Γιατί η ελληνική ελίτ προτιμά την Τουρκία;

Να το διαβάσουμε προσεκτικά , θα αντιληφθούμε τι συμβαίνει και με τις αδελφοποιήσεις (Δήμος Βαθέος)και με τα πανηγύρια της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης της Σάμου με τους Τούρκους,και τα χρήματα που δίνει σε Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις .

Πέφτουν οι μάσκες για όλους τους φιλότουρκους που δυστυχώς υπάρχουν και στη Σάμο.

Τι να κάνουμε θα μας βρουν απέναντι τους με κάθε κόστος.Ντροπιάζουν με τη στάση τους την ιστορία του νησιού και δεν έχουν αντιληφθεί το παραμικρό.

Από τον Παντουρκισμό στο Νεο-οθωμανισμό

Ο νεο-οθωμανισμός, που προέκυψε μέσα από την πολιτική και το γενικότερο δόγμα Νταβούτογλου, είναι ένα φαινόμενο με το οποίο ελάχιστοι δημοσιογράφοι, που συνεχίζουν να τιμούν το λειτούργημα της δημοσιογραφίας, ασχολήθηκαν.
Η Μαρία Σταματιάδου, μία σεμνή δημοσιογράφος, εργαζόμενη σκληρά στον τομέα της έρευνας και διατηρώντας χαμηλό προφίλ στον δημοσιογραφικό χώρο κατανοώντας "τα επερχόμενα", παρουσίασε πριν από αρκετό καιρό μια θαυμάσια δουλειά, όπου αναλύει το φαινόμενο του νεο-οθωμανισμού, αλλά και όπου παρουσιάζει τις σχέσεις του ελληνικού κεφαλαίου και την προτίμηση που δείχνει αυτό στην νεο-οθωμανική Τουρκία.
Είναι σχεδόν καθολικά παραδεκτό ότι στις μέρες μας, η οντότητα που λέγεται «άνθρωπος» περνάει μια βαθιά εσωτερική κρίση, η οποία σχεδόν ταυτίζεται με την κρίση ή τον αποπροσανατολισμό της συνειδητότητάς του. Ο άνθρωπος ως πολίτης ενός κράτους, ο άνθρωπος ως υπαρκτικό ον, ο άνθρωπος ως πολίτης του λεγόμενου (και πολύ ύποπτου κατ’ εμέ) «παγκόσμιου χωριού»…
Πολιτισμοί, Παραδόσεις, Ιστορία… ό,τι τέλος πάντων μπορεί να προσδιορίσει ένα μέρος της ταυτότητας των ανθρώπων και των λαών, τίθενται αυθαίρετα, χωρίς επιχειρήματα υπό αμφισβήτηση, μαραζώνουν, πεθαίνουν, ή διαστρεβλώνονται σε τέτοιον βαθμό, ώστε αντί να βοηθούν κάνουν ακόμη πιο δύσκολη την ιστορική αυτοσυνειδησία των ανθρώπων.
Φανατισμοί ένθεν και ένθεν, απροκάλυπτοι ή καλυμμένοι, ακρότητες, διπολισμοί, κατασκευασμένες «εχθρότητες» και κατασκευασμένες «φιλίες», επιλεκτική μνήμη και επιλεκτική λήθη… όλα αυτά (τα οποία ουσιαστικά είναι «αποτυπώματα» του τυφώνα διεθνών συμφερόντων) προσπαθούν να εξαλείψουν ιστορικές πραγματικότητες και συνακόλουθα δημιουργούν αυτήν την κρίση ταυτότητας ανθρώπων και λαών, για την οποία γίνεται τελευταία όλο και περισσότερο λόγος.
Μέσα σ’ αυτό το πλαίσιο λοιπόν χειραγωγείται η σύγχρονη λεγόμενη «ελληνοτουρκική φιλία», η κρίση ταυτότητας «χτυπάει» και τους δύο λαούς, ενώ ταυτόχρονα ένα σύγχρονο νέο-οθωμανικό ρεύμα προσπαθεί να σαρώσει το παρελθόν και –κυρίως– το μέλλον…
ΟΡΑΜΑΤΑ…
«Νέο-οθωμανισμός», «Παντουρκισμός», «Τουρανισμός», λέξεις λίγο-πολύ γνωστές, που παραπέμπουν σε έννοιες λίγο-πολύ γνωστές, κυρίως όμως εκφράζουν μια τάση-πραγματικότητα, της οποίας οι ρίζες είναι πολύ βαθιές, ενώ τα «κλαδιά» της δεν ξέρουμε ακόμη μέχρι πού μπορεί να φθάσουν.
Εντελώς σχηματικά, μπορούμε να πούμε ότι ο Τουρανισμός και ο Παντουρκισμός βρίσκονται στις ρίζες αυτής της τάσης και αναπτύσσονται κατά τα τέλη του 19ου αιώνα, μετά από την ίδρυση του ελληνικού κράτους (1828), ενώ ο Νέο-οθωμανισμός αποτελεί τα κλαδιά αυτού του «δέντρου», που απλώνονται σήμερα και προσπαθούμε να μαντέψουμε πόσο ψηλά θα ελιχθούν.
Παρενθετικά, θα πρέπει να αναφερθώ σε μια μικρή διαφοροποίηση μεταξύ των δύο πρώτων εννοιών, η οποία (διαφοροποίηση) ελάχιστα είναι γνωστή, την αναφέρει όμως ο ερευνητής και συγγραφέας κ. Σάββας Καλεντερίδης: Ο Τουρανισμός προωθούσε τους δεσμούς μεταξύ των εθνών που μιλούσαν γλώσσες και διαλέκτους ουραλο-αλταϊκές, με στόχο τη συγκρότησή τους σε κράτος με ηγεμονική θέση στον κόσμο.
Ο Παντουρκισμός απέβλεπε τη συγκρότηση σε ενιαίο κράτος όλων των εθνών που μιλούσαν τουρκικές γλώσσες και διαλέκτους. Το κράτος αυτό θα λειτουργούσε σαν «χοάνη», όπου θα συγχωνεύονταν όλες οι γλώσσες σε μία, την τουρκική, ενώ θα υπήρχε ένας πολιτισμός, μία παράδοση και κοινοί στόχοι.
Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς τον ρατσιστικό χαρακτήρα των δύο ρευμάτων, αφού στόχος τους ήταν η βίαιη εθνική «ομογενοποίηση», ο εξισλαμισμός των χριστιανικών πληθυσμών ή η εξόντωσή τους, από τη μια, και ο εκτουρκισμός όλων των μουσουλμανικών πληθυσμών, από την άλλη.
Ο Τουρανισμός, τελικά –σύμφωνα με τον κ. Καλεντερίδη– παρέμεινε στο επίπεδο της ιδεολογίας και των φιλοσοφικών συζητήσεων, ενώ ο Παντουρκισμός ποτέ δεν έπαψε να υπάρχει ως ζωντανή τάση, άλλοτε ενεργοποιημένη και άλλοτε «στην εφεδρεία», μέχρι να προκύψουν οι κατάλληλες συνθήκες για να ενεργοποιηθεί και πάλι.
ΟΡΑΜΑΤΑ ΚΑΙ ΒΙΑ
Πρακτικός και έντονος εκφραστής αυτών των τάσεων υπήρξε ως γνωστόν ο Μουσταφά Κεμάλ –που συγκρότησε την Τουρκία ως κράτος το 1923– ο οποίος εκτούρκισε βίαια μουσουλμανικούς αλλά όχι τουρκικούς πληθυσμούς που ζούσαν στη Μικρά Ασία, αφού πρώτα εξόντωσε τους Αρμένιους και τους Έλληνες του Εύξεινου Πόντου.
Ο Παντουρκισμός δεν ήταν μόνον αυτός που «ενέπνευσε» και «καθοδήγησε» τους Νεότουρκους των αρχών του 20ου αιώνα. Ήταν επίσης απόλυτα σύμφωνος –αργότερα, στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο– με το «φλερτ» (για να μην πούμε κάτι χειρότερο), μεταξύ Τούρκων και Ναζί, εναντίον των Ρώσων του Καυκάσου και της Κεντρικής Ασίας.
Στην περίοδο δε που ακολούθησε την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, αυτοί που πλήττονται (χρησιμοποιώ Ενεστώτα, επειδή μέχρι και σήμερα πλήττονται), από το ρεύμα του Παντουρκισμού είναι οι Κούρδοι.
Γενικά, νομίζω ότι οφείλουμε να «κρατήσουμε» στο μυαλό μας τα τρία βασικά στοιχεία του Παντουρκισμού, τα οποία θα ανατρέχουν όλο το άρθρο, γιατί απλούστατα αποτελούν διαχρονικές μονιμότητες αυτής της τάσης:
α. Το απόλυτα ρατσιστικό στοιχείο, που επιβάλλει εκτουρκισμούς και εξοντώσεις μη εκτουρκισθέντων λαών.
β. Το γεγονός ότι ιστορικά αναδύεται μέσα από διεθνείς αποσταθεροποιήσεις και ανατροπές, ενώ σε άλλες περιόδους υποβόσκει περιμένοντας… ποτέ όμως δεν υποχωρεί.
γ. Το στοιχείο της φυσικής εξόντωσης χριστιανικών πληθυσμών, κυρίως Ελλήνων και Αρμενίων, αλλά και Ασσυρίων (στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο), Εβραίων (στο Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο) και Κούρδων (στη μετα-ψυχροπολεμική εποχή).
ΚΟΣΜΙΚΟ ΙΣΛΑΜ;
«Ο τουρκικός κόσμος τον 21ο αιώνα θα κυριαρχήσει στη ζώνη που εκτείνεται από την Αδριατική μέχρι το Σινικό Τείχος και θα καταστεί κυρίαρχη δύναμη στον κόσμο». Αυτό ήταν το σύνθημα του Τουργκούτ Οζάλ, πρωθυπουργού και Προέδρου της Δημοκρατίας της Τουρκίας, από το 1983 μέχρι το 1993, το οποίο (σύνθημα) είχε και τη στήριξη των ΗΠΑ.
Βρισκόμενοι όμως ήδη στον 21ο αιώνα, μπορούμε να πούμε ότι το όραμα του Οζάλ δεν πραγματοποιήθηκε. Ταυτόχρονα, το κίνημα των Κούρδων αποτελεί έναν από τους μόνιμους πονοκεφάλους στον «εγκέφαλο» του Παντουρκισμού.
Ο αιώνας μας όμως διακρίνεται, μεταξύ άλλων, από ισχυρές αλλαγές, αποσταθεροποίηση, διεθνή ανασφάλεια… συνθήκες οι οποίες, όπως είπαμε, αποτελούν «γόνιμο έδαφος» κάθε φορά για να (ξανά)αναδυθεί ο Παντουρκισμός.
Αυτήν τη φορά όμως εκφράζεται λίγο διαφορετικά, χωρίς βέβαια να αλλάζει τίποτε στην ουσία του. Η νέα του έκφραση λέγεται νέο-οθωμανισμός και τον κομίζει η κυβέρνηση Ερντογάν. Πολλοί μελετητές διαφωνούν με τον όρο αυτό, παρ’ όλα αυτά, έχει επικρατήσει, επειδή στη βάση του, το «νέο» αυτό ρεύμα έχει μεταξύ άλλων και το στόχο να ηγεμονεύσει στις χώρες που αποσχίσθηκαν από την Οθωμανική Αυτοκρατορία, αποκαθιστώντας την επιρροή της Τουρκίας στο εσωτερικό αυτών, σε όλα τα επίπεδα.
Βασικό στοιχείο της προπαγάνδας του νέο-οθωμανισμού αποτελεί η παρουσίαση των χρόνων της οθωμανικής κατάκτησης ως χρόνων «ελεύθερων» για τα υπόδουλα έθνη, τα οποία προστάτευε με τον καλύτερο τρόπο ο Σουλτάνος. Κατά την οθωμανική κατάκτηση δεν υπήρχε σκλαβιά, δεν υπήρχε έλεγχος και υποβάθμιση της παιδείας, ενώ ταυτόχρονα υπήρχε ανύψωση του βιοτικού επιπέδου των υπόδουλων εθνών (βλέπε σχετικά, τις Δύσκολες Ερωτήσεις του Νίκου Λυγερού, στην ενότητα αυτήν).
