Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

ΣΑΜΟΥ

Π Ρ Ο Σ Κ Λ Η Σ Η

Σας καλούμε στην τελετή εγκαινίων του Νομαρχιακού Μεγάρου που θα γίνει

το Σάββατο 22 Αυγούστου 2009 και ώρα 12.00 το μεσημέρι από τον

Υπουργό Εσωτερικών καθηγητή κ. Προκόπη Παυλόπουλο.

Με τιμή

Εμμανουήλ Ν. Κάρλας

Νομάρχης

Σάμου, Ικαρίας και Φούρνων Κορσεών

Σε φουλ ρυθμούς η εκπαίδευση της μονάδας ιπτάμενων ραντάρ

Με εντατικούς ρυθμούς συνεχίζεται η επιχειρησιακή εκπαίδευση της μονάδας των ιπτάμενων ραντάρ EMB-145GR της Πολεμικής Αεροπορίας, που ανήκουν στη δύναμη της 380 Μοίρας Αερομεταφερόμενου Συστήματος Έγκαιρης Προειδοποιήσεως και Ελέγχου (380 Μοίρα ΑΣΕΠΕ), προκειμένου τον προσεχή Σεπτέμβριο να συμμετάσχουν για πρώτη φορά στη μεγάλη διακλαδική άσκηση των Ενόπλων Δυνάμεων «Παρμενίων 2009», που αποτελεί μία «πρόβα-τζενεράλε» των δυνατοτήτων τους.

Τα τέσσερα αεροσκάφη καθώς και το προσωπικό της Μοίρας δουλεύουν με πλήρεις ρυθμούς σε συνεργασία με τις υπόλοιπες Μοίρες μαχητικών αεροσκαφών και κατευθυνόμενων βλημάτων της Π.Α., προκειμένου «να αποδώσουν στο 110% των δυνατοτήτων τους», σύμφωνα με έκφραση ανώτατης πηγής του ΓΕΑ, σε όσο το δυνατόν πιο σύντομο χρονικό διάστημα. Η πλήρης επιχειρησιακή αξιοποίηση της μονάδας, σε συνδυασμό με την αυξημένη τουρκική αεροπορική δραστηριότητα στο Αιγαίο, μπορεί να λειτουργήσει ως ένας πολλαπλασιαστής ισχύος της ελληνικής Π.Α. Κι αυτό γιατί ένα ή δύο από τα αεροσκάφη αυτά, περιπολώντας κάπου στο Αιγαίο στο ύψος της Εύβοιας, μπορούν να ενημερώνουν εγκαίρως για τις κινήσεις των τουρκικών αεροσκαφών αμέσως μετά τις απογειώσεις τους από την τουρκική ενδοχώρα, ώστε τα φίλια αεροσκάφη της ελληνικής αεράμυνας «να τα περιμένουν» στο σημείο εισόδου τους στο ελληνικό FIR Αθηνών. Σημειώνεται ότι μέχρι στιγμής η Τουρκία δεν διαθέτει τέτοια αεροσκάφη, που ωστόσο τα έχει παραγγείλει και αναμένεται να αρχίσει να τα εντάσσει στο οπλοστάσιό της από το 2010-2011, πράγμα που σημαίνει πρακτικά ότι η Π.Α. θα προηγείται επιχειρησιακά και τακτικά της αντίστοιχης τουρκικής τουλάχιστον κατά μία τριετία.

Λεωνίδας Σ. Μπλαβέρης
Απογευματινη

Αναρτήθηκε από sub92

Βολή των S-300 ετοιμάζει ο Γ. Γιάγκος

Σκληρότερη γραμμή απέναντι στην Τουρκία είναι διατεθειμένη να ακολουθήσει η νέα ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων, υπό τον πτέραρχο Γ. Γιάγκο. Τα πρώτα στοιχεία δείχνουν ότι ετοιμάζεται η ενεργοποίηση των S-300 με την πρώτη βολή να προγραμματίζεται άμεσα.

Επιπλέον στα άμεσα πλάνα του φαίνεται να βρίσκεται και η αναβάθμιση του συστήματος σε S-400 στα πλαίσια της ενεργοποίησης της παλαιότερης συμφωνίας Καραμανλή - Πούτιν που ανάμεσα σε άλλα προέβλεπε και την αγορά πυροσβεστικών α/φών Beriev ομοίων με αυτά που μιστώθηκαν στις καταστροφικές πυρκαγιές πριν από 2 χρόνια. Υπενθυμίζουμε ότι το σύστημα S-400 είναι ικανό να εντοπίζει και να αναχαιτίζει αεροσκάφη/πυραύλους κρουζ σε αποστάσεις 400 χλμ.

