



Από το νέο έτος ξεκινούν οι διαδικασίες για την θέσπιση σύμφωνου συμβίωσης μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών, σύμφωνα με δημοσίευμα της εφημερίδας «Το Βήμα».
Η ειδική νομοπαρασκευαστική επιτροπή που ασχολείται με το οικογενειακό Δίκαιο, έχει συγκροτηθεί από τον Ιούλιο και από τον Ιανουάριο θα ασχοληθεί με ζητήματα που αφορούν την συμβίωση ομόφυλων ζευγαριών.
Ο υπουργός Δικαιοσύνης Χάρης Καστανίδης έχει δηλώσει ότι το πάγιο αίτημα των ομοφυλοφύλων της χώρας μας πρόκειται να ικανοποιηθεί με την επέκταση του θεσμού του συμφώνου συμβίωσης από τα ετερόφυλα ζευγάρια και στα ομόφυλα.
Σοβαρό θέμα δημιουργείται από την απάντηση του ΓΕΕΘΑ σε δημοσίευμα της εφημερίδας ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ σύμφωνα με το οποίο η τουρκική Αεροπορία έχει κυριαρχήσει επάνω από το Αιγαίο ως αποτέλεσμα της ενδοτικής πολιτικής των τελευταίων κυβερνήσεων, αλλά και της απόφασης μείωσης των δαπανών σε ανταλλακτικά και καύσιμα που εφαρμόζεται ιδιαίτερα τον τελευταίο χρόνο. Η απάντηση του ΓΕΕΘΑ (η οποία υπαγορεύθηκε φυσικά από την πολιτική ηγεσία) είναι πολιτικώς έωλη, δεν παραθέτει ούτε ένα στοιχείο που ναν ανατρέπει το δημοσίευμα της εφημερίδας, το οποίο βασίζεται σε τεκμηριωμένα στοιχεία και αριθμούς τα οποία μπορεί να επιβεβαιώσει και το defencenet.gr.
Αλλά ας μην πάμε μακριά: Μόλις πριν είκοσι ημέρες ο ίδιος ο υπουργός Εθνικής Άμυνας Ευάγγελος Βενιζέλος μιλώντας σε δημοσιογράφους για την άθλια οικονομική πραγματικότητα στο υπουργείο και τις επιπτώσεις που έχει στο πρόγραμμα πτήσεων της Π.Α. είπε επί λέξει: "Σε λίγο θα πετάμε με σαϊτες"!!!
Ας δούμε αρχικά το δημοσίευμα και εν συνεχεία την απάντηση:
"Ποια είναι η παρούσα αναλογία των ελληνικών και τουρκικών μαχητικών αεροσκαφών που πετάνε καθημερινώς στο Αιγαίο από τις αρχές του 2010;
Σύμφωνα με δημοσιευμένα στοιχεία του υπουργείου Αμυνας αλλά και του τουρκικού ΓΕΕΘΑ, η αναλογία διαμορφώνεται περίπου σε 90% τουρκικά (και μάλιστα πολλά από αυτά οπλισμένα) και 10% ελληνικά. Το 2009 έγιναν 593 τουρκικές παραβάσεις, 980 παραβιάσεις και υπήρξαν 236 εμπλοκές. Το 2010 οι εμπλοκές περιορίστηκαν σε 14.
Η αναλογία αυτή ισοδυναμεί με 16 έως 40 τουρκικά αεροσκάφη σε καθημερινή βάση στο Αιγαίο, ενώ μόνον 2 έως 4 ελληνικά απογειώνονται για να αναχαιτίσουν, αν και αποφεύγουν να προσεγγίσουν, τα τουρκικά. Ετσι δεν είναι τυχαίο ότι έχουν σχεδόν εκλείψει οι εμπλοκές.
Ομως η σημερινή αναλογία (10%-90%) των ελληνικών και τουρκικών πτήσεων στο Αιγαίο, είναι ακριβώς η αντίστροφη του 1978, όταν δηλαδή πραγματοποιήθηκε η πρώτη διερευνητική συνάντηση των γεν. γραμματέων των δύο υπουργείων Εξωτερικών.
Το 1978, η τουρκική πλευρά υποστήριζε ότι η στάση της Ελλάδας είναι εχθρική και συνιστά «απειλή» έναντι της Τουρκίας, διότι οι πτήσεις των ελληνικών μαχητικών στο Αιγαίο είναι 95% έναντι 5% των τουρκικών.
Η τουρκική προσπάθεια
Από τότε μέχρι σήμερα η Αγκυρα, ανεξαρτήτως κυβερνήσεων και κυβερνώντος πολιτικού κόμματος, βρίσκεται σε μια διαρκή και επίπονη προσπάθεια οργάνωσης και εκτέλεσης πτήσεων των τουρκικών μαχητικών στο Αιγαίο, έτσι ώστε να θεμελιώσει και να οριοθετήσει τα κυριαρχικά και οικονομικά δικαιώματα που πιστεύει ότι έχει στην περιοχή αυτή.
Με το πέρασμα του χρόνου, καθώς οι ελληνικές θέσεις και αντιδράσεις ούτε βελτιώθηκαν ούτε εκσυγχρονίστηκαν, πολλά από τα κυριαρχικά και οικονομικά δικαιώματα τείνουν πλέον να μετατραπούν σε τουρκικά κεκτημένα.
Ο τεράστιος όγκος επίσημων εγγράφων που έχει συσσωρευθεί πλέον επιτρέπει την καταγραφή της άμεσης σχέσης και σκοπιμότητας των τουρκικών πτήσεων, με την τουρκική πολιτική και διπλωματία στο Αιγαίο και δεν αφήνει περιθώρια για παρανοήσεις και παρερμηνείες:
* Το 5% των τουρκικών πτήσεων στο Αιγαίο το 1978, πενταπλασιάστηκε το 1979 και έφτασε το 25%. Οι τουρκικές πτήσεις το 1979 έφτασαν για πρώτη φορά μέχρι τις νησίδες Καλόγηροι (βόρεια της Ανδρου) και οριοθετούσαν τον 25ο μεσημβρινό και ανατολικά ώς περιοχή ελέγχου της Αγκυρας. Με τις πτήσεις αυτές, η Αγκυρα επιδίωξε να θεμελιώσει δικαιώματα και αρμοδιότητες στο Αιγαίο.
Την ίδια περίοδο η ελληνική κυβέρνηση αποδέχθηκε τη Σύμβαση του Αμβούργου του Διεθνούς Οργανισμού Ναυσιπλοΐας (ΙΜΟ), με πολύ δύσκολες διατάξεις για τα ελληνικά συμφέροντα. Η Σύμβαση (άρθρα 2.1.4. και 2.1.5) επέβαλε στην Ελλάδα και την Τουρκία να συμφωνήσουν (σ.σ. δηλαδή ποτέ) στην οριοθέτηση και τον καθορισμό περιοχών ευθύνης για έρευνα και διάσωση θαλάσσιων ατυχημάτων και σε περίπτωση μη ύπαρξης συμφωνίας, η κάθε χώρα να οριοθετήσει μόνη της τη δική της περιοχή. Ετσι η Αγκυρα, γνωρίζοντας ότι δεν θα επέλθει συμφωνία, αφού αυτή διεκδικούσε σταθερά το μισό Αιγαίο, άρχισε σε καθημερινή βάση εντατικές και παρατεταμένες πτήσεις στα όρια του 25ου μεσημβρινού, με πλήθος υπερπτήσεων των ελληνικών νήσων, προκειμένου να θεμελιώσει πρακτική ελέγχου του μισού Αιγαίου.
Επιπροσθέτως το 2001 η τουρκική Εθνοσυνέλευση ψήφισε τον νόμο 24611, με τον οποίο οριοθετεί μονομερώς το μισό Αιγαίο και τα νησιά του ως περιοχή έρευνας και διάσωσης της Τουρκίας και το εντάσσει κάτω από έλεγχο της Αγκυρας, με την Αθήνα να παριστάνει τον απλό παρατηρητή.
Από το 1979 μέχρι και το τέλος του 1995 οι τουρκικές πτήσεις στο Αιγαίο παρέμειναν στο 25% και οι ελληνικές στο 75%
* Από τον Δεκέμβριο του 1995 παρουσιάστηκε μια ασυνήθιστα μεγάλη και βίαιη τουρκική αεροπορική δραστηριότητα, με δεκάδες υπερπτήσεις πάνω από τα ελληνικά νησιά και με καθημερινές εμπλοκές, με αποτέλεσμα η αναλογία των ελληνοτουρκικών πτήσεων στο Αιγαίο να εξισωθεί στο 50%-50%.
Η τεχνητή κρίση στα Ιμια
Αν και ο τουρκικός στόχος ήταν πασιφανής και απέβλεπε στο να «απαγορεύσει» στην Ελλάδα να ασκήσει το δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων μέχρι τα 12 ν.μ., καθώς επίσης και να «εκμηδενίσει» την ελληνική υφαλοκρηπίδα και την ΑΟΖ, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έλαβαν μέτρα αποτελεσματικής πρόληψης των τουρκικών προκλήσεων.