Χαρακτηριστικό επίσης της πολιτικής του Ερντογάν που όλοι διαπιστώνουμε είναι τα «ανοίγματα» σε χώρες της παλιάς Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, ώστε να εξομαλυνθούν οι σχέσεις τους και έτσι, σταδιακά, η Τουρκία να παίξει απέναντί τους τον ηγεμονικό της ρόλο.
Τα βήματα της κυβέρνησης Ερντογάν προς την κατεύθυνση αυτήν είναι ήδη εμφανή (χωρίς αυτό να σημαίνει υποχρεωτικά ότι θα καταλήξουν στο επιθυμητό γι’ αυτούς αποτέλεσμα).
Εδώ στην Ελλάδα ζούμε ακόμη τον απόηχο που προκάλεσε ο σάλος για τα σχολικά βιβλία ιστορίας των παιδιών μας, ενώ ζούμε –όχι τον απόηχο αλλά στην καθημερινότητα– τις αχαρακτήριστες προκλήσεις της Τουρκίας στην Κύπρο, στη Θράκη, στην Κωνσταντινούπολη, στο Αιγαίο… που δείχνουν ξεκάθαρα τις ηγεμονικές προθέσεις της, μη σεβόμενη, όχι μόνον την ιερότητα της ιστορίας, αλλά ούτε καν αυτούς τους διεθνείς θεσπισμένους νόμους.
Η κυβέρνηση Ερντογάν θέλει να δείξει ένα πρόσωπο συγκερασμού του Ισλάμ με το κοσμικό-εξευρωπαϊσμένο κράτος, το οποίο μπορεί να πορεύεται με βήματα αρχηγικά, διαπραγματευόμενο με ίσους όρους με τις Μεγάλες Δυνάμεις (βλέπε το 2003 την άρνησή της προς τις ΗΠΑ να περάσουν στο βόρειο Ιράκ), παίζοντας θεμελιακό ρόλο στην περιοχή και στις διεθνείς εξελίξεις.
Σ’ αυτό το πλέγμα εντάσσεται και η προσέγγιση του Ερντογάν στη Συρία, καθώς και η αλλαγή της στάσης του τουρκικού κράτους απέναντι στο Παλαιστινιακό, με την οποία θέλει να αποδείξει ότι έχει το σθένος να στηρίξει ολόκληρο το μουσουλμανικό κόσμο.
ΕΛΛΗΝΕΣ ΝΕΟ-ΟΘΩΜΑΝΟΙ!
Όλο αυτό που περιγράψαμε βέβαια, όσον αφορά στην Τουρκία, είναι το φαίνεσθαι, η μάσκα που κρύβει το πραγματικό πρόσωπο. Και ποιο είναι αυτό; Αρκεί να κοιτάξουμε στο εσωτερικό της Τουρκίας και να δούμε τις αντιθέσεις (αντιθέσεις που φαίνονται μέχρι τώρα τουλάχιστον άλυτες) μεταξύ του ισλαμικού και του κεμαλικού μετώπου – όσο και αν ο Ερντογάν προσπαθεί να πείσει για ένα ισλαμο-κεμαλικό κράτος.
Οι προσπάθειες ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση συνεχώς καταρρέουν (δεν πείθει το «δυτικό» προσωπείο, άρα οι σχέσεις της με τη Δύση σχοινοβατούν), ούτε όμως και η ισλαμική ταυτότητα είναι ξεκάθαρη. Οι εσωτερικές συγκρούσεις λοιπόν καλά κρατούν, ενώ μέσα σε όλο αυτό το πλέγμα αυξάνουν τη δύναμή τους και οι Γκρίζοι Λύκοι…
Σ’ αυτό το σημείο λοιπόν έφθασε η στιγμή να ερωτηθεί η ελληνική οικονομική ελίτ που θεωρεί ότι θα κερδίσει (οικονομικά πάντα) μεταφέροντας μεγάλο μέρος των κεφαλαίων της στην Τουρκία –ως ανερχόμενη δύναμη– σε ποια εσωτερική σταθερότητα της γειτονικής χώρας βασίζει αυτήν την πεποίθησή της;
Παρ’ όλα αυτά, η ελληνική νέο-οθωμανική τάση είναι πραγματικότητα, κυρίως από το 2000 και μετά. Σ’ αυτό το πλαίσιο εντάσσονται και οι «κορώνες» περί ελληνοτουρκικής φιλίας, με τις διάφορες καλλιτεχνικές συνεργασίες (τραγουδιστές προερχόμενοι από τα δύο κράτη, από κοινού σε cd και συναυλίες, κινηματογραφικές ταινίες, τούρκικα σήριαλ στην ελληνική τηλεόραση κλπ), αλλά και μια νεόκοπη «αντι-εθνική υστερία», που εκφράζεται με μια απέχθεια προς τις παρελάσεις, τα εθνικά σύμβολα (κυρίως την ελληνική σημαία), τις γιορτές μνήμης...
Πέρα απ’ αυτά, έχουμε την Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος με τα τεράστια κεφάλαιά της στην Τουρκία, όπως και κεφάλαια μεγάλου μέρους του ελληνικού εφοπλιστικού κόσμου (βλέπε Αγγελόπουλος, Καρράς, Δαυίδ της 3Ε και της Coca Cola, κλπ).
Οι Έλληνες νέο-οθωμανοί λοιπόν δεν θα αργήσουν να βρεθούν προ εκπλήξεως, πολύ δυσάρεστης εκπλήξεως. Και, όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Γιώργος Καραμπελιάς σε σχετικό άρθρο του: «Η ώρα της αλήθειας πλησιάζει και η νέο-οθωμανική στρατηγική της υποταγής, η στρατηγική της "Ντόρας" και του "Γιώργου", του ξεπουλήματος της Κύπρου, των ποικιλώνυμων επιχειρηματιών τύπου Δαυίδ και Κόκκαλη, των "διανοούμενων" του Σόρος και των δημοσιογράφων της Πρεσβείας, της απάλειψης της ίδιας της Ιστορίας μας από τα… βιβλία ιστορίας, θα βρεθεί αντιμέτωπη με το ίδιο το πρόσωπο του τουρκικού κατεστημένου, που, μπροστά στην κρίση της στρατηγικής του, αφήνει "ξεκρέμαστους" τους Έλληνες πελάτες του».
Στο ερώτημα λοιπόν, «γιατί η οικονομική ελίτ της Ελλάδας προτιμά την Τουρκία»; λογικά δεν υπάρχει απάντηση. Εκτός και αν η πραγματική απάντηση βρίσκεται εκτός οικονομικών πλαισίων, μέσα σε άλλες «διαπλοκές»…
ΠΟΙΟΙ ΣΤΗΡΙΖΟΥΝ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ;
Μία ακόμη παράμετρος που πρέπει να εξετάσουμε, η οποία σχετίζεται άμεσα με την «προσέγγιση» και τις σχέσεις των δύο χωρών είναι η στάση και η θέση του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Γιατί άραγε οι Αγγλοαμερικάνοι στηρίζουν τόσο σθεναρά τον Πατριάρχη στην Κωνσταντινούπολη; Το ερώτημα μάλιστα αποχτά μεγαλύτερη ένταση, αν σκεφθούμε ότι κατά τα χρόνια της τουρκοκρατίας, οι Μεγάλες Δυνάμεις επεδίωκαν τη διάλυση του Πατριαρχείου της Κωνσταντινουπόλεως, ενώ τώρα το στηρίζουν σε κάθε «αντιξοότητα».
Μήπως επειδή τότε η Κωνσταντινούπολη ήταν γεμάτη από Έλληνες-Ρωμηούς, ενώ τώρα, η «φίλη αυτή χώρα» κατάφερε να τους εξοντώσει και δεν έχουν μείνει παρά ελάχιστοι; Μήπως οι ξένοι, υποστηρίζοντας σήμερα και την προσάρτηση των λεγόμενων «Νέων Χωρών» στο Οικουμενικό Πατριαρχείο αποβλέπουν σε έναν ακόμη μεγαλύτερο διαμελισμό του Ελληνισμού;
Ας θυμηθούμε τη μεγάλη κόντρα Χριστόδουλου-Βαρθολομαίου για το θέμα των «Νέων Χωρών» και τα αρνητικά –έως άκρως επιθετικά– σχόλια που δεχόταν κατά κόρον τότε ο Χριστόδουλος από μεγάλη μερίδα «προοδευτικών» πολιτικών και διανοούμενων της χώρας μας, οι οποίοι μέσα από ένα στρεβλωμένο «διεθνισμό» προωθούσαν την εξάρτηση του Ελληνισμού από την Κωνσταντινούπολη, εκεί όπου εξοντώθηκε ο Ελληνισμός που προϋπήρχε. Με τα μυωπικά τους κριτήρια έβλεπαν τον «εθνοφυλετισμό» του Χριστόδουλου, αλλά δεν έβλεπαν από την άλλη πλευρά την προσπάθεια παραπέρα διαμελισμού των Ελλήνων…
Και τέλος, είναι άραγε τυχαίο ότι κάποιοι Έλληνες εφοπλιστές ή μεγαλοεπιχειρηματίες που εμπιστεύονται τα κεφάλαιά τους στο τουρκικό κράτος είναι ταυτόχρονα και οφφικίαλοι (οι ίδιοι ή μέλη του στενού οικογενειακού περιβάλλοντός τους), δηλαδή έχουν οφφίκια=αξιώματα του Οικουμενικού Πατριαρχείου;
Όπως είναι πολύ εύκολο να δούμε, το μόνο πραγματικά διεθνιστικό στην Ελλάδα είναι το εγχώριο κεφάλαιο, με την έννοια ότι αδιαφορεί για το ελληνικό συμφέρον και «επεκτείνεται διεθνιστικά», αν αυτό συμφέρει στη δική του ανάπτυξη. Ταυτόχρονα επικροτεί (και επιδοτεί) εκδηλώσεις ειρήνης και φιλίας, αδιαφορώντας για τις τουρκικές προκλήσεις σε Κύπρο, Θράκη, Αιγαίο κλπ.
Φυσικά, κανείς δεν είναι τρελός ώστε να είναι ενάντια στην ειρήνη και τη φιλία, όταν όμως θέσουμε τα εύλογα ερωτήματα: Φιλία σε ποια βάση; Στηριγμένη σε ποιο υπόβαθρο; Αποβλέποντας σε ποια προοπτική; Δεν νομίζω να μπορούμε να λάβουμε, με την ήδη διαμορφωμένη κατάσταση, κάποια σοβαρή απάντηση…
Μέσα σ’ αυτό το διαμορφωμένο πλέγμα, έρχεται να μας ταρακουνήσει (;) η επίσκεψη Ομπάμα στην Τουρκία, συνοδευόμενη από ακατάσχετη φλυαρία και γκρίνια στο εσωτερικό της χώρας μας. Προηγήθηκε βέβαια η επίσκεψη της Χίλαρυ Κλίντον ως Υπουργού Εξωτερικών των ΗΠΑ αποκλειστικά στη Τουρκία, φέρνοντας σε μεγάλη αμηχανία τη χώρα μας.
Το χειρότερο βέβαια είναι το κοινό ανακοινωθέν που εξέδωσε η Χίλαρυ με τον Υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας Αλί Μπαμπατζάν για το κυπριακό: οι ΗΠΑ ήδη υιοθέτησαν την οπτική της Τουρκίας, πράγμα που αποτελεί μια πρώτη και μεγάλη ήττα για τη χώρα μας. Επιπλέον, οι ΗΠΑ, μέσω της Χίλαρυ Κλίντον δεν έθεσαν κανένα ζήτημα στην Τουρκία σχετικά με τις προκλητικές της κινήσεις στο Αιγαίο, ενώ η δική μας Υπουργός Εξωτερικών κ. Μπακογιάννη άφηνε να διαρρέει το αντίθετο.
Το «σπάσιμο» όμως του χρόνιου πρωτοκόλλου (από το 1974) από τον Μπάρακ Ομπάμα δείχνει να αποτελεί για τη χώρα μας μεγάλη αρνητική πρόκληση και προσβολή.
