Όλοι ξέρουμε την άθλια εικόνα του XENIA...

XENIA Σάμου ώρα 0

Δεν φανταζόμαστε ωστόσο τι ... κρύβεται μέσα...

Εγκατάλειψη ....

Απερίγραπτη βρωμιά...

Βομβαρδισμένο τοπίο...

Ζουν άνθρωποι εδώ μέσα!!!!!

Τα ναυτάκια του Φασιανού μάρτυρες της καταστροφής, της εγκατάλειψης, της αδιαφορίας, της αναλγησίας, της ανευθυνότητας...

Δεν είναι η στιγμή να ξεκινήσω το διάλογο για το αν το ΧΕΝΙΑ πρέπει να κατεδαφιστεί ή να επισκευαστεί... Αυτά τα έχουμε συζητήσει ξανά και ξανά...

Ούτε θα ανοίξω (τώρα) το ζήτημα των μεταναστών και της ... φιλοξενίας τους.

Το ζητούμενο είναι ΑΜΕΣΑ και ΔΥΝΑΜΙΚΑ ο Δήμος να διεκδικήσει το κτήριο.

ΟΛΟΙ ΜΑΖΙ να απαιτήσουμε ΛΥΣΗ ΤΩΡΑ!!!

Να καταλάβουν κάποιοι βολεμένοι κύριοι στις καρέκλες της Ε.Τ.Α., ότι η υπομονή μας εξαντλήθηκε.

Ο βουλευτής, η Νομαρχία, ο Δήμος, η Διεύθυνση Υγείας, η Πολεοδομία, οι επαγγελματικοί Σύλλογοι, τοπικός Τύπος, όλοι μας, πρέπει να κινητοποιηθούμε.

Μηνύσεις, διαμαρτυρίες, προβολή του θέματος, κατάληψη του χώρου θα μπορούσαν να είναι οι πρώτες κινήσεις.

Οι "υπεύθυνοι" για αυτό το χάλι, να μάθουν ότι "κάτι" έχουμε πάρει από τους παππούδες μας οι Σαμιώτες. Ότι ξέρουμε να διεκδικούμε τα δίκια μας όταν είμαστε ενωμένοι.

Το οικόπεδο για το ΧΕΝΙΑ το χάρισε ο Σαμιώτικος λαός στο ελληνικό κράτος.

ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ να μας επιστραφεί, αφού οι διαχειριστές του αποδείχθησαν τόσο φανερά ανίκανοι και τόσο τραγικά ανεύθυνοι.

Δεν ανεχόμαστε πια, να μας θεωρούν "ξεχασμένη επαρχία"...

Αναρτήθηκε από DINOS TZORTZOGLOU

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Συνήλθε σήμερα Τετάρτη, 14 Οκτωβρίου 2009, στην τρίτη τακτική Συνεδρία Της η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος, υπό την Προεδρία του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πασης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, στην Αίθουσα Συνεδριών της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας.

Μετά την προσευχή ανεγνώσθη ο Κατάλογος των συμμετεχόντων Ιεραρχών και διεπιστώθη η απουσία των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Λαγκαδά κ. Σπυρίδωνος, Μαρωνείας και Κομοτηνής κ. Δαμασκηνού, Παραμυθίας, Φιλιατών και Γηρομερίου κ. Τίτος και Μηθύμνης κ. Χρυσόστομος, οι οποίοι απουσίασαν ητιολογημένα.

Κατόπιν επικυρώθηκαν τα Πρακτικά της χθεσινής Συνεδρίας.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Προκόπιος εισηγήθηκε το θέμα «Ο περί Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων Νόμος». Ο Σεβασμιώτατος Εισηγητής αναφέρθηκε με σύντομη ιστορική και κριτική θεώρηση στο «Σχέδιον Νόμου για τα Εκκλησιαστικά Δικαστήρια», στα επίσημα κείμενα (υπομνήματα, γράμματα, έγγραφα) που ακολούθησαν το πιο πάνω Σχέδιο Νόμου και στα σχετικά με τον ισχύοντα Νόμο 5383/1932 «Περί Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων και της προ αυτών διαδικασίας». Μετά την εμπεριστατωμένη αυτή ανάλυση, ο Σεβασμιώτατος πρότεινε να αποσυρθεί το εν εκκρεμότητι Σχέδιο Νόμου και να επιδιωχθεί η τροποποίηση του Νόμου 5383/1932, «δια της συμπληρώσεως και διορθώσεως των διατάξεων εκείνων, αι οποίαι προήλθαν υπό τον επηρεασμόν πολιτειοκρατικών αντιλήψεων και αφορούν εις την εσωτερικήν ζωήν της Εκκλησίας, εντός του συνταγματικού πλαισίου πάντοτε, το οποίον δασφαλίζει την εσωτερικήν αυτοτέλειαν της Εκκλησίας». Αν αυτό δεν είναι δυνατόν, τότε «να αρχίση η γνησία διαδικασία συντάξεως νέου Σχεδίου περί των Εκκλησιαστικών Δικαστηρίων και της ενώπιον αυτών διαδικασίας».

Κατά την 11η πρωινή, ο Μακαριώτατος και τα Μέλη της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, μετέβησαν στο Ελληνικό Κοινοβούλιο, όπου τέλεσαν τον Αγιασμό για την έναρξη των εργασιών της νέας Βουλευτικής Περιόδου και την ορκωμοσία των νέων Βουλευτών.

Κατά το δεύτερο μέρος της σημερινής Συνεδρίας της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φιλίππων κ. Προκόπιος, συνέχισε την ανάγνωση της Εισηγήσεώς του. Επί της εισηγήσεως ακολούθησε ευρεία συζήτηση, στην οποία έλαβαν μέρος οι Σεβασμιώτατοι Μητροπολίτες Ιωαννίνων κ. Θεόκλητος, Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος, Ηλείας κ. Γερμανός, Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος, Ξάνθης και Περιθεωρίου κ. Παντελεήμων, Περιστερίου κ. Χρυσόστομος, Καλαβρύτων και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος, Σταγών και Μετεώρων κ. Σεραφείμ, Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, Σερρών και Νιγρίτης κ. Θεολόγος, Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος και Παροναξίας κ. Καλλίνικος. Οι Σεβασμιώτατοι αφ’ ενός μεν συνεχάρησαν τον Εισηγητή για την εμπεριστατωμένη και ολοκληρωμένη Εισήγησή του, αφ’ ετέρου δε εξέφρασαν τις απόψεις τους στο σοβαρό θέμα της απονομής της δικαιοσύνης στους Κληρικούς.

Ο Σεβασμιώτατος Εισηγητής έδωσε τις απαραίτητες επεξηγήσεις και σχετικές απαντήσεις.

Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας αποφάσισε να εξουσιοδοτηθεί η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, ώστε να συγκροτήσει μία Επιτροπή για την μελέτη του τρόπου απονομής της δικαιοσύνης στους Κληρικούς και Μοναχούς, μέσα στα πλαίσια που χαράσουν οι Ιεροί Κανόνες και οι Νόμοι της Πολιτείας.

Ακολούθως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Προκόπιος, εισηγήθηκε το θέμα : «Η διάταξις της παραγράφου 8 (περί διαθεσιμότητος Μητροπολιτών) του άρθρου 34 του Ν. 590/1977 "Περί Καταστατικού Χάρτου της Εκκλησίας της Ελλάδος"» και πρότεινε την κατάργηση της διατάξεως της παραγράφου 8 του άρθρου 34 του Νόμου 590/1977, ως αντικανονικής και αντισυνταγματικής και η Ιεραρχία ομοθύμως και ομοφώνως απεδέχθη την πρόταση.

Έπειτα από σχετικό θέμα που απασχόλησε την Ιερά Σύνοδο της Ιεραρχίας, ανακοινώνεται ότι τα μητροπολιτικά αυτοκίνητα δεν είναι κρατικά οχήματα, ανήκουν ιδιοκτησιακά στις Ιερές Μητροπόλεις και επομένως συντηρούνται και κινούνται από τον ειδικό Κωδικό του Προϋπολογισμού των Ιερών Μητροπόλεων και όχι από κρατικές δαπάνες. Μερικά αυτοκίνητα παραχωρήθηκαν στο παρελθόν από την Πολιτεία σε μερικές Ιερές Μητροπόλεις, προς διευκόλυνση του φιλανθρωπικού έργου τους (Ιδρύματα, κατασκηνώσεις κ.λπ.), αλλά και αυτών των οχημάτων η συντήρηση και κίνηση επιβαρύνει τον προϋπολογισμό των Ιερών Μητροπόλεων.

Στη συνέχεια, το Σώμα προχώρησε στην πλήρωση των υπολοίπων τεσσάρων θέσεων Βοηθών Επισκόπων του Νόμου 1951/1991, οι οποίες κατενεμήθησαν με χθεσινή Απόφαση της Ιεραρχίας, στις Ιερές Μητροπόλεις Αργολίδος, Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων, Μεγάρων και Σαλαμίνος και Μονεμβασίας και Σπάρτης.

Για την πλήρωση της θέσεως Βοηθού Επισκόπου της Ιεράς Μητροπόλεως Αργολίδος, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Επιδαύρου, επί συνόλου 71 ψηφισάντων έλαβαν :

1) Αρχιμανδρίτης κ. Καλλίνικος Κορομπέσης ψήφους 58,

2) Αρχιμανδρίτης κ. Χρυσόστομος Παπουλέσης ψήφους 0,

3) Αρχιμανδρίτης κ. Επιφάνιος Δημητρίου ψήφον 1,

Εὑρέθησαν και 11 λευκές και 1 άκυρη ψήφος.

Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Αργολίδος, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Επιδαύρου, εκλέγεται ο Αρχιμανδρίτης κ. Καλλίνικος Κορομπέσης.

Για την πλήρωση της θέσεως Βοηθού Επισκόπου της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ρεντίνης, επί συνόλου 71 ψηφισάντων έλαβαν :

1) Αρχιμανδρίτης κ. Σεραφείμ Καλογερόπουλος ψήφους 48,

2) Αρχιμανδρίτης κ. Τιμόθεος Μανωλέας ψήφους 0,

3) Αρχιμανδρίτης κ. Φιλήμων Πατεράκης ψήφους 0,

Ευρέθησαν και 22 λευκές και 1 άκυρη ψήφος.

Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλιώτιδος και Φαναριοφερσάλων, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ρεντίνης, εκλέγεται ο Αρχιμανδρίτης κ. Σεραφείμ Καλογερόπουλος.

Για την πλήρωση της θέσεως Βοηθού Επισκόπου της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ανδρούσης, επί συνόλου 71 ψηφισάντων έλαβαν :

1) Αρχιμανδρίτης κ. Θεόκτιστος Κλουκίνας ψήφους 37,

2) Αρχιμανδρίτης κ. Αλέξιος Ψωΐνος ψήφους 22,

3) Αρχιμανδρίτης κ. Θεόκλητος Μέντης ψήφους 4,

Εὑρέθησαν και 6 λευκές και 2 άκυρες ψήφοι.

Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Μονεμβασίας και Σπάρτης, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ανδρούσης, εκλέγεται ο Αρχιμανδρίτης κ. Θεόκτιστος Κλουκίνας.