Αναρτήθηκε από sub

Ο «μαύρος χρυσός» και οι επιθυμίες της Άγκυρας

http://kostasxan.blogspot.com

Τα τεράστια πετρελαϊκά κοιτάσματα του Αιγαίου και

πως συνδέονται με τις προκλήσεις της Τουρκίας

Η Τουρκία δεν θέλει τις βραχονησίδες,
αλλά τα πετρέλαια που κρύβονται γύρω τους

Για τα… πετρέλαια τα κάνουν όλα οι Τούρκοι. Η τεχνική πρόκλησης έντασης που χρησιμοποιεί η Άγκυρα στο Αιγαίο, αμφισβητώντας ευθέως τα ελληνικά κεκτημένα και προσπαθώντας να μέρος του νησιωτικού, του θαλάσσιου αλλά κυρίως του υποθαλάσσιου Αιγαίου, με ταυτόχρονη δημιουργία γκρίζων ζωνών, μόνο ως τυχαία δεν μπορεί να χαρακτηρισθεί.
Όπως αποδεικνύεται, από τα δεδομένα, αυτό που κυρίως επιδιώκει και επιθυμεί να αποκτήσει η Τουρκία στο Αιγαίο, δεν είναι οι βραχονησίδες, όπως πολύ άστοχα είχε επισημάνει ο Μπιλ Κλίντον μετά από την κρίση των Ιμίων, αλλά τα πετρέλαια που «κρύβονται κάτω και γύρω από αυτές. Μάλιστα, το συνολικό δυναμικό των αποθεμάτων της χώρας, σύμφωνα με πολύ μέτριους υπολογισμούς, ξεπερνά τα 4 δισεκατομμύρια βαρέλια!
Στην απέραντη γαλάζια Ελληνική θάλασσα και για να γινόμαστε ακριβέστεροι, στον βυθό του Αιγαίου, όπως αναφέρεται σε επιστημονικές έρευνες αλλά αποδεικνύεται και από φωτογραφίες αμερικανικών δορυφόρων, υπάρχουν γιγαντιαία κοιτάσματα εκμεταλλεύσιμου –στις περισσότερες περιπτώσεις- πετρελαίου.
Σε κάποιο από αυτά τα κοιτάσματα, το πετρέλαιο που μπορεί να βγει είναι τόσο πολύ και με τόσο μικρό κόστος εξόρυξης, που ίσως να έκανε την Ελλάδα πλουσιότερη ακόμη και από την Σαουδική Αραβία! Αυτό το γνωρίζουν πολύ καλά οι Τούρκοι και επιθυμούν διακαώς να εισπράξουν αυτοί τον πλούτο που κρύβεται στον βυθό του Ελληνικού Αρχιπελάγους.
Η εκτίμηση για τα 4 δισεκατομμύρια βαρέλια, ως ένας «λογικός και μέτριος υπολογισμός», ανήκει στον τέως αντιπρόεδρο του ερευνητικού τμήματος της Δημόσιας Επιχείρησης Πετρελαίων, Μιχάλη Σερμιτζάκη.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρατίθενται παρακάτω, το συνολικό δυναμικό των αποθεμάτων της χώρας ξεπερνά τα 5 δισεκατομμύρια βαρέλια!!! Βέβαια, για να βρεθούν και για να εξορυχθούν τα κοιτάσματα μόνο της Δυτικής Ελλάδας, τα οποία ξεπερνούν τα 2 δισεκατομμύρια βαρέλια, χρειάζονται περίπου 2 δισεκατομμύρια δολάρια και 5 έως 10 χρόνια ερευνών.
Το μεγάλο φιλέτο της Μπάμπουρας
Αδιαμφισβήτητα το μεγαλύτερο πετρελαϊκό φιλέτο είναι αυτό που βρίσκεται στο ακρωτήριο της Μπάμπουρας, δέκα (10) ναυτικά μίλια ανατολικά της Θάσου. Εξάλλου, γι αυτό το «φιλέτο» η Ελλάδα και η Τουρκία είχαν φθάσει στα πρόθυρα του πολέμου και η χώρα μας αναγκάστηκε να συμφωνήσει πως δεν θα «σηκώσει» πετρέλαιο από εκεί!!!
Παρά τη συμφωνία Καραμανλή – Ετσεβίτ, να μην γίνονται έρευνες πέραν των 6 μιλίων, όπως είχε αποκαλύψει ο τέως υπουργός Τεχνολογίας Έρευνας και Ενέργειας, κύριος Ευάγγελος Κουλουμπής, το 1982 η Ελλάδα είχε κάνει γεώτρηση στην περιοχή. Ακολούθησε τελεσίγραφο πολέμου και οι προσπάθειες εγκαταλείφθηκαν. Όμως τα συμπεράσματα είχαν ήδη εξαχθεί και ήταν πλήρως κατατοπιστικά για το τι ακριβώς κρύβει ο πυθμένας της θάλασσας σε εκείνο ακριβώς το σημείο.