Τον Δεκέμβριο του 1995 η ελληνική Βουλή κύρωσε τη Σύμβαση για το Δίκαιο της Θάλασσας.
Ενα μήνα μετά την ψήφιση της Σύμβασης, η Τουρκία προκάλεσε την τεχνητή κρίση στα Ιμια. Την ίδια χρονιά η Αγκυρα έθεσε θέμα γκρίζων ζωνών, υποστηρίζοντας ότι πάνω από 80 νησιά, νησίδες και βραχονησίδες δεν ανήκουν στην Ελλάδα. Τη θέση της αυτή η Τουρκία προσπαθεί ακόμη και σήμερα να εδραιώσει, με τις τουρκικες πτήσεις πάνω από τα νησιά.
* Η εξίσωση των ελληνοτουρκικών πτήσεων 50%-50% διατηρήθηκε από το 1995 έως το 2006, όταν οι τουρκικές πτήσεις αυξήθηκαν ξαφνικά στο 75%, από τον Αύγουστο του 2006 και οι ελληνικές πτήσεις μειώθηκαν στο 25%.
Μία από τις αιτίες ήταν η επιτυχία της Τουρκίας, βάση της οποίας το ΝΑΤΟ εξέδωσε διαταγή με την οποία απαγορεύει στα ελληνικά μαχητικά να πετάνε πάνω από τα νησιά που βρίσκονται ανατολικά από τη μέση του Αιγαίου.
Σήμερα οι ελληνικές πτήσεις έχουν πλέον μειωθεί στο 10% και οι τουρκικές έχουν αυξηθεί περίπου στο 9ο%.
Συνολικώς η Αθήνα από το 1996 μέχρι και σήμερα αρκείται μόνον σε αναποτελεσματικά διαβήματα - παράπονα προς την Αγκυρα, για τις υπερπτήσεις τουρκικών μαχητικών. Χρησιμοποιεί, δηλαδή, μέσα που ελάχιστα διασφαλίζουν στην πράξη την ελληνική κυριαρχία στο Αιγαίο και τα οικονομικά συμφέροντα της χώρας και διστάζει να επικαλεστεί ανώτατα διπλωματικά μέσα, όπως π.χ. προσφυγή στον ΟΗΕ.
Σε κάθε ένα από τα διαβήματα αυτά η Αγκυρα απαντά στερεότυπα κάθε φορά ότι τα τουρκικά μαχητικά δεν πέταξαν πάνω από νησιά, νησίδες και βραχονησίδες που έχουν παραχωρηθεί στην Ελλάδα με διεθνείς Συνθήκες... *
Ας δούμε και την διάψευση:
"Με αφορμή δημοσίευμα απογευματινής εφημερίδας της 9ης Οκτωβρίου 2010 με θέμα «Η διπλωματία των F-16 στο Αιγαίο», ανακοινώνεται ότι τα παρατιθέμενα αριθμητικά και άλλα στοιχεία δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Στην επιχειρησιακή δραστηριότητα πρέπει να προστεθεί και η εκπαιδευτική δραστηριότητα των μαχητικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας στο Αιγαίο.
Τέλος η πτητική δραστηριότητα όλων των αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας πραγματοποιείται στο Αιγαίο χωρίς περιορισμούς."
Η επιχειρησιακή δραστηριότητα των μαχητικών αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας στο Αιγαίο διασφαλίζει την εθνική κυριαρχία, τα κυριαρχικά μας δικαιώματα και τις διεθνώς αναγνωρισμένες αρμοδιότητες της χώρας."
Δηλαδή επιβεβαιώνουν το δημοσίευμα, αλλά τους ενοχλεί ότι δεν υπολογίστηκε η ... εκαπιδευτική δραστηριότητα. Η οποία βέβαια ουδεμία σχέση έχει με την υπεράσπιση του Αιγαίου.
Τμήμα ειδήσεων defencenet.gr
Οι ανιστόρητοι νεοφιλελεύθεροι σχεδιαστές της εκπαιδευτικής πολιτικής στην Ελλάδα έκαναν το θαύμα τους: στο σχέδιο προγράμματος για τη Β΄ και Γ΄ Λυκείου που είδε το φως της δημοσιότητας τις προηγούμενες μέρες έχει καταργηθεί το μάθημα της Βυζαντινής και Νεότερης Ιστορίας! Στα αντικείμενα που προβλέπεται να διδαχθούν (ως επιλεγόμενα και όχι υποχρεωτικά) περιλαμβάνονται η Αρχαία Ιστορία, η Ιστορία των… Ιδεών και φυσικά η Ευρωπαϊκή Ιστορία.
Η επιλογή αυτή δεν είναι καθόλου τυχαία. Είναι πλήρως εναρμονισμένη με τη γενικότερη πολιτική επιβολής των ορέξεων της διεθνούς συμμορίας του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου στη χώρα μας που στην κυβέρνηση του ΓΑΠ βρίσκει έναν αξιόπιστο και πρόθυμο συνεργάτη.
Το διεθνές κεφάλαιο έχει έναν και μόνο αντίπαλο: τα εθνικά κράτη και την αντίσταση των λαών. Αλλά για να μπορέσουν να αντισταθούν τα κράτη και οι λαοί και να υπερασπίσουν την ανεξαρτησία τους, πρέπει να διατηρήσουν την ιστορική τους μνήμη και συνείδηση. Γι’ αυτό, ειδικά η Ιστορία αποτελεί τα τελευταία χρόνια το κατεξοχήν πεδίο όπου δοκιμάζει το σύστημα τα αντανακλαστικά του λαϊκού κινήματος στο επίπεδο της συνείδησης και της συλλογικής του ταυτότητας. Στη μετωπική αντιπαράθεση γύρω από το βιβλίο Ιστορίας της Στ΄ Δημοτικού η εθελόδουλη ελίτ της χώρας και η διανόησή της υπέστησαν μία ταπεινωτική ήττα παρά τη συστηματική κατασυκοφάντηση, όσων εναντιώθηκαν στο τερατούργημα εκείνο, ως εθνικιστών και ακροδεξιών
Σήμερα επιχειρείται η εξαφάνιση του προβλήματος μέσω της εξαφάνισης του ίδιου του αντικειμένου της Ιστορίας από το Λύκειο. Έτσι, οι δεκαεξάρηδες και δεκαεφτάρηδες μαθητές θα στερηθούν το δικαίωμα να αποκτήσουν ιστορική συνείδηση μέσα από την κριτική προσέγγιση ενός παρελθόντος που στη χώρα μας εξακολουθεί να επηρεάζει τις σύγχρονες εξελίξεις και τις πολιτικές επιλογές. Τώρα δηλαδή που διαθέτουν την απαιτούμενη ωριμότητα προκειμένου να δουν κριτικά την Ιστορία και δεν θα περιορίζονται στην αποστήθιση γεγονότων - όπως είναι φυσικό με βάση την εξελικτική ψυχολογία να γίνεται στο Γυμνάσιο και το Λύκειο - δεν θα διδάσκονται Ιστορία!
Το ζήτημα της Ιστορίας δεν είναι το μοναδικό μειονέκτημα του σχεδίου προγράμματος για το «Νέο Λύκειο», είναι ωστόσο το πιο κραυγαλέο για τις προθέσεις των εμπνευστών του να μετατρέψουν το Λύκειο σ’ έναν παιδότοπο εμπορικό κέντρο με «καλάθια» όπου ψωνίζεις αποσπασματικές και ασύνδετες μεταξύ τους γνώσεις Το σχέδιο αυτό επομένως πρέπει να ανατραπεί συνολικά κι εμείς οι εκπαιδευτικοί πρέπει να ξεπεράσουμε τις συντεχνιακές αντιλήψεις, που οδηγούν κάθε κλάδο να μετρά πόσες ώρες μάθημα θα έχει στο «Νέο Λύκειο» και ν’ αντιδρά αναλόγως θετικά ή αρνητικά, και να αντισταθούμε ενωμένοι. Ειδικά, όμως η αντίδραση στην κατάργηση της ιστορικής μνήμης πρέπει να είναι καθολική και μαζική γιατί είναι ένα ακόμη βήμα για τον πλήρη εξανδραποδισμό μας ως έθνους.
Τάσος Χατζηαναστασίου
Φιλόλογος στο ΕΠΑΛ Ναυπλίου
Με τον Νίκο Λυγερό
Όταν εξετάζουμε το Αιγαίο, μας προβληματίζει και όχι μόνο γεωστρατηγικά. Έχει μία δυναμική που αντικρούει τις απλοϊκές μας απόψεις περί ξηράς. Ως χώρος που δεν έχει ακόμα καθοριστεί διακρατικά, αποτελεί φαινομενικά ένα αδύναμο σημείο της γεωστρατηγικής, ενώ στην πραγματικότητα είναι κρίσιμο.