Για την πλήρωση της θέσεως Βοηθού Επισκόπου της Ιεράς Μητροπόλεως Μεγάρων και Σαλαμίνος, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ελευσίνος, επί συνόλου 71 ψηφισάντων έλαβαν :

1) Αρχιμανδρίτης κ. Δωρόθεος Μουρτζούκος ψήφους 51,

2) Αρχιμανδρίτης κ. Τιμόθεος Λαϊβεράς ψήφους 5,

3) Αρχιμανδρίτης κ. Σίμων Δημογέροντας ψήφους 0,

Εὑρέθησαν και 14 λευκές και 1 άκυρη ψήφος.

Βοηθός Επίσκοπος της Ιεράς Μητροπόλεως Μεγάρων και Σαλαμίνος, με τον τίτλο της πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Επισκοπής Ελευσίνος, εκλέγεται ο Αρχιμανδρίτης κ. Δωρόθεος Μουρτζούκος.

Μετά την ολοκλήρωση των ψηφοφοριών, ακολούθησε το Μικρό Μήνυμα των τεσσάρων νεοεκλεγέντων Βοηθών Επισκόπων.

Έπειτα και κατά την κρατούσα Εκκλησιαστική Τάξη, οι εψηφισμένοι Θεοφιλέστατοι Επίσκοποι, έδωσαν το Μέγα Μήνυμα εντός του Καθολικού της Ιεράς Μονής Πετράκη, χοροστατούντος του Μακαριωτάτου Προέδρου, Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, επί παρουσία πολλών Ιεραρχών, Κληρικών και Λαϊκών Χριστιανών.

Η Ιερά Συνοδος της Ιεραρχίας θα συνεχίσει τις εργασίες Της αύριο, την 9η πρωινή.

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΜΑΚΑΡΙΩΤΑΤΟΥ ΣΤΗΝ Ι.Σ.Ι.

Σεβασμιώτατοι ἐν Χριστῷ ἀγαπητοί ἀδελφοί,

Ἡ ἀνάπτυξις ἐνώπιόν σας τῆς εἰσηγήσεώς μου μέ θέμα: «Ἐκκλησιαστική περιουσία. Ἱστορική ἀναδρομή. Νέα πρόταση.» δέν διεκδικεῖ δάφνη ἐπιστημονικῆς διατριβῆς, ἀλλά ἀποβλέπει στήν χρησιμοποίηση καί ἀξιοποίηση ἑνός πλούσιου ὑλικοῦ καί πλήθους γεγονότων, πού μποροῦν νά βοηθήσουν σήμερα, σέ μία κρίσιμη καμπή τῆς ἱστορίας τοῦ τόπου μας, τήν ἑλληνική κοινωνία καί τήν ἐκκλησιαστική μας πραγματικότητα.

Τό ὑλικό αὐτό καί τά γεγονότα τοῦ παρελθόντος μποροῦν νά δώσουν μία ἄλλη θέαση τοῦ θέματος, τέτοια, πού μακρυά ἀπό λαϊκισμούς, ἰδιοτέλειες καί προπαγάνδα, νά συντελέσει σέ μιά εἰδική ἀνάπτυξη πρός ὠφέλεια τῆς κοινωνίας μας καί ἰδιαίτερα τῶν δοκιμαζομένων συνανθρώπων μας.

Πρίν ἀρχίσω τό θέμα μου θέλω νά σταθῶ σέ δυό σημεῖα. Τό πρῶτο ἀναφέρεται σέ ἕνα πρακτικό δημοπρασίας τοῦ ἔτους 1539 πρός ἐκποίηση τοῦ Μοναστηριοῦ τοῦ Ὁσίου Λουκᾶ καί ὅλης τῆς περιουσίας του, γιά νά πληροφορηθοῦν οἱ ἀγνοοῦντες πῶς ἀπέκτησε ἡ Ἐκκλησία ἕνα μέρος τῆς περιουσίας της:

«Ἐπειδή ἐξεδόθη ὑψηλόν σουλτανικόν διάταγμα διαλαμβάνον, ὅτι ἅπασαι αἱ γαῖαι, τά δένδρα καί τά λοιπά κτήματα τῶν ἐκκλησιῶν καί τῶν μοναστηρίων τῶν κειμένων ἐντός τῆς δικαιοδοσίας τῶν δικαστηρίων τοῦ νομοῦ Εὐβοίας, πρέπει νά πωληθῶσιν, ἵνα κατά τόν ἐκδοθέντα ἱερόν φετβᾶν (νομικήν ἀπόφασιν) ὦσι βεβαία καί νόμιμος αὐτῶν ἰδιοκτησία, καί ἐπειδή ὁ ἐκμισθωτής ὀνόματι Μεχμέδ Τσελεπῆς ἐπεχείρισε νά πωλήσῃ τά ἀφιερώματα τοῦ εἰς τήν Λεβαδείαν ὑπαγομένου χωρίου τοῦ καλουμένου μοναστήριον τοῦ ὁσίου Λουκᾶ, ἤτοι πεντήκοντα κελλία, ἕν μαγειρεῖον, μίαν ἐξαισίαν τραπεζαρίαν, δύο οἰκήματα ὑποδοχῆς ξένων, ἕνα κλίβανον ἄρτου, ἕν σωφρονιστήριον, ἕνα σταῦλον διά τούς ξένους καί ἕνα διά τούς τοῦ μοναστηρίου, ἕνα πύργον ἀρχαίου κτιρίου, δύο ρύακας ρέοντας, ἕνα φρέαρ ὕδατος καί δύο περιβόλια (κήπους), ἕνα κῆπον εἰς τόν Ἅγιον Ἰωάννην περιέχοντα διακόσια πεντήκοντα ἐλαιόδενδρα, τρεῖς μύλους χειμερινοῦ ὕδατος, οὗτινος τό ρεῦμα ἐκτείνεται μέχρι τῆς θαλάσσης, δύο ἑταίρους κήπους κειμένους εἰς τόν ἅγιον Κωνσταντῖνον καί περιέχοντα τεσσαράκοντα δύο ἐλαιόδενδρα, πεντήκοντα μελίσσια καί εἰς τήν Παναγίαν Σταπλίτσαινα τριάκοντα ἐλαιόδενδρα καί τριάκοντα τεμάχια ἀμπέλων καί εἰς τόν ἅγιον Νικόλαον Καμπιῶν τριάκοντα πέντε ἀμπέλους, πέντε κελλία, ἕν ἀχούρι, ἕνα ρέοντα ρύακα, τετρακόσια πρόβατα, πεντακοσίας αἷγας, τριάκοντα ἵππους, πέντε ἡμιόνους, δέκα ὄνους, ἑκατόν εἴκοσιν ἀγελάδας, τεσσαράκοντα ἀροτήρας βόας, δώδεκα ζευγαρίων τόπον μετά τῶν ὁρίων των καί τούς ἀγρούς Διστόμου μετά τῶν ὁρίων των, τάς χειμερινάς αὐτῶν βοσκάς μετά τῆς Σπηλαίας τῆς γραίας, τό μετόχιον εἰς αἰγιαλόν μετά δύο ἀχουρίων, καί τά μοναστήρια μετά τῶν ὁρίων αὐτῶν, ἅπερ ἔστε τά ἀκόλουθα, ἤτοι: τό Τρύπιον λιθάρι, ὁ Μελισσών, ἡ Πανίτσα, ἡ Πανήγυρις ἁγίου Θεοδώρου, τό Μακρύ λιθάρι ἀνατολικῶς, τό Μαῦρο λιθάρι, ἡ Παναγία Καλαμιώτισσα, ἅγιος Νικόλαος Σπάρτο, τά Ἄσπρα ὁσπίτια, τό Μεγάλο λιθάρι, τό Δίστομον, ἅγιος Γεώργιος Βαραβᾶς, ὁ Βασιλικός μύλος, ὁ ἅγιος Ἰωάννης, ἅγιος Παντελεήμων, Μηνᾶς, ἅγιος Ἠλίας, Βελίτσα, Μυραβίλια Ἰλιάκουρας, αὐτά ταῦτα τά κτήματα μετά τῶν ἀνωτέρω ὁρίων των ἐξετέθησαν εἰς δημοπρασίαν πλειοδοσίας καί ἀφοῦ ἐκηρύχθησαν ὡς τοιαῦτα εἰς τούς ζητούντας τήν ἀγοράν αὐτῶν, ἔμειναν καί κατεκυρώθησαν ἐπ’ ὀνόματι τῶν φερόντων τό παρόν ἔγγραφον χριστιανῶν ὀνομαζομένων Παπαθεωνᾶ, Παππακοτζίκη, Παπασυμεῶνος, Παπαϊωσήφ, Παπανεκταρίου, Παππαδανιήλ, Σισσυβίου, Νικάνορος, Παππαγρηγορίου καί Ἀνανίου, διά ἑξήκοντα χιλιάδας καί πεντακόσια τεσσαράκοντα ἄσπρα καί ἑπομένως τά εἰρημένα κτήματα ἐπωλήθησαν πρός τούς εἰρημένους χριστιανούς καλογήρους ἀντί τοῦ μνησθέντος χρηματικοῦ ποσοῦ, τό ὁποῖον ἐπληρώθη παρ’ αὐτῶν πρός τόν ἔντιμον τῶν ὁμοίων του Χαμσά Βέη ἔφορον τῶν μουκαταάδων τοῦ ῥηθέντος νομοῦ, ἵνα ἀποσταλῇ παρ’ αὐτοῦ πρός τό αὐτοκρατορικόν ταμεῖον καί ἑπομένως ἐγένετο κατ’ αἴτησιν τό παρόν καί ἐδόθη εἰς χεῖρας τῶν διαληφθέντων καλογήρων, ἵνα τοῖς χρησιμεύσῃ ὡς ἀποδεικτικόν τῆς ἀγορᾶς τῶν ταύτης ἐν παντί τόπῳ δικαιοσύνης. Ἐγένετο κατά τά μέσα τῆς σελήνης Τσεμαζούλ-αχήρ τοῦ ἐννεακοσιοστοῦ ἑβδομηκοστοῦ ἕκτου ἔτους» (1539).

Τό δεύτερο σημεῖο. Ἀπό τόν καιρό τῶν ἀγώνων τοῦ ’21 μέχρι σήμερα ἔχει κυλήσει πολύ νερό στό μύλο τῆς ἱστορίας καί ἀπό τό «ἐμεῖς» ὅλο καί περισσότερο βαδίζουμε πρός τό «ἐγώ». Τό σήμερα δέν χρειάζεται νά τό σχολιάσουμε, τό ζοῦμε. Μία ἐγκύκλιος (1822) τοῦ Μινίστρου (Ὑπουργοῦ) τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καί τῆς δημόσιας Ἐκπαίδευσης, μᾶς κάνει ὑπερήφανους, μᾶς γαληνεύει καί μᾶς προβληματίζει πῶς ἕνα τέτοιο θέμα ὅπως αὐτό τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας μᾶς ἔφερε κι ἐμᾶς πολλές φορές σέ ἀντιπαράθεση, Ἐκκλησία καί Πολιτεία. Εἶναι ἡ ἐγκύκλιος τῆς 5ης Ἀπριλίου 1822 «κατά πᾶσαν τήν Ἐπικράτειαν περί λήψεως χρυσῶν καί ἀργυρῶν ἐκκλησιαστικῶν σκευῶν».