Αυτό το κοίτασμα είναι ικανό από μόνο του να καλύψει έως και το 50% των αναγκών της χώρας σε πετρέλαιο! Το κοίτασμα που μπορεί να δώσει από 120.000 έως 200.000 βαρέλια πετρελαίου την ημέρα, δεν είναι μόνο τεράστιο αλλά και άμεσα αξιοποιήσιμο, αφού βρίσκεται σε ελάχιστο βάθος από την επιφάνεια, χωρίς θειάφι και το κόστος εξόρυξής του είναι ίσο και μικρότερο από το κόστος των πηγαδιών της Σαουδικής Αραβίας! Τότε, το κόστος στην Σαουδική Αραβία ήταν 5 δολάρια το βαρέλι και στον Μπάμπουρα μόλις 4,8! Η δε συνολική περιεκτικότητά του υπολογίζεται ότι μπορεί να ξεπερνά το 1 δισεκατομμύριο βαρέλια!
Στο Αιγαίο
Στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου εκτιμάται πως υπάρχουν κοιτάσματα τα οποία μπορούν να δώσουν συνολικά κάτι λιγότερο από 2 δισεκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου. Φυσικά, το ζητούμενο είναι να δούμε εάν αυτά τα κοιτάσματα βρίσκονται σε μεγάλο βάθος και κατά πόσο είναι εκμεταλλεύσιμα. Αν δηλαδή τα κοιτάσματα είναι «καθαρά», σε ποια κατάσταση βρίσκεται το έδαφος στο βυθό που τα καλύπτει και πόσο είναι το κόστος της εξόρυξής τους.
Πάντως, εκτός από τον Μπάμπουρα, κοιτάσματα υπάρχουν και σε άλλες περιοχές. Στον θαλάσσιο χώρο «απέναντι» από τη Θάσο, υπάρχουν πετρελαϊκά κοιτάσματα που κρύβουν αρκετές χιλιάδες βαρέλια. Όμως δεν αποτελούν καν «φιλέτο». Στον Θερμαϊκό έχουν εντοπισθεί δύο περιοχές οι οποίες κρύβουν κοιτάσματα ανάλογου ίσως μεγέθους με τον Μπάμπουρα. Πρόκειται για τον θαλάσσιο χώρο «απέναντι» από την Θεσσαλονίκη και κυρίως στην Επανομή. Το απίστευτο είναι πως εκτός του ότι φαίνεται πως υπάρχει δυνατότητα απόδοσης αρκετών εκατομμυρίων βαρελιών, ανεπίσημες εκτιμήσεις κάνουν λόγο για περίπου 100.000 βαρέλια ημερησίως και από τα δύο κοιτάσματα. Σχεδόν δίπλα από αυτά και στην ίδια περιοχή, έχουν βρεθεί και κοιτάσματα φυσικού αερίου.
Στο βορειοανατολικό Αιγαίο γενικότερα, υπάρχουν τρεις περιοχές με πλούσιο πετρελαιοφόρο ορίζοντα, για τον οποίο έχουν εκδηλώσει ενδιαφέρον αμερικανικές εταιρείες. Όλως τυχαίως, τις περιοχές αυτές έχει επισκεφθεί με γιοτ ο Τζορτζ Μπους ο πρεσβύτερος. Τα εν λόγω κοιτάσματα φέρονται να κρύβουν περισσότερα από 320 εκατομμύρια βαρέλια πετρελαίου.
Άλλο «καυτό» σημείο είναι η Ρόδος, η οποία θεωρείται πετρελαϊκά ως περιοχή υψηλού ενδιαφέροντος, καθώς στον θαλάσσιο χώρο γύρω από αυτήν έχουν εντοπισθεί κοιτάσματα αρκετά μεγάλης δυναμικής. Ντόπιοι παράγοντες λένε πως η εκμετάλλευση μόνο ενός, που βρίσκεται στα νοτιοανατολικά της Ρόδου, είναι ικανό να μετατρέψει το νησί της Ρόδου σε ένα άλλο Κουβέϊτ!
Η ύπαρξη αυτών των κοιτασμάτων ανακαλύφθηκε την δεκαετία του 90, όταν οι αμερικανοί δορυφόροι εντόπισαν επιφανειακές διαρροές.
Άλλο μεγάλο κοίτασμα υπάρχει στην Ικαρία, το οποίο μπορεί να δώσει περισσότερα από 120 εκατομμύρια βαρέλια. Κοντά στο Καστελόριζο, εντοπίσθηκε κοίτασμα με 150 εκατομμύρια βαρέλια. Άλλα 100 εκατομμύρια βαρέλια κρύβονται στις Κυκλάδες και περίπου 60 εκατομμύρια στην Σκόπελο. Δύο ακόμη κοιτάσματα, άγνωστης δυναμικής, βρίσκονται στην Λέσβο…
Στην Κρήτη και στο Ιόνιο
Τεράστια είναι και τα κοιτάσματα πετρελαίου που βρίσκονται στην Κρήτη. Ανατολικά του νησιού βρίσκεται το «καυτό» σημείο, που επικεντρώνει το ενδιαφέρον των ερευνών, ενώ περιοχές υψηλού ενδιαφέροντος βρίσκονται δυτικά και βόρεια της Γαύδου. Τα κοιτάσματα της Κρήτης, βάσει των ερευνών που έχουν πραγματοποιηθεί, μπορούν να δώσουν περισσότερα από 1 δισεκατομμύριο βαρέλια!!!
«Χρυσός» είναι και ο ορίζοντας του ευρύτερου Ιονίου. Εκτιμάται ότι τα κοιτάσματα πετρελαίου στο Ιόνιο μπορούν να δώσουν έως 2 δισεκατομμύρια βαρέλια! Περιοχές υψηλού ενδιαφέροντος θεωρούνται και η Κέρκυρα με την Ηγουμενίτσα.