Η έλλειψη καθορισμένων συνόρων έχει επιπτώσεις και στο F.I.R., εφόσον το τελευταίο ταυτίζεται τουλάχιστον θεωρητικά. Μερικοί από εμάς θα προτιμούσαν μία ξηρά αντί του Αιγαίου, δίχως να κατανοήσουν το παράδειγμα της Αρμενίας. Διότι τι είναι πια η χώρα των τριών θαλασσών; Η ίδια η ιδιότητά της, όσον αφορά στην έλλειψη δυναμικού στοιχείου, αποτέλεσε ένα στόχο και τελικά ένα πλήγμα.
Η Τουρκία, ως γεωπολιτική οντότητα, διέπραξε γενοκτονίες, διότι ήταν ο πιο απλός τρόπος για να αποκτήσει φυσικά σύνορα. Η εξόντωση των μη μουσουλμανικών πληθυσμών δεν είχε μόνο ως στόχο την κυριαρχία ενός τεχνητού τουρκικού στοιχείου, αλλά και τη δημιουργία μίας συμπαγούς και συνεκτικής οντότητας. Με άλλα λόγια, υπήρξε μία τοπολογική δράση. Κατά συνέπεια, με τέτοιο αντίπαλο και με τέτοιες επεκτατικές διαθέσεις, είναι προτιμότερο να έχουμε θαλάσσια σύνορα. Και για να είμαστε ακόμα πιο ακριβείς, συμφέρει να υπάρχουν και νησιά στο Αιγαίο. Σε αυτό το στάδιο χρειάζονται τοπολογικές εξηγήσεις. Το Αιγαίο δεν λειτουργεί ως ένας ενιαίος χώρος, που δίνει εύκολα πρόσβαση σε μεγάλο στρατό.
Αυτό το απέδειξε και η ιστορία με τους Πέρσες, όχι μόνο με τις Θερμοπύλες, που αποτελούσαν μία τοπολογική πύλη μεταξύ Νότου και Βορρά, αλλά και με τη Σαλαμίνα, όπου και πάλι ο μικρός χώρος δεν επέτρεπε κινήσεις μεγάλης εμβέλειας για το ναυτικό. Την ίδια ιδιότητα έχει το Αιγαίο και με τα σημερινά δεδομένα, διότι η ναυτική κίνηση παραμένει πιο δύσκολη από τη στρατιωτική κίνηση. Και βέβαια, η αεροπορική κίνηση είναι ακόμα δυσκολότερη. Κατά συνέπεια, το Αιγαίο αποτελεί ένα φυσιολογικό φράγμα για μία γενική επίθεση. Πράγμα το οποίο δεν υπήρχε στη Σμύρνη. Επιπλέον, τα νησιά όπως το λέει η ονομασία τους αποτελούν νησίδες, αλλά όχι μόνο.
Λειτουργούν, παθητικά τουλάχιστον, και ως θύλακοι σε περίπτωση επίθεσης, και ενεργητικά σε περίπτωση ετοιμότητας ως δίκτυο. Με άλλα λόγια, αν το Αιγαίο είναι ανθεκτικό, αυτό οφείλεται σε τοποστρατηγικές ιδιότητες. Ως νεολογισμό, την τοποστρατηγική την επινοούμε ως σύνθεση της τοπολογίας και της στρατηγικής. Για μια θεωρητική προσέγγιση του θέματος, βλέπε opus 4573.
Το Αιγαίο δεν είναι μόνο μια γεωστρατηγική πρόκληση, αλλά και μια τοποστρατηγική αντίσταση, που μας επέτρεψε για αιώνες να βρισκόμαστε εδώ, παρά τις βλέψεις των άλλων και παρά τις διαθέσεις των δικών μας. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, πρέπει να αναλύσουμε το νέο αμυντικό δόγμα της Τουρκίας, για να κατανοήσουμε τους στόχους και να χρησιμοποιήσουμε αποτελεσματικά την ανθεκτικότητα του Αιγαίου όσο υπάρχει. Διότι η τοποστρατηγική δεν είναι αποκλειστικότητα.
Εφημερίδα ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ «Η τάφρος πρέπει ν’ ανοίξει και για άλλους λόγους»
Το σχέδιο για τη διαπλάτυνση της τάφρου μπορεί εύκολα να παρεξηγηθεί από διάφορους και να γίνουν παραλληλισμοί με το... τείχος που στήνουν οι Ισραηλινοί. Κι επειδή, ως γνωστόν, τώρα τελευταία έχουμε... τακιμιάσει με τους Ισραηλινούς, οι συνειρμοί εύκολα γίνονται. Όπως εξηγούν πάντως επιτελείς του Στρατού Ξηράς, η αναγκαιότητα να γίνουν παρεμβάσεις στις αντιαρματικές τάφρους του Έβρου έχει προκύψει πολύ πριν από την έκρηξη του προβλήματος των λαθρομεταναστών.
Οι κινήσεις που κάνει η Τουρκία στην περιοχή έχουν προκαλέσει πολλές σκέψεις στο Πεντάγωνο. Το 533 Σύνταγμα Πυροβολικού, που έχει έδρα την Άγκυρα, μετασταθμεύει συχνά πυκνά στον Έβρο. Το συγκεκριμένο Σύνταγμα διαθέτει στο οπλοστάσιό του τους κινεζικής τεχνολογίας πυραύλους Yildirim, με βεληνεκές 150 χλμ.
Επιπλέον η Άγκυρα έχει προχωρήσει σε μία προμήθεια 36 γερανοφόρων οχημάτων και σε παραγγελίες κατασκευής μεγάλου αριθμού πλωτών γεφυρών εφόδου. Τα γερανοφόρα οχήματα μπορούν να αναπτύξουν γέφυρες μήκους 24 μέτρων και αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο το Μηχανικό του στρατού προχωρά στη διαπλάτυνση των αντιαρματικών τάφρων στα 30 μέτρα. Η αλήθεια είναι ότι η εποχή που οι πάντες θεωρούσαν τον Έβρο ως μία περιοχή όπου η Άγκυρα δεν θα τολμούσε να προχωρήσει σε κανενός είδους πρόκληση έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Κι αυτό το μεγάλο ζόρι δεν είναι εποχή να αγνοηθεί...
«Οι Βούλγαροι πομάκοι στην Ελλάδα απεγνωσμένα αντιστέκονται στον εκτουρκισμό», έγραφε προ ημερών η εφημερίδα «Σεγκα», όπου φιλοξενήθηκε ολοσέλιδο ρεπορτάζ της Τάνια Μανγκαλάκοβα.http://tvxs.gr/news
Αναφερόμενη στο χωριό Γονικό της Θράκης, η αρθρογράφος ανέφερε ότι «εδώ ελεύθερα επικοινωνεί κανείς στα βουλγαρικά, που για τους κατοίκους είναι μητρική γλώσσα. Σήμερα, η γεωγραφία της ομιλίας βουλγαρικών των Πομάκων στην Ελλάδα περιλαμβάνει δεκάδες χωριά στην διοικητική περιφέρεια της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης και ακολουθεί τη γραμμή της νότιας Ροδόπης, ξεκινώντας από τα βουλγαρικά σύνορα στη Ροδόπη, στην περιοχή της Ξάνθης (Σκέτσα) και Κομοτηνή (Γκιουμουρτζίνα) και φθάνοντας στα χωριά Ρούσα και Γονικό στον Έβρο και προς Διδυμότειχο στα σύνορα με την Τουρκία.
Στον Έβρο, όπου βρίσκεται το χωριό Γονικό, οι βουλγαρόφωνοι μουσουλμάνοι, οι πομάκοι, είναι κατ’ εξοχήν “καζαλμπάσι”, που ασπάζονται το λαϊκό ισλάμ με χριστιανικά και ειδωλολατρικά στοιχεία.
Οι πομάκοι αποκαλούν τα χωριά τους με ονόματα διαφορετικά από αυτά στις ταμπέλες και στους γεωγραφικούς χάρτες της σύγχρονης Ελλάδας. Μεταξύ τους ομιλούν σε διάλεκτο της Ροδόπης, που ονομάζουν “πομάτσκι“ και “δική μας γλώσσα“. Ο πατριάρχης Κύριλλος είχε γράψει ότι αυτός ο πληθυσμός ομιλεί “πομάτσκι“. Πρόκειται για διάλεκτο της Ροδόπης και της “Μακεδονίας του Αιγαίου”.
Στην σημερινή Ελλάδα αυτή η γλώσσα ονομάζεται πομακική. Οι πομάκοι στην ελληνική Θράκη αποκαλούνται μεταξύ τους “δικοί μας“. Έτσι τους αποκαλούν και οι Βουλγαρομωαμεθανοί της βουλγαρικής Ροδόπης.