«Καί συνεισέφερον προθύμως» λέγει ὁ ἱστορικός «αἱ κατά τόπους Ἐκκλησίαι καί Μοναί λυχνίας ἀργυρᾶς καί κηροπήγια καί εἴ τι τῶν ἐντός τῆς θείας τραπέζης καθιερωμένων χρυσῶν καί ἀργυρῶν, ἐπαρκοῦσαι πρός διατροφήν τῶν ἀγωνιζομένων πενήτων, καί κουφίζεσθαι τό δυνατόν τάς φοβεράς ἀνάγκας τοῦ πολέμου. Συνήχθησαν δέ περίπου λίτραι δισχίλιαι τετρακόσιαι (ἤ 800 ὀκάδες) ἀργύρου καί χρυσοῦ καί νόμισμα ἀπό τούτων ἤθελον κόπτειν».

Ἡ παροῦσα εἰσήγησίς μου θά ἐπικεντρωθεῖ σέ τρία σημεῖα:

1. Ἡ μισθοδοσία τοῦ ὀρθοδόξου Κλήρου εἶναι συμβατική ὑποχρέωσις τοῦ Κράτους.

2. Τό Κράτος ἔχει ἀναλάβει τήν ὑποχρέωση τῆς συντηρήσεως τῶν σχολείων πού προετοιμάζουν τούς ὑποψηφίους γιά τήν εἴσοδο εἰς τόν Κλῆρον ὡς καί τά στελέχη τῆς Ἐκκλησίας.

3. Νά ἀποφύγουμε τά ἐγκληματικά λάθη τοῦ παρελθόντος καί νά ἀναζητήσουμε μαζί Ἐκκλησία καί Πολιτεία τήν ἀνεύρεσιν τοῦ τρόπου τίμιας καί διάφανης συνεργασίας πρός δημιουργίαν ἔργου πού θά ἀνακουφίζει κατά τό δυνατόν τόν πάσχοντα συνάνθρωπόν μας. Τήν ρίζα τοῦ θέματός μας θά τήν βροῦμε στήν τέταρτη Ἐθνική Συνέλευση τῶν Ἑλλήνων στό Ἄργος στίς 11 Ἰουλίου 1829 «ἐν ᾗ πολλά περί πολλῶν ἐψηφίσθησαν πρός ἐπανόρθωσιν τῆς πατρίδος˙ ἐξετασθέντος δέ καί τοῦ προβλήματος πόθεν ἄν ἔχοι ἡ Κυβέρνησις ἀσφαλῆ καί διαρκῆ τόν πόρον εἰς βελτίωσιν τῆς παρούσης καταστάσεως τῶν Ἐκκλησιῶν καί τῆς παιδείας, ψηφίζει ἡ Συνέλευσις ταῦτα:

«Γ΄ Ἡ Κυβέρνησις θέλει συστήσει Γαζοφυλάκιον ὑπό τήν ἰδίαν της ἄμεσον διεύθυνσιν, εἰς τό ὁποῖον θέλει ἀποτίθεσθαι τά ἐπί τῶν κληροδοσιῶν καί τά ἀπό τῶν ἱερῶν καταστημάτων (Μοναστηρίων) συλλεγόμενα χρήματα (ἄρθρ. α΄ καί β΄) προσδιωρισμένα ἐξῃρημένως εἰς βελτίωσιν τοῦ Ἱερατείου, εἰς προικισμόν τοῦ Ὀρφανοτροφείου, εἰς ὑποστήριξιν τῶν Ἀλληλοδιδακτικῶν σχολείων, Σχολείων τυπικῶν, Σχολείων ἀνωτέρας τάξεως διά τούς ἐκκλησιαστικούς, πολιτικούς ἤ διά τούς ἀφιερωθησομένους εἰς τήν σπουδήν τῶν τε ἐπιστημῶν, τῶν τεχνῶν, καί τῆς φιλολογίας καί εἰς σύστασσιν δημοσίων τυπογραφιῶν».

Εἰς ὑλοποίησιν τῆς ὡς ἄνω ἀποφάσεως τῆς Ἐθνικῆς αὐτῆς Συνελεύσεως, ὁ Κυβερνήτης τῆς Ἑλλάδος Ἰωάννης Καποδίστριας ἐξαπέλυσε τήν ἀπό 8 Ὀκτωβρίου 1829 Ἐγκύκλιο «πρός τούς Ἱερωτάτους Μητροπολίτας, Θεοφιλεστάτους Ἐπισκόπους καί Ἐκκλησιαστικούς Τοποτηρητάς» στήν ὁποίαν ἐπισημαίνονται τά ἑξῆς:

«Τήν μέριμναν τῶν Ἐκκλησιῶν τοῦ Χριστοῦ πρώτιστον χρέος ποιούμενοι, κατεστήσαμε διά τοῦ ὑπ’ ἀριθμ. 15 ψηφίσματος Ἐκκλησιαστικῆς ἐπιτροπῆς, ἅμα ἐγχειρισθέντες τάς ἡνίας τῆς Κυβερνήσεως. Ἡ Κυβέρνησις δέν ἠδύνατο νά ἐνασχοληθῆ περί τό σπουδαιότατον τοῦτο ἀντικείμενον, πρίν ἡ Ἐπιτροπή προμηθεύση εἰς αὐτήν θετικάς πληροφορίας περί τῆς καταστάσεως καί τῶν χρειῶν τῆς Ἐκκλησίας, ὅπερ ἧν τό σκοπούμενον τοῦ διαληφθέντος ψηφίσματος.

. . . . . . . . . . . . . . . . .

Προσκαλεῖσθε καί ὑμεῖς σεβάσμιοι Ἱεράρχαι, νά διευθύνησθε πρός τήν Κυβέρνησιν διά τῆς Ὑπηρεσίας ταύτης, καθ’ ὅσον ἀνάγεται εἰς τήν σφαῖραν τῶν καθηκόντων της, χορηγοῦντες ὅλας τάς πληροφορίας, δι’ ὧν θέλει δυνηθῆ νά συντελέση εἰς τόν σκοπόν τοῦ Ἔθνους καί τῆς Κυβερνήσεως, ὅστις εἶναι ἡ βελτίωσις τοῦ κλήρου, ἡ ἐκκλησιαστική εὐνομία καί εὐταξία καί ἡ ἐπάρκεια τῶν ἀναγκαίων εἰς τούς λειτουργούς τοῦ Θεοῦ, ἵνα σχολάζοντες τῶν βιωτικῶν μεριμνῶν ἐνασχολῶνται ἐπιμελέστερον περί τήν ὑπηρεσίαν τῶν θείων καί τήν τῶν ψυχῶν παιδαγωγίαν καί προστασίαν».

- Στίς δεκαοκτώ Ἰανουαρίου 1833 φθάνει στήν Ἑλλάδα ὁ Βασιλεύς Ὄθων καί ἡ μετ’αὐτοῦ τριανδρία τῆς Ἀντιβασιλείας. Ἕνας ἄλλος ἄνεμος πνέει πλέον ἐπηρεασμένος ἀπό τά ἐκκλησιαστικά γεγονότα τῆς Βαυαρίας τοῦ 1803 καί μέ τάση ἡ μέχρι τώρα περιέχουσα τό γένος Ἐκκλησία νά γίνει μιά ἀσήμαντη κρατική ὑπηρεσία τοῦ κρατικοῦ ὀργανισμοῦ.

Στίς 23 Ἰουλίου (4 Αὐγούστου) 1833 δημοσιεύθηκε ἡ ΔΙΑΚΗΡΥΞΙΣ περί τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας, στίς 25 τοῦ ἰδίου μηνός διορίσθηκε τό «προσωπικόν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου» καί στίς 19 Δεκεμβρίου 1833 ὑλοποιεῖται ἡ σχεδιασμένη τῶν Μοναστηρίων καταστροφή. Ἔτσι ὁρίσθηκαν τά ἑξῆς:

α. «Ὅλα τά ἐγκαταλελειμμένα καί ἔρημα μοναστήρια, ὅσα δηλαδή δέν ἔχουν κανένα μοναχόν, τόν ἀριθμόν ἑκατόν δέκα ἕξ, ἤτοι 116, καί μοναστηριακά κτήματα θέλουν εἰσοδεύεσθαι ἀπό τοῦ νῦν διά τῶν γενικῶν Ἐφόρων εἰς λογαριασμόν τοῦ δημοσίου καί πρός τήν σκοπουμένην βελτίωσιν τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καί τῆς Παιδείας».

β. Ὑπό τήν αὐτήν κατηγορίαν ὑπάγονται καί 119 μοναστήρια, ἐν οἷς ὀλίγοι τινες μονάζουν ἀκόμη καί νῦν, ὄχι πλέον τῶν 6 μοναχῶν, ἀφ’ οὗ οὗτοι μετατεθῶσιν εἰς ἄλλα μοναστήρια.

γ. Τά ὑποβαλλόμενα εἰς φόρον μοναστήρια διακόσια εἴκοσι ἕξ, ἤτοι 226, καθυποβάλλονται εἰς ἔρανον τακτόν συμποσουμένου τοῦ ὅλου κεφαλαίου τούτου εἰς δραχμάς τετρακοσίας καί πέντε χιλιάδας καί ἑξακοσίας πεντήκοντα, ἤτοι 405,650.

Κατά τό ἄρθρον 4 τοῦ Διατάγματος «Ὅλων τῶν μοναστηριακῶν κτημάτων καί τῶν αὐτοῖς προσανηκόντων δικαιωμάτων καί κινητῶν θέλουν ἐκτεθῆ καί διευθυνθῆ εἰς τήν Γραμματείαν ἀκριβεῖς περιγραφικοί κατάλογοι, μετά περιληπτικῶν ἀναφορῶν περί τῆς ἐπωφελεστέρας χρήσεώς των, ἀλλ’ ἄνευ τινος ἀναβολῆς πρέπει νά διαταχθῆ ἡ ἀπόπειρα τῆς ἐπί ὡρισμένῳ χρόνῳ μισθώσεως περί τήν διαρρήδην ἐπιφύλαξιν τοῦ δικαιώματος τῆς ἀνωτάτης ἐγκρίσεως, πρός ἐπιτυχίαν τῆς ὁποίας πρέπει νά τεθῶσιν ὑπ’ ὄψιν αἱ ἀπό τάς ὑπαλλήλους ἀρχάς γενόμεναι διαπραγματεύσεις.

Κατά τό ἄρθρον 8 «Ὅλων τούτων τῶν προϊόντων (φόρων) ἡ εἴσπραξις θέλει ἀφεθῆ καταλλήλως εἰς τούς Νομάρχας, δι’ ὧν θέλουν ἀποστέλλεσθαι εἰς τό Ταμεῖον τῆς Ἐπικρατείας, τό ὁποῖον θέλει κρατεῖ περί τούτων ἰδιαίτερον λογαριασμόν.

Κατά τό ἄρθρον 9 «Ἡ διαχείρισις τῶν πρός βελτίωσιν τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καί τῶν σχολείων προσδιωρισμένων τούτων εἰσοδημάτων ἀνήκει ἀποκλειστικῶς εἰς τήν Ὑμετέραν ἐπί τῶν Ἐκκλησιαστικῶν καί τήν Παιδείαν Γραμματείαν» (25/Σεπτεμβρίου 1833).