Κατά την άποψή μου όμως, κάτι τέτοιο θα μπορούσε να είναι μέχρι και αναμενόμενο, καθ’ ότι η Τουρκία όλα τα τελευταία χρόνια δείχνει έντονη κινητικότητα προς όλες τις κατευθύνσεις, ενισχύοντας έτσι το δημόσιο προφίλ της και τη γεωπολιτική θέση της.
Θα επαναλάβω την απρόσμενη υποστήριξη του Ερντογάν προς τους Παλαιστίνιους κατά τα τελευταία ακραία γεγονότα, μολονότι παραδοσιακά η Τουρκία ήταν σύμμαχος του Ισραήλ. Την ίδια στιγμή, η Ελλάδα κωφεύει και δεν μιλά για τον παλαιστινιακό όλεθρο.
Επίσης, έχουμε την κίνηση του Ερντογάν προς τη Συρία, κίνηση με άμεσο ενδιαφέρον και συμφέρον για τις ΗΠΑ, ενώ διατηρεί παράλληλα καλές σχέσεις με το Ιράν, πράγμα το οποίο ενοχλεί μεν τις ΗΠΑ, η Τουρκία όμως αδιαφορεί γι’ αυτήν την ενόχληση.
Έχουμε λοιπόν μια Τουρκία που χαράσσει δυναμικά την εξωτερική της πολιτική, προβάλλοντας προς τα έξω, διεθνώς, ένα δυναμικό πρόσωπο (παρ’ όλο που στο εσωτερικό της ταλανίζεται από τις αντιθέσεις που αναφέραμε παραπάνω), και μια Ελλάδα πειθήνια και σιωπηλή απέναντι στις ΗΠΑ.
Ο νέος πλανητάρχης λοιπόν, έχοντας μάλιστα στις προτεραιότητές του τη λύση των προβλημάτων στη Μέση Ανατολή, είναι εύλογο να επισκεφθεί κατ’ αρχήν τη χώρα που φαίνεται να μπορεί να παίξει το ρυθμιστικό ρόλο.
Για ποιόν λόγο άραγε θα έπρεπε να επισκεφθεί την Ελλάδα; Γιατί μας ενοχλεί τόσο πολύ η στάση του; Γιατί δεν καταλαβαίνουμε ότι όλα είναι αποτελέσματα της δικής μας μέχρι τώρα στάσης και της ανισόρροπης επί χρόνια εξωτερικής μας πολιτικής; Και τελικά, όταν εμείς οι ίδιοι οι Έλληνες δείχνουμε να μην σεβόμαστε τη χώρα μας, πώς απαιτούμε σεβασμό από τον οποιονδήποτε Ομπάμα;
Οφείλουμε όμως να δούμε πολύ σοβαρά και άμεσα τις επιπτώσεις της αναβάθμισης της Τουρκίας, την ίδια στιγμή που εκκρεμεί το κυπριακό, που οι τουρκικές παραβιάσεις στο Αιγαίο έχουν γίνει σχεδόν καθημερινότητα, τη στιγμή που οι τουρκικές προκλήσεις στη Θράκη έχουν ξεπεράσει κάθε όριο ανοχής και νομιμότητας…
Guz Sancisi
Εν μέσω των Σεπτεμβριανών του 1955 στην Κωνσταντινούπολη εκτυλίσσεται μια ερωτική ιστορία μεταξύ ενός εύπορου Τούρκου και μιας Ρωμηάς ιερόδουλης. Αυτός είναι ο πυρήνας του βιβλίου Guz Sancisi (Φθινοπωρινός Πόνος) του Γιλμάζ Καρακογιουνλού, βουλευτή του κόμματος της Μητέρας Πατρίδας.
Το βιβλίο αυτό έγινε ταινία και μεταφέρθηκε στους κινηματογράφους της Τουρκίας από την σκηνοθέτιδα Τομρίς Γκιριτλίογλου, «σπάζοντας» κυριολεκτικά τα ταμεία των κινηματογράφων της γειτονικής χώρας.
Η ταινία αναφέρεται στον απίστευτα βάρβαρο διωγμό που υπέστησαν οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης το Σεπτέμβριο του 1955, γεγονότα που έμειναν γνωστά ως Σεπτεμβριανά. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην Τουρκία ποτέ κανείς δεν μιλούσε για τα ιστορικά αυτά γεγονότα, τα οποία φρόντισε επιμελώς το κράτος να τα αφαιρέσει από τα σχολικά βιβλία.
Οι Τούρκοι θεατές έβγαιναν από τις κινηματογραφικές αίθουσες σοκαρισμένοι, καθώς για πρώτη φορά έβλεπαν να εκτυλίσσεται μπροστά στα μάτια τους ένα από τα πιο σκαιά κομμάτια της ιστορίας τους, για το οποίο είχαν παντελή άγνοια.
Οι δηλώσεις αυτών των ανώνυμων θεατών κάθε ηλικίας εκφράζουν πάνω-κάτω τα ίδια πράγματα: ντροπή, έκπληξη που οι Αρχές της χώρας κατάφεραν να κρατήσουν τόσα χρόνια μυστικά τα γεγονότα, σοκ για το πόσοι Έλληνες θα μπορούσαν να ζουν σήμερα ανάμεσά τους αν δεν είχαν υποστεί εκείνους τους βίαιους διωγμούς… κάποιοι μάλιστα είπαν: ο Θεός να φυλάει την Τουρκία από αυτό το ρεζιλίκι.
Χαρακτηριστική είναι η δήλωση του 69χρονου Μιχάλη Βασιλειάδη, Έλληνα της Πόλης που εκδίδει καθημερινά μια εφημερίδα για τους 2000 εναπομείναντες Έλληνες. Μιλάει με θαυμασμό για τη σκηνοθέτιδα, επισημαίνει όμως ότι δεν απέδωσε την απίστευτη βαρβαρότητα εκείνων των δύο ημερών. Ο ίδιος ήταν τότε 15 χρόνων. Λέει όμως στο τέλος χαρακτηριστικά: «Οι ηγέτες πρέπει να πουν ένα "συγγνώμη" στον τουρκικό λαό, τον οποίο χρησιμοποίησαν ως μαριονέτα».
Η ταινία, αλλά κυρίως οι σκέψεις και τα συναισθήματα που προκάλεσε στον τουρκικό λαό είναι ενδεικτικά της έντονης συνειδησιακής, αλλά και υπαρξιακής σύγχυσης που περνά ο λαός αυτός.
Ενημερωτικά, λέμε ότι το βιβλίο στο οποίο βασίστηκε η ταινία κυκλοφόρησε στην Ελλάδα πριν από 11 χρόνια, από τις εκδόσεις Τσουκάτου, σε μετάφραση Λιάνας Μυστακίδου, η οποία είναι διδάκτωρ Κοινωνιολογίας, και δήλωσε ότι ο συγγραφέας του βιβλίου δεν έλαβε καμμία αμοιβή για πνευματικά δικαιώματα.
Ο Νέο-οθωμανισμός στη Θράκη
Μέσα στα πλαίσια του Νέο-οθωμανισμού –αυτού του «όψιμου παιδιού» του παντουρκισμού– και του στόχου της Τουρκίας για αποσταθεροποίηση όπου υπάρχουν μουσουλμανικές μειονότητες στα Βαλκάνια, γίνονται αντίστοιχες κινήσεις και στη Θράκη – πώς αλλιώς;
Δεν ξεχάσαμε το «καταπληκτικό» βίντεο με τους μουσουλμάνους υποψήφιους βουλευτές κάθε κόμματος στη Θράκη, όπου, μαζί με μουσουλμάνους δημοσιογράφους, σε μια «ειρηνική» και «φιλική» σύναξή τους έβριζαν χυδαία κάθε τι ελληνικό, εκθειάζοντας, σε αντιδιαστολή, τα «τούρκικα» χαρακτηριστικά τους.
Το βίντεο όμως ήταν η κορυφή του παγόβουνου, ήταν απλώς μια εκδήλωση, λίγο σαφέστερη από τις συνηθισμένες, του τρόπου που αντιμετωπίζει το τουρκικό Προξενείο (δηλαδή η Τουρκία) τη Θράκη και των άμεσων επιδιώξεών του στην περιοχή.
Δεν πέρασαν πολλά χρόνια (ήταν μόλις στα τέλη του 2003) όταν ήταν στο απόγειό του ο δικαστικός αγώνας για τη αναγνώριση Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης, όπου ο παντουρκισμός εκδηλώθηκε για άλλη μία φορά σε όλο του το μεγαλείο.
Δεν είναι λίγοι οι ερευνητές και οι ακαδημαϊκοί που έχουν κατά καιρούς τονίσει ότι μια από τις κύριες επιδιώξεις της Τουρκίας είναι να δημιουργήσει στη Θράκη ανεξάρτητο τουρκικό κράτος, και ότι οφείλουμε, εμείς ως Έλληνες και ως κράτος να βοηθήσουμε τους Έλληνες μουσουλμάνους της Θράκης, κατ’ αρχήν σε επίπεδο εκπαιδευτικό.
Είναι γνωστό ότι το τουρκικό Προξενείο κρατά σε πνευματικό σκοταδισμό τη μουσουλμανική μειονότητα της Θράκης, για τον απλό λόγο, να είναι εύκολα χειραγωγίσιμη από αυτό.
Ως καταγόμενη από τη Θράκη (η γράφουσα) και έχοντας ιδιαίτερη ευαισθησία για την περιοχή, συνομίλησα μεταξύ άλλων και με την κυρία Χαρά Νικοπούλου, τη γνωστή δασκάλα στο Δέρειο του Έβρου, η οποία ξυλοκοπήθηκε από Μουσουλμάνο μέσα στο σπίτι της, επειδή ήθελε να μάθει γράμματα στα παιδιά του! Η ίδια βεβαιώνει για το σκοταδιστικό τσουνάμι που σαρώνει τη μουσουλμανική μειονότητα, προερχόμενο από το ίδιο το τουρκικό προξενείο, την ίδια στιγμή που το επίσημο ελληνικό κράτος και πάλι κωφεύει.
Δεν μπορούμε βέβαια να μην μιλήσουμε και για την πρόσφατη πρόκληση από την τουρκική πλευρά, με αφορμή τη λειτουργία τουρκικής τράπεζας (Ziraat Bank) στην Κομοτηνή. Αναφέρομαι στη γραμμένη στα τούρκικα πρόσκληση προς τον περιφερειάρχη Αν. Μακεδονίας και Θράκης κ. Σταμάτη, και στην επιστροφή της ως απαράδεκτη.
Πέρα όμως από αυτό, γύρω από την εν λόγω τράπεζα «παίχτηκαν» διάφορα παρασκηνιακά παιχνίδια, που δίχασαν την ίδια τη μειονότητα! Συγκεκριμένα, η τράπεζα απασχολεί μόνον Μουσουλμάνους υπαλλήλους, η επιλογή των οποίων έγινε κατ’ αρχήν βάσει βιογραφικών και προσωπικών συνεντεύξεων.
Είναι όμως κοινό μυστικό στην Κομοτηνή (που μου το επιβεβαίωσε ιδιαίτερα αξιόπιστη πηγή) ότι οι προσλήψεις έγιναν με κριτήρια ιδεολογικοπολιτικά, δηλαδή προσελήφθησαν όσοι πρόσκειντο πλησιέστερα στα νέο-οθωμανικά ιδεώδη.
Δεν θα επιχειρήσω να αναφερθώ σε όλες τις προκλήσεις που λαμβάνουν χώρα στη Θράκη (και κυρίως στην ιδιαίτερη πατρίδα μου, την Κομοτηνή), γιατί δεν θα έφθαναν όλες οι σελίδες αυτού του τεύχους.
Κλείνοντας όμως θα ήθελα να τονίσω ότι δεν αρκεί να μιλάμε για τις σχετικές προκλήσεις στην περιοχή, οφείλουμε να κατανοήσουμε πλήρως τη στρατηγική της σημασία και να υιοθετήσουμε την αρμόζουσα στάση. Και αυτό δεν είναι ούτε παράκληση, ούτε ηθικό δίδαγμα, ούτε λογικό συμπέρασμα. Αποτελεί αμεσότατη αναγκαιότητα…
Μαρία Σταματιάδου