Στην Ελλάδα ζουν περίπου 35.000 – 40.000 πομάκοι. Αν προσθέσουμε και τους μετανάστες στην Γερμανία, Τουρκία, Αθήνα, είναι 80.000, σύμφωνα με στοιχεία του Αχμέτ Ιμάμ, προέδρου της Πανελλαδικής Πομακικής Ένωσης, μη κυβερνητικής οργάνωσης διαφύλαξης του πολιτισμού των Πομάκων στην Ελλάδα. Ο Αχμέτ Ιμάμ είναι και αρχισυντάκτης της εφημερίδας «Ζαγαλίσα» (στην διάλεκτο της Ροδόπης σημαίνει αγάπη), που συντάσσεται σε πομάκικη διάλεκτο με ελληνικό αλφάβητο.
Στην ελληνική αγροτική οικονομία οι πομάκοι καταλαμβάνουν σημαντικό μέρος – παράγουν γάλα, τυρί, κρέας, ασχολούνται με κτηνοτροφία, καπνοπαραγωγή. Οι άνδρες εργάζονται ως οικοδόμοι στις μεγάλες πόλεις της Ελλάδας και στη Δυτική Ευρώπη.
Ταξιδεύοντας από την Ξάνθη προς τα βουλγαρικά σύνορα, ο Αχμέτ δείχνει τις παλιές ταμπέλες στον δρόμο, στις οποίες γράφει ότι απαγορεύεται η φωτογράφηση και ότι η ζώνη ελέγχεται. Υπάρχουν και οχυρά. “Γιατί οι Έλληνες τα έχουν αφήσει;”, ρωτάει ο Αχμέτ.
Κατά τη διάρκεια του Ψυχρού πολέμου, τα πομάκικα χωριά κοντά στην Ξάνθη, που η ντόπιοι αποκαλούν Σκέτσα, ήταν περιορισμένης πρόσβασης. “Σήμερα με τη Βουλγαρία είμαστε στην ΕΕ, γιατί δεν τις απομακρύνουν αυτές τις ταμπέλες;
Εμείς θέλουμε να διατηρήσουμε τη μητρική γλώσσα μας, την σλαβική, τη βουλγαρική. Είμαστε πιο κοντά στη Βουλγαρία και θέλουμε η Βουλγαρία να μας βοηθήσει, να δώσει υποτροφίες στα παιδιά μας να σπουδάσουν σε βουλγαρικά πανεπιστήμια… Θέλουμε δέκα παιδιά μας να μάθουν βουλγαρικά στη Βουλγαρία, να υπάρχουν φροντιστήρια εκμάθησης βουλγαρικής γλώσσας για τους ανθρώπους μας. Εμείς δεν έχουμε τίποτα το κοινό με την τουρκική γλώσσα, αλλά θα μας την επιβάλουν ως μητρική. Η Βουλγαρία μπορεί να μας βοηθήσει. Οι Έλληνες μέσα σε 50 χρόνια μας έκαναν Τούρκους, ενώ οι Τούρκοι 5 αιώνες δεν μπόρεσαν να μας κάνουν Τούρκους“.
Όταν ο Αχμέτ έγινε δάσκαλος στην γενέτειρά του, Θέρμες, κανείς δεν ήξερε ούτε μία τουρκική λέξη. Μετά το 1975 άρχισε ο εκτουρκισμός των Ελλήνων Πομάκων, μέσω της εκμάθησης της τουρκικής γλώσσας. Οι πομάκοι άρχισαν όχι μόνο να μιλούν την τουρκική, αλλά ξέχασαν και τα τραγούδια τους στη μητρική γλώσσα.
Ο Αχμέτ Ιμάμ φοβάται ότι με την εξαφάνιση των τραγουδιών και της γλώσσας, οι πομάκοι στην Ελλάδα θα αφομοιωθούν πολιτιστικά και ζητεί τη βοήθεια της Βουλγαρίας. “Θέλουμε η Βουλγαρία να μας βοηθήσει οι τραγουδιστές μας να μάθουν τα τραγούδια της Ροδόπης, διότι εσείς τα διατηρείται, ενώ εμείς τα ξεχνάμε. Δεν έχουμε ούτε μουσικούς, δεν έχουμε φολκλόρ, συνεπώς τι πολιτισμό έχουμε αφού δεν έχουμε τραγούδια;“
Μετά το 1989, ιδιαίτερα μετά την κατάργηση των θεωρήσεων εισόδου για τη Βουλγαρία, το 2001, οι Βούλγαροι μουσουλμάνοι της Ροδόπης συναντήθηκαν με τους βουλγαρόφωνους μουσουλμάνους από την άλλη πλευρά του βουνού, στην Ελλάδα. Επικοινωνώντας στη γλώσσα τους, αναγνωρίζονται και αποκαλούνται “δικοί μας”.
Οι σχέσεις τους ενισχύθηκαν μετά την ένταξη της Βουλγαρίας στην ΕΕ, την 1η Ιανουαρίου 2007. Μετά τη διάνοιξη της διάβασης Ζλατογκράντ – Θέρμες, στις 15 Ιανουαρίου 2010, οι επαφές είναι πλέον καθημερινές».
Φοβούνται αντιμνημονιακή συσπείρωση στον δεύτερο γύρο, αν αντίπαλος του Σγουρού δεν είναι ο Κικίλιας
Δικαίωση των όσων υποστηρίζει η ΝΔ τους τελευταίους επτά μήνες, χαρακτήρισε ο Αντώνης Σαμαράς τη χθεσινή δήλωση του επικεφαλής του Eurogroup Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ότι οι Ευρωπαίοι γνώριζαν ότι η Ελλάδα θα αντιμετώπιζε τεράστιο δημοσιονομικό πρόβλημα.
«Η χθεσινή δήλωση του επικεφαλής των υπουργών Οικονομικών της Ευρωζώνης κ. Γιούνκερ, ότι η Ευρωπαϊκή Ένωση ήξερε, εδώ και χρόνια, για το δημοσιονομικό πρόβλημα της Ελλάδας και ότι έπρεπε να ληφθούν μέτρα πριν από δύο τρεις δεκαετίες, αλλά κανείς δεν μιλούσε γιατί αυτό έβλαπτε τις εξαγωγές της Γαλλίας και της Γερμανίας, δικαιώνει πλήρως τις θέσεις που, εδώ και επτά μήνες, διατυπώνω» αναφέρει σε γραπτή δήλωσή του ο πρόεδρος της ΝΔ.
Ο κ. Σαμαράς επαναλαμβάνει ότι «εάν θέλουμε να βρούμε ποιος φταίει για την οικονομία πρέπει να πάμε πίσω στο 1981. Αυτό που θέλει να αποφύγει το ΠΑΣΟΚ για ευνόητους λόγους» και πως «η Ευρωπαϊκή Ένωση και κυρίως η Γερμανία και η Γαλλία έπρεπε να 'βάλουν πλάτη' και όχι το ΔΝΤ. «Αυτή τη θέση υποστήριξα στη Σύνοδο του ΕΛΚ, αλλά δυστυχώς ήμουν μόνος. Η κυβέρνηση, όχι μόνο ενίσχυσε την επιχειρηματολογία τους, διασύροντας τη χώρα, για κομματικούς λόγους, αλλά ουσιαστικά απεδέχθη άνευ όρων μια επιλογή που σήμερα στραγγαλίζει την Ελλάδα και τους Έλληνες. Ας βγάλει ο καθένας τα συμπεράσματά του» καταλήγει.
Σήμερα ο πρόεδρος της ΝΔ περιοδεύει στην ορεινή Αρκαδία, συνοδευόμενος από τον υποψήφιο Περιφερειάρχη Πελοποννήσου Δημήτρη Δράκο, τον γραμματέα του κόμματος Α. Λυκουρέντζο και κομματικά στελέχη.
Μιλώντας με πολίτες στη Δημητσάνα, ο κ. Σαμαράς είπε ότι είναι ιδιαίτερα σημαντική μέρα γι' αυτόν που βρίσκεται σε μια πόλη με σημαντικότατη ιστορία. Επανέλαβε δε πολλές φορές ότι «θα πρέπει αυτός ο προεκλογικός αγώνας να αποτελέσει την αρχή μιας γενικότερης αλλαγής, αλλαγής σελίδας και πορείας, για τη δημιουργία μιας Ελλάδας της ελπίδας κι αυτή η αλλαγή θα γίνει με την ψήφο στις εκλογές του Νοεμβρίου».
Σημείωσε τέλος, ότι ο κόσμος είναι καθηλωμένος αλλά θέλει αισιοδοξία για να προχωρήσουμε. Γι' αυτό, είπε, «είμαι εδώ, για να μεταφέρω το μήνυμα ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος, της ανάπτυξης και της εξόδου από την κρίση».