Ὡς ἤδη ἔχει λεχθῆ σκοπός τῶν ἐκ τῆς ἐκποιήσεως καί τῶν μισθωμάτων εἰσπραττομένων χρημάτων κατά τό ΙΑ΄ ψήφισμα τῆς Δ΄ης ἐν Ἄργει Ἐθνικῆς τῶν Ἑλλήνων Συνελεύσεως εἶναι «προσδιωρισμένα ἐξῃρημένως εἰς βελτίωσιν τοῦ κλήρου» καί ἐπεξηγεῖται «ὅτι ἡ Κυβέρνησις ἀποβλέπει μέ τόν τρόπο αὐτό εἰς τήν ἐπάρκειαν τῶν ἀναγκαίων εἰς τούς λειτουργούς τοῦ Θεοῦ, ἵνα σχολάζοντες τῶν βοιωτικῶν μεριμνῶν ἐνασχολοῦνται ἐπιμελέστερον περί τήν ὑπηρεσίαν τῶν θείων καί τήν τῶν ψυχῶν παιδαγωγίαν καί προστασίαν».

Ἡ εἰσηγητική ἐπίσης πρότασις τῆς εἰδικῆς ἐπιτροπῆς τονίζει: «Ἡ Ἑλλάς ἔχει κατά τήν γνώμην μας, πόρον πλουσιώτατον εἰς διατροφήν τοῦ κλήρου, τά κτήματα τῶν μοναστηρίων, καί αὐτά δέν εἶναι ὀλίγα. Ταῦτα καλῶς διοικούμενα καί οἰκονομούμενα, θέλουσι παρέχει ὄχι μόνον ἄφθονα τά εἰς τήν διατροφήν τοῦ Κλήρου, ἀλλά καί τά εἰς σύστασιν καί διατήρησιν καί ἄλλων φιλανθρώπων καταστημάτων».

Ὁ ἐπί τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Γραμματεύς Σπ. Τρικούπης στέλνει πρός τήν Σύνοδον σχέδιον τοῦ Διατάγματος γιά τό Ἐκκλησιαστικόν Ταμεῖον, εἰς τό ὁποῖον εἶναι σαφέστατος:

«Ἡ ἀνάγκη συστάσεως τοῦ Ταμείου τούτου» γράφει «κρίνεται τοσούτῳ μᾶλλον κατεπείγουσα, καθ’ ὅσον, ἐκτός τῆς εἰς αὐτό ἀποκειμένης καταλλήλου τῶν Ἐπισκόπων προικοδοτήσεως καί τῆς μισθοδοσίας τοῦ κλήρου, τά σχολεῖα τοῦ Κράτους, παραμεληθέντα τοσούτους ἤδη μῆνας δι΄ ἔλλειψιν χορηγίας διαρκοῦς, κινδυνεύουν νά παραλύσουν».

Διάταγμα περί συστάσεως Ἐκκλησιαστικοῦ Ταμείου

Στίς 13 Δεκεμβρίου 1838 δημοσιεύεται τό Διάταγμα συστάσεως τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ταμείου, τό ὁποῖον χαρακτηρίζεται ἀνεξάρτητον καί εἰδικόν.

Εἰς τό Ταμεῖον τοῦτο «συνάζονται»:

α. Τά ἔσοδα ἀπό τήν ἐκποίησιν τῶν ἐκκλησιαστικῶν κτημάτων.

β. Τά εἰσοδήματα ἐκ τῆς καλλιεργίας καί μισθώσεως αὐτῶν.

γ. Τά εἰσοδήματα τῶν εἰς τάς ἐπισκοπάς ἀνηκόντων κτημάτων.

δ. Τά παρά τῶν Χριστιανῶν ἀφιερούμενα.

«Τό Ταμεῖον τοῦτο θέλει ἐπαρκεῖ πρός μισθοδοσίαν τῶν Ἐπισκόπων τοῦ Βασιλείου, πρός συμπλήρωση τῆς μισθοδοσίας τοῦ κλήρου (εἰς περίπτωσιν πού δέν ἐπαρκεῖ τό Ἐνοριακόν Ταμεῖον) καί τήν ἐκπαίδευσιν τοῦ Κλήρου».

Στό θέμα αὐτό ἀναφερόμενος ὁ Charles A. Frazee γράφει:

Τήν 1η Δεκεμβρίου 1834 ἡ Κυβέρνηση ἵδρυσε ἕνα ἐκκλησιαστικό ταμεῖο, πού προοριζόταν νά συλλέξει τά εἰσοδήματα ἀπό τήν ἐνοικίαση τῶν κτημάτων τῶν μοναστηριῶν πού κλείστηκαν, τά χρήματα ἀπό τήν πώληση ἐκκλησιαστικῶν γαιῶν καί ἀπό ὅλα τά κληροδοτήματα καί τίς δωρεές πρός τήν Ἐκκλησία. Ἐπίσης θά φρόντιζε νά βρίσκονται ὑπό τόν αὐστηρό ἔλεγχο τῆς πολιτείας τά ἐκκλησιαστικά ἔξοδα. Εἶναι ἐνδιαφέρον νά σημειώσουμε, ὅτι ὁ προϋπολογισμός τῆς Κυβέρνησης τό 1833 ἔδειχνε, ὅτι τά συνολικά ἔξοδα τοῦ Ὑπουργείου Ἐκκλησιαστικῶν ἦταν 114.836 δραχμές. Τό Ἐκκλησιαστικό ταμεῖο, ὅταν ἱδρύθηκε (13 Δεκεμβρίου 1834) εἰσέπραττε κάτι λιγότερο ἀπό 190.000 δρχ. τόν χρόνο.

Δέν πέρασαν παρά μόνο τέσσαρα χρόνια καί τό Ἐκκλησιαστικό Ταμεῖο πού δημιουργήθηκε ὡς εἰδικό, μέ τό Διάταγμα τῆς 13ης Ἰανουαρίου 1838 διαλύεται καί ὅλες οἱ ἁρμοδιότητές του ὑπάγονται πλέον εἰς τήν ἐκκλησιαστικήν Γραμματείαν διά λόγους οἰκονομίας.

Ἀλλά καί πάλιν μετά παρέλευσιν μιᾶς πενταετίας μέ τό Διάταγμα τῆς 29ης Ἀπριλίου 1843 ὅλα τά ἐκκλησιαστικά εἰσοδήματα μεταβαίνουν εἰς τήν ἐπί τῶν Οἰκονομικῶν Γραμματείαν καί θά χρησιμεύσουν κατά τό κείμενον «ἀποκλειστικῶς εἰς τήν βελτίωσιν τοῦ Κλήρου καί τήν ἐκπαίδευσιν τῆς νεολαίας».

Δύο προσπάθειες τῶν Συνόδων τῶν ἐτῶν 1836 καί 1839 πού ζητοῦν «παρά τῆς Κυβερνήσεως Σχολεῖα Ἐκκλησιαστικά εἰς Ἐκπαίδευσιν τοῦ Κλήρου» δέν βρῆκαν ἀνταπόκριση.

Γράφει ὁ ἱστορικός: «Ταῦτα ἐξητεῖτο ἡ Σύνοδος ἐπιπόνως, προβάλλουσα καί τήν περί τήν δαπάνην τῆς Σχολῆς εὐκολίαν «ἐκ τῶν προσόδων τῶν διαλυθέντων μοναστηρίων». Ἀλλ’ ἡ αἴτησις ἐπεστράφη εἰς τόν κόλπον αὐτῆς κενή˙ οὐδ’ ἀποκρίσεως ἠξιώθη παρά τῆς Γραμματείας. Ἡ δέ Σύνοδος καί πάλιν μετά τριετίαν ὑπέμνησεν ἐπιπόνως περί τούτου τήν Κυβέρνησιν, ἀλλ΄ οὐδέ τότε ἐγένετο τό αἴτημα δεκτόν». Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Μελέτιος Μεταξάκης πολύ ἀργότερα θά ζητήσει ἐξηγήσεις γιά τήν τύχη τῆς ἐκκλησιασιαστικῆς αὐτῆς περιουσίας, γιά τήν ἀξιοποίηση καί ἐκδαπάνηση τῶν συλλεγέντων χρημάτων ὡς καί στοιχεῖα γιά τήν ἐξέλιξη τοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Ταμείου, γιά νά πάρει τήν ἀπάντηση: «Ἡ πρό τινων ἐτῶν ἐκσπάσασα πυρκαϊά εἰς τό Ὑπουργεῖον Παιδείας κατέστρεψε τά ἀρχεῖα αὐτοῦ καί ὡς ἐκ τούτου δέν δυνάμεθα νά σᾶς πληροφορήσωμεν».

Ὅσοι προσδοκοῦσαν τήν βελτίωσιν τῶν ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων μετά τήν χορήγηση τοῦ Αὐτοκεφάλου στήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἀπογοητεύθηκαν μέ τήν ἔκδοσιν τῶν σχετικῶν Νόμων Ξ΄ καί ΞΑ΄. Ἡ διοικοῦσα Ἐκκλησία συνέχισε νά ζῆ τήν Βαβυλώνεια αἰχμαλωσία καί ὁμηρεία της. Ἐπί ἑβδομήντα τρία χρόνια τά μέλη τῆς Ἱεραρχίας της δέν εἶχαν τό δικαίωμα νά συνέρχονται εἰς σῶμα καί ὁ βασιλικός ἤ Κυβερνητικός Ἐκπρόσωπος ἦταν καθοριστικός παράγων στήν λειτουργία τῆς Συνόδου ἀφοῦ τά πρακτικά τῆς Ἱερᾶς Συνόδου ἄνευ τῆς ὑπογραφῆς του καθίσταντο ἄκυρα.

Μετά τήν Μικρασιατική Καταστροφή (1922) ἄρχισε ἡ ληστρική ἀπαλλοτρίωση τῶν μοναστηριακῶν κτημάτων ἀπό τό ἑλληνικό κράτος χωρίς νά λαμβάνεται ἀντίστοιχη φροντίδα γιά τά οἰκονομικά προβλήματα τῆς Ἐκκλησίας. Ἀπό τό 1917 ἕως τό 1930 ἀπαλλοτριώθηκαν ἐκκλησιαστικές ἐκτάσεις ἀξίας ἄνω τοῦ ἑνός δισεκατομμυρίου προπολεμικῶν δραχμῶν καί τό Κράτος ἀντ’ αὐτῶν κατέβαλε τότε στό «Γενικό Ἐκκλησιαστικό Ταμεῖο» μόνο τό 4% (40 ἑκατομμύρια δραχμές). Τά ὑπόλοιπα 960 ἑκατομμύρια δραχμές ὀφείλονται ἀκόμη.

Μέ τό Ν. 4684/1931 ἡ Μοναστηριακή περιουσία διαιρέθηκε σέ διατηρητέα καί ἐκποιητέα. Τά ἔσοδα τῆς ἐκποιηθείσης περιουσίας κατατέθηκαν ὡς κεφάλαιο, ἀπό τούς τόκους τοῦ ὁποίου θά λαμβάνονταν οἱ πόροι γιά τήν διοίκηση, τίς οἰκονομικές ἀνάγκες τῆς Ἐκκλησίας καί τήν μισθοδοσίαν τοῦ ἐφημεριακοῦ Κλήρου. Τά ἔσοδα αὐτά βάσει τοῦ νόμου 18/1944 τοποθετήθηκαν σέ «ἐθνικά χρεόγραφα καί χρηματόγραφα» τά ὁποῖα ἐξανεμίσθηκαν στό σύνολό τους, ὅταν καταποντίσθηκε ἡ ἐθνική μας οἰκονομία ἐξ αἰτίας τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου καί τῶν γεγονότων πού ἀκολούθησαν.

