Τους στόχους και τα οράματά του στην Αρχιεπισκοπή, με στόχο να βοηθήσει η Εκκλησία τον πάσχοντα άνθρωπο εξέφρασε τη Δευτέρα ο αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος, στη Σύναξη των κληρικών της Αρχιεπισκοπής που έλαβε μέρος στη Θεολογική Σχολή Αθηνών. "Σε όλο αυτό το διάστημα, η φαινομενική μου σιωπή κάλυπτε βαθείς και ανήσυχους προβληματισμούς, οι οποίοι τροφοδοτούσαν την προσπάθεια να σχεδιάσουμε προοπτικές, ώστε όταν ωριμάσουν κάπως τα πράγματα, κατακαθίσουν τα ιζήματα και διαυγάσει ο ορίζοντας των οραματισμών, να είμαι σε θέση να σας καλέσω επί τη βάσει συγκεκριμένων προτάσεων, να ενώσουμε τους αγώνες και τις αγωνίες μας στην αναζωπύρωση της ιερατικής φλόγας και της διακονίας του λαού μας" τόνισε ο κ. Ιερώνυμος. Σχετικά με τις ενορίες και τους ρόλους τους είπε:
"Και βέβαια, πρέπει να είναι -και είμαι σίγουρος πως είναι- σαφές ότι δεν μπορεί να υπάρξει αναζωογόνηση της εκκλησιαστικής ζωής και της ουσιαστικής συμμετοχής του λαού μας στη ζωή της Εκκλησίας και στην κοινή μας πίστη, αν δεν βρούμε τρόπους να αναζωογονήσουμε τις ενορίες μας. Να καταστήσουμε προφανές και αδιαμφισβήτητο ότι οι ενορίες δεν είναι υποκαταστήματα παροχής θρησκευτικών υπηρεσιών, αλλά το κέντρο της ζωής μας. Το κέντρο της ευχαριστιακής μας υπάρξεως. Εκεί όπου αρχίζει η ζωή, που νοηματοδοτείται, που αγιάζεται, που λαμπρύνεται και βρίσκει τον δρόμο της προς την αιωνιότητα. Η ενορία οφείλει να είναι η μεγάλη μας οικογένεια και ο ιερέας ο πατέρας της. Και δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχουν μέλη της που αγωνίζονται καθημερινά να επιβιώσουν στη σύγχρονη καθημερινότητα. Που τους πνίγουν τα βάσανα, τους εξουθενώνει η κοινωνικο-οικονομική πραγματικότητα και τους απομυζά η βιοπάλη. Προς αυτούς πρέπει να σκύψουμε το κεφάλι και να αφουγκραστούμε τους πόνους και τις αγωνίες τους".
Σχετικά με τις τελετές και τις ιεροπραξίες, τόνισε "ότι δεν μας αρμόζουν η επίδειξη και ο εντυπωσιασμός, αλλά η λιτότητα και η ευπρέπεια" και ότι ο "ναός και η λατρεία χρειάζεται να είναι σεμνά και να βοηθούν τον άνθρωπο να γαληνεύσει, να κατανυχθεί, να απομακρυνθεί από τη βοή του κόσμου και να διαισθανθεί την αγάπη και την παρουσία του Θεού στη ζωή του".
Τέλος, ο αρχιεπίσκοπος αναφέρθηκε και στην οικονομική κατάσταση των ιερέων, λέγοντας: "Η ανάγκη επιμόρφωσης και αλλαγής στάσης σε μερικούς τομείς της ποιμαντικής μας ευθύνης είναι επιτακτική και απολύτως απαραίτητη. Για παράδειγμα, τα κοιμητήρια δεν είναι δυνατόν να θεωρούνται χώρος εξοικονομήσεως χρημάτων, αλλά περιοχή όπου πρέπει να φανερώνεται αποφασιστικά και πασιφανώς η παραμυθητική παρέμβαση της Εκκλησίας στον ανθρώπινο πόνο. Οι προσωρινές οικονομικές αδυναμίες κάποιων κληρικών μπορούν να καλυφθούν με αξιοπρεστέρους τρόπους. Σας διαβεβαιώ ότι η κατά περίπτωση αντιμετώπιση τέτοιων δυσχερειών μπορεί να είναι -και θα είναι- πιο αποτελεσματική μέσω της Αρχιεπισκοπής παρά μέσω των κοιμητηρίων".
