίνεται ότι είχαν και έχουν κάθε λόγο να συντηρούν τον συνωστισμό και την ύπαρξη ενός μόνιμου διαύλου εισόδου στα νησιά. Τα οικονομικά κεφάλαια που απορροφούνται μέσω της Ε.Ε. ήταν και είναι τεράστια.
Με όπλο την οικονομική εξάρτηση της εξαντλημένης από την κρίση τοπικής κοινωνίας, σε ατομικό ή στοχευμένα σε επιχειρηματικό επίπεδο, ακόμη και ατόμων που μπορεί να επηρεάσουν την ακολουθούμενη πολιτική σε τοπικό επίπεδο, (μίσθωση επιλεγμένων επαγγελματικών χώρων, οικιών, σίτιση, παροχή υπηρεσιών, απασχόλησης κλπ), διευκολύνεται η χειραγώγηση του τοπικού πληθυσμού, η άμβλυνση των δικαιολογημένων αντιδράσεών και η διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Η παγίωση των νέων δεδομένων γίνεται ευκολότερα αποδεκτή, ειδικά όταν υποστηρίζονται και από φίλια ΜΜΕ, αφού τα οφέλη θα είναι διαρκή για όσους εμπορεύονται τον ανθρωπισμό.
Από την κοινή δήλωση Ε.Ε.- Τουρκίας το μόνο που επιδιώχθηκε να εφαρμοστεί πιεστικά από όλους είναι οι 20.000 θέσεις φιλοξενίας-εγκλωβισμού στα νησιά. Από τα υπόλοιπα, που υποτίθεται ότι θα έδιναν την λύση στα νησιά και θα απέτρεπαν με κίνητρα την από θαλάσσης προσπάθεια προσέγγισης στην Ευρώπη, δεν έγινε απολύτως τίποτα.