Ευχαριτήρια επιστολή Καραμανλή σε Χριστοφοράκο. Γιατί βγήκε τώρα;

Προσωπική ευχαριστήρια επιστολή του τέως πρωθυπουργού Κ.Καραμανλή προς τον πρώην ισχυρό άνδρα της Siemens Ελλάς, Μιχάλη Χριστοφοράκου, η οποία εστάλη μετά τις εκλογές του 2004, αποκαλύπτει σε δημοσίευμα της η εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία.
Στην επιστολή αναφέρεται:

«Κε Χριστοφοράκο, Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω για την υποστήριξη σας στην μεγάλη μας προσπάθεια για ένα νέο ξεκίνημα και να σας διαβεβαιώσω ότι η Κυβέρνηση έχει θέσει ως μείζονα στόχο της να κάνει τις προσδοκίες για ένα καλύτερο αύριο πραγματικότητα.

Με Εκτίμηση

Κώστας Καραμανλής»
Συνεργάτες του κ. Καραμανλή χαρακτήρισαν «πολιτικά ύποπτο» το γεγονός ότι δημοσιοποιείται αυτή η επιστολή (την ύπαρξη της οποίας δεν αμφισβητούν) λίγες ημέρες πριν συζητηθεί στη Βουλή η σύσταση Εξεταστικής Επιτροπής για την υπόθεση της Siemens.
Επίσης, ανέφεραν ότι πρόκειται για μία «τυπική επιστολή» που αποστάλθηκε μαζικά μετά τη νίκη της ΝΔ στις εκλογές του 2004 και τόνιζαν ότι στα ταμεία της ΝΔ δεν έχουν μπει χρήματα από τη Siemens με οποιαδήποτε μορφή.

in.gr

Ποιός να την έδωσε άραγε στην Ελευθεροτυπία;

Διαβάστε περισσότερα: http://taxalia.blogspot.com/#ixzz0dTDmioJz

η επιστολή Καραμανλή σε Χριστοφοράκο

Ιδού η επιστολή Καραμανλή σε Χριστοφοράκο

Αναρτήθηκε από taxalia

Δελτία Τύπου

Κάνουμε ανάρτηση των 30 τελευταίων δελτίων τύπου της Νομαρχίας Σάμου από την επίσημη Ιστοσελίδα της Νομαρχίας. Σε κανένα δελτίο τύπου δεν αναφέρεται η συμμετοχή της Νομαρχίας στις εκθέσεις . Κατά τα άλλα υπάλληλος της Νομαρχίας με μεγάλο στόμα και ανύπαρκτο μυαλό,(κόρη πολιτικού) μας βρίζει καθημερινά επειδή ασκούμε κριτική στα όσα γραφικά και απαράδεκτα συμβαίνουν στη Νομαρχία. Άξιος ο μισθός της....... Ρωτάμε λοιπόν τον νομάρχη να μας πει ,αγγλικά γνωρίζουν ορισμένα άτομα που εργάζονται στη Νομαρχιακή επιτροπή τουρισμού;Πως διορίσθηκαν σε αυτή την υπηρεσία και με τι προσόντα;

Επείγον σήμα απο το Γραφείο Πολιτικής Προστασίας για καιρικά φαινόμενα Έλεγχος, μέτρα ασφαλείας κατά τη διακίνηση επικίνδυνων για την δημόσια ασφάλεια υλικών Δ.Τ 8-1-2010 "Κανονικά οι μεταφορές μαθητών με το ΚΤΕΛ" Δελτίου τύπου 22-12-2009 Δελτίο τύπου 21-12-2009 Νέα κατάσταση εξουσιοδοτημένων συνεργείων για Κάρτα Ελέγχου Καυσαερίων Συνέντευξη τύπου για το Περιβάλλον SamosDialogos...(συνέχεια) Συμμετοχή του Νομάρχη Σάμου κ. Κάρλα σε σύσκεψη στο Υπουργείο Εσωτερικών Νέα εξουσιοδοτημένα συνεργεία για χορήγηση κάρτας ελέγχου καυσαερίων Νέα εξουσιοδοτημένα συνεργεία Σχετικά με την απόκτηση άδειας άσκησης Υπαίθριου Πλανόδιου Εμπορίου Κρούσμα καταρροϊκού πυρετού των προβάτων Πρόγραμμα (για την Κυριακή 29-11-2009) Δελτίο τύπου 25-11-09 Διακοπή λειτουργίας Σχολικών Μονάδων λόγω της νέας γρίπης Δελτίο τύπου 24-11-2009 Δελτίο τύπου 24-11-2009 Εισοδηματική ενίσχυση νοικοκυριών και μειονεκτικών περιοχών με χαμηλά εισοδήματα Παύση λειτουργίας γαι 7 ημέρες της Γ΄τάξης του Γυμνασίου Μαραθοκάμπου λόγω κρουσμάτων γρίπης Πρόσκληση οχημάτων Ν. Σάμου για τεχνικό έλεγχο Παύση λειτουργίας για 7 ημέρες του τμήματος Γ4 του Γυμνασίου Καρλοβασίων λόγω κρουσμάτων γρίπης Πρόγραμμα Εορτασμού της ημέρας των Ενόπλων Δυνάμεων Πρόγραμμα Εορτασμού Εθνικής Αντίστασης Πρόγραμμα Εορτασμού 17ης Νοεμβρίου Πρόσκληση σε ημερίδα Ήχηση σειρήνων Δελτίο ΣΑΜΟΣ-ΔΙΑΛΟΓΟΣ Ανθρωπιστική βοήθεια για τους πρόσφυγες απο το Δήμο Αμαρουσίου Υπογραφή σύμβασης Ν.Α Σάμου μεταξύ του Παγκόσμιου Κέντρου Άριστων Πρακτικών & Προορισμών κλπ.

χρόνια έλλειψη έντυπου υλικού και πού χαμόγελο οι απεσταλμένοι του ΟΤΟΝΑ.Σάμου

από aegaio.blogspot.com
Αφού δεν έχουν έντυπο διαφημιστικό υλικό τι τις θέλουν τις εκθέσεις;Πως βρίσκονται τα 120.000 ευρώ για να πληρωθούν οι εργαζόμενοι στον ΟΤΟΝΑΣ και δεν μπορούν να βρεθούν χρήματα για το διαφημιστικό υλικό;Αντί το νησί να κάνει αξιοπρεπείς εμφανίσεις καταφέρνουμε το αντίθετο.
======================================================


Αρνητικά τα πρώτα μηνύματα από Ολλανδία

Ιαν 23, 2010

Έστω και τη τελευταία στιγμή, λόγω των οικονομικών προβλημάτων του ΕΟΤ, ο νομός Σάμου συμμετείχε και φέτος στη βασικότερη ολλανδική τουριστική έκθεση που λαμβάνει χώρα, κάθε χρόνο, στις αρχές Ιανουαρίου, στην Ουτρέχτη.

Καλή η παρουσία των νησιών μας στην έκθεση, αλλά με πολλά προβλήματα, αφού για άλλη μία φορά έγινε αισθητή η χρόνια έλλειψη έντυπου υλικού. Στην παγωμένη, από τις χαμηλές θερμοκρασίες που επικρατούσαν, ολλανδική πόλη, το κενό κάλυψαν, με πολύ χαμόγελο, οι απεσταλμένοι του Ο.ΤΟ.Ν.Α.Σ., που εξυπηρέτησαν τους πολλούς επισκέπτες του περιπτέρου μας , καθώς και οι τουριστικοί πράκτορες κ.κ. Έλληνας και Κασμιρλής που ήταν παρόντες.


Μάλλον ανησυχητικά τα πρώτα μηνύματα για την καλοκαιρινή περίοδο, αφού οι κρατήσεις από την Ολλανδική αγορά παρουσιάζουν προς το παρόν μία μικρή κάμψη . Παρόλα αυτά, υπάρχει η αισιοδοξία πως η σχετική μείωση θα καλυφτεί, έστω και την τελευταία στιγμή και θα υπάρξει ίσως και μία μικρή αύξηση.


Γεγονός πάντως είναι ότι τα μηνύματα από όλες σχεδόν τις ξένες αγορές είναι μάλλον απαισιόδοξα και φαίνεται ότι ο τουρισμός οδεύει σε μία δεύτερη χρονιά κρίσης . Οι ελπίδες για ανάκαμψη, μετά το -13% της περσινής χρονιάς , μάλλον διαψεύδονται και μεταφέρονται για το 2011.

πηγή radioarmonia

H Περιφέρεια Ιονίων Νήσων στην Τουριστική Εκθεση Βιένης

Παρότι το 2009 υπήρξε μια δύσκολη χρονιά για τον τουρισμό και ιδιαίτερα για τις χώρες της Ευρωζώνης, η Ελλάδα κατάφερε να παραμείνει στην Αυστρία ένας από τους δημοφιλέστερους προορισμούς. Πάνω από 500.000 αυστριακοί επισκέφθηκαν τη χώρα μας. Αναλογικά του πληθυσμού της η Αυστρία καταλαμβάνει την πρώτη θέση ως χώρας προέλευσης τουριστών για την Ελλάδα. Αυτή είναι μια διαπιστώσεις των παραγόντων της τουριστικής αγοράς στην έκθεση Ferien Messe 2010 της Βιέννης. Πρώτος Ελληνικός προορισμός είναι η Κρήτη και ακολoυθούν η Ρόδος και η Κέρκυρα. Τα Ιόνια νησιά κρατούν τη δύναμη τους στις προτιμήσεις των Αυστριακών. Τουριστικά γραφεία τρέχουν προγράμματα για Κέρκυρα, Κεφαλονιά, Ιθάκη, Λευκάδα, Ζάκυνθο. Η ζήτηση των Ελληνικών προορισμών αναμένεται να υποστηριχθεί από το ελληνικό κράτος με διαφήμιση στα Αυστριακά ΜΜΕ. Μέλη του τηλεοπτικού καναλιού ORF (Αυστριακή τηλεόραση) επισκέφθηκαν το Περίπτερο των Ιονίων και εξέφρασαν την πρόθεση τους να επαναλάβουν την δημιουργία ενός ντοκιμαντέρ για τα νησιά του Ιονίου το οποίο θα προβληθεί ,εκτός της Αυστρίας, δορυφορικά ,μέσω του 3SAT, σε Ελβετία και Γερμανία. Στα πλαίσια του προγράμματος επιμόρφωσης της GULLET 40 τουριστικοί πράκτορες θα επισκεφθούν το Ιόνιο. Θετικά αποκρίθηκε ο ΕΟΤ στην πρόταση της Γ.Γ της ΠΙΝ κας B. Αλεξανδρίδου για επίσκεψη Αυστριακών Τουριστικών πρακτόρων στα Ιόνια στα πλαίσια συνεργασίας με τους φορείς του τουρισμού των Ιονίων. Επίσης η πρόταση της Γ.Γ. της ΠΙΝ για κοινές εκδηλώσεις του «Μουσείου της Σίσσυ» που βρίσκεται στην Βιέννη με το «Παλάτι της Σίσσυ» που βρίσκεται στο Αχίλλειο (στα πλαίσια προβολής και ενίσχυσης αυτού του συναισθηματικού πλεονεκτήματος) έτυχε θερμής ανταπόκρισης. Οι εκδηλώσεις θα καλυφθούν από τα Αυστριακά ΜΜΕ. Ο προγραμματισμός των ενεργειών θα γίνει με συνεργασία της ΠΙΝ με ΕΟΤ και Πρεσβεία. Τα Ιόνια Νησιά συμμετείχαν με περίπτερο 40 τ.μ, ένα stand ανά νομό. Το περίπτερο της Περιφέρειας Ιονίων Νήσων υποστήριξε η ΕΤΙΝ και παρέστησαν για την Νομαρχία Κέρκυρας η κα. Χ. Μπαλλού προϊσταμένη τμήματος Πολιτισμού, η κα.Χ. Βασιλειάδου προϊσταμένη Δ/σης Τουρισμού, ο κ. Σ. Λυκούρης Νομαρχιακός Σύμβουλος ,Α. Δάφνης τουριστικός πράκτορας. Για τη Λευκάδα ο κ. Γ. Κούρτας, Δήμαρχος Σφακιωτών και Πρόεδρος ΤΕΔΚ και Ν.Βικέντιος εκπρόσωπος ΤΕΔΚ. Για την Κεφαλονιά ο κ. Δ. Αραβαντινός Νομαρχιακος Σύμβουλος , η κα Ρ. Μανωλάκου για την Ενωση Ξεν/χων Κεφ/νιας και ο κ. Δ.Σταματελάτος, Ξενοδόχος. Για την ΕΤΙΝ ο Σ. Θύμης.

Απάντηση του Υπουργείου Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας & Ναυτιλίας, σε αναφορά της Ελ. Τσουρή για τα κίνητρα αύξησης επενδύσεων

Το Πρόγραμμα «για την ενίσχυση μικρών και πολύ μικρών Επιχειρήσεων, που δραστηριοποιούνται στους τομείς Μεταποίησης – Τουρισμού – Εμπορίου – Υπηρεσιών στο πλαίσιο των ΠΕΠ του ΕΣΠΑ 2007-2013», ποσού 1.050 εκ. ευρώ δεν θα περικοπεί. Η πρώτη προκήρυξη, ύψους 500 εκ. ευρώ ολοκληρώθηκε και σύντομα αναμένεται η προκήρυξη για το υπόλοιπο ποσό. Αυτό προκύπτει από απάντηση του Υπουργείου Οικονομίας, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας, σε αναφορά της βουλευτή Χίου, Ελπίδας Τσουρή, σχετική με τα κίνητρα για την αύξηση των επενδύσεων . Στην απάντηση, επίσης, επισημαίνονται τα εξής:

1. Ο αναπτυξιακός Νόμος επανεξετάζεται στο σύνολο του, προκειμένου να δημιουργηθεί νέο και αποτελεσματικό πλαίσιο παροχής κινήτρων, για ιδιωτικές επενδύσεις, λαμβάνοντας υπόψη και τις γεωγραφικές ιδιαιτερότητες, όπως στις νησιωτικές περιοχές.

