25 Δεκεμβρίου 2011

"Εμείς κάψαμε τα ελληνικά δάση"



Πάνος Πικραμένος


Σοκ προκαλεί η ομολογία του πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας Μεσούτ Γιλμάζ ότι οι μυστικές υπηρεσίες της Τουρκίας, έκαιγαν ελληνικά δάση την εποχή των κυβερνήσεων Τανσού Τσιλέρ (1995-1998).

Η ανατριχιαστική αυτή αποκάλυψη, επιβεβαιώνει τα όσα έχει παραδεχθεί Τούρκος βουλευτής ήδη από την δεκαετία του 1990, αλλά και  σχετικές υποψίες μετά από συλλήψεις «περίεργων» ατόμων κατά το παρελθόν στην Ελλάδα, και καταγγελίες οι οποίες ουδέποτε είχαν ληφθεί σοβαρά υπ΄ όψη, για εμπρησμούς σε νησιά του ανατολικού Αιγαίου και σε δάση της Μακεδονίας.




Όπως αναφέρεται σε δημοσίευμα της εφημερίδας «Μπιργκιούν» ο Μεσούτ Γιλμάζ μιλώντας για τα μυστικά κονδύλια των τουρκικών υπηρεσιών λέει τα εξής τρομερά:


«Όλοι οι πρωθυπουργοί όταν τελειώνει η θητεία τους και έρχεται νέος πρωθυπουργός, τον ενημερώνουν σχετικά με το που και πως χρησιμοποιήθηκαν τα μυστικά κονδύλια. Και εγώ ενημέρωσα σχετικά τον διάδοχό μου και οι προκάτοχοί μου έπραξαν το ίδιο.


Οι Ερμπακάν, Ετσεβίτ και Ντεμιρέλ ενημέρωσαν τους διαδόχους τους για τα μυστικά κονδύλια. Μόνο η Τσιλέρ δεν μοιράστηκε τις πληροφορίες για την διάθεση μυστικών κονδυλίων την περίοδο που ήταν πρωθυπουργός. Υπάρχει συγκεκριμένη αναφορά όπου πέρα των μυστικών κονδυλίων όλες οι πληροφορίες είναι διαθέσιμες.


Και κρατικά μυστικά είναι τα σχετικά με την απόπειρα για πραξικόπημα στο Αζερμπαϊτζάν και τα αντίποινα στα δάση της Ελλάδας. Για θέματα όπως για τις δολοφονίες Κούρδων δεν υπάρχει κάτι σχετικό», είπε ο πρώην πρωθυπουργός της Τουρκίας.


Η ομολογία του πρώην πρωθυπουργού της Τουρκίας και η ωμότητα με την οποία έγινε έχουν σοκάρει διπλωματικούς κύκλους στην Αθήνα, οι οποίοι αφήνουν να εννοηθεί ότι πρέπει να δοθεί συνέχεια στο θέμα…

Το σκάνδαλο Σουσουρλούκ


Ο εμπρησμός ελληνικών δασών και η τοποθέτηση εκρηκτικών μηχανισμών στην Ελλάδα από Τούρκους πράκτορες έχει αποδειχθεί ήδη από το 1996, μετά από ομολογίες του Τούρκου βουλευτή Εντίπ Σεντάτ Μπουτσάκ. Πρόκειται για έναν εκ των πρωταγωνιστών του σκανδάλου Σουσουρλούκ, που έφερε με παταγώδη τρόπο στο φως της δημοσιότητας την διαπλοκή παρακρατικών συμμοριών υπό υψηλή κάλυψη, με τον πολιτικό κόσμο, τις μυστικές υπηρεσίες ΜΙΤ, τα ναρκωτικά και την αντιτρομοκρατία κατά των Κούρδων και αριστερών ομάδων.


Στην περιοχή Σουσουρλούκ, μία θωρακισμένη Μερσεντές, που έτρεχε με ιλιγγιώδη ταχύτητα, έπεσε πάνω σ’ ένα φορτηγό. Στα συντρίμμια βρέθηκαν εξοπλισμός υποκλοπών και μυστικών επιχειρήσεων, όπλα, ναρκωτικά, χρήματα και αποκαλυπτικά έγγραφα.


Το σκάνδαλο όμως ήταν η ασυνήθιστη παρέα που επέβαινε στο αυτοκίνητο. Νεκρός βρέθηκε
ο Χουσεΐν Κοτσαντάγκ υποδιευθυντής Ασφαλείας στην Κωνσταντινούπολη και πρώην διευθυντής ειδικών επιχειρήσεων στις κουρδικές επαρχίες. όπως και η ερωμένη του αεροσυνοδός Γκόντσα Ους. Ένας τρίτος νεκρός αποκαλύφθηκε ότι ήταν ο καταζητούμενος αρχιμαφιόζος, στέλεχος των Γρίζων Λύκων και εκτελεστής των μυστικών υπηρεσιών Αμπντουλάχ Τσατλί, ο οποίος έφερε διπλωματικό διαβατήριο.

Η μεγαλύτερη έκπληξη όμως, ήταν ο τέταρτος επιβάτης της Μερσεντές, ο οποίος και επέζησε: επρόκειτο για τον Εντίπ Σεντάτ Μπουτσάκ, βουλευτή του τουρκικού Κοινοβουλίου, με το κόμμα του «Ορθού Δρόμου» αρχηγό μιας ισχυρής παρακρατικής ομάδας στις κουρδικές επαρχίες και σύμφωνα με καταγγελίες, υπεύθυνο για δεκάδες δολοφονίες. Σημειώνεται ότι η θωρακισμένη Μερσεντές συνοδευόταν και από υπηρεσιακό αυτοκίνητο της ασφάλειας, στο οποίο επέβαιναν τρεις αστυνομικοί.