Στην Ηπειρωτική Ελλάδα
Στο Κατάκολο στην Πελοπόννησο, όπου συχνά παρατηρούνται επιφανειακές διαρροές, το ανευρεθέν κοίτασμα μπορεί να δώσει περίπου 1.000 βαρέλια την ημέρα. Όμως, το κόστος εξόρυξης (40 δολάρια ανά βαρέλι) είναι τελείως ασύμφορο. Αυτό δεν σημαίνει ότι σε άλλες περιοχές της ηπειρωτικής Ελλάδας δεν υπάρχουν κοιτάσματα του «μαύρου χρυσού». Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι αυτά που εντοπίστηκαν έξω από την Αλεξανδρούπολη, αλλά και στα βόρεια της ανατολικής Θράκης. Εκεί, εκτός από φυσικό αέριο, εκτιμάται ότι η Ελλάδα μπορεί να πάρει από δύο κοιτάσματα έως και 10.000 βαρέλια την ημέρα. Τέλος, στα Ιωάννινα, βρίσκεται ένα γιγαντιαίο αλλά άγνωστης δυναμικότητας και κόστους εξόρυξης κοίτασμα.
Πως συνδέεται η ένταση με τα πετρέλαια
Είναι τυχαίο ή μήπως στημένο παιχνίδι η τακτική των προκλήσεων στο Αιγαίο; Όπως αποδεικνύεται, η Άγκυρα προσπαθεί να αφαιρέσει από την Αθήνα το δικαίωμά της να εκμεταλλευτεί τον φυσικό της πλούτο και θέλει να αποκτήσει δίοδο (ως κλέφτης ή ως τσαμπουκάς) στα κοιτάσματα πετρελαίου του Αιγαίου. Δεν είναι καθόλου τυχαίο, άλλωστε, ότι η πρώτη αμφισβήτηση των κεκτημένων και οι πρώτες αμφισβητήσεις έγιναν όταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής πιέζοντας για να μπει η Ελλάδα στην ΕΟΚ έδειξε έρευνες για πετρελαϊκά κοιτάσματα στη χώρα. Γαλλικές εταιρείες που έδειξαν ενδιαφέρον, έκαναν τις δικές τους έρευνες επιβεβαιώνοντας τις Ελληνικές.
Αργότερα ήρθε η κρίση του «Χόρα», η οποία, όπως αποδείχτηκε ιστορικά, έγινε για το τεράστιο «φιλέτο» του Μπάμπουρα. Η Τουρκία κατάφερε τότε να «πείσει» την Ελλάδα να υπογράψει ότι δεν θα το εκμεταλλευτεί και να κάνει τον Ανδρέα Παπανδρέου να πει το γνωστό «mea culpa». Ακόμα και η κρίση των Ιμίων δεν ήταν τυχαία. Το σκηνικό που στήθηκε τότε, ακολούθησε ο εντοπισμός από αμερικανικούς δορυφόρους κηλίδων λαδιού σε διάφορα σημεία στην ευρύτερη περιοχή των Ιμίων. Την ίδια περίοδο είχε κάνει την εμφάνισή του ένας χάρτης με άλλες 20 περιοχές από τη Λήμνο έως τη Σάμο, με σενάρια εξόρυξης πετρελαίου. Εκείνη την περίοδο η Τουρκία προσπαθούσε να βάλει στο παιχνίδι αμερικανικές εταιρείες, «γκρινιάζοντας» για την καθυστέρηση μελέτης κατασκευής του πετρελαϊκού αγωγού Μπακού – Τσεϊχάν.
Ακόμη και οι υπερπτήσεις, αλλά και τα επεισόδια με τουρκικές ακταιωρούς στο Καστελόριζο, δεν είναι τυχαία. Εκεί υπάρχουν επίσης κοιτάσματα πετρελαίου, τα οποία οι Τούρκοι θέλουν τουλάχιστον να επιτηρούν…
Και στην Κύπρο, αμέσως μόλις η κυβέρνηση Χριστόφια ανακοίνωσε πως έχει αναθέσει τις έρευνες για το πετρέλαιο που βρίσκεται εντός των χωρικών της υδάτων σε εταιρεία, η Τουρκία άρχισε να «γρυλίζει», κάνοντας λόγο για «πρόκληση». Δεν θέλουμε και περισσότερα για να καταλάβουμε τι είναι αυτό που θέλουν οι γείτονες.
Το ερώτημα που προκύπτει είναι απλό: Γιατί τους αφήνουμε να θέλουν το δικό μας πετρέλαιο και να προσπαθούν να το κάνουν δικό τους, στην δε χειρότερη περίπτωση να προσπαθούν να μας σταματήσουν από το να εκμεταλλευτούμε το δικό μας φυσικό πλούτο;
Η απάντηση μπορεί να είναι αυτονόητη, αλλά δυστυχώς, τα παντελόνια δεν φτιάχνονται πια με καβάλο… επειδή οι δικοί μας πολιτικοί δεν είναι σε θέση να γεμίσουν αυτό το καβάλο… και ο νοών νοείτω...