Ἡ ἑπομένη ἐπίθεση κατά τῆς Ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας θά γίνει μέ τήν σύμβαση τοῦ 1952 «περί ἐξαγορᾶς ὑπό τοῦ Δημοσίου κτημάτων τῆς Ἐκκλησίας πρός ἀποκατάστασιν ἀκτημόνων καλλιεργητῶν καί ἀκτημόνων μικρῶν κτηνοτρόφων…».

Σύμφωνα μέ τήν σύμβαση, ἡ Ἐκκλησία παραχωρεῖ στό Δημόσιο 750.000 στρέμματα καλλιεργούμενης γῆς καί βοσκοτόπων στό 1/3 τῆς ἀξίας των καί ἔπρεπε νά λάβει ἔναντι αὐτῶν 626 ἀκίνητα καί 45.000.000 δρχ. νέας τότε ἐκδόσεως, τά ὁποῖα δέν τῆς ἐδόθησαν.

Ἐπειδή ὑπῆρξαν διαφορές ἀπό τά δύο μέρη Ἐκκλησίας καί Πολιτείας στήν ἐφαρμογή τῆς συμβάσεως αὐτῆς, συνεστήθη εἰδική ἐπιτροπή διά τῆς ὑπ’ ἀριθμ. 312/23-9-1972 κοινῆς ἀποφάσεως τῶν Ὑφυπουργῶν Ἐθνικῆς Οἰκονομίας, Οἰκονομικῶν καί Ἐθνικῆς Παιδείας καί Θρησκευμάτων πρός ρύθμισιν τῶν διαφορῶν αὐτῶν. Πέρασαν ἀπό τότε 37 χρόνια χωρίς ἡ ἐπιτροπή νά λύσει ἕνα θέμα, ἡ δέ ρύθμισίς των ἀκόμη ἐκκρεμεῖ.

Μετά τήν ὑπ’ ἀριθμ. 10/1993/405/483/484/9-12-1994 ἀπόφαση τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ Δικαστηρίου ἐξ ἀφορμῆς τῶν νόμων 1700/1987 καί 1811/1988, μέ τήν ὁποία διαπιστώθηκε, ὅτι παραβιάστηκαν θεμελιώδη δικαιώματα τῶν Ἱερῶν Μονῶν σέ ὅ,τι ἀφορᾶ στά περιουσιακά τους κεκτημένα, ἀνετράπη ἡ μέχρι τότε ὑπέρ τοῦ Κράτους νομολογία τῶν Ἑλληνικῶν Δικαστηρίων καί ἐπεβλήθη εἰς αὐτά πλήρης συμμόρφωσις πρός τήν Σύμβασιν τῆς Ρώμης. Ὡς ἐκ τούτου ἡ Πολιτεία δέν ἔχει πλέον τήν παλαιότερη ἄνεση αὐθαιρέτων ἐπεμβάσεων σέ ζητήματα ἐκκλησιαστικῆς περιουσίας.

Σήμερα πέρα ἀπό τήν περιουσία ἐκείνη τῆς Ἐκκλησίας, τά ἔσοδα ἀπό τήν ἀξιοποίηση τῆς ὁποίας καλύπτουν τά τεράστια ἔξοδα τῆς λειτουργίας της, ὑπάρχει καί ἄλλη σημαντική περιουσία πού ἀδρανεῖ ἤ βρίσκεται σέ αἰχμαλωσία. Μία σοβαρή συνεργασία Ἐκκλησίας καί Πολιτείας στό θέμα αὐτό μέ εἰλικρίνεια, τιμιότητα, διαφάνεια, συνέπεια καί δεσμευτικές ἐγγυήσεις τῆς Πολιτείας γιά τήν ἀξιοποίηση αὐτῆς θά ἦταν ἐπωφελής καί ἡ ἐνδεδειγμένη μπροστά στήν σημερινή κοινωνική πραγματικότητα.

Στόχος τῆς συνεργασίας αὐτῆς θά τεθεῖ ἐξ ἀρχῆς ὄχι ἡ μονομερής ὠφέλεια τοῦ Οἰκονομικοῦ Ὀργανισμοῦ τῆς Ἐκκλησίας οὔτε ἡ αὔξησις τῶν ἐσόδων τῶν ταμείων τοῦ Κράτους, ἀλλά ἡ σύστασις τοῦ ΤΑΜΕΙΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΠΡΟΝΟΙΑΣ. Σκοπός ἡ δημιουργία ἑνός δικτύου προνοιακῶν ἔργων μέ σύγχρονες προδιαγραφές, πού λείπουν ἐμφανέστατα ἀπό τήν κοινωνία μας, πρός διακονίαν τῶν συνανθρώπων μας.

Μέ ὅσα ἐλέχθησαν μέχρι τώρα ἐπισημάνθηκαν τά ἑξης:

1. Ἡ περιουσία τῆς Ἐκκλησίας μας στήν πορεία τοῦ Γένους μας καί ἰδιαίτερα στίς ἀμέτρητες ἐθνικές περιπέτειες στάθηκε πέρα ἀπ’ ὅλα τά ἄλλα καί οἰκονομικός αἱμοδότης τοῦ Ἔθνους.

2. Ἐλάχιστη ἀνταπόδοσις καί ἔνδειξις τῶν αὐθαιρέτων ἤ συμβατικῶν ἀπαλλοτριώσεων ἤ συμπεφωνημένων ἀποφάσεων εἶναι ἡ μισθοδοσία τοῦ Κλήρου καί ἡ λειτουργία τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Σχολείων γιά τήν σπουδήν, ἐκπαίδευσιν τῶν ὑποψηφίων καί τήν ἐπιμόρφωσιν τῶν Κληρικῶν τῆς Ἐκκλησίας μας.

3. Τά ἐγκληματικά λάθη τοῦ παρελθόντος, οἱ ἀστοχίες, ἡ ἀσυνέπεια καί ἡ ἰδιοτέλεια στήν πορεία τῶν δύο αἰώνων πού πέρασαν δέν πρέπει νά ἐπαναληφθοῦν ἀλλά νά γίνουν μάθημα.

4. Τά ἔξοδα τῶν λειτουργικῶν ἀναγκῶν τοῦ Διοικητικοῦ καί Ποιμαντικοῦ ἔργου τῆς Ἐκκλησίας εἶναι τεράστια καί εἶναι φυσικό νά αὐξάνουν μπροστά στίς σύγχρονες ἀπαιτήσεις.

5. Ἡ ἔντιμη συνεργασία Ἐκκλησίας καί Πολιτείας στό κεφάλαιο αὐτό γεννᾶ μία ἐλπίδα στήν κοινωνία μας γιά καλύτερες μέρες σέ ἀνθρώπους πού ἀντιμετωπίζουν εἰδικά προβλήματα.

Σεβασμιώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί,

νά ἀκούσουμε τόν συγκλονιστικό διάλογο ὅπως μᾶς τόν περιέγραψε ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης (21, 15-17).

«Ὅτε οὖν ἠρίστησαν, λέγει τῷ Σίμωνι Πέτρῳ ὁ Ἰησοῦς˙ Σίμων Ἰωνᾶ, ἀγαπᾶς με πλεῖον τούτων; λέγει αὐτῷ˙ ναί, Κύριε, σύ οἶδας ὅτι φιλῶ σε. λέγει αὐτῷ˙ βόσκε τά ἀρνία μου ….. ποίμαινε τά πρόβατά μου…».

Πολλές φορές διακηρύξαμε ἀπό τόν ἄμβωνα, ὅτι ἄν εἶχε χαθῆ τό Εὐαγγέλιο ὅλο καί εἶχαν διασωθῆ μόνον οἱ περικοπές του, ἐκείνη τῆς Ἐπιστροφῆς τοῦ Ἀσώτου καί ἐκείνη τοῦ Καλοῦ Σαμαρείτου, θά ἀρκοῦσαν νά ἀποδείξουν ὅτι τό Εὐαγγέλιο δέν εἶναι ἀνθρώπινο κατασκεύασμα.

Ἡ σχέσις μέ τόν συνάνθρωπό μας καί τό κέντρο τῆς ἀποστολῆς μας κατά τήν ἐντολή τοῦ Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, εἶναι αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ διαποίμανσις: Ἀφ’ ἑνός μέν ἡ πνευματική του στήριξη καί ἡ ἐν Χριστῷ ἀναγέννησίς του καί ἀφ’ ἑτέρου ἡ συναντίληψις στό πρόβλημά του καί τήν δυσκολία του. Μέ πιό ἁπλά λόγια: ἡ ἀποστολή τῆς Ἐκκλησίας μας ἰδιαίτερα στήν ἐποχή μας εἶναι «ὄχι μόνο νά λειτουργεῖ τήν Ἁγία Τράπεζα, ἀλλά καί νά τήν προεκτείνει μέσα στόν κόσμο».

Θά ἤθελα νά τελειώσω μέ τήν ζωτική προτροπή τοῦ Κυρίου μας: «πορεύου καί σύ ποίει ὁμοίως».

Διαδικασία επίδοσης απορριπτικών αποφάσεων σε αιτούντες άσυλο,

Διαδικασία επίδοσης απορριπτικών αποφάσεων σε αιτούντες άσυλο,

Ο Συνήγορος του Πολίτη εξέτασε τα τελευταία δύο έτη πλείστες αναφορές, που υπέβαλαν κυρίως Μ.Κ.Ο για λογαριασμό αιτουμένων άσυλο, επισημαίνοντας διάφορες επιμέρους πλημμέλειες της υπηρεσίας της ΕΛ.ΑΣ που είναι αρμόδια για τη χορήγηση του προσφυγικού καθεστώτος. Προεξάρχουσα μεταξύ αυτών ήταν η πρακτική της ταυτόχρονης επίδοσης απορριπτικών αποφάσεων ασύλου σε α’ βαθμό, με τη χορήγηση του ειδικού δελτίου αιτούντος άσυλο («ρόζ κάρτα»). Πρακτική που είχε ως αποτέλεσμα να περιέρχονται οι εν λόγω αλλοδαποί σε σύγχυση, καθώς παραλαμβάνοντας τη «ρόζ κάρτα», η οποία έχει εξάμηνη ισχύ, θεωρούσαν ότι τους είχε χορηγηθεί ισχυρός τίτλος παραμονής, ενώ στη πραγματικότητα το αίτημά τους για άσυλο είχε απορριφθεί. Συνέπεια της πρακτικής αυτής, ήταν να αντιλαμβάνονται το ανίσχυρο του δελτίου μόνον όταν προσέρχονταν, μετά την παρέλευση του εξάμηνου, στην αρμόδια υπηρεσία προς ανανέωσή του και ενώ είχε ήδη εκπνεύσει άπρακτη η νόμιμη προθεσμία προσφυγής κατά της απορριπτικής απόφασης.

Από τη διερεύνηση των αναφορών αυτών, διεφάνη ότι παράγοντες που σχετίζονταν με την όλη διαδικασία ασύλου και επέτειναν την «προβληματική» αυτή πρακτική ήταν : α) η γενικευμένη και αδιάκριτη υπαγωγή των αιτημάτων στη διαδικασία της ταχύρρυθμης εξέτασης, με συνέπεια την πολύ σύντομη προθεσμία προσφυγής, β) η καθυστέρηση στη χορήγηση των Ειδικών δελτίων -κατά παράβαση των σχετικών διατάξεων- καθώς και γ) η πλημμελής ενημέρωση των ενδιαφερομένων λόγω ανεπαρκούς διερμηνείας. Όλα τούτα είχαν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία πλάνης σχετικά με το καθεστώς παραμονής τους στη χώρα.