Οι αποκαλύψεις που προέκυψαν από το ατύχημα στο Σουσουρλούκ προκάλεσαν μείζονα πολιτική κρίση, η οποία οδήγησε στην κατάρρευση της κυβέρνησης Τσιλέρ και στον τραυματισμό του κύρους των ενόπλων δυνάμεων και των μυστικών υπηρεσιών.


Σε τηλεοπτική συνέντευξή του ο βουλευτής του κόμματος του «Ορθού Δρόμου», Σεντάτ Μπούτζακο που επέζησε του ατυχήματος, ομολόγησε κομπάζοντας, ότι ένα από τα «πεπραγμένα» του νεκρού αρχιμαφιόζου Αμπντουλάχ Τσατλί ήταν και ο εμπρησμός δασών σε ελληνικά νησιά. Την επόμενη μέρα η εθνικιστική εφημερίδα «Γενί Σαφάκ» κυκλοφόρησε με τίτλο «Εμείς κάψαμε τη Ρόδο», αλλά τα αντίτυπα αυτής της εφημερίδας κάηκαν σε περίεργη πυρκαγιά που έπληξε την εφημερίδα την ίδια μέρα.


Ενδεικτικό της σχέσης του αρχιμαφιόζου με την κυβέρνηση, είναι το γεγονός ότι ο καταζητούμενος για πολλές δολοφονίες Τσατλί κηδεύθηκε καλυμμένος με την τουρκική σημαία, ενώ στην κηδεία παρέστησαν ανώτατα στελέχη της ΜΙΤ και η ίδια η τότε αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Τανσού Τσιλέρ, η οποία φέρεται να δήλωσε ότι: «Εμείς τιμούμε με σεβασμό αυτούς που πυροβολούν εν ονόματι του κράτους»!


Όπως μετέδωσε τότε το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων, η αλαζονική ομολογία του ακροδεξιού βουλευτή προκάλεσε έντονες αντιδράσεις στην τουρκική κοινωνία. Οι εμπρησμοί δασών έχουν καταγγελθεί ως μια από τις εξειδικευμένες μεθόδους που χρησιμοποιούν οι τουρκικές ειδικές δυνάμεις, για την αντιμετώπιση των ανταρτών του ΡΚΚ και τον εξαναγκασμό των Κούρδων κατοίκων των νοτιοανατολικών επαρχιών να εγκαταλείψουν τα χωριά τους... 
ζούγκλα 

Το Ιράκ, η Τουρκία και οι χρήσιμοι ηλίθιοι των Αθηνών




Πριν από λίγες ημέρες ολοκληρώθηκε η αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ, με την αποχώρηση και των τελευταίων αρμάτων που εισήλθαν στο έδαφος του Κουβέιτ. Οι αξιωματικοί του αμερικανικού στρατού, αποχωρώντας, παρέδωσαν τον έλεγχο και τη διοίκηση 505 στρατιωτικών βάσεων που διατηρούσαν στην επικράτεια του Ιράκ, σε αξιωματικούς του ιρακινού στρατού.

Ο απολογισμός της εννιαετούς παρουσίας των αμερικανικών δυνάμεων στο Ιράκ είναι περίπου εκατό χιλιάδες νεκροί και τραυματίες για τον ιρακινό λαό και συνολικά 4.500 στρατιώτες για τον αμερικανικό στρατό και δυο εκατομμύρια πρόσφυγες, από τους οποίους οι 800 χιλιάδες χριστιανοί Ασσύριοι, οι οποίοι αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την πατρίδα τους, υπό το φόβο του σουνιτικού Ισλάμ, που καίει ό,τι βρει μπροστά του, όταν πολιτικοποιηθεί.

Σε ανθρωπιστικό επίπεδο, ο «πόλεμος» της Δύσης εναντίον του Σαντάμ από το 1991, που έγινε η πρώτη επιχείρηση εναντίον του (Καταιγίδα της Ερήμου), στοίχισε τη ζωή σε εκατομμύρια ανθρώπους, κυρίως παιδιά, που πέθαναν από ασιτία ή από έλλειψη φαρμάκων, κατά τη διάρκεια του πολυετούς εμπάργκο που εφάρμοσε η Δύση εναντίον του καθεστώτος Σαντάμ.

Σε πολιτικό επίπεδο, το Ιράκ, μετά την αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων, έχει απαλλαγεί από ένα αυταρχικό και βάρβαρο καθεστώς, του οποίου τη θέση έχει λάβει ένα καθεστώς διοίκησης της χώρας από δημοκρατικά εκλεγμένους εκπροσώπους των σιιτών, των Κούρδων και των σουνιτών. Ένα καθεστώς με σοβαρές δυσλειτουργίες, που είναι αμφίβολο αν κατορθώσει να κρατήσει ενωμένο το Ιράκ, το οποίο, με βάση την εθνολογική του δομή, είναι χωρισμένο σε τρεις τομείς, οι οποίοι είναι πιθανόν μελλοντικά να διεκδικήσουν την αυτονομία τους, με πρώτο το Νότιο (ιρακινό) Κουρδιστάν, το οποίο ήδη διαθέτει ένα αρκετά καλά συγκροτημένο αυτόνομο κράτος.

Όσον αφορά τις πλουτοπαραγωγικές -για την ακρίβεια τις πετρελαϊκές- πηγές της χώρας, αυτές στην ουσία έχουν παραδοθεί στις ξένες εταιρείες πετρελαίου, με τον τοπικό πληθυσμό να επωφελείται ελάχιστα από την εκμετάλλευσή τους.