Η Τουρκία θέλει να πάρει 165 Ελληνικά νησιά!

Σε κομβικό σημείο οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις

Η Ελλάδα, σύμφωνα με τα σχέδια Ερτογάν – Νταβούτογλου, θα υποχρεωθεί διπλωματικά και στρατιωτικά, να καταβάλλει το πολιτικό αντίτιμο μίας στρατιωτικής ήττας

Η Ελληνική κυβέρνηση είναι πολύ πιθανόν να αναμετρηθεί με ιστορικά διλήμματα και να υποχρεωθεί να πάρει αποφάσεις καθοριστικές για την πορεία του Ελληνισμού. Οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται σε φάση περιδίνησης επειδή η Τουρκία, με την απειλή χρήσης στρατιωτικής βίας, επιχειρεί την αναθεώρηση του υφιστάμενου κυριαρχικού και νομικού καθεστώτος του Αιγαίου, σε βάρος της Ελλάδας.
Η Τουρκία εγείρει αξιώσεις επί της Ελληνικής κυριαρχίας σε δεκάδες νησιά του Αιγαίου (165 συνολικά, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο του Τουρκικού ΓΕΕΘΑ) και μεθοδεύει την αναγνώριση της μουσουλμανικής (θρησκευτικής) μειονότητας της Θράκης σε τουρκική κοινότητα.
Την ίδια επιθετική και διεκδικητική πολιτική η Τουρκία την εφαρμόζει και στην Κύπρο, με εμφανή στόχο τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και ακολούθως την πολιτικοστρατιωτική ομηρία της Μεγαλονήσου, μέσω ενός σχεδίου παρεμφερούς με το αλήστου μνήμης σχεδίου Ανάν.
Περιφερειακή δύναμη
Ο επικεφαλής της τουρκικής διπλωματίας και διακεκριμένος πανεπιστημιακός Αχμέτ Νταβούτογλου , είναι ο θεμελιωτής της θεωρίας των «μηδενικών προβλημάτων» με τα γειτονικά κράτη. Εξαιρεί όμως την Ελλάδα και την Κύπρο. Υποστηρίζει ο Τούρκος υπουργός Εξωτερικών ότι η διασφάλιση των τουρκικών συμφερόντων σε Αιγαίο, Θράκη και Κύπρο, είναι ζωτικής σημασίας στόχος για την τουρκική διπλωματία, αφού αποτελεί την αναγκαία προϋπόθεση για την κατοχύρωση του γεωπολιτικού ρόλου της Τουρκίας, ως περιφερειακής δύναμης.
Μηδενισμός προβλημάτων
Η Ελλάδα, σύμφωνα με το σχέδιο Ερντογάν – Νταβούτογλου, θα υποχρεωθεί πιεζόμενη διπλωματικά και στρατιωτικά, να καταβάλει μέσω «διαλόγου», το πολιτικό αντίτιμο μίας στρατιωτικής ήττας. Είναι η διπλωματική μέθοδος που οδηγεί στη διαμόρφωση σχέσεων υποτέλειας της Ελλάδας προς την Τουρκία και τελικά στην «επίλυση» των διμερών Ελληνοτουρκικών προβλημάτων, δηλαδή, σύμφωνα με τη θεωρία Νταβούτογλου, στο «μηδενισμό των προβλημάτων» με τα γειτονικά κράτη. Μόνο που διαφεύγει της προσοχής του κυρίου Νταβούτογλου, πως σε καμία περίπτωση η Ελλάδα δεν θα ακολουθήσει τον δρόμο της ήττας χωρίς πόλεμο. Και ένας πόλεμος της Τουρκίας με την Ελλάδα, στην καλύτερη περίπτωση για την Τουρκία, θα σημάνει την οπισθοδρόμηση της «περιφερειακής υπερδύναμης» σε τουλάχιστον 100 χρόνια (εάν καταφέρει να νικήσει στρατιωτικά την Ελλάδα)!!!
Ανατρέποντας όμως άρδην τα τουρκικά σχέδια, εφόσον η Ελληνική κυβέρνηση αποφασίσει να αντιδράσει, καταρχάς σε διπλωματικό και πολιτικό επίπεδο, χωρίς όμως να αποκλείει ακόμη και την αξιοποίηση των Ενόπλων Δυνάμεων, ως έσχατο μέσο για την κατοχύρωση της εθνικής μας κυριαρχίας. Πρωτίστως όμως η κυβέρνηση της Ελλάδας θα πρέπει να βελτιώσει την διεθνή εικόνα της Ελλάδας. Στο σημερινό ασταθές και έντονα συγκρουσιακό περιβάλλον, μόνο τα ισχυρά κράτη μπορούν να επιβιώσουν. Και η Ελλάδα δέχεται την πρόκληση για την «μονομαχία» από τον «ισχυρό ελέω Ομπάμα» και πρέπει να αποδείξει την δική της δύναμη και ισχύ.
Παρεπιμπτόντως, τι φοβάται η Ελλάδα και δεν προχωράει στην οριοθέτηση της Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ) με την Κυπριακή Δημοκρατία;
Η Εξωτερική πολιτική
Πάντως, η χειρότερη επιλογή για την κυβέρνηση Καραμανλή θα είναι να συμπεριλάβει τα εθνικά θέματα στο πεδίο της προεκλογικής αντιπαράθεσης και τα κόμματα της αντιπολίτευσης να αρνηθούν να στηρίξουν πολιτικά τις σωστές (εφόσον υπάρξουν) κυβερνητικές επιλογές στον τομέα της εξωτερικής πολιτικής, για λόγους κομματικής σκοπιμότητας.
Οι Ελληνοτουρκικές σχέσεις βρίσκονται σε κομβικό σημείο και απαιτείται υπευθυνότητα από τις πολιτικές ηγεσίες των κομμάτων. Δεν θα είναι ανεκτή από το εκλογικό σώμα και νέα εθνική ταπείνωση.

