Την Πέµπτη το πρωί παραιτήθηκαν δύο βουλευτές του ΠΑΣΟΚ κάτι που αποτελεί, υποθέτω, αναφαίρετο πολιτικό δικαίωµά τους... Σε ελάχιστο χρόνο στήθηκε στη Βουλή ένα φεστιβάλ ανοησίας.
Το εναρκτήριολάκτισµα έδωσε ο πρώην Πρόεδροςτης Βουλής στο συνηθισµένο του ρεπερτόριο. Ακολούθησαν βουλευτέςτης συµπολίτευση ς πουπαρήλαυναν µπροστά από κάµερες και µικρόφωνα ξορκίζοντας µε τη µέθοδο των υπαινιγµών κάποια υποτιθέµενα σχέδια αποστασίας ήαποσταθεροποίησης.Νύξεις, υπονοούµενα, κακοήθειες και αναφορές στο 1965.
Νικητής αναδείχθηκε ο Μιλτιάδης Παπαϊωάννου. Επαθλο, το υπουργείο ∆ικαιοσύνης.
Τι συνέβη; Η µία εξήγηση είναι ότι κάποιοι βουλευτές αποφάσισαν ξαφνικά να ξεσκονίσουν τις ιστορικές γνώσεις τους και ως διά µαγείας! Θυµήθηκαν όλοι µαζί τα Ιουλιανά.
Η άλλη εξήγηση είναι ότι στήθηκεµια παρωδία καταγγελίας για να αντιµετωπιστεί µια παρωδία αποστασίας, προκειµένου να σκεπαστεί η παρωδία της συγκυβέρνησης.
Ως γνωστόν, όµως, η Ιστορία επαναλαµβάνεται µόνο ωςφάρσα. Και έτσιη παράσταση έληξε λίγες ώρες αργότερα µε τον υποτιθέµενο αρχιαποστάτη να αναλαµβάνει την Αντιπροεδρία της κυβέρνησης και το υπουργείο Οικονοµικών! Αποδείχθηκε έτσι εµπράκτως ότι δεν υπήρξαν ποτέούτε αποστασία,ούτε αποστάτες, ούτε συνωµοσία,ούτε συµφέροντα.
Αλλωστε, µια και ο λόγος για την καραµέλα των συµφερόντων, δεν νοµίζω να υπήρξε ποτέ Πρωθυπουργός και κυβέρνηση που να έχουν τύχει τέτοιας υποστήριξης από όλατα «συµφέροντα» και «εξωθεσµικάκέντρα» της χώρας. Από τον ΣΕΒ και τους τραπεζίτες έως τα πάσης φύσεως εκδοτικάκαι επιχειρηµατικά συµφέροντα, όλοι κάνουν τον σταυρό τους να βγει πέρα το µνηµόνιο τους συµφέρει!
Και, µεταξύµας, ποιος θα µπει στονκόπο τέτοιες µέρεςνα ανατρέψειτον Πρωθυπουργό ή, έστω, απλώς να τον αποσταθεροποιήσει; Εδώ ακόµηκαι ο Σαµαράς, που έχει έννοµο συµφέρον απόµια τέτοια εξέλιξη, απεύχεται τις εκλογές!
Γιατί, λοιπόν, στήθηκε αυτό το κακόγουστο θέαµα;
Το σωστό είναι να ρωτήσουµε τους εµπνευστές του, αν και πολύ φοβούµαι ότι η απάντησή τους δεν έχει καµία σηµασία.
∆ιότι το ενδιαφέρον της υπόθεσης δεν είναι ότι ξεδιπλώθηκε τέτοιο καραγκιοζιλίκι.Αλλά ότι υπάρχουνάνθρωποι πουακόµη νοµίζουν ότι µπορούν να αντιµετωπίσουν την κοσµογονία που ζει η χώρα µε τα ίδια παλιά, βλακώδη κόλπα.
Και ότι υπάρχουν άνθρωποι στο ΠαΣΟΚ, ίσως και στο άµεσο περιβάλλον του Πρωθυπουργού, που θυµήθηκαν το 1965 τη στιγµή που τρέχουµε ολοταχώς προς το... 1922!