Με τον ανωτέρω απολογισμό στη βαλίτσα του πέταξε για την Ουάσιγκτον ο πρωθυπουργός του Ιράκ, Νουρί αλ Μαλίκι, ακριβώς τις ημέρες που ολοκληρωνόταν η αποχώρηση των αμερικανικών στρατευμάτων από το Ιράκ, ο οποίος στη συνάντηση που είχε με τον Μπάρακ Ομπάμα, μεταξύ άλλων έδωσε και τα εξής μηνύματα, στα οποία αξίζει να αναφερθούμε.

Όσον αφορά την πολιτική ανατροπής του καθεστώτος Άσαντ στη Συρία και το εμπάργκο που επιχειρείται να εφαρμοστεί από τον Αραβικό Σύνδεσμο και από την Τουρκία, ο σιίτης πρωθυπουργός του Ιράκ είπε: «Πήραμε μαθήματα από αυτά που ζήσαμε εμείς. Είμαστε αντίθετοι σε οικονομικό αποκλεισμό της Συρίας. Εμείς έχουμε πικρές εμπειρίες από το δικό μας αποκλεισμό, τα αποτελέσματα του οποίου πλήρωσε ο λαός και όχι ο Σαντάμ. …..Σε σχέση με τις διαδηλώσεις και τις ταραχές στη Συρία, σε περίπτωση που αυτές μετατραπούν σε εμφύλιο πόλεμο, θα υποστεί τεράστιο πλήγμα το Ιράκ. Θα πρέπει να ληφθεί υπ’ όψιν ότι σε περίπτωση που αποσταθεροποιηθεί η Συρία, κινδυνεύουν με αποσταθεροποίηση όλες οι χώρες γύρω απ’ αυτήν».

Όσον αναφορά την Τουρκία, που κατά τα λεγόμενά της -τα οποία δυστυχώς βρίσκουν ευήκοον ους στους χρήσιμους ηλίθιους στην Αθήνα- έχει υιοθετήσει πολιτική μηδενικών προβλημάτων με τους γείτονές της, ο ιρακινός πρωθυπουργός είπε:
«Η Τουρκία, υποστηρίζοντας κάποια πολιτικά πρόσωπα και ομάδες, αναμειγνύεται στα εσωτερικά μας. Αλλεπάλληλες φορές εναντιωθήκαμε σε αυτές τις πρακτικές, τις οποίες εφάρμοζαν οι προηγούμενοι πρέσβεις της Τουρκίας. Δεν πρόκειται να δεχτούμε και να επιτρέψουμε την ανάμειξη της Τουρκίας στην εσωτερική πολιτική σκηνή του Ιράκ».
Την ώρα που ο πρωθυπουργός του Ιράκ έδινε τα μηνύματα αυτά στον Μπάρακ Ομπάμα και σε όσους σχεδιάζουν την αμερικανική πολιτική στην περιοχή, οι αρχές ασφαλείας του Ιράκ είχαν συλλάβει τέσσερις από τους σωματοφύλακες του σουνίτη αντιπροέδρου του Ιράκ, Ταρίκ ελ Χασίμι (Tarık El Haşimi), ενώ το Ανώτατο Δικαστικό Συμβούλιο του Ιράκ εξέδιδε ένταλμα σύλληψης με ταυτόχρονη απαγόρευση εξόδου από τη χώρα για τον ίδιο τον αντιπρόεδρο, με την κατηγορία της σύστασης συμμορίας η οποία διέπραττε πολιτικά εγκλήματα. Ο ένας μάλιστα από τους σωματοφύλακες, ο Αχμέτ ελ Τζουμπούρι (Ahmed el Cuburi), ομολόγησε ότι έλαβε μέρος σε επιθέσεις δολοφονίας πολιτικών, αστυνομικών και στρατιωτικών, κατόπιν εντολής του αντιπροέδρου Χασίμι. Οι ομολογίες του Τζουμπούρι μεταδόθηκαν σε βίντεο από την τηλεόραση El Irakiye. Ο σωματοφύλακας ομολόγησε ότι τα όπλα για τις δολοφονίες τα έπαιρνε από τον Αχμέτ Καχτάν (Ahmed Kahtan), γραμματέα του ιρακινού αντιπροέδρου, ενώ μετά από κάθε επιχείρηση ελάμβαναν από τον Χασίμι τρεις χιλιάδες δολάρια ο καθένας των δραστών.

Το «ζουμί» της υπόθεσης είναι ότι οι σωματοφύλακες ομολόγησαν ότι εκπαιδεύτηκαν στην τρομοκρατική δράση στην Τουρκία, με την οποία διατηρούσε ισχυρούς δεσμούς ο Ταρίκ ελ Χασίμι. Μετά την πρώτη ταραχή, η Τουρκία απέδωσε τις ομολογίες των σωματοφυλάκων σε απόπειρα της Τεχεράνης να αποδυναμώσει την επιρροή που ασκεί η Τουρκία μέσω του σουνιτικού παράγοντα στο Ιράκ, όμως όλοι όσοι γνωρίζουν σε Δύση και Ανατολή, αντιλαμβάνονται ότι για άλλη μια φορά η Τουρκία συνελήφθη κλέπτουσα οπώρας.