Μετά την παρέμβαση του Συνηγόρου του Πολίτη, η αρμόδια υπηρεσία, κατέβαλε προσπάθεια προκειμένου να χορηγούνται τα Ειδικά Δελτία συντομότερα και σε χρόνο διάφορο της επίδοσης της απορριπτικής απόφασης. Επιπλέον, δόθηκε η δυνατότητα στους ενδιαφερόμενους να κατάθεσουν ακόμη και εκπρόθεσμη προσφυγή. Ωστόσο, μια σειρά παρελκομένων ζητημάτων που αφορούν τις διαδικασίες ασύλου για τα οποία η Διοίκηση δεν έχει λάβει σαφή θέση και δεν έχει ανταποκριθεί στις προτάσεις της Αρχής, εξακολουθεί να διαιωνίζει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο συγκεκριμένος πληθυσμός. Τέτοια προβλήματα είναι η δυσκολία πρόσβασης για την κατάθεση προσφυγών (εμπρόθεσμων και εκπρόθεσμων), η μη διασφάλιση παροχής εξουσιοδότησης σε δικηγόρο προκειμένου να έχουν οι ενδιαφερόμενοι νομική συνδρομή αλλά και η υπέρμετρη καθυστέρηση εξέτασης του παραδεκτού ή μη μιας εκπρόθεσμης προσφυγής,

Εν όψει των ανωτέρω, ο Συνήγορος του Πολίτη έκρινε αναγκαία την σύνταξη πορίσματος (αρ.πρωτ:5733.2.5/07 / Αύγουστος 2009) κατά το άρθρο 4 § 6 ν. 3094/200, συνοψίζοντας τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις του, προκειμένου να συμβάλει στην ορθή και αποτελεσματική εφαρμογή της ισχύουσας νομοθεσίας.

Το πλήρες κείμενο έχει αναρτηθεί στην ιστοσελίδα του Συνηγόρου του Πολίτη (www.synigoros.gr).

Για περισσότερες πληροφορίες παρακαλούμε να απευθύνεστε στην κυρία Ρόη Τζαβάρα (210-7289610) και τον κύριο Πέτρο Παραγυιό (210-7289625).

Συ­νήλ­θε σή­με­ρα Πέμπτη, 15 Οκτωβρί­ου 2009, στην τέταρτη τακτική Συ­νε­δρί­α Της η Ιε­ρά Σύ­νο­δος της Ιε­ραρ­χί­ας της Εκ­κλη­σί­ας της Ελ­λά­δος

Συ­νήλ­θε σή­με­ρα Πέμπτη, 15 Οκτωβρί­ου 2009, στην τέταρτη τακτική Συ­νε­δρί­α Της η Ιε­ρά Σύ­νο­δος της Ιε­ραρ­χί­ας της Εκ­κλη­σί­ας της Ελ­λά­δος, υπό την Προ­ε­δρί­α του Μα­κα­ρι­ω­τά­του Αρ­χι­ε­πι­σκό­που Αθη­νών και Πά­σης Ελ­λά­δος κ. Ιε­ρω­νύ­μου, στην Αίθου­σα Συ­νε­δρι­ών της Ιε­ράς Συ­νό­δου της Ιε­ραρ­χίας.

Με­τά την προ­σευ­χή α­νε­γνώ­σθη ο Κα­τά­λο­γος των συμ­με­τε­χό­ντων Ι­ε­ραρ­χών και δι­ε­πι­στώ­θη η α­που­σί­α των Σε­βα­σμι­ω­τά­των Μη­τρο­πο­λι­τών Λαγ­κα­δά κ. Σπυ­ρί­δω­νος, Μα­ρω­νεί­ας και Κο­μο­τη­νής κ. Δα­μα­σκη­νού, Μυτιλήνης, Ερεσσού και Πλω­μα­ρίου κ. Ιακώβου και Γουμενίσσης, Αξιουπόλεως και Πο­λυ­κά­στρου κ. Δημητρίου, οι ο­ποίοι α­που­σί­α­σαν ητι­ο­λο­γη­μέ­να.

Κα­τό­πιν επι­κυ­ρώ­θη­καν τα Πρα­κτι­κά της χθε­σι­νής Συ­νε­δρί­ας.

Ο Σε­βα­σμι­ώ­τα­τος Μη­τρο­πο­λί­της Ναυπάκτου και Αγίου Βλα­σίου κ. Ιε­ρό­θε­ος εισηγήθηκε το θέμα : «Η λει­τουρ­γί­α του Συ­νο­δι­κού Πο­λι­τεύ­μα­τος στην Εκ­κλη­σί­α της Ελ­λά­δος». Στην αρ­χή αναλύθηκε η άποψη ότι η συνοδικότητα συνδέεται με την ιε­ραρ­χικότητα, δηλαδή η συνύπαρξη πολλών μελών γίνεται ανά­λο­γα με τα χαρίσματα κάθε μέλους, όπως φαίνεται εκφρα­στι­κά στην Θεία Λειτουργία.

Στη συνέχεια εξέτασε το συνοδικό και ιεραρχικό πο­λί­τευ­μα της Εκκλησίας κατά την λειτουργία της Ιεραρχίας, της Διαρ­κούς Ιεράς Συνόδου και των άλλων Συνοδικών Οργάνων. Εν­τό­πισε τις παρατηρούμενες δυσλειτουργίες στα Συνοδικά αυτά Όργανα και επρότεινε τρόπους για την καλύτερη λει­τουρ­γία τους, σύμφωνα με το συνοδικό και ιεραρχικό πολί­τευ­μα της Εκκλησίας.

Στο τελευταίο μέρος της Εισήγησης ανέπτυξε τον αν­τι­συ­νο­δι­κό τρόπο ζωής, όπως εκφράζεται στις αιρέσεις, στα σχί­σμα­τα και τις παρασυναγωγές.

Ε­πί της ειση­γή­σε­ως ακο­λού­θη­σε διεξοδική συ­ζή­τη­ση, στην οποί­α έλα­βαν μέ­ρος οι Σε­βα­σμι­ώ­τα­τοι Μη­τρο­πο­λί­τες Ξάν­θης και Περιθεωρίου κ. Παντελεήμων, Περιστερίου κ. Χρυ­σό­στομος, Φθιώτιδος κ. Νικόλαος, Δημητριάδος και Αλμυρού κ. Ιγνάτιος, Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος, Φιλίππων, Νεαπόλεως και Θάσου κ. Προκόπιος, Εδέσσης, Πέλλης και Αλμωπίας κ. Ι­ω­ήλ, Θεσσαλονίκης κ. Άνθιμος, Ηλείας κ. Γερμανός, Σι­δη­ρο­κά­στρου κ. Μακάριος, Καρυστίας και Σκύρου κ. Σεραφείμ, Κα­λα­βρύ­των και Αιγιαλείας κ. Αμβρόσιος, Αλεξανδρουπόλεως κ. Άν­θιμος και Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος,

Η Ιερά Σύνοδος της Ιεραρχίας αποφάσισε να εξου­σιο­δο­τη­θεί η Διαρκής Ιερά Σύνοδος, ώστε να συγκροτήσει μία Ε­πι­τρο­πή για την μελέτη των θεμάτων σε πρακτική βάση, για την καλύτερη οργάνωση και λειτουργία, σύμφωνα με το συνοδικό και ιεραρχικό πολίτευμα της Εκκλησίας, της Ιεράς Συνόδου της Ιεραρχίας, της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου, των Συνοδικών Ε­πι­τροπών και των άλλων Συνοδικών Οργάνων.

Στη συνέχεια ανέγνωσε την Εισήγησή του ο Μα­κα­ριώ­τα­τος Πρόεδρος, με θέμα : «Εκκλησιαστική περιουσία. Ιστορική αναδρομή. Νέα πρόταση». Ο Μακαριώτατος ανέφερε επί λέξει ότι : «Η περιουσία της Εκκλησίας μας στην πορεία του Γένους μας και ιδιαίτερα στις αμέτρητες εθνικές περιπέτειες, στάθηκε πέ­ρα απ’ όλα τα άλλα, και οικονομικός αιμοδότης του Έ­θνους. Ελάχιστη ανταπόδοσις και ένδειξις των αυθαιρέτων η συμ­βατικών απαλλοτριώσεων η συμπεφωνημένων αποφάσεων εί­ναι η μισθοδοσία του Κλήρου και η λειτουργία των Εκ­κλη­σια­στικών Σχολείων για την σπουδήν, εκπαίδευσιν των υπο­ψη­φίων και την επιμόρφωσιν των Κληρικών της Εκκλησίας μας. Τα εγκληματικά λάθη του παρελθόντος, οι αστοχίες, η ασυ­νέπεια και η ιδιοτέλεια στην πορεία των δύο αιώνων που πέ­ρα­σαν δεν πρέπει να επαναληφθούν αλλά να γίνουν μάθημα. Τα έξοδα των λειτουργικών αναγκών του Διοικητικού και Ποι­μαν­τικού έργου της Εκκλησίας είναι τεράστια και είναι φυ­σι­κό να αυξάνουν μπροστά στις σύγχρονες απαιτήσεις. Η έν­τι­μη συνεργασία Εκκλησίας και Πολιτείας στο κεφάλαιο αυ­τό γεννά μία ελπίδα στην κοινωνία μας για καλύτερες μέρες σε ανθρώπους που αντιμετωπίζουν ειδικά προβλήματα».

Τέλος, ο Μακαριώτατος επεσήμανε πως «μια σοβαρή συνερ­γασία Εκκλησίας και Πολιτείας στο θέμα της αξι­ο­ποί­η­σης της εκκλησιαστικής περιουσίας, με ειλικρίνεια, τιμιότητα, δια­φάνεια, συνέπεια και δεσμευτικές εγγυήσεις της Πολιτείας για την αξιοποίησή της, θα ήταν επωφελής και η ενδεδειγμένη μπροστά στη σημερινή κοινωνική πραγματικότητα. Στόχος της συνεργασίας αυτής θα τεθεί εξ αρχής όχι η μονομερής ωφέλεια του Οικονομικού Οργανισμού της Εκκλησίας, ούτε η αύξησις των εσόδων των ταμείων του Κράτους, αλλά η σύστασις του Ταμείου Εκκλησιαστικής Προνοίας. Σκοπός, η δημιουργία ε­νός δικτύου προνοιακών έργων με σύγχρονες προδιαγραφές, που λείπουν εμφανέστατα από την κοινωνία μας προς δια­κο­νίαν των συνανθρώπων μας».

Ήδη η Ιερά Σύνοδος έχει προγραμματίσει την ανοι­κο­δό­μη­ση τριών Κέντρων φροντίδος ηλικιωμένων ατόμων, ένα Κέν­τρο φροντίδας πασχόντων από νεοπλαστικά νοσήματα (καρ­κίνος) μετά τις διάφορες επεμβάσεις, ένα Κέντρο φρον­τί­δας αυτιστικών παιδιών σχολικής ηλικίας, ένα Κέντρο κοι­νω­νι­κής επανένταξης νέων μετά την απεξάρτηση από πα­ραι­σθη­σιο­γό­νες ουσίες, Κατασκηνώσεις νέων και Ξενώνες.

Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιωαννίνων κ. Θε­ό­κλη­τος, μετά το πέρας της εισηγήσεως του Μακαριωτάτου ανέ­πτυ­ξε το θέμα : «Η ση­με­ρι­νή κα­τά­στα­ση της εκ­κλη­σι­α­στι­κής πε­ρι­ου­σί­ας». Αναφέρθηκε στο τί εννοείται εκκλησιαστική πε­ριου­σία, στην ιστορία της κατά καιρούς αφαίμαξής της, με τη διά­λυ­ση Ιερών Μονών και την αναγκαστική απαλλοτρίωση, χω­ρίς τις περισσότερες φορές αντάλλαγμα και στη σύγχρονη κα­τά­σταση. Η περιουσία αυτή ανήκει στα Ν.Π.Δ.Δ. και η διοί­κηση και διαχείρισή της γίνεται από τα κανονικά και νόμιμα ελεγ­κτικά όργανα. Υπόκειται δηλαδή σε οικονομικό και δια­χει­ρι­στικό έλεγχο. Η εκκλησιαστική πε­ριου­σία θεωρείται ως με­γά­λη αλλά ανέρχεται στο 4% της αρχικής της καταστάσεως και είναι αναξιοποίητη λόγω δια­φό­ρων δυσκολιών.

Λόγω ελλείψεως χρόνου δεν επακολούθησε συζήτηση, η ο­ποία θα γίνει στην αυριανή Συνεδρίαση.

Η Ιε­ρά Σύ­νο­δος της Ι­ε­ραρ­χί­ας θα συ­νε­χί­σει τις ερ­γα­σί­ες Της σήμερα το απόγευμα, στις 5.30, για να μελετήσει το θέμα της συμμετοχής της Εκκλησίας μας στους διορθοδόξους και δια­χριστιανικούς διαλόγους. Ο Πρόεδρος και τα μέλη της Συ­νο­δι­κής Επιτροπής Διορθοδόξων και Διαχριστιανικών θε­μά­των, θα ενημερώσουν την Ιεραρχία σχετικά με το θέμα αυτό.

Συνεχίζεται το αλαλούμ με την άγονη

Τον Μάρτιο αναμένεται να ανακηρυχθεί ο νέος ανάδοχος για τις 24 τακτικές αερογραμμές που περιλαμβάνονται στο διαγωνισμό που προκήρυξε ο Δημήτρης Ρέππας την Παρασκευή, ωστόσο η «παλιά» Ολυμπιακή που έχει αναλάβει σήμερα την πραγματοποίησή τους (και έχει εκχωρήσει στη «νέα» Olympic Air, παύει να υφίσταται στις 31 Δεκεμβρίου.

Ετσι το διάστημα του νέου έτους μέχρι την ανάδειξη νικητή από το διαγωνισμό απαιτείται και πάλι νέος γύρος διαβουλεύσεων, όπως εκτιμά η Υπηρεσία Πολιτικής Αεροπορίας.

Ο διαγωνισμός θα πραγματοποιηθεί την 61η μέρα από τη δημοσίευσή του στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και εκτιμάται ότι ο ανάδοχος ή οι ανάδοχοι θα ανακηρυχθούν την 1η Μαρτίου του 2010. Σημειώνεται ότι η διάρκεια του έργου που θα αναλάβει ο μειοδότης, θα είναι διετής και όχι τετραετής όπως ήταν μέχρι τώρα.

Υπενθυμίζεται ότι οι συνδέσεις αυτές, που σε αρκετές περιπτώσεις αντιμετωπίζουν διάφορα προβλήματα από αναβολές και αλλαγές σε πτήσεις, είναι:

Από Αθήνα για:

• Αστυπάλαια,
• Κάλυμνο,
• Ικαρία,
• Λέρο,
• Μήλο,
• Σκύρο,
• Κύθηρα,
• Νάξο,
• Πάρο,
• Κάρπαθο,
• Σητεία και
• Σκιάθο

Από Θεσσαλονίκη για:

• Σάμο,
• Χίο,
• Κέρκυρα,
• Σκύρο,
• Καλαμάτα.

καθώς και τα δρομολόγια:

• Λήμνος-Μυτιλήνη-Χίος-Σάμος-Ρόδος,
• Ρόδος-Κάρπαθος-Κάσος-Σητεία,
• Ρόδος-Καστελόριζο,
• Ρόδος-Κως-Λέρος-Αστυπάλαια,
• Κέρκυρα-Άκτιο-Κεφαλονιά-Ζάκυνθο,
• Αλεξανδρούπολη-Σητεία και
• Άκτιο-Σητεία.

«Βαγγέλη, είσαι φάουλ»

Εντονα ενοχλημένος είναι ο κ. Κώστας Καραμανλής με τη στάση που τηρεί έναντι των εξελίξεων στο εσωτερικό της Νέας Δημοκρατίας ο κ. Β. Μεϊμαράκης, ιδιαίτερα δε με τις «διαρροές» που εμφανίζουν τον άλλοτε στενό συνομιλητή του να καταφέρεται με δριμύτητα εναντίον του. Η σκηνή που έζησαν κάποιοι βουλευτές χθες το μεσημέρι στα έδρανα της ολομέλειας, αποτυπώνει ανάγλυφα το κλίμα. Ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας ανεβαίνει τα σκαλιά, προκειμένου να μεταβεί στα «ορεινά» έδρανα της αίθουσας της Ολομέλειας. Σταματά όμως στο σημείο όπου κάθονται ο κ. Μεϊμαράκης και άλλοι βουλευτές, και αιφνιδιάζει πλήρως τον πρώην υπουργό Αμυνας. «Βαγγέλη, πότε με έβρισες και δεν το θυμάμαι;» τον ρωτάει, υπονοώντας χθεσινά δημοσιεύματα και σχόλια στον Τύπο, που εμφάνιζαν τον κ. Μεϊμαράκη να έχει απευθυνθεί σε υψηλούς τόνους προς τον τέως πρωθυπουργό κατά την κατ’ ιδίαν συνάντηση που είχαν την περασμένη εβδομάδα στη Ρηγίλλης. «Δεν πιστεύω, πρόεδρε, να ακούς και να διαβάζεις όσα λέγονται και γράφονται. Αυτή την περίοδο ο καθένας λέει ό, τι θέλει», απαντά μάλλον αμήχανα ο πρώην υπουργός. «Βαγγέλη, είσαι φάουλ», ανταπαντά κοφτά ο κ. Καραμανλής και ανεβαίνει τα σκαλοπάτια μονολογώντας: «Είσαι φάουλ»...

Ανάρπαστες οι θέσεις των γραμματέων της κυβέρνησης

Εκτεταμένο υπήρξε το ενδιαφέρον για την πλήρωση των θέσεων γενικών και ειδικών γραμματέων της κυβέρνησης και γενικών γραμματέων της Περιφέρειας, οι οποίες προκηρύχθηκαν μέσω του Διαδικτύου. Για τις 88 θέσεις έκαναν αίτηση 23.282 άτομα, εκ των οποίων οι 22.436 δέχθηκαν τους όρους. Οι 846, οι οποίοι δεν δέχθηκαν τους όρους, κατά πάσα πιθανότητα δεν τους επικύρωσαν από αμέλεια, καθώς είθισται σε κάθε διαδικτυακή συμφωνία ή συναλλαγή, στο τέλος της ιστοσελίδας να υπάρχει μια σχετική, τυπική ερώτηση. Η αξιολόγηση των βιογραφικών των υποψηφίων βρίσκεται ήδη σε εξέλιξη, από επιτροπή συνεργατών του πρωθυπουργού, της οποίας επικεφαλής είναι ο υπουργός Επικρατείας κ. Χάρης Παμπούκης. Για κάθε μία από τις 88 θέσεις θα προεπιλεγούν τα καλύτερα βιογραφικά (όχι παραπάνω από 10 για κάθε μία) και εν συνεχεία θα γίνει η τελική αξιολόγηση. Ανοιχτή διαδικασία μέσω του Διαδικτύου έχει ήδη προκηρυχθεί για τους συνεργάτες τριών ακόμη κυβερνητικών στελεχών. Για τη στελέχωση των γραφείων του υπουργού Οικονομικών κ. Γιώργου Παπακωνσταντίνου και του υφυπουργού κ. Φίλιππου Σαχινίδη έχει προκηρυχθεί διαγωνισμός, ο οποίος λήγει σήμερα. Την ίδια διαδικασία μέσω της ιστοσελίδας του πρωθυπουργικού γραφείου έχει κινήσει και ο υφυπουργός Παιδείας κ. Γιάννης Πανάρετος, με διορία κατάθεσης αιτήσεων, η οποία λήγει την ερχόμενη Δευτέρα 18 Οκτωβρίου. Ανάλογες προκηρύξεις θα δημοσιευθούν και για τις αντίστοιχες θέσεις άλλων υπουργείων.

Δώδεκα μέτωπα ανοίγει ο πρωθυπουργός με τις προγραμματικές

Τι θα κάνει με την οικονομία, την ενίσχυση των ασθενέστερων, την παιδεία, την υγεία κι όλους τους κρίσιμους τομείς άσκησης εσωτερικής κι εξωτερικής πολιτικής.

Πακέτο παρεμβάσεων, με πολλαπλές δράσεις, εξήγγειλε από του βήματος της Βουλής ο πρωθυπουργός κ.Γ.Παπανδρέου στο πλαίσιο των προγραμματικών δηλώσεων της κυβέρνησης, όπου ξεκαθάρισε ότι θα στηρίξει την υποψηφιότητα Παπούλια για την Προεδρία της Δημοκρατίας.

Οι βασικές του κατευθύνσεις συνίστανται στην θωράκιση της διαφάνειας, στην ενίσχυση των χαμηλών εισοδημάτων, με έκτακτο επίδομα αλληλεγγύης, στην προστασία των δανειοληπτών, με νέο νόμο για τα δάνεια και τη λειτουργία του «Τειρεσία», στην αύξηση των δημοσίων επενδύσεων αλλά και στην αλλαγή του τρόπου φορολόγησης των επιχειρήσεων, των ακινήτων, των κληρονομιών, των μετόχων, των οff shore εταιριών, αλλά και της Εκκλησίας. Επίσης, ο πρωθυπουργός πρoανήγγειλε πρωτοβουλίες για το ΕΔΣΥ, τους ανέργους, τις συντάξεις, την παιδεία, αλλά και την άσκηση πολιτικής τόσο εντός όσο κι εκτός Ελλάδας (σχέσεις με Τουρκία, πΓΔΜ κλπ).

Επίσης, ο κ.Παπανδρέου αναφέρθηκε στην «αντικειμενική καταγραφή» της κατάστασης στην οποία βρίσκεται η εθνική οικονομία, την οποία περιέγραψε ως «εκτροχιασμό χωρίς προηγούμενο», και πρόσθεσε ότι η κυβέρνηση του τη βρήκε «σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης, στα πρότυπα του ΄93, με μεγάλα κρυφά χρέη και δαπάνες, πρωτοφανές έλλειμμα ανταγωνιστικότητας και ασφαλιστικά ταμεία σε κατάσταση ανέχειας».

Ειδικότερα, ο πρωθυπουργός δήλωσε:

Α) ΓΙΑ ΤΑ ΧΑΜΗΛΑ ΕΙΣΟΔΗΜΑΤΑ

- Εκτακτο επίδομα αλληλεγγύης στα χαμηλά εισοδήματα,

- Αναδρομική αύξηση των συντάξεων του ΟΓΑ, ύψους 30 ευρώ, αρχής γενομένης από την 1η Οκτωβρίου του 2009,

- Αυξήσεις πάνω απ' τον πληθωρισμό το 2010 σε μισθούς και συντάξεις με αντίστοιχο πάγωμα των τιμολογίων των ΔΕΚΟ.