2. Βασική προτεραιότητα είναι η γρήγορη ολοκλήρωση των διαδικασιών, που ξεκινούν από την εξέταση των αιτημάτων και φθάνουν μέχρι τον έλεγχο και την εκταμίευση.

3. Η αναστολή κατάθεσης επενδυτικών σχεδίων κρίθηκε επιβεβλημένη, προκειμένου να αντιμετωπισθούν τα προβλήματα, που είχαν σωρευθεί το προηγούμενο διάστημα για να εξασφαλισθεί η ομαλή λειτουργία του συγκεκριμένου καθεστώτος ενισχύσεων.

Από το γραφείο τύπου

Γιατί δεν υπάρχει έλεγχος στην λαθρομετανάστευση;

http://kostasxan.blogspot.com/2010/01/blog-post_1051.html

Γιατί ανέχεται το κράτος μας την εθνική

αποδόμηση και τον εποικισμό της Ελλάδας;

Παρακολουθούμε από καιρό την εξέλιξη μπροστά στα μάτια μας μιας απίστευτης ιστορίας: τη συστηματική εθνική αποδόμηση και τον εποικισμό της Ελλάδας. Το κράτος που έχει υποχρέωση από το Σύνταγμα να υπερασπίζει και να προστατεύει τον Ελληνικό λαό, την εθνική του ταυτότητα και το μέλλον του, μέσα στα νόμιμα σύνορα της επικράτειάς του, τηρεί μια στάση που προκαλεί πολλά ερωτηματικά.
Αντί να πάρει αποτελεσματικά μέτρα για την αποτροπή και τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης, αποδέχεται και αναμεταδίδει την ύποπτη προπαγάνδα ξένων κέντρων, που επιδιώκουν, για δικούς τους λόγους, τη διάσπαση της εθνικής συνοχής της χώρας και την εθνική της αποδόμηση.
Το ιδεολόγημα της παγκοσμιοποίησης για "πολυπολιτισμική" μετάλλαξη της Ελλάδος. Τι σημαίνει ακριβώς αυτό;
Προβάλλεται απροκάλυπτα από πολιτικές ηγεσίες, περιλαμβανομένων παραγόντων του κυβερνώντος κόμματος και εκπροσώπων του κράτους, το γνωστό ιδεολόγημα της παγκοσμιοποίησης ότι «πρέπει και η Ελλάδα να γίνει πολυπολιτισμική». Γιατί «πρέπει» η Ελλάδα να γίνει «πολυπολιτισμική»; Τι σημαίνει ακριβώς αυτό; Σημαίνει την εισαγωγή και εγκατάσταση στο έδαφός της ξένων πληθυσμών ώστε να γίνει «πολυπολιτισμική»; Σημαίνει τη δημιουργία στο έδαφός της εθνικών μειονοτήτων και τη Βαλκανοποίησή της ώστε να είναι ευκολότερα ελεγχόμενη από αυτούς που επιδιώκουν μια νέα τάξη στα Βαλκάνια;
Γιατί το κράτος μπορούσε πριν να ελέγχει τα σύνορα και τώρα παρουσιάζεται να μην μπορεί; Τί άλλαξε;
Γι αυτό, το κράτος μπορούσε προηγουμένως να ελέγχει τα σύνορά του και παρουσιάζεται σήμερα να μην μπορεί; Γιατί δεν έρχονταν λαθρομετανάστες στην Ελλάδα πριν το 1990 και τώρα έρχονται μαζικά; Δεν υπήρχε προηγουμένως μεγαλύτερη ακόμη φτώχεια στον Τρίτο Κόσμο;
Προβάλλεται ως ένας λόγος γι αυτό το άνοιγμα των συνόρων μετά την κατάρρευση του υπαρκτού σοσιαλισμού. Το δικαίωμα όμως των υπηκόων των χωρών αυτών να βγουν από τα σύνορά τους δεν σημαίνει αυτομάτως δικαίωμά τους να μπουν παρανόμως στη δική μας χώρα. Η Ελλάδα θα μπορούσε άλλωστε να βοηθήσει τις γειτονικές της χώρες με την παροχή πολυετών αδειών προσωρινής διαμονής, εγκατάστασης και εργασίας και όχι με μόνιμη εγκατάσταση.
Διαπιστώνει όμως κανείς ότι η λαθρομετανάστευση και η ανοχή της δεν σταμάτησε στα Βαλκάνια και την Ανατολική Ευρώπη. Πήραν τη σκυτάλη, στη συνέχεια, νέα κύματα λαθρομεταναστών, πολύ μεγαλύτερα ακόμη, από χώρες που βρίσκονται στην άλλη άκρη του κόσμου, Μουσουλμανικές κυρίως χώρες της Ασίας, και από την Αφρική.
Είναι φανερό ότι το φαινόμενο συνδέεται γενικότερα με την πολιτική της παγκοσμιοποίησης, που οι ΗΠΑ άρχισαν να προωθούν δυναμικά, μετά την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης, ως μέρος μια στρατηγικής που είχε ως κύριο στόχο την επιβολή διεθνώς ενός ακραίου νεοφιλελεύθερου, οικονομικού συστήματος, οχήματος μιας επιδιωκόμενης παγκόσμιας μονοπολικής ηγεμονίας.
Είναι προφανές ότι, με τη λογική αυτή, η δημιουργία μιας παγκόσμιας αγοράς ελευθέρων ανταλλαγών συνεπάγεται φιλελευθεροποίηση στη διακίνηση των τριών βασικών στοιχείων που συνιστούν κάθε αγορά: κεφαλαίων, προϊόντων και εργατικού δυναμικού.
Έτσι εξηγείται η περίεργη χαλάρωση του ελέγχου των εθνικών συνόρων, προφανώς υπό εξωτερική πολιτική και ιδεολογική πίεση και επιρροή.
Έτσι εξηγείται επίσης η προπαγάνδα για «πολυπολιτισμική κοινωνία», για «εύκαμπτα, διαπερατά σύνορα» (soft frontiers), ή αποποινικοποίηση της παράνομης εισόδου στη χώρα και η προκαταβολική διαμόρφωση ενός πραγματικού νομικού οπλοστασίου κατά του υποτιθέμενου «ρατσισμού» και της «ξενοφοβίας» των Ελλήνων.
Το οπλοστάσιο αυτό έχει ως στόχο, στην πραγματικότητα, να λειτουργεί προληπτικά ως όπλο ιδεολογικής τρομοκρατίας για την αποτροπή κάθε αντιδράσεως του Ελληνικού λαού κατά της επιχειρούμενης εθνικής αποδόμησης.
Η υπονόμευση της Ελληνικής Παιδείας συμπορεύεται με την στοχοποίηση της Ελλάδος για εθνική αποδόμηση
Έτσι εξηγείται, τέλος, η συστηματική υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας και η παρουσίαση του Ελληνικού έθνους και της Ελληνικής ταυτότητας ως δήθεν μύθου και εφευρήματος του 19ου αιώνα.
Η πολιτική αυτή δρομολογήθηκε από την κυβέρνηση Σημίτη, με ψευδεπίγραφα συνθήματα για δήθεν «εκσυγχρονισμό». Συνεχίσθηκε όμως και από την επόμενη κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας. Ακραίο παράδειγμα και πρόκληση της πολιτικής αυτής ήταν το βιβλίο ιστορίας της Στ Δημοτικού της Μαρίας Ρεπούση, το οποίο η πρώην υπουργός της Νέας Δημοκρατίας Μαριέττα Γιαννάκου έσπευσε να υπερασπισθεί πεισματικά παρά την καταλυτική καταδίκη και απόρριψή του από την Ακαδημία Αθηνών.
Το βιβλίο αυτό δεν είναι, δυστυχώς, το μόνο δείγμα μιας απίστευτης εκτροπής, που αγγίζει τα όρια της δολιοφθοράς σε βάρος της ιστορίας και της ταυτότητας της χώρας. Από εκείνους μάλιστα που είναι εντεταλμένοι από το σύνταγμα να διδάσκουν την Ελληνική παιδεία και πληρώνονται γι’ αυτό από το Ελληνικό Δημόσιο.
Η υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας, της ιδέας του έθνους και της εθνικής ιστορίας, δεν περιορίζεται στο Δημοτικό σχολείο. Διαπερνά όλες τις βαθμίδες της Εκπαίδευσης και αξιοποιεί για το σκοπό αυτό τη γενικότερη θλιβερή κατάσταση που επικρατεί στην Εκπαίδευση.
Γι’ αυτό όμως ο Ελληνικός λαός χρηματοδοτεί από το υστέρημά του τη δημόσια εκπαίδευση; Για να σταδιοδρομούν και να ρητορεύουν από καθέδρας και με την πανεπιστημιακή τήβεννο ανάξιοι εκπαιδευτικοί που απεργάζονται απροκάλυπτα την αποδόμηση του δήθεν εθνικού «μύθου» και προπαγανδίζουν τα ιδεολογήματα της παγκοσμιοποίησης;
Ποιοί είναι αυτοί που θέλουν να κλέψουν από τους νέους αλλά και από όλους τους Έλληνες τη δόξα και την υπερηφάνεια της καταγωγής τους, να υπονομεύσουν τη γλώσσα τους, που έγινε μέσα από τους αιώνες εγκόλπιο πολιτισμού για όλη την ανθρωπότητα και να τους στερήσουν το προνόμιο μιας μοναδικής εθνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, που ανεδείχθη και καθιερώθηκε ταυτόχρονα ως κλασική και οικουμενική κληρονομιά;
Ο Ελληνικός λαός δεν πρέπει να ανεχθεί περαιτέρω αυτή τη λαθροχειρία σε βάρος της επιστήμης, της ιστορίας και της παιδείας του. Ένας λόγος παραπάνω, γιατί η υπονόμευση της Ελληνικής παιδείας συμπορεύεται με το γενικότερο στόχο της εθνικής αποδόμησης, που έχει ως κεντρικό άξονα τη μαζική λαθρομετανάστευση.
Ειδικότερα σε ότι αφορά την Ελλάδα, η λαθρομετανάστευση χρησιμοποιείται ευθέως και ως γεωπολιτικό όπλο για την διάσπαση της εθνικής συνοχής της χώρας
Λαθρομετανάστευση δεν υπάρχει μόνο στην Ελλάδα. Ειδικότερα όμως, σε ότι αφορά την Ελλάδα, είναι ολοφάνερο ότι η λαθρομετανάστευση χρησιμοποιείται ταυτόχρονα και ανομολόγητα και ως γεωπολιτικό όπλο. Προφανής στόχος είναι η διαμόρφωση νέων δεδομένων στον ελληνικό χώρο, με τη μαζική εγκατάσταση ξένων πληθυσμών, που δεν έχουν καμία σχέση ή συνάφεια με τον Ελληνικό λαό.
Ο στόχος αυτός συνδέεται, συγκεκριμένα, με την επιδιωκόμενη από τις ΗΠΑ νέα γεωπολιτική τάξη στα Βαλκάνια και την επαναφορά της Τουρκίας στην Ευρώπη, μέσω της υποστηριζόμενης από τις ΗΠΑ ένταξης της τελευταίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Συνδέεται επίσης, ειδικότερα, με τις νεο-Οθωμανικές φιλοδοξίες της Άγκυρας, που έχει κάθε λόγο να επιδιώκει τη διάσπαση της εθνικής συνοχής και την αποδυνάμωση της Ελλάδος. Δεν αποτελεί γι’ αυτό έκπληξη το γεγονός ότι η Άγκυρα αρνείται συστηματικά κάθε συνεργασίαγια τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης από το έδαφός της. Αντιθέτως, έχει καταστεί εφαλτήριο, αν όχι άμεσος συνεργός, ενός ασταμάτητου κύματος Μουσουλμανικών λαθρομεταναστών προς την Ελλάδα και την Ευρώπη. Που οδηγεί αυτή η κατάσταση; Δεν χρειάζεται να είναι κανείς μάντις για ν’ αντιληφθεί ότι η ανεξέλεγκτη λαθρομετανάστευση αλλά και η περίεργη ανοχή που έχει επιδειχθεί μέχρι τώρα από το κράτος και εξακολουθεί ανευθύνως να επιδεικνύεται από Ελληνικές πολιτικές ηγεσίες και δυνάμεις, οδηγεί σταδιακά στην πλήρη αλλοτρίωση της Ελλάδος και στην καταστροφή της ως έθνους και εθνικού κράτους.
Ποιοί είναι αυτοί που νομίζουν ότι έχουν δικαίωμα να ξηλώσουν την Ελλάδα και να την κάνουν δήθεν "πολυπολιτισμική";
Ποιοί είναι αυτοί που νομίζουν ότι έχουν δικαίωμα να ξηλώσουν την Ελλάδα και να την κάνουν «πολυπολιτισμική»; Ποιοί είναι αυτοί, κυβερνητικοί και κομματικοί παράγοντες, που έδειξαν μέχρι τώρα ασύγγνωστη ανοχή και προώθησαν τέτοια σχέδια και τέτοιες πολιτικές, κυριολεκτικά πίσω από την πλάτη του ελληνικού λαού; Γι’αυτό τους τίμησε με την ψήφο του ο Ελληνικός λαός; Αυτός είναι ο σεβασμός στο σύνταγμα του Ελληνικού λαού; Αυτή είναι η εθνική άμυνα και ασφάλεια που ανέλαβαν να κατοχυρώσουν και να εγγυηθούν κατά κάθε συμβατικής ή ασύμμετρης απειλής, όπως είναι η ανεξέλεγκτη μαζική λαθρομετανάστευση;
Ποιοί είναι αυτοί που εξακολουθούν ακόμα να υποστηρίζουν απροκάλυπτα τη λαθρομετανάστευση, όταν έχει γίνει ηλίου φαεινότερον ότι αυτή εξελίσσεται στο μεγαλύτερο πρόβλημα της χώρας και ότι συνδέεται με την ίδια την εθνική της ύπαρξη;