Αναφερθήκαμε πιο πάνω στους χρήσιμους ηλίθιους της Αθήνας, οι οποίοι πειθόμενοι στις εξαγγελίες της Τουρκίας για μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες και την Ελλάδα, στην ουσία παρέδωσαν τη χώρα και ιδιαίτερα τη Θράκη στους πράκτορες του τουρκικού προξενείου και στη Ζιραάτ. Να σημειώσουμε ότι η δράση του δικτύου πρακτόρων της Τουρκίας στο Ιράκ συντονίζεται από την τουρκική πρεσβεία στη Βαγδάτη, όπως κατήγγειλε επίσημα ο Μαλίκι στην Ουάσιγκτον, και από το υποκατάστημα της τράπεζας Ζιραάτ στη Βαγδάτη, το οποίο αποτελεί τον ανεπίσημο σταθμό και κέντρο επιχειρήσεων της ΜΙΤ στο Ιράκ, όπως αναφέρει οΜάνος Ηλιάδης στο προσφάτως εκδοθέν βιβλίο του «Η Μυστική Δράση των Τούρκων στην Ελλάδα και η σύγχρονη ΜΙΤ».

Ελπίζουμε, οι νέες ισορροπίες στην ελληνική κυβέρνηση, να περιορίσουν την επιρροή των χρησίμων ηλιθίων στο ελληνικό κράτος, αλλά και των συνοδοιπόρων τους εγκάθετων της Άγκυρας στη Θράκη, τη Θεσσαλονίκη, την Αθήνα, τη Ρόδο και αλλού…

Σημείωση: Την ώρα που είχε τελειώσει η σύνταξη του άρθρου, έγινε γνωστό ένα σοβαρό επεισόδιο, που αποδεικνύει περίτρανα την αποσταθεροποιητική δράση των πρακτόρων της Τουρκίας, σε άλλη μια χώρα-θύμα της πολιτικής των μηδενικών προβλημάτων της Άγκυρας.
Η ερώτηση που κατέθεσε στην τουρκική βουλή ο βουλευτής του ακροδεξιού κόμματος (ΜΗΡ),Lutfu Turkkan, μιλάει από μόνη της:

- Είναι αλήθεια ότι πήγε επιτροπή στελεχών της ΜΙΤ στη Δαμασκό και ότι γύρισε με άδεια χέρια, όταν ζήτησε από τις συριακές αρχές την απελευθέρωση 49 Τούρκων πρακτόρων, που κατηγορούνται ότι έπαιξαν προβοκατόρικο ρόλο, ότι εκπαίδευσαν τους επαναστάτες και ότι σχεδίασαν τα σχέδια για επιχειρήσεις σε στρατηγικούς στόχους στη Συρία;

- Σκέφτεστε να ανακοινώσετε και να μοιραστείτε με την τουρκική κοινή γνώμη την αλήθεια σχετικά με αυτές τις πληροφορίες που κυκλοφορούν ευρέως, λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι Τουρκία και Συρία είμαστε δυο χώρες που μοιραζόμαστε την ίδια γεωγραφία και την ίδια πίστη και ότι πρέπει να παραμένουμε πιστοί στο σύνθημα “Ειρήνη στην Πατρίδα, Ειρήνη στον Κόσμο” (του Μ. Κεμάλ, σ.τ.μ.);

Δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα Κυριακάτικη Δημοκρατία

"Υποστολή Ελληνικής σημαίας" σε αρκετές από τις διεθνείς στρατιωτικές αποστολές στις οποίες συμμετείχε η χώρα,αλλά και άγριο μαχαίρι στις θέσεις του εξωτερικού

"Υποστολή" Ελληνικής σημαίας λόγω κρίσης.Από που και γιατί αποχωρεί η Ελλάδα





"Υποστολή Ελληνικής σημαίας" σε αρκετές από τις διεθνείς στρατιωτικές αποστολές στις οποίες συμμετείχε η χώρα,αλλά και άγριο μαχαίρι στις θέσεις του εξωτερικού. Αυτό το τελευταίο βέβαια δεν ισχύει για όσους ...έχουν "δοντάκι" όπως έχει αποδειχτεί κατ΄ επανάληψη και προσφάτως.

Στόχος των περικοπών,τι άλλο η εξοικονόμηση χρημάτων.

Η “ελληνική απόσυρση” ακόμη και από περιοχές όπως το Κόσσοβο ,προκαλεί ωστόσο μεγάλες συζητήσεις και προβληματισμούς, απ΄ όσους υποστηρίζουν ότι η παρουσία της Ελλάδας σε συγκεκριμένες αποστολές δεν μπορεί να υπολογίζεται μόνο με το οικονομικό κόστος.

Επιπλέον σκεπτικισμός επικρατεί και για τη σπουδή της ηγεσίας να καταργήσει μαζικά θέσεις Ακολούθων Άμυνας ,την ίδια ώρα που σκανδαλωδώς εξακολουθούν να γίνονται μεταθέσεις και τοποθετήσεις “ημετέρων” σε ακριβές μισθολογικά θέσεις .Όπως  αυτή αξιωματικού ο οποίος τοποθετήθηκε σε θέση εξωτερικού με μισθό αρκετών χιλιάδων ευρώ,όταν το επίπεδο των Αγγλικών του είναι συζητήσιμο και μη έχοντας τα προσόντα που του εξασφαλίζουν την παραμονή στο στράτευμα στις επόμενες κρίσεις που γίνονται σε λίγους  μήνες, τοποθετήθηκε σε θέση ...τριετούς θητείας!

Με τέτοιες λογικές να κυριαρχούν ακόμη και σήμερα στο ΥΕΘΑ με την “υπερκομματική” ηγεσία ποιος μπορεί να μιλήσει ...για αξιοκρατία και για λογική στις όποιες περικοπές;


Στο πλαίσιο της αντιμετώπισης του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας, το ΓΕΕΘΑ και τα Γενικά Επιτελεία πσρουσίασαν το σχέδιο για περιορισμό αρκετών αποστολών εξωτερικού, με άμεσο αντίκτυπο την περικοπή των δαπανών.