Αλλαγή του status quo στο Αιγαίο επιδιώκει η Άγκυρα

http://kostasxan.blogspot.com

Την ίδια στιγμή και κάτω από αυτή την πίεση, που προέρχεται από την επιτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και της λεγόμενης «στρατιωτικής διπλωματίας», οι Τούρκοι στρατηγοί χάνοντας κάθε έλεγχο επιλέγουν να θέτουν ζητήματα ελληνικής κυριαρχίας ακόμη και για νησιά όπως το Φαρμακονήσι και το Αγαθονήσι.
Με αμείωτη ένταση και προκλητικό τρόπο συνεχίζεται το τελευταίο χρονικό διάστημα ο ακήρυχτος πόλεμος του Αιγαίου και το σκηνικό έντασης που επιχειρούν να στήσουν εκ νέου οι στρατοκράτες της Αγκυρας, κυρίως πάνω από το Αγαθονήσι, το Φαρμακονήσι και τη Ρω. Αντιμετωπίζοντας διαρκώς σοβαρά εσωτερικά προβλήματα, τα οποία δεν είναι ανεξάρτητα της διαρκούς σύγκρουσης πολιτικών και στρατιωτικών, η πολιτική της Αγκυρας σκληραίνει.
Η ατμόσφαιρα στις ελληνοτουρκικές σχέσεις βαραίνει συνεχώς δημιουργώντας προβληματισμό στα υπουργεία Εξωτερικών και Εθνικής Αμυνας. Οι τουρκικές προκλήσεις, στις οποίες αναμένεται να προστεθεί και η έγερση ζητήματος με τους μουσουλμάνους που ζουν στην Κω και τη Ρόδο, όπως είχε γίνει και στο παρελθόν, θα τεθούν επί τάπητος από την ελληνική πλευρά στις 26 Αυγούστου, όταν θα βρεθεί στην Αθήνα ο νέος γενικός γραμματέας του ΝΑΤΟ κ. Ράσμουσεν.
Το σκηνικό έντασης που στήνουν οι Τούρκοι, κυρίως γύρω από τα συγκεκριμένα νησιά, δεν είναι αποκομμένο από τη σχετικά πρόσφατη απόφαση του ΝΑΤΟ να συμπεριλάβει, ύστερα από πολλά χρόνια, σε άσκηση τον Αγιο Ευστράτιο. Επιπλέον δεν είναι αποκομμένη από το γεγονός ότι η τουρκική κυβέρνηση έχει αντιληφθεί πως οι αναλυτικές παρουσιάσεις και παραστάσεις των υπουργών Εξωτερικών και Εθνικής Αμυνας, Ντόρας Μπακογιάννη και Βαγγέλη Μεϊμαράκη, στους ομολόγους τους τόσο της Ατλαντικής Συμμαχίας όσο και της Ευρωπαϊκής Ενωσης έχουν αρχίσει και βρίσκουν συμμάχους, οι οποίοι πλέον -έστω και με σημαντική καθυστέρηση- αντιλαμβάνονται την προκλητικότητα και κυρίως τους λόγους που αυτή υπάρχει από την πλευρά της Αγκυρας.
Την ίδια στιγμή και κάτω από αυτή την πίεση, που προέρχεται από την επιτυχία της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής και της λεγόμενης «στρατιωτικής διπλωματίας», οι Τούρκοι στρατηγοί χάνοντας κάθε έλεγχο επιλέγουν να θέτουν ζητήματα ελληνικής κυριαρχίας ακόμη και για νησιά όπως το Φαρμακονήσι και το Αγαθονήσι.
Με τη συνεχή, σταθερή και επίμονη τακτική της να χρησιμοποιεί τα μαχητικά της αεροσκάφη για αποστολές στο Αιγαίο, η Τουρκία προσπαθεί έμπρακτα να παγιώσει την παρουσία της στο χώρο αυτό, επιδιώκοντας την de facto ανατροπή του νομικού καθεστώτος του αρχιπελάγους. Ετσι κατορθώνει να διατηρεί τις ελληνοτουρκικές διαφορές στα θέματα του Αιγαίου ανοιχτές και να δίνει διεθνώς την εντύπωση ότι το Αιγαίο είναι μια αμφισβητούμενη περιοχή, ώστε να κάνει ανάλογη εκμετάλλευση αυτής της εντύπωσης στο μέλλον.
Στο πλαίσιο αυτής της τακτικής η έμπρακτη μέθοδος της Τουρκίας για αλλαγή του υπάρχοντος status quo στο Αιγαίο έχει ανατεθεί κυρίως στην τουρκική Πολεμική Αεροπορία. Κατ’ αναλογία φυσικά, τη ματαίωση αυτών των σχεδίων, επίσης στην πράξη, έχει αναλάβει από το 1974 και μετά πρωτίστως η Πολεμική Αεροπορία και οι πιλότοι των μαχητικών μας αεροσκαφών, οι οποίοι καθημερινά δίνουν ακόμη και τη ζωή τους για την υπεράσπιση των κυριαρχικών μας δικαιωμάτων.
Πεδίο εφαρμογής της αναθεωρητικής πολιτικής της Αγκυρας είναι πιθανό να αποτελέσουν: το ιδιοκτησιακό καθεστώς και η δήθεν οικιστική αλλοίωση των μικρών νησιών, νησίδων και βραχονησίδων, ο εξοπλισμός των νησιών του ανατολικού Αιγαίου - Δωδεκανήσου με εξελιγμένα αντιαεροπορικά συστήματα, το θέμα της υφαλοκρηπίδας σε συνάρτηση με τις περιοχές ευθύνης για έρευνα και διάσωση, καθώς και οι εξοπλισμοί της Εθνικής Φρουράς.

ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΚΑΙ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ FAIT ACCOMPLI

Το άρθρο που ακολουθεί, θα ήταν ευχής έργο να το διάβαζαν και να το μελετούσαν όσοι και όσες αποφασίζουν για την εξωτερική πολιτική της Ελλάδας.
Το έχει γράψει ο Τούρκος πολιτικός αναλυτής Ορχάν Κεμάλ Τζενκίζ και δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα ΡΑΝΤΙΚΑΛ στις 10-5-2009.

΄΄ Έχει η Τουρκία μια στρατηγική για τις μειονότητες;

Ναι, κατ εμένα έχει μια στρατηγική για τις μειονότητες, την οποία εφαρμόζει με άκρως συστηματικό τρόπο. Για την κατανόηση αυτής της στρατηγικής και τους τρόπους εφαρμογής της, θα πρέπει να εξετάσουμε την κατάσταση του Ρωμαίικου Πατριαρχείου Φαναρίου, μέσα από την ιστορική προοπτική, εστιαζόμενοι στο σύνολο της εικόνας και όχι σε επιμέρους στοιχεία.
Δεν είναι καθόλου τυχαία η δυσκολία στην κατανόηση και την εξήγηση του νομικού καθεστώτος του Πατριαρχείου. Έχουμε να κάνουμε με μια ‘’λεπτή κρατική πολιτική’’.
Όμως αυτή η ‘’λεπτή κρατική πολιτική’’ έχει φέρει στο σημείο εξαφάνισης αυτό το ιστορικό ίδρυμα. Δηλαδή σχεδόν έχει φτάσει στον επιδιωκόμενο σκοπό.
Πρώτα, ας εξετάσουμε γενικά, τι είναι αυτή η στρατηγική και στη συνέχεια να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε πως εφαρμόζεται στο Πατριαρχείο.
Το όνομα της στρατηγικής μας είναι fait accompli και θα μπορούσαμε να την ονομάσουμε και στρατηγική των ‘’μονίμων τετελεσμένων’’.
Η στρατηγική λειτουργεί ως εξής:
Παίρνετε κάτι από τον εχθρό/αντίπαλό σας με μια ξαφνική κίνηση. Δηλαδή του αρπάζετε ένα κομμάτι. Όταν το κάνετε αυτό, βασίζεστε και σε ορισμένες φυσικές τάσεις του αντιπάλου σας. Ο αντίπαλος είναι αρκετά συντηρητικός και φοβάται μην χάσει αυτά που έχει στα χέρια του. Γι αυτό του αποσπάτε ξαφνικά και χωρίς να αντιληφθεί ένα κομμάτι από αυτά που διαθέτει. Τότε εκείνος σκέφτεται: ‘’Εντάξει, αυτό με πόνεσε. Αλλά αν προσπαθήσω να αγωνιστώ για να τα επανακτήσω, μπορεί να τα χάσω όλα’’.
Μετά την επιθετική ενέργειά σας, διαμορφώνεται μια νέα κατάσταση. Εσείς είστε λίγο πιο πλούσιος/ισχυρός, ενώ ο αντίπαλός σας πιο αδύνατος. Στη συνέχεια μεσολαβεί ένα διάστημα και όταν δεν το περιμένει ο αντίπαλός σας, κάνετε μια νέα επιθετική κίνηση και αρπάζετε ένα κομμάτι ακόμη. Η απέναντι πλευρά είναι πάλι διστακτική, συνεχίζει να μην σκέφτεται αυτό που έχασε, αλλά σκέφτεται αυτό που μπορεί να χάσει. Μετά από ένα ακόμη διάστημα, κάνετε μια νέα κίνηση αρπαγής. Μετά από κάποιο καιρό, οι ισορροπίες έχουν αλλάξει. Η απέναντι πλευρά έχει απωλέσει τα περισσότερα που είχε στα χέρια της.
Αυτή η στρατηγική συνεχίζεται μέχρι ο αντίπαλος να χάσει τα πάντα.
Η στρατηγική που περιγράφω παραπάνω, ταιριάζει απόλυτα με τη στρατηγική της Τουρκίας απέναντι στο Πατριαρχείο. Ενδεχομένως κατά την αφήγησή μου, να ήρθε στο νου σας η καταπατημένη περιουσία του Πατριαρχείου. Όλοι γνωρίζουμε εκείνο το κομμάτι της υπόθεσης, επειδή γίνεται ευκολότερα κατανοητό. Από το 1974 και μετά, το Πατριαρχείο και τα ιδρύματα που υπάγονται σε αυτό, απώλεσαν χιλιάδες μικρά και μεγάλα ακίνητα.
Αυτά κατασχέθηκαν το ένα μετά το άλλο. Τα βακούφια που κατέθεσαν το ‘’δηλωτικό’’ του 1936, εάν δεν είχαν δηλώσει ότι μπορούσαν να αποκτήσουν ακίνητη περιουσία μετά από αυτή την ημερομηνία, όση περιουσία απέκτησαν θεωρήθηκε εκτός νόμου.
Η εφαρμογή αυτού του σχεδίου με απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου το 1974, σε καμιά περίπτωση δεν σχετίζεται με το Κυπριακό.
Αυτή την πλευρά της ιστορίας αρκετοί την γνωρίζουμε. Και με την υπενθύμιση του Ομπάμα θυμηθήκαμε ότι παραμένει κλειστή η Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Όμως επειδή αυτά τα γνωρίζουμε αποσπασματικά, δεν μπορούμε να δούμε το σύνολο της εικόνας.