Έχουν αντιληφθεί πιο είναι σήμερα το αίσθημα ανασφάλειας και αγωνίας που διακατέχει τον Ελληνικό λαό για το παρόν και το εθνικό του μέλλον; Έχουν συνειδητοποιήσει που έχει φτάσει η εγκληματικότητα; Η τελευταία δεν συνδέεται, ασφαλώς, μόνο με τη λαθρομετανάστευση. Λόγω όμως αυτής, αυτή έχει εκτοξευθεί στα ύψη και έχει καταστεί εφιάλτης για τον κάθε πολίτη, ιδιαίτερα στις πιο φτωχές συνοικίες αλλά και σε μεγάλο μέρος του κέντρου των Αθηνών, που θυμίζει τριτοκοσμική πόλη.
Αυτή είναι η ανάπτυξη και η πρόοδος που υποσχέθηκαν και υπόσχονται στον Ελληνικό λαό; Η ανοχή μιας ανεξέλεγκτης εισβολής εκατομμυρίων λαθρομεταναστών και η δημιουργία ενός τεράστιου διεθνούς υποπρολεταριάτου, όταν ο Ελληνικός λαός αντιμετωπίζει τόσα προβλήματα και ολοένα και περισσότερο το φάσμα της ανεργίας;
Εκμετάλλευση των αισθημάτων του ελληνικού λαού ως όπλων εναντίον του
Προβάλλονται ως επιχειρήματα η «ανθρωπιά» και τα «καλά αισθήματα» του Ελληνικού λαού. Ακόμη και ο Ισοκράτης και ο Ξένιος Ζευς. Πρόκειται για απίστευτη αφέλεια, αν δεν πρόκειται για σκόπιμη υποκρισία και ύπουλη εκμετάλλευση των αισθημάτων του Ελληνικού λαού ως όπλων εναντίον του. Αν δεν πρόκειται επίσης για σκόπιμη παραχάραξη του νοήματος της Ελληνικής παιδείας, στην οποία αναφέρεται ο Ισοκράτης, και της φιλοξενίας, που συμβολίζει ο Ξένιος Ζεύς.
Προφανώς, δεν είναι μέτοχοι της Ελληνικής γλώσσας και παιδείας οι φτωχοί και ταλαίπωροι λαθρομετανάστες που πλημμυρίζουν την Ελλάδα ούτε, βεβαίως, η έννοια της «φιλοξενίας» ταυτίζεται με την ανοχή του μαζικού εποικισμού της χώρας για λόγους «φιλοξενίας».
Είναι σοφιστεία να ταυτίζεται λαθρομετανάστευση με τους Έλληνες μετανάστες. Οι Έλληνες δεν πήγαν λαθρομετανάστες στην Αμερική, την Αυστραλία, την Ευρώπη...
Προβάλλονται ακόμη τα επιχειρήματα ότι «εμείς οι Έλληνες ξέρουμε από προσφυγιά και ότι πήγαμε και μεις μετανάστες». Πρόκειται για άλλη σκόπιμη σύγχυση, που συνιστά παραχάραξη της αλήθειας και σοφιστεία. Οι Έλληνες, ναι, ξέρουμε από προσφυγιά. Γνωρίσαμε την εθνική και θρησκευτική καταδίωξη, τις σφαγές και τις λεηλασίες σε βάρος μας. Οι Έλληνες, κατά πρώτο λόγο της Μικράς Ασίας, αλλά και από άλλα μέρη, όπου ήκμαζε παλαιότερα ο Ελληνισμός, ήρθαν στην Ελλάδα ως πρόσφυγες, στο πλαίσιο της εθνικής αλληλεγγύης αλλά και συγκεκριμένων συμφωνιών για ανταλλαγή πληθυσμών. Δεν ήρθαν ως ξένοι λαθρομετανάστες, που δηλώνουν όλοι συστηματικά, για προφανείς λόγους, πρόσφυγες.
Οι Έλληνες πήγαν επίσης μετανάστες στην Αμερική, τον Καναδά, την Αυστραλία, την Ευρώπη, κατά νόμιμο τρόπο, με την έγκριση των ενδιαφερομένων χωρών. Δεν πήγαν ως λαθρομετανάστες.
Δεν είναι λύση η λαθρομετανάστευση για την αντιμετώπιση της φτώχειας και της δυστυχίας στον τρίτο κόσμο. Λύση είναι η διεθνής βοήθεια στην οποία πρέπει να συμβάλει και να πρωτοστατήσει η Ελλάδα
Προβάλλεται επίσης κατ’ εξοχήν το επιχείρημα ότι οι λαθρομετανάστες είναι φτωχοί και δυστυχισμένοι και ότι πρέπει γι’ αυτό να δείξουμε ανθρωπιά, ανοχή και αλληλεγγύη, στη βάση ενός διεθνούς ανθρωπισμού και οικουμενισμού. Υποβάλλεται, στο πνεύμα αυτό, η ιδέα ότι δεν υπάρχει, δυστυχώς, άλλη εφικτή «λύση» από την «ένταξή» τους στην ελληνική κοινωνία. Κανείς δεν έχει αντίρρηση ότι η φτώχεια και η υπανάπτυξη αποτελούν όνειδος για την ανθρωπότητα και ότι πρέπει να καταβληθεί κάθε προσπάθεια για την αντιμετώπισή τους. Πιστεύει όμως κανείς σοβαρά ότι η αντιμετώπιση και η λύση του τεράστιου αυτού προβλήματος μπορεί να προέλθει από τη μαζική λαθρομετανάστευση; Πιστεύει κανείς, ειδικότερα, ότι η Ελλάδα, μικρή χώρα με πολλά εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα, χωρίς αποικιακό παρελθόν και ευθύνες απέναντι σε πρώην αποικιακούς λαούς, μπορεί και πρέπει να σηκώσει το βάρος εκατομμυρίων λαθρομεταναστών και να θυσιάσει ουσιαστικά την εθνική και κοινωνική της συνοχή και ταυτότητα και το εθνικό της μέλλον στο βωμό του «διεθνισμού» του χρηματιστικού κεφαλαίου της παγκοσμιοποίησης και των γεωπολιτικών επιδιώξεων των ΗΠΑ αλλά και της Τουρκίας στην περιοχή;
Η εξάλειψη της φτώχειας και της δυστυχίας στον Τρίτο Κόσμο μπορεί και πρέπει να αντιμετωπισθεί κατά προτεραιότητα ως παγκόσμιο πρόβλημα, με συστηματικές πολιτικές και αποφασιστική αύξηση της αναπτυξιακής βοήθειας. Η Ελλάδα, στο πλαίσιο των δυνατοτήτων της, μπορεί να πρωτοστατήσει, τόσο σε εθνικό όσο και σ’ Ευρωπαϊκό επίπεδο, για την προώθηση και την εφαρμογή τέτοιων πολιτικών. Δεν μπορεί όμως να υφίσταται παθητικά εισβολή και εποικισμό, εν ονόματι του προβλήματος αυτού, και να θέτει σε κίνδυνο την εθνική της ταυτότητα και το εθνικό της μέλλον.
Η μεγάλη διεθνής χρηματιστική και οικονομική κρίση έδειξη ποιά είναι η αξία του εθνικού κράτους
Η μεγάλη διεθνής χρηματιστική και μετέπειτα οικονομική κρίση έδειξε ποιός είναι ο πραγματικός χαρακτήρας του διεθνούς χρηματιστικού καπιταλισμού, που εξυπηρετεί τα συμφέροντα και τους σχεδιασμούς μιας απίστευτα ιδιοτελούς και κυνικής οικονομικής ολιγαρχίας. Έδειξε επίσης το ρόλο και την αξία του εθνικού κράτους. Αυτού, που με κάθε μέσο, προσπαθεί να δυσφημήσει, να υπονομεύσει και να απαξιώσει η παγκοσμιοποίηση του ακραίου νεοφιλελευθερισμού και της ασύδοτης αγοράς, που δήθεν αυτορυθμίζεται πάνω από εθνικά σύνορα και κράτη.
Η Κυβέρνηση και οι κομματικοί ιθύνοντες κάθε αποχρώσεως οφείλουν να αντιληφθούν επιτέλους ότι η Ελλάδα είναι μόνο ιδιοκτησία και πολύτιμη κληρονομιά του λαού της. Για την ελευθερία και την εθνική ανεξαρτησία της διεξήγαγαν σκληρούς αγώνες και έχυσαν το αίμα τους διαδοχικές γενεές Ελλήνων, από τους επαναστάτες ήρωες του 1821 μέχρι τους μαχητές της Πίνδου και τους αγωνιστές της Εθνικής Αντίστασης. Όλοι εμπνέονταν και παραδειγματίζονταν από το ένδοξο παρελθόν της Ελλάδος και την αγάπη για την ελευθερία και την πατρίδα του διαχρονικού Ελληνισμού.
Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να υποθηκεύσει την ελευθερία και την ίδια την εθνική ύπαρξη της Ελλάδος με ολέθρια ιδεολογήματα, που οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην εθνική αποδόμηση και αλλοτρίωση της Ελλάδος.
Η δακηρυσσόμενη "ένταξη" των λαθρομετανστών, όταν αφορά εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια, είναι το ψευδώνυμο του εποικισμού
Η διακηρυσσόμενη «ένταξη» των λαθρομεταναστών στην Ελληνική κοινωνία, όταν αφορά εκατοντάδες χιλιάδες και εκατομμύρια λαθρομεταναστών, είναι το ψευδώνυμο του εποικισμού. Αυτού που επικυρώνει και νομιμοποιεί τετελεσμένα γεγονότα. Η επιδεικνυόμενη άλλωστε σπουδή προς την κατεύθυνση αυτή, από διάφορους και με διάφορα μέσα, περιλαμβανομένης της ιδεολογικής τρομοκρατίας περί «ρατσισμού», αποσκοπεί ακριβώς στη δημιουργία τετελεσμένων γεγονότων, πριν αντιληφθεί ο Ελληνικός λαός τα τεκταινόμενα και τις πραγματικές τους συνέπειες και αντιδράσει αποφασιστικά.
Στο πνεύμα αυτό, έχει αναληφθεί, μεταξύ άλλων, εκστρατεία για την κατάργηση του ισχύοντος δικαίου εθνικής καταγωγής, που είναι κατοχυρωμένο από το Σύνταγμα, και την εσπευσμένη αντικατάστασή του από το λεγόμενο δίκαιο του εδάφους. Προφανώς, μια τέτοια εξέλιξη θα διευκόλυνε την αδιάκριτη πολιτογράφηση και Ελληνοποίηση των πάντων. Για λόγους συναισθηματικού επηρεασμού και προετοιμασίας του εδάφους, προτάσσεται η νομιμοποίηση των παιδιών των λαθρομεταναστών, για ν’ ακολουθήσει, στη συνέχεια, ως ανθρωπιστικό μέτρο, η νομιμοποίηση και των γονέων και η παροχή Ελληνικής ιθαγένειας στους πάντες.
Αναρωτιέται κανείς γιατί, με τη λογική αυτή, να μη διεκδικήσουν ανάλογη μεταχείριση και οι Τούρκοι έποικοι στην Κύπρο; Είναι γνωστή όμως η αρχή του διεθνούς δικαίου ότι «παράνομος νόμιμον ου ποιεί».
Η υποστήριξη τέτοιων απόψεων θα είχε μικρή σημασία αν προερχόταν από ορισμένους πολιτικούς σχηματισμούς, άτομα ή από τις ποικιλώνυμες μη κυβερνητικές οργανώσεις, που είναι γνωστές για την ακραία και άκριτη συνθηματολογία τους.
Δυστυχώς, όμως, προέρχεται επίσης από κυβερνητικούς ιθύνοντες, κατ’ εξοχήν αρμόδιους για το θέμα. Ο ίδιος ο σημερινός υπουργός Εσωτερικών Παυλόπουλος, μιλώντας σε ειδική εκδήλωση για το θέμα αυτό, λίγους μήνες πριν, υπερακόντισε, υποστηρίζοντας ότι η απονομή της Ελληνικής ιθαγένειας πρέπει να βασίζεται στη βούληση του κάθε ενδιαφερομένου. Δηλαδή, σε απλά Ελληνικά, όποιος θέλει παίρνει την Ελληνική ιθαγένεια. Πρόκειται για άκριτη και επικίνδυνη άποψη, που μπορεί να ανοίξει κυριολεκτικά τους ασκούς του Αιόλου. Η Ελλάδα δεν είναι τσιφλίκι κανενός πολιτικού και κανενός υπουργού. Δεν έχει κανένας το δικαίωμα να μοιράζει την Ελληνική ιθαγένεια σε κάθε ενδιαφερόμενο λαθρομετανάστη από κάθε γωνιά της γης.
Η απονομή της Ελληνικής ιθαγένειας είναι προνόμιο που απονέμεται με απόλυτη φειδώ και σε εξαιρετικές περιπτώσεις και σε κάθε περίπτωση στο πλαίσιο πάντα του σεβασμού της νομιμότητας και των υψηλών συμφερόντων της χώρας.
Η Ευρώπη δεν είνα άλλοθι για ανοχή της λαθρομετανάστευσης. Η Ε.Ε. δεν ζητά από καμμία χώρα-μέλος να νομιμοποιήσει λαθρομετανάστες. Αποκτά συναρμοδιότητα μόνο μετά τη νομιμοποίησή τους με εθνικές αποφάσεις
Προβάλλεται επίσης συστηματικά η ιδέα ότι η λαθρομετανάστευση «πάει πακέτο» με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτό που είναι αλήθεια είναι ότιη Ευρωπαϊκή Ένωση, στο μέτρο που ταυτίζεται με τις ΗΠΑ στην πολιτική της παγκοσμιοποίησης και του διεθνούς χρηματιστικού νεοφιλελευθερισμού, ευνοεί την ανάπτυξη μεταναστευτικών πιέσεων και της λαθρομετανάστευσης.
Το ίδιο ισχύει και σε ότι αφορά την οριοθέτηση του καθεστώτος του πολιτικού ασύλου και του πολιτικού πρόσφυγα, το οποίο αφήνει περιθώρια για σκόπιμη σύγχυση μεταξύ πολιτικών προσφύγων και λαθρομεταναστών, εφόσον οι πάντες έχουν κάθε λόγο να παρουσιάζονται συστηματικά ως πολιτικοί πρόσφυγες και να ζητούν πολιτικό άσυλο.