Επιχείρηση ISAF-ΒΟΣΝΙΑ
Σήμερα η συμμετοχή στην επιχείρηση ανέρχεται σε 171 άτομα.
Το 2012 έχει προγραμματιστεί μείωση κατά 111 άτομα που θα επιφέρει επιπλέον οικονομικό όφελος 5.500.000 ευρώ.

Επιχείρηση KFOR-ΚΟΣΣΟΒΟ

Η συμμετοχή στην επιχείρηση το 2010 ανέρχονταν σε 670 άτομα με κόστος 26.500.000 ευρώ. Μετά την μείωση τον Μάιο του 2011 κατά 399 άτομα η παρούσα συμμετοχή στην επιχείρηση ανέρχεται σε 271 άτομα με οικονομικό όφελος 15.120.000 ευρώ. Τέλος του 2011 προβλέπεται μείωση κατά 67 άτομα με αντίστοιχο οικονομικό όφελος 270.000 ευρώ.
Το 2012 έχει προγραμματιστεί μείωση κατά 185 άτομα που θα επιφέρει επιπλέον οικονομικό όφελος 5.387.000 ευρώ.
Επιπλέον η μείωση πτήσεων των αεροσκαφών C-130, κατά 50% θα επιφέρει οικονομικό όφελος 723.000 ευρώ.

Εκατομμύρια ευρώ σε λογαριασμούς κρατικών λειτουργών ,κάντε έρευνα και στη Σάμο στους κρατικούς λειτουργούς

Καταθέσεις εκατομμυρίων σε λογαριασμούς κρατικών λειτουργών «ψάρεψαν» οι ελεγκτές της δημόσιας διοίκησης.Αίσθηση προκάλεσε η περίπτωση ενός δικαστικού υπαλλήλου και μάλιστα χαμηλόβαθμου ο οποίος εμφανίζεται με καταθέσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς που ξεπερνούν τα 7 εκατ. ευρώ!Σύμφωνα με ρεπορτάζ του Mega, η ανακάλυψη ήρθε ύστερα από την άρση του τραπεζικού και φορολογικού απορρήτου και τον έλεγχο των «πόθεν έσχες» για 100 τουλάχιστον υπόπτους για υποθέσεις ύποπτων συναλλαγών.

Άλλη χαρακτηριστική περίπτωση είναι εκείνη του πρώην γενικού διευθυντής του ΥΠΕΧΩΔΕ που εμφανίζει στην κατοχή του ποσά αδικαιολόγητα ύψους 1,2 εκατ. ευρώ, ενός πρώην προϊσταμένου τεχνικών έργων της Νομαρχίας Κιλκίς με 1 εκατ. ευρώ, ενός προϊσταμένου της πολεοδομίας Κυκλάδων, ο οποίος βρέθηκε να κατέχει ένα εκατ. ευρώ και δέκα γιατρών του ΕΣΥ που βρέθηκαν με καταθέσεις απο 1 έως 2,5 εκατ ευρώ, ποσά που δεν δικαιολογούνται.

Τμήμα ειδήσεων Defencenet.gr
 

Ευχές Χριστουγέννων Σεβασμιότατου Μητροπολίτη Χίου, Ψαρών & Οινουσσών κ. Μάρκου




 Ἡ ἐνανθρώπηση τοῦ Κυρίου μας συνιστᾷ τήν «μητρόπολη τῶν ἑορτῶν» κατά τόν ἱερό Χρυσόστομο, τό θεμελιῶδες μυστήριο τῆς Θείας Οἰκονομίας, ἀπό ὅπου πηγάζουν ὅλα τά ἅγια ὁρόσημα τῆς ἔνσαρκης παρουσίας Του.
Εἶναι ἡ «γενέθλιος ἡμέρα τῆς ἀνθρωπότητος» γιά τόν Μέγα Βασίλειο καί ἑορτή «τῆς ἀναπλάσεως» γιά τόν Γρηγόριο τόν Θεολόγο, γιατί ὁ Χριστός παρεμβάλλεται στήν Ἱστορία καταλύοντας «τό μεσότοιχον τοῦ φραγμοῦ», πού διαχωρίζει τόν Θεό ἀπό τούς ἀνθρώπους καί τήν δημιουργία Του. Στό Πρόσωπό Του ἡ ταπεινή ὕλη τοῦ κόσμου ἑνώνεται μέ τήν θεία φύση καί γίνεται σάρκα τοῦ Θεοῦ Λόγου, ὡς Σῶμα καί Αἷμα τοῦ Χριστοῦ μας. «Σωματοῦται ὁ ἀσώματος» καί «ὁ ἄκτιστος κτίζεται», «πτωχεύει ὁ πλούσιος καί «νηπιάζει ὁ ὕψιστος», «κρατεῖται ὁ ἀνέπαφος καί βαστάζεται ὁ βαστάζων τά σύμπαντα»1[1], ὥστε νά ἔχουμε ὅλοι μας τή δυνατότητα νά πλουτίσουμε κατά τήν θεία Χάρη Του καί νά ἐνδυθεῖ τό φθαρτό ἀφθαρσία. Μέ τόν Λόγο ἡ ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἔκτισε τά πάντα, καί μέ τόν ἔνσαρκο Λόγο τά ἀνακαινίζει καί τά ἀναδημιουργεῖ.
Τό πολυτιμότερο στοιχεῖο στόν ἄνθρωπο, τό ὁποῖο ἀποτελεῖ συγχρόνως τήν ἀνακεφαλαίωση καί τό νόημα ὅλης τῆς κτίσεως, εἶναι ἡ σχέση του πρός τόν ἐνσαρκωμένο Χριστό καί Λόγο τοῦ παντός. Ὅσοι ἀπό μᾶς θέλουν νά βρίσκονται ἐγγύτερα στή Βηθλεέμ παρά στά ἀνάκτορα τοῦ Ἡρώδη, ἄς ὁδεύσουμε μαζί μέ τόν ἀστέρα, φωτισμένοι ὅπως οἱ ταπεινοί Μάγοι. Ἄς προσφέρουμε στόν Χριστό τήν προσωπική ψυχική φάτνη μας, ὥστε Ἐκεῖνος νά τήν ἐνοικήσει καί νά τήν μετατρέψει σέ σῶμα τῆς Βασιλείας τοῦ Θεοῦ.