πηγή τα ΝΕΑ
«Η συμμαχία Νέα Δημοκρατία - ΠΑΣΟΚ - ΛΑΟΣ - ΣΥΝ εναντίον του ψηφοδελτίου της Λαϊκής Συσπείρωσης είναι απόδειξη για ένα πράγμα, ότι μεταξύ τους μπορούν να τα βρουν», δήλωσε από την Ικαρία που περιοδεύει η γενική γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα. «Αυτό που τους ενοχλεί είναι η εναλλακτική πρόταση του ΚΚΕ και ότι το ΚΚΕ δεν μπορούν να το βάλουν στο χέρι» συνέχισε η κ. Παπαρήγα για να συμπληρώσει: «Νομίζουμε ότι αυτό πρέπει να το πάρουν πάρα πολύ σοβαρά υπόψη όλοι εκείνοι οι άνθρωποι που ανήκουν σε εργατικά, λαϊκά στρώματα, ανεξάρτητα τί ψήφιζαν μέχρι τώρα».
Λίγο νωρίτερα μιλώντας σε συγκέντρωση γυναικών, η Αλέκα Παπαρήγα είπε ότι είναι μοναδικό αυτό που συμβαίνει στην Ικαρία και αυτό που γίνεται με τα ψηφοδέλτια. «Αλλού η ΝΔ έχει 2-3 ψηφοδέλτια, αλλού το ΠΑΣΟΚ 2-3 ψηφοδέλτια και είναι φανερό ότι όλοι μαζί κάνουν προσπάθειες με κύριο στόχο να αλλάξει χώρο και χρώμα η αυτοδιοίκηση στην Ικαρία».
«Εάν το κίνημα είναι ισχυρό εκεί, όλοι οι άλλοι ενώνονται και φαίνεται ότι η πολιτική του ΚΚΕ είναι ο αντίπαλος» σημείωσε και συμπλήρωσε: «Κυρίως σε περίοδο κρίσης και μνημονίου». Πιστεύουμε ότι θα μετρήσουν τα αποτελέσματα για τη λήψη μέτρων από την κυβέρνηση. Τα μέτρα της κοινωνικής ασφάλισης, είπε η κα Παπαρήγα, έχουν ισχύ ως το 2060.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ
Του Βασιλη Nεδου
Το βράδυ του ανασχηματισμού, ανάμεσα στα εκατοντάδες τηλεφωνήματα που έγιναν προκειμένου να οριστικοποιηθούν υπουργοί και υφυπουργοί ήταν και εκείνα προς τον κ. Α. Λοβέρδο, στον οποίο τελικώς ζητήθηκε να αναλάβει τον δύσκολο χώρο της Υγείας. Ο κ. Λοβέρδος, λόγω της αγαστής συνεργασίας που είχε με τον κ. Γ. Κουτρουμάνη στο υπουργείο Εργασίας, ζήτησε τη μετακίνηση του άλλοτε προέδρου των εργαζομένων στα ασφαλιστικά Ταμεία στην οδό Αριστοτέλους. Τελικώς, προς μεγάλη απογοήτευση του «διδύμου» Λοβέρδου -Κουτρουμάνη, εκρίθη ότι η παραμονή του τελευταίου στο υπουργείο Εργασίας, και δη η αναβάθμισή του σε αναπληρωτή υπουργό, είναι απαραίτητη λόγω της πολύχρονης εμπειρίας του στον ευαίσθητο χώρο της κοινωνικής ασφάλισης. Αποδεικνύεται βέβαια στην πράξη ότι οι κ. Λοβέρδος και Κουτρουμάνης θα εξακολουθήσουν να έχουν στενή, αν όχι καθημερινή, συνεργασία, καθώς το έργο της εξυγίανσης των νοσοκομείων περνάει από τα ασφαλιστικά Ταμεία, τα οποία παραμένουν στην ευθύνη του κ. Κουτρουμάνη. Με την εξαίρεση πάντως του κ. Κουτρουμάνη και του κ. Σ. Ξυνίδη, ο οποίος εποπτεύει τη Γενική Γραμματεία Βιομηχανίας και «κληρονόμησε» και την επιχειρησιακή μονάδα Βορείου Ελλάδος που δημιούργησε ο κ. Μ. Μπόλαρης, λίγοι είναι οι αναπληρωτές με ουσιαστικές αρμοδιότητες ή διευρυμένο αντικείμενο. Ακόμη και ο υπεύθυνος για τα ΜΜΕ κ. Τηλ. Χυτήρης δεν θα έχει υπό την αρμοδιότητά του τίποτε άλλο πλην της Δημόσιας Ραδιοτηλεόρασης.
Στο υπουργείο Εργασίας η υφυπουργός Εργασίας κ. Αννα Νταλάρα θα αναλάβει τη Γ. Γ. Μεταναστευτικής Πολιτικής, ακόμη πάντως δεν έχει επισημοποιηθεί τίποτα, όπως και για τον έτερο υφυπουργό κ. Β. Κεγκέρογλου. Δεν είναι βέβαια το μόνο υπουργείο όπου οι υφυπουργοί αναζητούν αρμοδιότητες και αντικείμενο. Στο υπουργείο Εξωτερικών η αναπληρώτρια κ. Μαριλίζα Ξενογιαννακοπούλου έχει αναλάβει τις διευθύνσεις που αφορούν τις σχέσεις με την Ευρωπαϊκή Ενωση. Οι υφυπουργοί κ. Σπ. Κουβέλης και Δ. Δόλλης μάλλον κινούνται σε χώρους που ήδη γνωρίζουν. Είναι πάντως εντυπωσιακό το γεγονός ότι στο υπουργείο Εξωτερικών η αναπληρώτρια και οι υφυπουργοί προΐστανται ουσιαστικά πρώην κάποιων γενικών γραμματειών. Στο υπουργείο Περιφερειακής Ανάπτυξης, ο κ. Π. Ρήγας αναζητεί αρμοδιότητες, ενώ και ο κ. Ντ. Ρόβλιας, ο οποίος έχει εκτεθεί περισσότερο τις τελευταίες ημέρες, δεν έχει ακόμη καθορισμένο αντικείμενο. Στο υπουργείο Παιδείας η προσθήκη της αναπληρώτριας κ. Φώφης Γεννηματά συνοδεύθηκε με τις μάλλον... πενιχρές αρμοδιότητες της Γ. Γ. Διά Βίου Μάθησης και Ελληνοπαίδων Εξωτερικού. Ο υφυπουργός Υποδομών κ. Σπ. Βούγιας (ο οποίος κατέλαβε τη θέση του κ. Ν. Σηφουνάκη) είναι επίσης εξ αυτών που δεν είναι ιδιαιτέρως ικανοποιημένοι από τις μάλλον θολές αρμοδιότητες, οι οποίες -συν τοις άλλοις- δεν τους έχουν αποδοθεί. Στο υπουργείο Υγείας ο κ. Λοβέρδος έχει ήδη ξεκινήσει να προετοιμάζεται ώστε τον Φεβρουάριο να έχει έτοιμο το νέο πλαίσιο για τη λειτουργία των νοσοκομείων. Μάλιστα, έθεσε τις προτεραιότητές του την περασμένη Πέμπτη. Αντιθέτως, οι υφυπουργοί κ. Μ. Τιμοσίδης και Χρ. Αηδόνης δεν μπορούν να θέσουν προτεραιότητες ακόμη, καθώς δεν γνωρίζουν τι ακριβώς θα κάνουν. Ο κ. Αηδόνης είναι μάλλον απογοητευμένος από την εξέλιξη που του στερεί τη δυνατότητα να είναι ουσιαστικά υφυπουργός Αθλητισμού. Ο κ. Τιμοσίδης πάντως συμμετέχει σε αρκετές συσκέψεις και δεν φαίνεται να πτοείται από το γεγονός ότι οι αρμοδιότητες ίσως αργήσουν περισσότερο. Στο υπουργείο Περιβάλλοντος οι αρμοδιότητες που αποδόθηκαν στον κ. Σηφουνάκη αφαιρέθηκαν από τον κ. Θ. Μωραΐτη, ο οποίος δεν έχει επακριβώς καθορισμένο αντικείμενο. Δίχως αρμοδιότητες παραμένει επίσης και η υφυπουργός Εσωτερικών κ. Θεοδώρα Τζάκρη, η οποία βέβαια δεν διέθετε συγκεκριμένο αντικείμενο ούτε και στην προηγούμενη περίοδο της κυβέρνησης Παπανδρέου. Ωστόσο, φαίνεται ότι η αναβάθμιση του κ. Ξυνίδη την αφήνει δίχως κάποιο χώρο ευθύνης. Στο ανασυσταθέν υπουργείο Θαλασσίων Υποθέσεων ο κ. Ι. Διαμαντίδης δεν έχει ακόμη αποδώσει αρμοδιότητες στην κ. Ελπίδα Τσουρή.