Β) ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΔΑΝΕΙΟΛΗΠΤΩΝ - ΣΥΝΑΛΛΑΓΕς

- Στις πρώτες 100 μέρες θα έλθει προς ψήφιση στη Βουλή, νομοσχέδιο προστασίας των δανειοληπτών από τις καταχρηστικές πρακτικές των Τραπεζών,

- Προγραμματίζονται νομοθετικές πρωτοβουλίες για αλλαγές στη λειτουργία του συστήματος ΤΕΙΡΕΣΙΑΣ και

Γ) ΔΗΜΟΣΙΕΣ ΔΑΠΑΝΕΣ - ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

- Απλοποίηση των διαδικασιών για την ίδρυση νέων επιχειρήσεων.

- Αύξηση της χρηματοδότησης του προγράμματος των δημοσίων επενδύσεων στο 4% του ΑΕΠ, με στόχο να προσεγγίσει το 5% στο τέλος της τετραετίας.

Δ) ΔΗΜΟΣΙΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

- Πρώτο μέλημα η αντικειμενική καταγραφή των μεγεθών, με αρωγό την Στατιστική Υπηρεσία, η οποία «θα γίνει πραγματικά ανεξάρτητη».

- Πάταξη της φοροδιαφυγής,

- Αυστηρός έλεγχος των δημοσίων οικονομικών,

Δ) ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΈΣ ΑΛΛΑΓΕΣ

- Το νέο φορολογικό νομοσχέδιο θα κατατεθεί μέσα στο προσεχές τρίμηνο, και θα προβλέπει

1. ενιαία, προοδευτική, τιμαριθμοποιημένη, φορολογική κλίμακα για όλα τα εισοδήματα από εργασία και μερίσματα,

2. χαμηλή φορολογία των αδιανέμητων κερδών των επιχειρήσεων,

3. κατάργηση των «χαριστικών ρυθμίσεων που ευνοούν τους μεγαλομετόχους» όπως είπε,

4. προοδευτική φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας και των κληρονομιών, αλλά με υψηλά αφορολόγητα όρια,

5. φορολόγηση της εκκλησιαστικής περιουσίας και της επιχειρηματικής της δραστηριότητας,

6. καθώς και των ακινήτων των off shore εταιρειών.

Ε) ΔΙΑΦΑΝΕΙΑ

- Δεσμεύθηκε πως «κάθε πρόταση της αντιπολίτευσης που οδηγεί στην ενίσχυση της διαφάνειας θα υιοθετηθεί, απ' όπου κι αν προέρχεται»

- «Προσλήψεις από το ΑΣΕΠ και μόνον από το ΑΣΕΠ, με ετήσιο διαγωνισμό για την πρόσληψη όλων των μόνιμων στελεχών του Δημοσίου»

- «Αλλαγή στη σύνθεση των πειθαρχικών συμβουλίων στο Δημόσιο, ώστε ελέγχοντες και ελεγχόμενοι να μην προέρχονται από την ίδια υπηρεσία».

ΣΤ) ΠΡΑΣΙΝΗ ΑΝΑΠΤΥΞΗ - ΕΝΕΡΓΕΙΑ

- Στροφή στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας και στην ενεργειακή αξιοποίηση των βραχονησίδων του Αιγαίου,

- «Δεν πρόκειται να δείξουμε καμία ανοχή στην καταπάτηση των καμένων δασικών εκτάσεων».

- Αλλαγή καλλιεργειών και στροφή στην ποιοτική και βιολογική γεωργία.

- Κατάθεση νέου εθνικού ενεργειακό σχέδιου μέχρι το τέλος Δεκεμβρίου,

- Το 2020 την παραγωγή του 20% της ενέργειας από ανανεώσιμες πηγές.

Ζ) ΔΙΑΚΥΒΕΡΝΗΣΗ

- Θεσμοθετείται η ηλεκτρονική διακυβέρνηση παντού,

- Αναμορφώνεται ο θεσμός του «πόθεν έσχες» των βουλευτών

- Αναρτώνται υποχρεωτικά στο διαδίκτυο, όλες οι υπογραφές υπουργών και όλες οι πράξεις του Δημοσίου και της Αυτοδιοίκησης

Η) ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ

- Ενίσχυση των ασφαλιστικών ταμείων,

- Καταπολέμηση της εισφοροδιαφυγής,

- ΕΣΥ με δημόσιο χαρακτήρα, δωρεάν υψηλού επιπέδου υπηρεσίες,

- Διαμόρφωση συστήματος Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας σε κάθε Δήμο,

- Ηλεκτρονική Κάρτα Υγείας και ηλεκτρονικό φάκελο ασθενούς που διασυνδέεται σε ενιαίο μηχανογραφικό σύστημα,

- 3000 προσλήψεις νέου προσωπικού κάθε χρόνο,

- Καθιέρωση της λίστας φαρμάκων και

- Αύξηση κατά 1% του ΑΕΠ της δημόσιας χρηματοδότησης του ΕΣΥ εντός της τετραετίας

- Καταβολή των συντάξεων μέσα σε ένα τρίμηνο, μέχρι τα τέλη του 2010.

Θ)ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ - ΑΝΕΡΓΙΑ

- Καταπολέμηση καταχρηστικών πρακτικών μείωσης της απασχόλησης με πρόσχημα την κρίση,

- Ριζική αναθεώρηση του καθεστώτος «ενοικίασης» των εργαζομένων,

- Ενίσχυση του Σώματος Επιθεωρητών Εργασίας,

- Κατάργηση των stage στον δημόσιο τομέα.

- Αύξηση του επίδοματος ανεργίας σταδιακά, ώστε να φθάσει στο 70% του βασικού μισθού,

- Επανασυνδέονται τα κίνητρα του επενδυτικού νόμου με την δημιουργία θέσεων απασχόλησης και

- Γενναίο πρόγραμμα επιδότησης των ασφαλιστικών εισφορών των νέων εργαζομένων για τέσσερα χρόνια.

Ι) ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ

- Αλλαγή του τρόπου επιλογής της ηγεσίας της, με ουσιαστική συμμετοχή της Βουλής σ' αυτήν,

- Κατάργηση κάθε περιορισμού στον θεσμό του αυτοδιοίκητου των δικαστηρίων και

- Δραστική επιτάχυνση της απονομής της Δικαιοσύνης

Κ) ΕΚΛΟΓΙΚΟΣ ΝΟΜΟΣ

- Νέος εκλογικός νόμος, ο οποίος «θα σπάει τις αχανείς εκλογικές περιφέρειες και θα μειώνει δραστικά τις εκλογικές δαπάνες, επιφέροντας γερό χτύπημα στο μαύρο πολιτικό χρήμα».

Λ) ΑΣΤΥΝΟΜΙΑ

- «Κτίζουμε από την αρχή δυνάμεις ασφαλείας που σέβονται αλλά και προστατεύουν αποτελεσματικά τους πολίτες»

- Υποσχέθηκε να τεθεί «τέρμα στην κομματοκρατία και στους αστυνομικούς - οικιακούς βοηθούς και τις αποσπάσεις σε μη μάχιμες υπηρεσίες. Δίνουμε το παράδειγμα με τη μείωση της φρουράς του Μεγάρου Μαξίμου κατά 50% και μειώνουμε δραστικά τους αστυνομικούς που διατίθενται για φύλαξη υπουργών και άλλων επισήμων».

- «Αποφασιστικά μέτρα κατά της αστυνομικής βίας» και «καμία ανοχή σε περιστατικά κατάχρησης της εξουσίας».

- Απογκετοποίηση περιοχών στον αστικό ιστό - «καμία περιοχή δεν θα αποτελεί άβατο από εδώ και στο εξής».

- Αλλαγή του πλαισίου λειτουργίας του Ασύλου και υποδοχής των προσφύγων

- Πρωτοβουλία στην ΕΕ «για να επιτευχθεί η ισότιμη ανάληψη ευθύνης από όλα τα κράτη μέλη σχετικά με την φύλαξη των συνόρων»,

- «Σταματάμε τις απελάσεις μεταναστών 2ης γενιάς μέχρι να εξορθολογιστεί πλήρως το καθεστώς κτήσης ελληνικής ιθαγένειας».

Μ) ΠΑΙΔΕΙΑ

- Καταβολή 1 επιπλέον δισ. ευρώ από τον πρώτο Προϋπολογισμό, «παρά την εξαιρετικά δυσμενή οικονομική κατάσταση»

- Διετής προσχολική αγωγή και εκπαίδευση για όλους,

- Καθολική λειτουργία ολοήμερων σχολείων σε κάθε περιοχή της χώρας,

- Νέος τρόπος εισαγωγής στα ΑΕΙ και ΤΕΙ

- Σύγχρονο σύστημα ειδικής αγωγής για τα παιδιά με αναπηρία,

- Εισαγωγή της αξιολόγησης σε κάθε τομέα,

- Αυτονομία των σχολικών μονάδων στον καθορισμό των αναγκών επιμόρφωσης

Ν) ΕΞΩΤΕΡΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

- Παρουσία της Ελλάδας στη συζήτηση για όλα τα μεγάλα παγκόσμια θέματα,

- Πρώτη προτεραιότητα η εξεύρεση λύσης στο Κυπριακό με «απόλυτη στήριξη» των πρωτοβουλιών του Προέδρου της Κύπρου, Δ. Χριστόφια.

- Οι σχέσεις με τις γειτονικές βαλκανικές χώρες, εξετάζονται και σε διμερές επίπεδο, όσο και σε επίπεδο ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης - η στήριξη των προσπαθειών τους ωστόσο, περνά μέσα από τον σεβασμό του διεθνούς δικαίου και των σχέσεων της καλής γειτονίας.

- «Η ακρογωνιαία αρχή της καλής γειτονίας αποτελεί αυτονόητη προϋπόθεση και για την προώθηση της ευρωπαϊκής προοπτικής της πΓΔΜ. Η κυβέρνηση μας είναι προσηλωμένη στην επίλυση του προβλήματος του ονόματος, μέσω της εξεύρεσης κοινά αποδεκτής ονομασίας που θα ισχύει έναντι όλων. Έχει πλέον επέλθει ο χρόνος ώστε και η κυβέρνηση της πΓΔΜ να επιδείξει έμπρακτα την ανάλογη εποικοδομητική διάθεση»

- Στις σχέσεις της Ελλάδας με την Τουρκία, καλωσόρισε τις προσπάθειες της γείτονος για ένταξή της στην ΕΕ, «όμως και στην περίπτωση αυτή, αυτονόητη και απαρέγκλιτη προϋπόθεση είναι η ενσωμάτωση του κοινοτικού κεκτημένου, ο σεβασμός του διεθνούς δικαίου και η επίλυση του Κυπριακού».

«Ενέργειες που στρέφονται κατά της εδαφικής ακεραιότητας ενός κράτους - μέλους της ΕΕ όχι μόνο παραβιάζουν το διεθνές δίκαιο και την υποχρέωση καλής γειτονίας αλλά ακυρώνουν και το τεράστιο δυναμικό της στενής συνεργασίας των χωρών μας στην οποία προσβλέπουμε» κατέληξε ο κ. Παπανδρέου.

www.kathimerini.gr