Χριστούγεννα: Η Ελπίδα Αντίδοτο στη Μοναξιά Του Καθηγητή ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΙΠΕΡΟΠΟΥΛΟΥ




      Περιμένουμε αυτό το Σάββατο, την Αγια νύχτα της συμβολικής γέννησης του Θεανθρώπου, την Θεϊκή υπόσχεση, την ΕΛΠΙΔΑ, για την σωτηρία του ανθρώπινου γένους…
      Καθώς Κυριακή, ανήμερα των Χριστουγέννων θα γευόμαστε πατροπαράδοτα εδέσματα και γλυκίσματα από το Χριστουγεννιάτικο τραπέζι, καθώς θα ανοίγουμε κάτω από το Χριστουγεννιάτικο δένδρο τα δώρα μας αμέτρητοι συνάνθρωποί μας, κάποιοι ίσως και μέσα στην ίδια μας την πολυκατοικία, θα βουλιάζουν πνιγμένοι στο βουβό, το ανελέητο αίσθημα της μοναξιάς τους….
     Μοναξιά!
    Φέρνει το άκουσμα της λέξης δυναμικά στο προσκήνιο το βουβό, ανελέητο δράμα συναθρώπων μας που έπαψαν να υπάρχουν για μας λησμονημένοι, τυλιγμένοι στον μανδύα της τραγικής ψυχοκοινωνικής πραγματικότητας της ΜΟΝΑΞΙΑΣ!…
    Ποιός θα πίστευε, μερικές δεκαετίες πριν, ότι εδώ στην κάποτε αποκαλούμενη «Ψωροκώσταινα», τη χώρα της «φαιδράς πορτοκαλλέας», της γειτονιάς των ονείρων και της γονεϊκής προτροπής του τύπου : «παιδάκι μου καλύτερα να σου βγεί το μάτι παρά το….όνομα» θα φτάναμε στο σημείο να μιλάμε για το φριχτό υποκειμενικό συναίσθημα της αποκοπής από την αγέλη, της απομόνωσης από την αίσθηση της ομάδας, της καταδίκης στον φριχρό κόσμο της…Μοναξιάς!
    Και καθώς σε καθημερινή βάση γευόμαστε την πίκρα της τρόικας και των ανίκανων και ΑΤΙΜΩΡΗΤΩΝ πολιτικών, καθώς ανοίγουμε το δέκτη της έγχρωμης τηλεόρασης για να βιώσουμε την εικονική πραγματικότητα της συμμετοχικής διαδικασίας σε κάποια σύναξη με ποικιλλώνυμες ονομασίες, μισόγυμνες καλλονές, μη-φανατικούς αρσενικούς και χαζοχαρούμενες γλάστρες, κάποιοι συνάνθρωποί μας, μέσα στην πολυκατοικία μας, βουλιάζουν πνιγμένοι στο βουβό, το ανελέητο αίσθημα της μοναξιάς….
    Μοναξιά!
    Κατάρα ή ευλογία για το ανθρώπινο γένος συλλογικά και για εμάς τους νεο-Ελληνες ειδικά; Μέσα στα σύγχρονα,πολύβουα, πολυπρόσωπα και απρόσωπα ελληνικά αστικοβιομηχανικά κέντρα, η μοναξιά μας έχει διογκωθεί σε προβληματικά επίπεδα, έχει ενταθεί σε σημείο καθημερινά επαναλαμβανόμενης απελπισίας για πολλούς συνανθρώπους μας.
     Ζούμε τώρα πιά σε κακόγουστες και πανάκριβες πολυκατοικίες και πέρα από τις εθιμοτυπικές φιλοφρονήσεις και τα μικροπρεπή κουτσομπολιά αγνοούμε την ύπαρξη του συγκατοίκου μας σε σημείο ώστε σήμερα και στην πατρίδα μας να χρειάζεται να «μυρίσει» το πτώμα κάποιου συνταξιούχου, μοναχικού γείτονα ή γειτόνισσάς μας για να συνειδητοποιήσουμε εμείς οι «ευτυχείς» υπόλοιποι ότι έκλεισε πια για αυτόν ή αυτήν, τραγικά, η αναπόφευκτη για ΟΛΟΥΣ μας παρένθεση της …ζωής!
     Να το δούμε στις πρακτικές του διαστάσεις το φαινόμενο;
     Αμέτρητοι οι συνοδοιπόροι μας στους πολυσύχναστουτς δρόμους της Αθήνας, του Πειραιά, της Θεσσαλονίκης, της Λάρισας του Ηράκλειου και όλων των άλλων μεγαλουπόλεων της πατρίδας μας.