πηγή καθημερινή
Των Ελλης Τριανταφυλλου - Γιωργου Π. Τερζη
Ανοιγμα στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους της δεξιάς επιχειρεί ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς, σε μία προσπάθεια να συσπειρώσει το κόμμα του αλλά και να μειώσει τον ζωτικό χώρο του ΛΑΟΣ ενόψει και των αυτοδιοικητικών εκλογών. Στη Ρηγίλλης θεωρούν εφικτή την επαναπροσέγγιση των πολιτών που στις τελευταίες εθνικές εκλογές, είτε έμειναν στο σπίτι τους είτε προσχώρησαν στο κόμμα του κ. Γ. Καρατζαφέρη, αντιδρώντας στα κυβερνητικά πεπραγμένα της Ν.Δ. Ωστόσο, δεν πρόκειται για ένα «στενό» εκλογικό εγχείρημα. Επί της ουσίας, ο κ. Σαμαράς προχωρά ένα ακόμη βήμα προς την «επανιδεολογικοποίηση» του κόμματός του, εγκαταλείποντας τον «μεσαίο χώρο» του κ. Κώστα Καραμανλή.
Η παρουσίαση των προγραμματικών αξόνων της Νέας Δημοκρατίας, ένα είδος προπλάσματος κυβερνητικού προγράμματος, την προηγούμενη εβδομάδα είχε σαφή προσανατολισμό. Απευθύνθηκε σε μία μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων του κόμματος το 2007, δηλαδή τους συνταξιούχους, δεσμευόμενος για αποκατάσταση των συντάξεων, ενώ επέλεξε συγκεκριμένες αιχμές για τους τομείς της παιδείας, του μεταναστευτικού και της εξωτερικής πολιτικής.
«Θα καταργήσουμε τον νόμο για τη μετανάστευση, που μετατρέπει την Ελλάδα σε πύλη εισόδου παράνομων μεταναστών» είπε ο κ. Σαμαράς. «Θα αποκαταστήσουμε τον εθνικό χαρακτήρα του υπουργείου Παιδείας. Οπως επιτάσσει σαφώς και το Σύνταγμα... θα αλλάξουμε τον τρόπο λειτουργίας των πανεπιστημίων, καταργώντας οριστικά την ασυλία εγκληματικών πράξεων» προσέθεσε για την παιδεία, την ίδια στιγμή που συνεργάτες του παρουσιάζουν ως ένα από τα κορυφαία λάθη της διακυβέρνησης Καραμανλή το περίφημο βιβλίο της Ιστορίας.
Ευδιάκριτο ήταν το στίγμα του και για τα εξωτερικά ζητήματα. Ο αρχηγός της Ν.Δ. επιχείρησε να κλείσει προκαταβολικά κάθε σενάριο διαπραγμάτευσης όσο η Ελλάδα βρίσκεται σε «θέση αδυναμίας», κάνοντας λόγο για ενίσχυση των «κόκκινων γραμμών» έναντι των Σκοπίων και της Τουρκίας, ενώ ανέδειξε τις «γαλάζιες γραμμές», τις θετικές, δηλαδή, επιδιώξεις της Ελλάδας στον διεθνή στίβο.
Την προσπάθεια του κ. Σαμαρά να απευθυνθεί στην «καρδιά» των παραδοσιακών ψηφοφόρων της Ν.Δ. συνεπικουρούν δυνάμεις από τον χώρο των μέσων ενημέρωσης, ενώ μερικοί εκ των στενών του συνεργατών πρωταγωνιστούν στη ζύμωσή τους με την κοινωνία.
Το πρόβλημα, ωστόσο, για τον πρόεδρο του κόμματος είναι ότι αυτές καθαυτές οι θέσεις σε μικρό βαθμό αναπαράγονται από τα στελέχη του κόμματος, αρκετοί εκ των οποίων άλλωστε ανδρώθηκαν πολιτικά κατά τη διάρκεια της λογικής του «μεσαίου χώρου» υπό τον κ. Κ. Καραμανλή.
Αντίστοιχη είναι η εικόνα και στον τομέα της οικονομίας, με το κύριο επιχείρημα του κ. Σαμαρά -αυτό του ταχύτατου μηδενισμού του ελλείμματος και της εξόδου από το Μνημόνιο- να μην υποστηρίζεται επαρκώς από το σύνολο των στελεχών.
Οι δύο αντιπρόεδροι του κόμματος, οι κ. Δημ. Αβραμόπουλος και Στ. Δήμας, μπορεί να πλαισίωσαν τον κ. Σαμαρά στην παρουσίαση του προγράμματος, ωστόσο ο μεν πρώτος δεν έχει αποφύγει να διαφοροποιηθεί κυρίως στην «αντιμνημονιακή» ρητορική της ηγεσίας, ο δε δεύτερος -αρμόδιος μάλιστα επί των οικονομικών- έχει αποφύγει κάθε δημόσια δήλωση που θα μπορούσε να θεωρηθεί υποστηρικτική των λεγομένων του προέδρου. Σε δεύτερο επίπεδο, αμφιβολίες για τη βασιμότητα των οικονομικών προβλέψεων του επιτελείου της Ρηγίλλης διατυπώνουν σειρά στελεχών, ενώ δημοσίως αποστάσεις πήραν οι τομεάρχες της Ν.Δ. Κ. Χατζηδάκης και Κυρ. Μητσοτάκης.
Τον Νοέμβριο του 2009, δύο μόλις ημέρες πριν από την πανηγυρική του εκλογή στην προεδρία της Ν.Δ., ο κ. Σαμαράς από το Ζάππειο ήταν σαφής. «Πρώτα θα κλείσω τις «διαρροές» κι ύστερα θα φέρω κι άλλους. Δεν θα μετακινήσω το κόμμα στα Κεντροαριστερά. Δεν θα αφήσω ανεκπροσώπητη τη μεγάλη μάζα των οπαδών μας!» είχε πει, επί λέξει, τότε. Η ρητορική εκείνη, σε σημαντικό βαθμό, του έδωσε και τη νίκη στις εσωκομματικές εκλογές, αφού ο κ. Σαμαράς κατόρθωσε να συνεγείρει το πληγωμένο από τη συντριπτική ήττα κομματικό ακροατήριο της Ν.Δ. Μένει να αποδειχθεί αν είναι εξίσου πειστική και στην ευρύτερη κοινή γνώμη..
πηγή καθημερινή.
Π. Γαλιατσατος
Στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα της Γερμανίας, του οποίου ο Πέερ Στάινμπρουκ διατέλεσε αντιπρόεδρος και δελφίνος, δεν είχε τη φήμη του εύκολου ανθρώπου. Ακούσια, ωστόσο, ουδέποτε ώς τώρα είχε προκάλεσει πολιτική θύελλα. Αυτό προκάλεσε όμως η αναφορά της συνάντησης που είχε το 2009 με τον Γ. Παπανδρέου, στο βιβλίο του. Η θύελλα δεν λέει να κοπάσει. Την Παρασκευή ο Α. Σαμαράς επιτέθηκε πάλι στον πρωθυπουργό λέγοντας: «Ο κ. Στάινμπρουκ τον είχε ενημερώσει, από τον Ιανουάριο του 2009, για την επικίνδυνη κατάσταση στην οποία έμπαινε η Ελλάδα. Και όμως. Εννιά μήνες μετά, γύριζε ο κ. Παπανδρέου την Ελλάδα και έταζε παροχές και διαβεβαίωνε ότι λεφτά υπάρχουν».
Ο ίδιος ο κ. Στάινμπρουκ θεωρεί ότι ο κ. Παπανδρέου γνώριζε την κατάσταση: «Δεν είχε ψευδαισθήσεις σε σχέση με την οικονομική και δημοσιονομική κατάσταση της Ελλάδας και ήταν εν γνώσει της τεράστιας πρόκλησης που θα αντιμετωπίσει σε ενδεχόμενη εκλογή του».
Από το βιβλίο προκύπτει πως ο κ. Παπανδρέου ενδιαφερόταν για το πώς αντιμετώπισε τα ελλείμματα η Γερμανία και για συστάσεις ως προς το τι να κάνει: «Αφού απάντησα στα ερωτήματά του σε σχέση με τις προσπάθειες δημοσιονομικής προσαρμογής από το 2000 ώς το 2008 στη Γερμανία και μου ζήτησε συστάσεις για την ελληνική κατάσταση, με αποχαιρέτησε με την ειρωνική παρατήρηση, πως τώρα δεν είναι πια τόσο βεβαιος αν πράγματι θέλει να κερδίσει τις εκλογές. Γνώριζε ότι ως πρωθυπουργός θα έπρεπε να βγάλει από τη φωτιά τα καυτά κάστανα που θα του παρέδιδε η τότε κυβέρνηση Καραμανλή», αναφέρει ο Στάινμπρουκ.
Η συνάντηση έγινε στις 28 Ιανουαρίου. Η συγκεκριμένη χρονική συγκυρία απαντά από μόνη της στο ερώτημα τι γνώριζαν ο κ. Παπανδρέου και ο κ. Στάινμπρουκ για την ελληνική οικονομία. Η κατάστασή της ήταν δραματική. Η πρώτη «κρίση δανεισμού» είχε ξεσπάσει στις αρχές Δεκεμβρίου, μετά τα γεγονότα της Αθήνας (που εκτίναξαν το spread στις 200 μονάδες). Μετά δύο μήνες ήταν στην κορύφωσή της. Στις 23 Ιανουαρίου, το spread των ελληνικών δεκαετών ομολόγων είχε φτάσει τις 305 μονάδες, ενώ το έλλειμμα του εμπορικού ισοζυγίου έφτανε στο 13% του ΑΕΠ. Μέσα σε όλα αυτά, οι αγρότες είχαν κόψει την Ελλάδα στα δύο.