ΠΡΕΤΝΤΕΡΗΣ-ΒΗΜΑ
Το εναρκτήριολάκτισµα έδωσε ο πρώην Πρόεδροςτης Βουλής στο συνηθισµένο του ρεπερτόριο. Ακολούθησαν βουλευτέςτης συµπολίτευση ς πουπαρήλαυναν µπροστά από κάµερες και µικρόφωνα ξορκίζοντας µε τη µέθοδο των υπαινιγµών κάποια υποτιθέµενα σχέδια αποστασίας ήαποσταθεροποίησης.Νύξεις, υπονοούµενα, κακοήθειες και αναφορές στο 1965.
Νικητής αναδείχθηκε ο Μιλτιάδης Παπαϊωάννου. Επαθλο, το υπουργείο ∆ικαιοσύνης.
Τι συνέβη; Η µία εξήγηση είναι ότι κάποιοι βουλευτές αποφάσισαν ξαφνικά να ξεσκονίσουν τις ιστορικές γνώσεις τους και ως διά µαγείας! Θυµήθηκαν όλοι µαζί τα Ιουλιανά.
Η άλλη εξήγηση είναι ότι στήθηκεµια παρωδία καταγγελίας για να αντιµετωπιστεί µια παρωδία αποστασίας, προκειµένου να σκεπαστεί η παρωδία της συγκυβέρνησης.
Ως γνωστόν, όµως, η Ιστορία επαναλαµβάνεται µόνο ωςφάρσα. Και έτσιη παράσταση έληξε λίγες ώρες αργότερα µε τον υποτιθέµενο αρχιαποστάτη να αναλαµβάνει την Αντιπροεδρία της κυβέρνησης και το υπουργείο Οικονοµικών! Αποδείχθηκε έτσι εµπράκτως ότι δεν υπήρξαν ποτέούτε αποστασία,ούτε αποστάτες, ούτε συνωµοσία,ούτε συµφέροντα.
Αλλωστε, µια και ο λόγος για την καραµέλα των συµφερόντων, δεν νοµίζω να υπήρξε ποτέ Πρωθυπουργός και κυβέρνηση που να έχουν τύχει τέτοιας υποστήριξης από όλατα «συµφέροντα» και «εξωθεσµικάκέντρα» της χώρας. Από τον ΣΕΒ και τους τραπεζίτες έως τα πάσης φύσεως εκδοτικάκαι επιχειρηµατικά συµφέροντα, όλοι κάνουν τον σταυρό τους να βγει πέρα το µνηµόνιο τους συµφέρει!
Και, µεταξύµας, ποιος θα µπει στονκόπο τέτοιες µέρεςνα ανατρέψειτον Πρωθυπουργό ή, έστω, απλώς να τον αποσταθεροποιήσει; Εδώ ακόµηκαι ο Σαµαράς, που έχει έννοµο συµφέρον απόµια τέτοια εξέλιξη, απεύχεται τις εκλογές!
Γιατί, λοιπόν, στήθηκε αυτό το κακόγουστο θέαµα;
Το σωστό είναι να ρωτήσουµε τους εµπνευστές του, αν και πολύ φοβούµαι ότι η απάντησή τους δεν έχει καµία σηµασία.
∆ιότι το ενδιαφέρον της υπόθεσης δεν είναι ότι ξεδιπλώθηκε τέτοιο καραγκιοζιλίκι.Αλλά ότι υπάρχουνάνθρωποι πουακόµη νοµίζουν ότι µπορούν να αντιµετωπίσουν την κοσµογονία που ζει η χώρα µε τα ίδια παλιά, βλακώδη κόλπα.
Και ότι υπάρχουν άνθρωποι στο ΠαΣΟΚ, ίσως και στο άµεσο περιβάλλον του Πρωθυπουργού, που θυµήθηκαν το 1965 τη στιγµή που τρέχουµε ολοταχώς προς το... 1922!
ΠΡΕΤΝΤΕΡΗΣ-ΒΗΜΑ
