Ρεπορτάζ: Αβραμίδης Γεώργιος
Ποιοι πήγαν στην Αθήνα για να ακούσουν από τον υπουργό αυτά που κάποιοι προειδοποιούσαν εδώ και χρόνια; Και, κυρίως, ποιοι θα αναλάβουν τώρα την ευθύνη να εξηγήσουν στους Σαμιώτες τι ακριβώς άλλαξε στις θέσεις τους;
Στο Υπουργείο Μετανάστευσης και Ασύλου βρέθηκαν εκπρόσωποι της αυτοδιοίκησης της Σάμου, προκειμένου να συναντηθούν με τον υπουργό Θάνο Πλεύρη και να συζητήσουν για το μεταναστευτικό και τις εξελίξεις που αφορούν το νησί.
Μια συνάντηση που, πέρα από όσα ειπώθηκαν πίσω από τις κλειστές πόρτες, έχει και μια ιδιαίτερη πολιτική σημειολογία.
Γιατί υπήρξε ένας αυτοδιοικητικός παράγοντας της Σάμου που δεν χρειάστηκε να ταξιδέψει στην Αθήνα για να ακούσει τι θα έλεγε ο υπουργός.
Ο επικεφαλής της «Λαϊκής Συσπείρωσης» Δήμου Ανατολικής Σάμου, Τίμος Χατζηλαγός.
Όχι επειδή δεν τον ενδιαφέρει το ζήτημα. Το ακριβώς αντίθετο.
Αλλά επειδή η παράταξή του έχει εδώ και χρόνια διατυπώσει με σαφήνεια τη θέση της: κανένα ΚΥΤ στη Σάμο, καμία νέα δομή και καμία μετατροπή του νησιού σε μόνιμο χώρο διαχείρισης των συνεπειών μιας μεταναστευτικής πολιτικής που αποφασίζεται μακριά από αυτό.
Το πολιτικό παράδοξο
Και εδώ βρίσκεται το πολιτικό παράδοξο.
Ενώ σήμερα αρκετοί εμφανίζονται ξανά να σηκώνουν τη σημαία της αντίθεσης σε νέες εγκαταστάσεις και δομές, η «Λαϊκή Συσπείρωση» υποστηρίζει ότι τη συγκεκριμένη θέση την έχει διατυπώσει σταθερά και διαχρονικά, χωρίς να περιμένει ούτε κυβερνητικές συναντήσεις ούτε πολιτικές συγκυρίες.
Η σημερινή συνάντηση, επομένως, δεν είναι απλώς μία ακόμη αυτοδιοικητική επίσκεψη στην Αθήνα.
Είναι και ένα πολιτικό τεστ μνήμης.
Τι έλεγαν άραγε οι σημερινοί «αντιδρώντες» όταν στη Σάμο διαμορφωνόταν η πολιτική για τις δομές;
Πότε ακριβώς κατάλαβαν ότι το ζήτημα δεν λύνεται μόνο με διαβεβαιώσεις υπουργών;
Και, κυρίως, πού ήταν όλοι εκείνοι που σήμερα εμφανίζονται ως αμετακίνητοι πολέμιοι μιας νέας δομής, όταν η «Λαϊκή Συσπείρωση» επέμενε ότι η Σάμος δεν πρέπει να γίνει μόνιμος κρίκος μιας μεταναστευτικής πολιτικής που μεταφέρει το βάρος στα νησιά;
Τι είπε ο υπουργός
Ο ίδιος ο υπουργός, σύμφωνα με την επίσημη ενημέρωση του Υπουργείου, έθεσε στο τραπέζι το ζήτημα των μεταφορών μεταναστών από την Κρήτη προς τη Σάμο.
Όπως ανέφερε, οι μεταφορές αυτές γίνονται για σκοπούς καταγραφής και διοικητικής διαχείρισης και δεν συνεπάγονται παραμονή στη δομή του νησιού.
Παράλληλα, επανέλαβε τη δέσμευση του Υπουργείου για αποφυγή επιβάρυνσης των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου.
Και κάπου εδώ αρχίζουν τα δύσκολα.
Γιατί οι Σαμιώτες δεν χρειάζονται μόνο διαβεβαιώσεις.
Χρειάζονται καθαρές απαντήσεις.
Το «κανένα νέο ΚΥΤ» είναι πραγματικά αδιαπραγμάτευτο;
Οι πολίτες έχουν κάθε δικαίωμα να γνωρίζουν αν το «κανένα νέο ΚΥΤ» αποτελεί πραγματικά αδιαπραγμάτευτη θέση ή αν πρόκειται απλώς για μια πολιτική φράση που επανέρχεται ανάλογα με την επικαιρότητα και τις πολιτικές ανάγκες.
Θέλουν να ξέρουν ποιο είναι το σχέδιο για τη Σάμο.
Τι ακριβώς συμφωνήθηκε στην Αθήνα.
Ποιες δεσμεύσεις δόθηκαν.
Ποιες απαιτήσεις τέθηκαν από την πλευρά της Σάμου.
Και, κυρίως, ποια θα είναι η επόμενη ημέρα.
Γιατί δεν αρκεί πλέον να ακούμε ότι «η Σάμος δεν θα επιβαρυνθεί».
Η κοινωνία θέλει να γνωρίζει πώς θα διασφαλιστεί αυτό στην πράξη.
Το ερώτημα «γιατί τώρα;»
Και εδώ επιστρέφει το πολιτικό ερώτημα που δύσκολα μπορεί να αποφευχθεί:
Τι άλλαξε;
Γιατί αν δεν άλλαξε τίποτα, τότε η πολιτική συζήτηση οφείλει να επιστρέψει εκεί από όπου ξεκίνησε: στη διαχρονική θέση ότι η Σάμος δεν μπορεί να σηκώνει στις πλάτες της το βάρος μιας ευρωπαϊκής και κυβερνητικής μεταναστευτικής πολιτικής.
Και αν κάποιοι σήμερα ανακάλυψαν την ανάγκη για δυναμική αντίδραση, υπάρχει ένα ακόμη απλό ερώτημα:
Γιατί τώρα;
Γιατί χρειάστηκε να φτάσει η υπόθεση στην Αθήνα για να επανέλθει στο προσκήνιο η απαίτηση για σαφείς κόκκινες γραμμές;
Ο Χατζηλαγός δεν χρειάστηκε να ταξιδέψει
Ο Τίμος Χατζηλαγός, πάντως, δεν χρειάστηκε να περιμένει τη συνάντηση με τον υπουργό για να διαμορφώσει άποψη.
Η θέση της «Λαϊκής Συσπείρωσης» ήταν και παραμένει καθαρή:
Κανένα ΚΥΤ στη Σάμο.
Τώρα μένει να φανεί αν η ίδια καθαρότητα θα υπάρξει και από εκείνους που ταξίδεψαν μέχρι την Αθήνα.
Όχι στα λόγια.
Αλλά στην πράξη.
Γιατί η πολιτική κρίνεται τελικά όχι από το ποιος κάθεται απέναντι από έναν υπουργό.
Κρίνεται από το ποιος κρατά την ίδια θέση όταν αλλάζουν οι υπουργοί, οι κυβερνήσεις, οι πολιτικοί συσχετισμοί και οι εκλογικές ανάγκες.
Και αυτό, τελικά, είναι το πραγματικό τεστ για όλους.
Ποιοι πήγαν στην Αθήνα για να ακούσουν την κυβέρνηση και ποιοι πήγαν για να κάνουν την κυβέρνηση να ακούσει τη Σάμο;