Δύο εβδομάδες νωρίτερα, η S&P είχε υποβαθμίσει την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας μας. Η κυβέρνηση Καραμανλή αγωνιούσε αν θα βγάλει πέρα το πρόγραμμα δανεισμού, ταυτόχρονα όμως έκλεινε με υποσχέσεις παροχών το μάτι στους πολίτες, ότι κάνει «κοινωνική στροφή». Η συνάντηση του Στάινμπρουκ με τον Παπαθανασίου στις 20 Ιανουαρίου στο Ecofin δεν θα πρέπει να ήταν ιδιαίτερα ευχάριστη. Στις 23 Ιανουαρίου, μάλιστα, η ΕΚΤ είχε απευθύνει αυστηρές συστάσεις στην κυβέρνηση Καραμανλή να σταματήσει την παροχολογία.
Η αποστροφή που αποδίδει ο Στάινμπρουκ στον Παπανδρέου παίρνει δραματικό χαρακτήρα. Γιατί είναι βέβαιο ότι οι συστάσεις του Γερμανού θα ήταν σε αντίθετη κατεύθυνση από των νεοκεϊνσιανών που πλαισίωναν τον κ. Παπανδρέου. Μια βδομάδα αργότερα πάντως, ο τελευταίος επανέλαβε σε συνέντευξη Τύπου (5.2) ότι «λεφτά υπάρχουν». Στην ίδια γραμμή άλλωστε ήταν και η κυβέρνηση Καραμανλή που μοίραζε 500 εκατ. στους αγρότες. To spread παρέμεινε πάνω από τις 250 μονάδες ώς τα μέσα Φεβρουαρίου. Από τη απειλή της χρεοκοπίας η Ελλάδα σώθηκε χάρη στον Στάινμπρουκ, που εκτόνωσε τις πιέσεις στις 16.2.2009 λέγοντας ότι «κάποιες χώρες ενδεχομένως να εγγυηθούν υπό όρους για τον δανεισμό χωρών της Ευρωζώνης που αντιμετωπίζουν προβλήματα».
πηγή καθημερινή
Τη διογκούμενη απογοήτευση και αποστασιοποίηση του εκλογικού σώματος από το πολιτικό σύστημα καταγράφει το Βαρόμετρο Οκτωβρίου της Public Issue για την «Κ», καθώς σχεδόν οκτώ στους δέκα πολίτες (78%) δηλώνουν δυσαρεστημένοι από τη λειτουργία της κυβέρνησης και εννιά στους δέκα (89%) από την αξιωματική αντιπολίτευση. Περαιτέρω εντείνεται η αντικομματική διάθεση των πολιτών: η δημοτικότητα των πολιτικών κομμάτων και των αρχηγών -με εξαίρεση την κ. Αλέκα Παπαρήγα- μειώνεται, η τάση αποπολιτικοποίησης αυξάνεται και το ένα τρίτο των πολιτών επιλέγει την αποχή ή την ψήφο αντικομματικής αποδοκιμασίας. Παραλλήλως, η εικόνα τόσο του πρωθυπουργού Γιώργου Παπανδρέου όσο και του ΠΑΣΟΚ -αν και προηγούνται σταθερά σε ποσοστά- έχει αρχίσει να εμφανίζει ευδιάκριτες ρωγμές.
Του Βασιλη Ζηρα
Σε λήψη πρόσθετων μέτρων φέτος και σε επικαιροποίηση του Μνημονίου για το 2011 και τα επόμενα χρόνια είναι πολύ πιθανό να υποχρεωθεί η κυβέρνηση ύστερα από την αναθεώρηση των στοιχείων για το έλλειμμα και το χρέος της περιόδου 2006 - 2009 από τη Eurostat.
Η πρώτη εκτίμηση της Eurostat είναι ότι το έλλειμμα του 2009 διαμορφώθηκε στο 15,1% του ΑΕΠ και το χρέος στο 127% - 128% του ΑΕΠ. Η πέραν πάσης προβλέψεως αναθεώρηση οφείλεται κυρίως στην ενσωμάτωση του ελλείμματος και του χρέους των ΔΕΚΟ, όπως ο ΟΣΕ, ο ΟΑΣΑ, η Αττικό Μετρό, η ΕΡΤ, ο ΕΛΓΑ, ο ΟΠΕΚΕΠΕ κ. λπ. στο χρέος και το έλλειμμα του Δημοσίου. Τα χρέη των ΔΕΚΟ ξεπερνούν τα 18,5 δισ. ευρώ, ενώ το ετήσιο έλλειμμά τους είναι μεγαλύτερο του 1,5 δισ. ευρώ.
Επίσης, το έλλειμμα και το χρέος επιβαρύνθηκε από δεκάδες πράξεις swaps της περιόδου 2005 - 2008, οι οποίες με τη σειρά τους αναλύονται σε άλλες μικρότερες, ο συνολικός αριθμός των οποίων ξεπερνά τις 2.000!
Μέσω αυτών των swaps κρύφτηκε έλλειμμα (δηλαδή μεταφέρονταν στο μέλλον δαπάνες για τόκους) ύψους 800 εκατ. ευρώ ετησίως. Αυτά εξηγούν το γιατί ενώ το χρέος αυξανόταν σε απόλυτα μεγέθη, οι δαπάνες για τόκους εκείνη την περίοδο ήταν σταθερές. Σημειώνεται ότι η Eurostat το 2008 με επιστολή της είχε ρωτήσει το ελληνικό υπουργείο Οικονομικών εάν υπήρχαν τέτοια swaps και η απάντηση που έλαβε ήταν αρνητική. Φέτος, το Γενικό Λογιστήριο αναγνώρισε την ύπαρξη αυτών των swaps, αλλά πρόσφατα με επιστολή του στη Eurostat υποστήριξε πως δεν έχει ακόμη υπολογίσει, λόγω του όγκου των σχετικών συμβάσεων, το μέγεθος του αποκρυβέντος ελλείμματος. Η απάντηση αυτή έχει προκαλέσει τη δυσαρέσκεια της Eurostat που θεωρεί ότι υποκρύπτει έλλειψη πολιτικής βούλησης για να ξεκαθαρίσει μια και καλή η κατάσταση με τα ελληνικά στατιστικά στοιχεία. Ενοχλημένη με τη στάση της Eurostat ωστόσο είναι και η ελληνική πλευρά, καθώς, όπως επισημαίνουν αρμόδια στελέχη, τον περασμένο Απρίλιο στην έκθεσή της η ευρωπαϊκή στατιστική υπηρεσία εξέφρασε επιφυλάξεις μόνο για την επίπτωση από τα swaps και έσοδα από κοινοτικούς πόρους, ενώ λίγους μήνες αργότερα αξίωσε να περιληφθούν στο δημόσιο έλλειμμα και χρέος όλες σχεδόν οι ΔΕΚΟ, χωρίς να έχει κάνει το ίδιο και για τα υπόλοιπα κράτη-μέλη της Ευρωζώνης.
Κατάπτωση εγγυήσεων
Σε κάθε περίπτωση η Κομισιόν και η τρόικα θέλουν να ξεκαθαρίσει αυτή η αβεβαιότητα όσο το δυνατόν ταχύτερα και πιο αξιόπιστα, ώστε να μην προστεθεί στις ήδη υφιστάμενες.
Το υπουργείο Οικονομικών διαβεβαιώνει ότι η επίπτωση της αναθεώρησης από τη Eurostat στα δημοσιονομικά μεγέθη του 2010 θα είναι μικρή και δεν θα χρειαστούν πιθανότατα νέα μέτρα. Εξηγούν δε πως ήδη είχαν υπολογίσει μια επιβάρυνση 1,5 δισ. ευρώ στο φετινό έλλειμμα από τις καταπτώσεις εγγυήσεων των ΔΕΚΟ. Τώρα που οι ΔΕΚΟ ενσωματώνονται στη γενική κυβέρνηση, η κατάπτωση των εγγυήσεων είναι μέρος του γενικότερου ελλείμματος που προσθέτουν οι δημόσιες επιχειρήσεις στο έλλειμμα του Δημοσίου.
Η τρόικα, ωστόσο, δεν είναι βέβαιη ότι η πρόβλεψη του 1,5 δισ. ευρώ αρκεί για να καλύψει πλήρως την επίπτωση από την αναθεώρηση. Ετσι, θα περιμένει μέχρι να ολοκληρωθεί ο έλεγχος από τη δωδεκαμελή ομάδα στελεχών της Eurostat που έρχεται στην Αθήνα αυτή την εβδομάδα με εντολή του επιτρόπου Ολι Ρεν πριν αποφασίσει τι πρέπει να γίνει. Επίσης, έστειλε ένα σαφές μήνυμα προς την ελληνική κυβέρνηση να αποφεύγει δεσμεύσεις ότι δεν θα λάβει πρόσθετα μέτρα.