Δεν είναι όμως καθόλου ακριβές ότι δήθεν η Ευρωπαϊκή Ένωση ζητά από την Ελλάδα, ή από οποιαδήποτε άλλη χώρα–μέλος, τη νομιμοποίηση των λαθρομεταναστών. Αντιθέτως, τόσο η Ευρωπαϊκή Επιτροπή όσο και οι περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες εξέφρασαν την έντονη αντίδρασή τους κατά της Ισπανίας, π.χ. όταν ο πρωθυπουργός της Θαπατέρο απεφάσισε τη μαζική νομιμοποίηση 600.000 παρανόμων μεταναστών.
Η Ισπανία πλήρωσε ακριβά την απόφασή της αυτή γιατί έγινε γρήγορα στόχος νέου ανεξέλεγκτου κύματος λαθρομεταναστών. Χρειάσθηκε να κινητοποιήσει, για την αντιμετώπισή του, το Ναυτικό και την Αεροπορία της χώρας και να λάβει άλλα συμπληρωματικά δρακόντεια μέτρα γιατην ανακοπή του.
Η Ισπανία πρωτοστατεί σήμερα στην Ευρωπαϊκή Ένωση για λήψη αυστηρότατων μέτρων για τον αποτελεσματικό έλεγχο της λαθρομετανάστευσης.
Η Ιταλική Κυβέρνηση υιοθέτησε επίσης αυστηρότατα μέτρα, έστειλε σαφέστατο μήνυμα ότι δεν πρόκειται να ανεχθεί καμιά λαθρομετανάστευση και υπέγραψε, στο πλαίσιο αυτό, με τη Λιβύη συμφωνία επανεισδοχής των λαθρομεταναστών που έρχονται προς την Ιταλία από τις Λιβυκές ακτές.
Η Ολλανδία και η Δανία, χώρες που είχαν πρωτοστατήσει στο παρελθόν στην προβολή και υποστήριξη της λεγόμενης «πολυπολιτισμικής κοινωνίας», έχουν κάνει στροφή 180 μοιρών. Θεωρούν ως αδιέξοδη και επικίνδυνη μια τέτοια πολιτική και προοπτική, ιδίως σε ότι αφορά τη Μουσουλμανική μετανάστευση, και υποστηρίζουν αυστηρότατα μέτρα, σε εθνικό και Ευρωπαϊκό επίπεδο, για τον έλεγχο της λαθρομετανάστευσης.
Την ίδια περίπου πολιτική υποστηρίζουν όλες οι Ευρωπαϊκές χώρες, με σχετική εξαίρεση τη Σουηδία. Η τελευταία επιδεικνύει ιδιαίτερη ευαισθησία στο θέμα του πολιτικού ασύλου. Η στάση της όμως αυτή δεν είναι, βεβαίως, άσχετη με τη γεωγραφική της θέση στο βορειότερο άκρο της Ευρώπης. Προφανώς, οι λαθρομετανάστες δεν μπορούν να φτάσουν εκεί, όπως φτάνουν στην Ελλάδα, την Ιταλία ή την Ισπανία.
Η Γαλλία πήρε, επί της Προεδρίας της, την πρωτοβουλία για την υπογραφή Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση, με στόχο το συντονισμό των Ευρωπαϊκών πολιτικών και τη χάραξη κοινής γραμμής, εφόσον η νομιμοποίηση λαθρομεταναστών σε μια χώρα επηρεάζει αυτομάτως και τις άλλες, λόγω της ελεύθερης κυκλοφορίας προσώπων στο χώρο Σένγκεν.
Πρώτο άρθρο του Ευρωπαϊκού Συμφώνου για τη Μετανάστευση είναι η ανάληψη απ’ όλες τις χώρες-μέλη της υποχρέωσης να μη προχωρήσουν σε μαζικές νομιμοποιήσεις λαθρομεταναστών.
Η περίεργη κα παράδοξη ανοχή από κυβερνητικούς και κομματικούς ιθύνοντες στην Ελλάδα της λαθρομετανάστευσης
Η Ελλάδα είναι από τη γεωγραφική της θέση αλλά και για λόγους γεωπολιτικής, που αναφέρθηκαν, στην πιο δύσκολη θέση απ’ όλες τις Ευρωπαϊκές χώρες, σε ότι αφορά το θέμα της λαθρομετανάστευσης.
Περιέργως και παραδόξως όμως, οι πολιτικές ηγεσίες της έδειξαν, στη μεγάλη τους πλειοψηφία, μια απίστευτη ανοχή και απάθεια απέναντι στη λαθρομετανάστευση, επικαλούμενοι διάφορα ιδεολογήματα της παγκοσμιοποίησης και συγχέοντας χονδροειδώς τον διεθνισμό του χρηματιστικού κεφαλαίου της παγκοσμιοποίησης με τον καλώς νοούμενο διεθνισμό των λαών και τον οικουμενισμό.
Στο πλαίσιο αυτό, ηγεσίες «δεξιάς» και «αριστεράς» άρχισαν να μιλούν για «πολυπολιτισμική» μετάλλαξη της Ελλάδος, παρουσιαζόμενης ως δήθεν «προοδευτικού» κατορθώματος. Προς την κατεύθυνση αυτή, συνέβαλε αποφασιστικά ο τύπος και η ραδιοτηλεόραση, αναμεταδίδοντας και επιβάλλοντας τα ιδεολογήματα αυτά ως «καθώς πρέπει» πολιτικές θέσεις και σκέψεις, που ανταποκρίνονται δήθεν στη νέα σημερινή εποχή.
Στο πνεύμα αυτό, η Κυβέρνηση Σημίτη θεώρησε σκόπιμη την αξιοποίηση της Ελληνικής Προεδρίας, το 2003, για την προώθηση Οδηγιών της Ευρωπαϊκής Ένωσης υπέρ της φιλελευθεροποίησης των μέτρων υπέρ των μεταναστών/λαθρομεταναστών. Από τότε χρονολογούνται οι δύο Κοινοτικές Οδηγίες 108/2003 και 109/2003, που αφορούν αντιστοίχως τους μονίμως διαμένοντες μετανάστες και την οικογενειακή επανένωση. Με βάση τις παραπάνω Οδηγίες, οι μετανάστες που συμπληρώνουν 5 χρόνια νόμιμης διαμονής, αποκτούν αυτομάτως καθεστώς μονίμως διαμένοντος και μπορούν, μεταξύ άλλων, να ασκήσουν το δικαίωμα της οικογενειακής επανένωσης. Να φέρουν δηλαδή, νομίμως, και την οικογένειά τους.
Το παραπάνω είναι μια παράμετρος που δεν λαμβάνεται συνήθως υπ’ όψιν στην καταμέτρηση των νομιμοποιούμενων λαθρομεταναστών. Εάν νομιμοποιηθούν, π.χ., 2 εκατομμύρια λαθρομετανάστες, θα πρέπει να συνυπολογισθεί και το δικαίωμα οικογενειακής επανένωσης, μετά από 5 χρόνια νόμιμης διαμονής, γεγονός που σημαίνει πολλαπλασιασμό του 2 επί 3 ή επί 5, ανάλογα με τον αριθμό των οικογενειακών μελών.
Η Ελλάδα, υπό την επίδραση των πολιτικών αυτών, έσπευσε επίσης να προσυπογράψει τη Συμφωνία του Δουβλίνου, ή οποία προβλέπει ότι οι λαθρομετανάστες, τους οποίους νομιμοποιεί μια χώρα-μέλος, εάν μετακινηθούν σε άλλη χώρα που δεν τους θέλει, η χώρα που τους νομιμοποίησε είναι υποχρεωμένη να τους δεχθεί πίσω. Η συμφωνία αυτή καταρρίπτει το μύθο ότι οι λαθρομετανάστες είναι δήθεν περαστικοί από την Ελλάδα και ότι θα φύγουν και θα πάνε σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες.
Η γιγάντωση του κύματος των λαθρομεταναστών, η πρωτοφανής έξαρση της εγκληματικότητας και της ανασφάλειας, η αφύπνιση και κινητοποίηση της κοινής γνώμης και ο φόβος των πολιτικών συνεπειών, όπως έδειξαν τα αποτελέσματα των προσφάτων Ευρωπαϊκών εκλογών, έφεραν επιτέλους μια αλλαγή του κλίματος. Η Κυβέρνηση διεπίστωσε, έστω και με καθυστέρηση πολλών χρόνων, ότι η Τουρκία παίζει απροκάλυπτα παιχνίδι με τους λαθρομετανάστες και αρνείται να εφαρμόσει τη συμφωνία επανεισδοχής των προερχομένων από τα Τουρκικά παράλια λαθρομεταναστών. Διεπίστωσε επίσης την ανάγκη να προστρέξει στην Ευρωπαϊκή Ένωση για να καταγγείλει το ρόλο της Τουρκίας και να ζητήσει Ευρωπαϊκή αλληλεγγύη και βοήθεια για την ανακοπή της λαθρομετανάστευσης και την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών.
Διακατέχεται όμως κανείς από δικαιολογημένη αμφιβολία και σκεπτικισμό για το αν υπάρχει πραγματική θέληση στην Κυβέρνηση αλλά και στο Κόμμα της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης για την λήψη των αποφασιστικών και αποτελεσματικών μέτρων, που επιβάλλονται για την αντιμετώπιση του τεράστιου αυτού προβλήματος, που απειλεί, σε προοπτική, την ίδια την εθνική ύπαρξη της χώρας.
Το περιβόητο Ινστιτούτο Μεταναστευτικής Πολιτικής (ΙΜΕΠΟ), που λειτουργεί άτυπα ως όργανο κυβερνητικής πολιτικής, έχει μέχρι τώρα ως γραμμή και στόχο όχι την ανακοπή της λαθρομετανάστευσης και την επαναπροώθηση των λαθρομεταναστών αλλά την «ένταξή» τους στην ελληνική κοινωνία. Προσπαθεί, μάλιστα, στο πνεύμα αυτό, χρησιμοποιώντας το κύρος του κράτους, να εμπλέξει στην πολιτική του και να καταστήσει συνένοχες κοινωνικές οργανώσεις, περιλαμβανομένης της Εκκλησίας, και την Τοπική Αυτοδιοίκηση, προβάλλοντας ως δήθεν μονόδρομο την πολιτική αυτή. Η πολιτική όμως αυτή, καταλήγει ουσιαστικά να καθιστά, εκ των πραγμάτων, το Ελληνικό κράτος και την Ελληνική κοινωνία ανταποκριτή, απολογητή και συνένοχο των δουλεμπόρων, που έχουν, βεβαίως, κάθε λόγο να θέλουν να συνεχίσουν, με το αζημίωτο, το εγκληματικό τους έργο.
Ο ελληνικός λαός πρέπει να πάρει άμεσα την πρωτοβουλία του αγώνα κατα της λαθρομετανάστευσης
Το μέγα αυτό θέμα, που αφορά την εθνική και κοινωνική συνοχή της χώρας και είναι καθοριστικό για το μέλλον της, έμεινε επί πολλά χρόνια, διακριτικά στο περιθώριο, παρά την αλματώδη αύξηση του αριθμού των λαθρομεταναστών, που έγιναν πραγματική πλημμυρίδα. Δεν διεξαγόταν γι’ αυτό καμιά δημόσια συζήτηση στα μαζικά μέσα επικοινωνίας, σε αντίθεση με την ασύστολη προπαγάνδα για «ρατσισμό» και «ξενοφοβία», που κατέκλυσε τα ΜΜΕ. Δεν προβαλλόταν επίσης ως πολιτικό πρόβλημα, το οποίο θα έπρεπε να δημιουργεί ανησυχίες και να θέτει επιτακτικά την ανάγκη για τη λήψη αποτελεσματικών αποτρεπτικών μέτρων.
Μόλις προσφάτως κατέρρευσε το τείχος της σιωπής, υπό το βάρος της πραγματικότητας, που δεν αποκρύπτεται πλέον με τίποτε. Η ρητορική όμως αυτών, που είναι υπεύθυνοι για τη δημιουργία εκ του μη όντος του μεγάλου αυτού προβλήματος, δεν παρέχει κανένα εχέγγυο ότι θα μεταφρασθεί σε αποτελεσματική πολιτική και δράση. Είναι γι’ αυτό η ώρα ο ίδιος ο λαός, οι απλοί πολίτες, να πάρουν την πρωτοβουλία και να θέσουν επιτακτικά το πρόβλημα στις πραγματικές του διαστάσεις.
Καλούμε την Κυβέρνηση και τα κόμματα να αναλογισθούν τις ευθύνες τους και ν’ αντιληφθούν ότι η χώρα αυτή δεν μπορεί να είναι ξέφραγο αμπέλι. Απευθυνόμαστε ιδιαίτερα στον ελληνικό λαό. Τον καλούμε να πάρει την κατάσταση στα χέρια του. Να οργανώσει σε όλη την Ελλάδα και τον απόδημο Ελληνισμό Επιτροπές Αγώνα. Ένα παράδειγμα, είναι αυτή που οργάνωσαν οι απελπισμένοι κάτοικοι του Αγίου Παντελεήμονος στην Αθήνα, που προεικονίζει το μέλλον, στο οποίο οδηγούν την Ελλάδα οι ανεύθυνες πολιτικές και η ανοχή των κυβερνώντων, σημερινών και χθεσινών, και άλλων κομματικών ιθυνόντων και ιδεολογικών απολογητών, κυρίως στο χώρο των ΜΜΕ.
Μόνο η άμεση κινητοποίηση και παρέμβαση του λαού μπορεί να σταθεί εμπόδιο και ν’ αναχαιτίσει μια δρομολογημένη δυναμική, μια ολέθρια μηχανή, που έχει ως στόχο τη δημογραφική αλλοίωση και την εθνική αποδόμηση της χώρας, με τη φενάκη της δήθεν «προοδευτικής» πολιτικής και του «διεθνισμού».
Η Ελλάδα και τα ανθρωπιστικά και οικουμενικά ιδεώδη, που εκπροσωπεί διαχρονικά, μέσα από την ιστορία και τον πολιτισμό της, είναι παρακαταθήκη για ολόκληρη την ανθρωπότητα. Δεν είναι όμως άλλοθι και πρόσχημα για όσους θέλουν να πλήξουν, για τους δικούς τους λόγους και συμφέροντα, την Ελληνική εθνική ταυτότητα και το Ελληνικό εθνικό κράτος.
Αθήνα, 24 Σεπτεμβρίου 2009