      Στριμωγμένα ασφυκτικά τα σώματα ανδρών, γυναικών και παιδιών στα αστικά μας λεωφορεία και θέσεις μόνο για όρθιους στις κάθε λογής πιτσερίες, καφετέριες, πάμπ, ορθάδικα και ελληνοπρεπείς ταβέρνες…
      Περιφέρουμε την πλήξη, την ανία, τα βιωματικά μας τραύματα στα στενόχωρα κλουβιά που τα ονοματίσαμε γραφεία, μαγαζιά, εργοστάσια, σχολιά και πανεπιστημιακές αίθουσες, με άλλα λόγια στους κάθε λογής χώρους εργασίας και αναψυχής.
     Μόνοι, ολομόναχοι, κατασιγάζοντας όπως-όπως τις έντονες, τις αδυσώπητες διαμαρτυρίες του είναι μας, τη λαχτάρα μας να ξεφύγουμε από το ανελέητο μαρτύριο της απομόνωσης, της μοναξιάς!…
     Είμαστε τώρα πιά  και οι νέο-Ελληνες παραγωγοί και παράγωγα, αίτια και αποτελέσματα ενός ψυχοκοινωνικού και πολιτισμικού συστήματος με οικονομικές δομές που εδραιώνονται στο ατομικό ψυχοκίνητρο και τα συλλογικά «ένστικτα» για άντληση κέρδους και συλλογή δύναμης και εξουσίας και απολήγουν εξαντλημένες στην εδραίωση ενός αντικειμενικού κόσμου, μιάς πραγματικότητας που επιβεβαιώνει την  πανάρχαια αλήθεια, την απλή και συνάμα δυσβάστακτη διαπίστωση της αναπόφευκτης υπαρξιακής μας μοίρας – όχι του θανάτου – αλλά του ψυχοκοινων ικού του υποκατάστατου που είναι η μοναξιά!
    Εχει η μοναξιά δυό όψεις.
    Η πρώτη ταυτίζεται με την υποκειμενική διαπίστωση κάθε ατόμου ότι είναι μόνος από τη στιγμή που έρχεται στον κόσμο και κόβεται ο ομφάλιος λώρος.
    Η δεύτερη πηγάζει από την αποξένωση του ατόμου από τον ίδιο του τον εαυτό, στηρίζεται στη νευρωσική διαφοροποίηση, στην αποκοπή συναισθημάτων και διανόησης, αποτελεί «αγχωτική αντίδραση» φυγής από την αλήθεια της ζωής, υποκειμενική διαστρέβλωσης κάποιας ανεπιθύμητης αντικειμενικής πραγματικότητας.
    Ετσι ενώ η συνειδητοποίηση της πρώτης όψης της μοναξιάς αποτελεί μια υγιή, βαθειά και ανεξάντλητη πηγή ψυχοπνευματικής κατανόησης και δύναμης, η δεύτερη είναι σαφώς παθολογική.
    Το άγχος της μοναξιάς που διαπιστώνω εγώ, όπως υποθέτω και εσείς σε καθημερινή βάση ότι διακατέχει τώρα πιά πολλούς Ελληνες, Ελληνίδες και μαζί τα παιδιά μας αποτελεί μια ακόμα πικρόγευστη ένδειξη, μια χειροπιαστή απόδειξη του γεγονότος ότι χάσαμε την αυθεντικότητά μας…
    «Ο άνθρωπος φοβάται, τρέμει τη μοναξιά…Η κυρίαρχη σκέψη σε κάθε φυλακισμένο, κάθε απομονωμένο, κάθε λεπρό, κάθε ασθενή, κάθε αμαρτωλό είναι να έχει κάποιον να μοιραστεί μαζί του τη μοίρα του, το πεπρωμένο του…» έγραψε ο Μπαλζάκ.  
     Θυμηθείτε, όσο και αν ακούγεται οξύμωρο, ότι ακόμη και για τον φυλακισμένο, αυτόν που η κοινωνία τον απομονώνει πίσω από τα σωφρονιστικά σίδερα για να τον συνετίσει, όταν παραστρατήσει και μέσα στην «ψυρού» η πιο σκληρή τιμωρία είναι η απομόνωση από τους άλλους κρατούμενους, είναι ο αποκαλούμενος «θάλαμος απομόνωσης»!!!
     Ο αμερικανός ψυχολόγος Ρόλο Μαίη έχει γράψει πολύ εύστοχα ότι «ο αγώνας του ανθρώπου για την απόκτηση δύναμης φαίνεται ολοκάθαρα τώρα καθώς γίνεται κοινή συνείδηση η αλλοτρίωσή μας από τη Φύση, η ανελέητη αλλοτρίωσή μας από τον ίδιο μας τον εαυτό…»