Ολοι όσοι μίλησαν από την πλευρά της τρόικας, από τον γενικό διευθυντή του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου κ. Ντομινίκ Στρος Καν έως τον κ. Αμαντέο Αλταφάζ, εκπρόσωπο της Κομισιόν, άφησαν ανοικτό κάθε ενδεχόμενο.
Σε κάθε περίπτωση τα περιθώρια για νέα μέτρα που δεν θα προκαλέσουν έντονες κοινωνικές αντιδράσεις είναι περιορισμένα. Στην πραγματικότητα εξαντλούνται σε 800 εκατ. ευρώ από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων και σε 200 - 300 εκατ. ευρώ από άλλες πρωτογενείς δαπάνες, συνολικά περίπου 0,5% του ΑΕΠ.
πηγή καθημερινή
Των Κωστα Καρκαγιαννη - Αθανασιου Ελλις
Ολοι οι ανώτεροι αξιωματούχοι της Ευρωπαϊκής Ενωσης γνώριζαν τα οικονομικά προβλήματα της Ελλάδας, αλλά σιώπησαν μέχρι που ξέσπασε η κρίση στην αρχή της χρονιάς, δήλωσε προχθές ο πρόεδρος του Eurogroup κ. Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ. Κάποια στιγμή, όπως παραδέχθηκε, προσπάθησε να βρει λύση στο πρόβλημα, αλλά Ελληνας πρωθυπουργός, τον οποίο δεν κατονόμασε, τού απάντησε: «Κυβερνάω μια διεφθαρμένη χώρα». Συνεχίζοντας την ιδιότυπη αυτή απολογία, παραδέχθηκε μπροστά σε δημοσιογράφους, μιλώντας στο περιθώριο της συνόδου του ΔΝΤ, πως «ήταν προφανές ότι μια μέρα η Ελλάδα θα αντιμετώπιζε αυτού του είδους το πρόβλημα και εμείς γνωρίζαμε ότι το πρόβλημα θα προέκυπτε». Και πώς αντέδρασαν;
«Συζητούσαμε, οι Γερμανοί, οι Γάλλοι, ο πρόεδρος της ΕΚΤ Ζαν-Κλοντ Τρισέ, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και εγώ ο ίδιος για τις προοπτικές αυτού που τότε δεν ήταν γνωστό και το οποίο σήμερα αποκαλούμε ελληνική κρίση». Προχωρώντας ακόμα παραπέρα, ο κ. Γιούνκερ που από το 2005 είναι πρόεδρος του Eurogroup παραδέχθηκε επίσης ότι «ήξερα ότι η Γαλλία και η Γερμανία κέρδιζαν τεράστια ποσά από τις εξαγωγές τους προς την Ελλάδα, αλλά δεν μπορούσα να αποκαλύψω δημοσίως όσα γνώριζα», για να καταλήξει: «Η ελληνική κρίση θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί, όχι όμως πέρυσι, αλλά αν είχαν ληφθεί μέτρα δύο ή τρεις δεκαετίες πριν».
Η εξομολόγηση του κ. Γιούνκερ ανοίγει τον δρόμο για την απόδοση ευθυνών, τόσο στην Ελλάδα όσο και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Ο εκπρόσωπος Τύπου του κ. Γιούνκερ, μέχρι χθες το μεσημέρι, δεν είχε απαντήσει σε γραπτό ερώτημα της «Κ» για το ποιος ήταν ο Ελληνας πρώην πρωθυπουργός που απάντησε ότι δεν μπορεί να αντιμετωπίσει το δημοσιονομικό πρόβλημα της Ελλάδας γιατί «κυβερνάει μια διεφθαρμένη χώρα». Ακόμη, ο κ. Γιούνκερ δεν απάντησε στο ερώτημα της «Κ» πότε άρχισε να συζητείται το ελληνικό πρόβλημα στο Eurogroup και ποια ήταν η στάση της ελληνικής κυβέρνησης. Την Παρασκευή ο εκπρόσωπος Τύπου του επιτρόπου Οικονομικών και Νομισματικών Υποθέσεων κ. Ολι Ρεν απάντησε «ουδέν σχόλιον» στην πρόσκληση της «Κ» να σχολιάσει τις δηλώσεις Γιούνκερ.
Οι παροικούντες την Ιερουσαλήμ, πάντως, γνωρίζουν ότι η κατάσταση άλλαξε με την κατάρρευση της επενδυτικής τράπεζας LehmaBrothers τον Σεπτέμβριο του 2008. Από τότε «η Ελλάδα βρίσκεται στο επίκεντρο κάθε συνεδρίασης του Eurogroup» είχε πει τον περασμένο Ιανουάριο, κατά τη διάρκεια της καθημερινής ενημέρωσης των δημοσιογράφων, η εκπρόσωπος Τύπου του κ. Χοακίν Αλμούνια, τότε αρμοδίου για τις Οικονομικές και Νομισματικές Υποθέσεις. Λίγους μήνες αργότερα, Ελληνας αξιωματούχος που είχε πολύ καλή γνώση του θέματος έλεγε στην «Κ» ότι η ελληνική κυβέρνηση είχε λάβει πολύ σοβαρή προειδοποίηση από την Κομισιόν στις αρχές του 2009. Στο συμβούλιο Eurogroup του Μαρτίου του 2009 συζητήθηκε το ελληνικό πρόβλημα, χωρίς όμως να ληφθούν αποφάσεις. Το συμπέρασμα; Ολοι λοιπόν γνώριζαν ή θα όφειλαν να γνωρίζουν.
Χθες, ο πρόεδρος της Ν.Δ. κ. Αντ. Σαμαράς δήλωσε δικαιωμένος από τις τελευταίες εξελίξεις, καθώς, όπως είπε, είχε προειδοποιήσει στο πλαίσιο του Ευρωπαϊκού Λαϊκού Κόμματος για όλα τα παραπάνω, αλλά τότε ήταν πολύ μόνος. «Η κυβέρνηση, όχι μόνο ενίσχυσε την επιχειρηματολογία τους, διασύροντας τη χώρα, για κομματικούς λόγους, αλλά ουσιαστικά απεδέχθη άνευ όρων μια επιλογή που σήμερα στραγγαλίζει την Ελλάδα και τους Ελληνες», κατέληξε.
Eπαφές Παπακωνσταντίνου
Στο μεταξύ, ο κ. Γ. Παπακωνσταντίνου επιχείρησε το προηγούμενο τριήμερο να πείσει, στην Ουάσιγκτον, για την αποτελεσματικότητα των μεταρρυθμίσεων που εφαρμόζει η ελληνική κυβέρνηση. Στο πλαίσιο αυτό εμφανίσθηκε από κοινού με τον επικεφαλής του ΔΝΤ για το πρόγραμμα εξυγίανσης, Πόουλ Τόμσεν, ενώπιον θεσμικών επενδυτών στη Νέα Υόρκη, των οποίων την εμπιστοσύνη προσπαθεί να ανακτήσει η Ελλάδα. Αρκετοί, πάντως, εξακολουθούν να αμφισβητούν τη δυνατότητα της Ελλάδας να ξεπεράσει την κρίση. Μάλιστα, ο πρόεδρος του Pinco, ενός εκ των μεγαλύτερων επενδυτικών κεφαλαίων του κόσμου, δήλωσε έτοιμος να στοιχηματίσει «πως η Ελλάδα θα βγει προσωρινά (will take a sabbatical) από το ευρώ μέσα στα επόμενα τρία χρόνια». Ο κ. Παπακωνσταντίνου επέμεινε ότι οι μεγαλύτεροι θεσμικοί επενδυτές αναγνωρίζουν την πρόοδο που έχει επιτευχθεί.
Αρμόδιο στέλεχος του ΔΝΤ τόνισε στην «Κ» ότι το διάστημα από την αξιολόγηση του Δεκεμβρίου και μετά θα είναι καθοριστικό σε ό,τι αφορά τη συνέχιση της χρηματοδότησης της Ελλάδας, ενώ ήδη κυοφορείται η σκέψη για επέκταση του προγράμματος. Στις συζητήσεις εθίγη και η επικείμενη αναθεώρηση του ελληνικού ελλείμματος, για το οποίο ο κ. Στρος-Καν τόνισε ότι είναι μια ατυχής εξέλιξη, σημειώνοντας ότι μέχρι να υπάρξει πλήρης αποτίμησή του δεν θα συμβούλευε την ελληνική κυβέρνηση να λάβει νέα μέτρα, χωρίς φυσικά κάτι τέτοιο να αποκλείεται εάν οι συνθήκες το επιβάλλουν.
πηγή καθημερινή