Συνέντευξη της Προέδρου της Μ.Κ.Ο. "Λυσιστράτη" για την Σάμο και τις γιορτές

«Αλυσίδα της ειρήνης» το Σεπτέμβριο στην Σάμο από την ΜΚΟ Λυσιστράτη

Αναρτήθηκε: Τρίτη 19/1/10 08.53
Ρεπορτάζ: Πάτρα Ελευθερίου

Στο πλαίσιο υποστήριξης των διμερών πολιτιστικών και επιχειρηματικών σχέσεων μεταξύ Ελλάδας-Τουρκίας και σε συνεργασία με τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Σάμου -στην οποία έχει κατατεθεί σχετική πρόταση- η ΜΚΟ "Λυσιστράτη", διοργανώνει την «Αλυσίδα της Ειρήνης» στο Αιγαίο.

Το εγχείρημα έχει προγραμματιστεί για το Σεπτέμβριο 2010 και θα πραγματοποιηθεί στα παράλια μεταξύ Σάμου (Ψιλή Άμμος) και Νέας Έφέσου (Κουσάντασι –Καναπίτσα - Γκιουζέλ Τσαμλί).


Στην υλοποίηση ιδέας, θα συμμετάσχουν Ελληνικά και Τουρκικά σκάφη (ιδιωτικά και αλιευτικά) τα οποία θα καλύψουν ισομερώς την απόσταση των 1400 μέτρων που χωρίζουν τις δυο ακτές , και θα συνδεθούν μεταξύ τους με σχοινιά, αποδίδοντας το συμβολισμό αλυσίδας.


Η «Αλυσίδα της Ειρήνης» θα ολοκληρωθεί, με τη συνάντηση των πρώτων σκαφών στο μέσο της διαδρομής όπου Κυβερνητικοί και διπλωματικοί εκπρόσωποι της Ελλάδας και της Τουρκίας, τα μέλη της τοπικής αυτοδιοίκησης, δημοσιογράφοι και άλλοι παράγοντες, σε εορταστικό κλίμα, θα προβούν στην υπογραφή σχετικού υπομνήματος και θα ανταλλάξουν συμβολικά δώρα.


Η ιδέα έτυχε θερμής υποστήριξης και λόγω της μοναδικότητας και ευαισθησίας του θέματος, ο οργανισμός «Λυσιτράτη», πρόκειται να ενημερώσει και την αρμόδια υπηρεσία του Βιβλίου Γκίνες.

Λόγω της ευρείας απήχησης του γεγονότος από τα ΜΜΕ, ενδεχομένως να επαναλαμβάνεται, ως θεσμός, σε τακτά χρονικά διαστήματα υπογραμμίζοντας το κεντρικό μήνυμα της καλής γειτονίας και της εξωστρέφειας δήλωσε η πρόεδρος του οργανισμού κ. Σεμοήλογλου.

Ερωτ..- Πολύ τολμηρό το εγχείρημά σας κ. Σεμοήλογλου… Πέστε μου όμως από πού ξεκινάνε οι ρίζες σας;

*Ο πατέρας μου γεννήθηκε στην Καισαρεία και η γιαγιά μου ήταν από τη Σινασό από πολύ αριστοκρατική οικογένεια.
Το σπίτι της στη Σινασό έχει γίνει μουσείο.
Από την πλευρά της μητέρας μου, ο παππούς μου ήταν από την Καβάλα. Ερωτεύτηκε τη γιαγιά στην Κωνσταντινούπολη και παντρεύτηκαν.
Εγώ γεννήθηκα και μεγάλωσα στην Κωνσταντινούπολη.
Ήρθα σε μικρή ηλικία στην Ελλάδα. Όταν έφευγα από την πατρίδα μου την Κωνσταντινούπολη, σαν παιδί που ήμουνα γύρισα και κοίταξα πίσω μου προσπαθώντας να κρατήσω κάποιες εικόνες.
Η μητέρα μου με ρώτησε.
- Έλλη ξέχασες τίποτα;
- Της είπα όχι… αλλά τότε είχα δώσει μια υπόσχεση, να γυρίσω πίσω, αφού γίνω σωστός άνθρωπος, και να ασχοληθώ με τα Ελληνοτουρκικά..
Ήρθα στην Ελλάδα, αγάπησα την Ελλάδα. Έχω δυο πατρίδες. Ίδια αγάπη για την Κωνσταντινούπολη, ίδια αγάπη για την Ελλάδα.
Δεν μπορώ να τις ξεχωρίσω μέσα μου.
Το τρίτο κομμάτι που με έχει μαγέψει, είναι το Αιγαίο…είμαι ερωτευμένη με το Αιγαίο.
Το 2001 εικοσιένα γυναίκες αποφασίσαμε να κάνουμε έναν σύλλογο και τον ονομάσαμε «Λυσιστράτη».
Βήμα βήμα με πάρα πολύ αγώνα, έγινε οργανισμός.

Ερωτ.- Πότε ξεκίνησε η πρώτη επαφή σας με το νομάρχη κ. Κάρλα;

*Το 2006 επρόκειτο να γίνει μια διοργάνωση μεταξύ της Σάμου και της Λαοδίκειας, στην Τουρκία. Ήταν τότε να πάνε τα «δερβίσια».


Εγώ τότε συνεργαζόμουν με ένα σύλλογο και κατά τύχη βοήθησα το νομάρχη σχετικά με τις εκδηλώσεις «δερβίσια»
Έτσι ξεκίνησε η συνεργασία μας.

Η «Λυσιστράτη», διατηρεί άψογη συνεργασία με το Επιμελητήριο της Σάμου, τη Νομαρχία, καθώς και με τους ομολόγους μας από τα απέναντι παράλια της Τουρκίας.


Αγαπώ πολύ τη Σάμο και κάνω ότι μπορώ για να την αναδείξω προς τα έξω.
Είναι ένα υπέροχο νησί και με το νομάρχη κ. Κάρλα έχουμε πολύ καλές σχέσεις.
Υπάρχει μεταξύ μας εκτίμηση και αλληλοσεβασμός γι αυτό και τον χρίσαμε επίτιμο μέλος μας.

Ερωτ.- Οι γυναίκες οι οποίες είναι μέλη του οργανισμού, είναι Ελληνίδες;

*Είναι και Ελληνίδες και Τουρκάλες οι οποίες έχουν παντρευτεί Έλληνες.
Είναι όλες γυναίκες οι οποίες, πιστεύουν στην Ελληνοτουρκική φιλία γιατί δεν γίνεται κανείς μέλος του οργανισμού αν δεν πιστεύει σ αυτό.

Ερωτ.- Ενημερώνονται για τις κινήσεις σας και οι δυο πλευρές;

*Είναι ενήμεροι για κάθε μας κίνηση. Για οτιδήποτε πριν γίνει, θα τους ρωτήσουμε και μετά θα προχωρήσουμε.

Ερωτ.- Συμφωνούν με αυτές τις κινήσεις;

*Βεβαίως!.. και μας βοηθούν και πάρα πολύ. Οι δυο λαοί δεν έχουν τίποτα να χωρίσουν μεταξύ τους.

Ερωτ.- Έχετε προγραμματίσει και άλλες εκδηλώσεις για το 2010;

*Πάρα πολλές… Η μεγαλύτερη όμως είναι αυτή η οποία θα γίνει στη Σάμο.

Η Σάμος είναι το μαργαριτάρι του Αιγαίου και το όλο εγχείρημα θα αποφέρει σημαντικά αντισταθμιστικά οφέλη στο ακριτικό νησί.

πηγή: www.newstrap.gr

Αναρτήθηκε από Ο ΛΟΓΟΣ ΣΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