     Η μοναξιά του δημιουργικού ατόμου, αυτή η θελημένη και σκόπιμη απομόνωση του καθένα και της καθεμιάς μας που έχει κάτι σοβαρό να ξεδιαλύνει μέσα του, που έχει να γράψει, να συνθέσει, να ζωγραφίσει, να σμιλέψει αναμφίβολααπέχει πολύ και διαφέρει καθοριστικά από την καταδικαστική απομόνωση του μέσου Ελληνας, της μέσης Ελληνίδας.

     Είμαστε, λοιπόν, εμείς οι σύγχρονοι Ελληνες όπως όλοι οι άνθρωποι των οικονομικά αναπτυγμένων κοινωνιών του πλανήτη μας καταδικασμένοι στην κατάσταση της απάνθρωπης ΜΟΝΑΞΙΑΣ;
     Όχι βέβαια!
      Στη μοίρα του καθένα μας, στο αντι-εγωιστικό «δόσιμο» στον συνάθρωπό μας, στην παρέα, την ανθρώπινη ομάδα αποτελούσε πάντοτε και μπορεί να συνεχίσει να αποτελεί ένα καθοριστικά σημαντικό αντισταθμιστικό παράγοντα. Και από αυτήν την έννοια, αυτό το «δόσιμο» μπορεί να ξεκινήσει μια ατέλειωτη σχεδόν σειρά από ενέργειες που μπορούν, αναμφίβολα, να μειώσουν το σοκ της συνειδητοποίησης της μοναξιάς του σύγχρονου ανθρώπου.
    «Αείποτε ο άνθρωπος ήταν αγελαίον ζώον» όπως το διατύπωσε και ο μεγάλος Μακεδόνας ο Σταγειρίτης φιλόσοφος Αριστοτέλης δυόμιση χιλιάδες χρόνια πριν.
      Ο συνάνθρωπός μας στην πολυκατοικία, στο γραφείο, στο εργοστάσιο, το πανεπιστήμιο ή το ΤΕΙ για όλους εμάς που είμαστε οικονομικά ενεργοί, όπως και ο συνάνθρωπός μας στο ορφανοτροφείο, στο γηροκομείο και στη φυλακή βασανίζεται κάθε λεπτό, κάθε ώρα κάθε μερόνυχτο από το αίσθημα της μοναξιάς, από την απάνθρωπη καταδίκη στην απομόνωση.
     Και αν σκύψουμε προσεκτικά εσείς και εγώ, βαθειά μέσα στα φυλοκάρδια του απέραντου ελλαδικού μας υποσυνείδητου, στα αρχέτυπα ανθρώπινης ομαδικής συμπεριφοράς που χάνουν τις καταβολές τους στην ιστορία Πελασγών, Δωριέων και Αχαιών, θα ανακαλύψουμε ότι υπάρχουν ΟΛΑ τα απαραίτητα στοιχεία της σωτηρίας μας από την αρνητική όψη της σύγχρονης αυτής ψυχοκοινωνικής και πολιτισμικής ασθένειας που ακούει στο όνομα της….Μοναξιάς!
     Εκεί βαθειά στην ψυχή της Ελλάδας  μας υπάρχει απωθημένη η δημιουργικότητα της ελληνικής ψυχοσύνθεσης. Υπάρχει το εσώτερο μήνυμα της ΕΛΠΙΔΑΣ με την οποία μεγαλώσαμε και γαλουχηθήκαμε, υπάρχει μπόλικο φιλότιμο και ατέλειωτο «κυμπαριλίκι» και μπέσσα.
Μέσα στη γιορτινή ατμόσφαιρα θα λειτουργήσει και φέτος η αντίφαση της χαρούμενης επιφάνειας που, δυστυχώς, δεν μπορεί να καλύψει το εσώτερο δράμα εκατοντάδων χιλιάδων μοναχικών συμπολιτών μας, οι οποίοι όπως γίνεται στην υπόλοιπη Ευρώπη και την Αμερική τώρα πιά και στην Ελλάδα κάποιοι, με αυξανόμενους ρυθμούς τώρα τελευταία, θα προσπαθήσουν να θέσουν τέρμα στο απελπιστικό συναίσθημα της μοναξιάς μέσα από την πράξη της αυτοχειρίας…
     Χρονιάρες μέρες!…
     Οι σύγχρονες τάσεις της ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΪΗΣΗΣ  και της μαρκετίστικης αντίληψης για τις ανθρώπινες σχέσεις, οι εμμονές στη συσσώρευση πλούτου και δύναμης εντάσσονται στην εσκεμμένα καλλιεργούμενη ψευδαίσθηση από τους οπαδούς της άκρατης, βάρβαρης και ανελέητης φιλελεύθερης οικονομίας ότι ο ΠΛΟΥΤΟΣ φέρνει την ΕΥΤΥΧΙΑ…
      Με λεφτά μπορείς να αγοράσεις πράγματα, αλλά σίγουρα μπορεί ο καθένας μας να παραδεχθεί αβίαστα ότι όταν κάποιος απολαμβάνει  «πληρωμένο έρωτα» δεν μπορεί να αυταπατάται ότι μιλάει για..αγάπη!
       Τώρα πια αναμφίβολα οι Έλληνες ξυπνάμε από το ψεύτικο όνειρο που μας σέρβιραν διαβεβαιώνοντάς μας ότι ΌΛΟΙ μπορούμε να συμμετέχουμε στο παιχνίδι του πλούτου…
        Τώρα οι πιο παλιοί βλέπουμε ουρές για δωρεάν συσσίτια και ανεργία που μας γυρνούν 50 χρόνια πίσω αναρωτιόμαστε όλοι εμείς τι μπορούμε να προσφέρουμε στους συμπατριώτες μας και την οικουμένη;
       Μπορούμε να διδάξουμε στην οικουμένη της ΜΟΝΑΞΙΑΣ το γεφύρωμά της, την ομορφιά του να είσαι Ελληνας εάν ξαναγίνουμε συγκάτοικοι, συμπολίτες, συνοδοιπόροι και συνάνθρωποι στο ταξίδι της ζωής….
       Υπάρχει το εσώτερο μήνυμα της ελπίδας που φέρνει δυναμικά στο προσκήνιο η ΓΕΝΝΗΣΗ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού….
       Ας την φέρουμε στo συνειδητό ατομικό και συλλογικό μας επίπεδο γεφυρώνοντας την άβυσσο της μοναξιάς που σαν την παροιμιακή φτώχεια και την γενικευμένη ανέχεια μοιάζει να μας έχει τυλίξει όλους... 
       Ας αφήσουμε τους Σκρουτζ στη μοναξιά του πλούτου τους, σαν τους πλούσιους  και «επιτυχημένους» του Χόλλυγουντ να νοικιάζουν φίλους για να γεμίσουν τα υπαρξιακα τους κενά…
          Φίλοι της μπλογκόσφαιρας,
         Καλά Χριστούγεννα!