ΣΤΟΧΟΣ Η ΑΠΑΛΛΑΓΗ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ

Σήμερα το Πατριαρχείο με την 1000 ετών ιστορία του, δεν έχει μια αναγνωρισμένη νομική προσωπικότητα. Τα δικαιώματά του, υποτίθεται ότι έχουν κατοχυρωθεί με τη Συνθήκη της Λωζάννης, όμως εάν εξετάσουμε τις δικαστικές αποφάσεις θα δούμε ότι η συνθήκη στην πραγματικότητα χρησιμοποιείται για την άρνηση των δικαιωμάτων του! Το νομικό καθεστώς του Πατριαρχείου μας παρουσιάζεται, πίσω από ένα πέπλο μυστηρίου. Όμως εάν αφήσετε κατά μέρος όλη αυτή την πολυλογία, στην πραγματικότητα θα αντιμετωπίσετε την εξής πραγματικότητα: Η Τουρκία δεν αναγνωρίζει νομικά, την ύπαρξη του Πατριαρχείου, παρά μόνο υπομένει στην πράξη την ύπαρξή του.
Όλα αυτά τα χρόνια, οι Ρωμιοί της Τουρκίας, είτε εκπατρίστηκαν με τις ανταλλαγές πληθυσμών, είτε εξαναγκάστηκαν να φύγουν με τις μεθοδεύσεις όπως τις 6/7 Σεπτεμβρίου 1955. Από τον πληθυσμό που υπερέβαινε το ένα εκατομμύριο, απέμειναν μόνο 3 με 4 χιλιάδες Ρωμιοί. Και το κράτος μας λέει, η Ιερά Σύνοδος που θα εκλέξει τον Πατριάρχη μπορεί να αποτελείται μόνο από αυτούς του Τούρκους υπηκόους Ρωμιούς και με όμοιο τρόπο, μόνο ένας Τούρκος υπήκοος μπορεί να εκλεγεί Πατριάρχης. Υποθέτω ότι θα είναι αρκετά δύσκολο να βρεθεί κάποιος μεταξύ των Ρωμιών που απέμειναν στην Τουρκία, που θα διαθέτει τις ιδιότητες που απαιτούνται για το αξίωμα του Πατριάρχη, για να εκλεγεί στη θέση αυτή. Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης απ όπου έχουν αποφοιτήσει σχεδόν όλοι οι Πατριάρχες είναι κλειστή. Που θα εκπαιδεύονται οι μελλοντικοί Πατριάρχες;
Όταν εξετάσουμε τα τετελεσμένα, θα διαπιστώσουμε πως τα θύματα έχουν υιοθετήσει τον ρόλο που έχει επιλεγεί γι αυτά. Ποτέ δεν προσπαθούν να διεκδικήσουν το δίκιο τους. Για παράδειγμα δεν χρησιμοποιούν τα νομικά μέσα. Δεν σας είναι εύγλωττο, ότι το Πατριαρχείο δεν έχει κάνει καμία προσφυγή στην δικαιοσύνη, για το δικό του νομικό καθεστώς;
Βέβαια στην πληροφορία αυτή προσθέστε και το εξής: Η οδός μπροστά από το Πατριαρχείο ονομάζεται ΣΑΝΤΡΑΖΑΜ ΑΛΙ ΠΑΣΑ. Την Οθωμανική περίοδο, δυο Πατριάρχες κρεμάστηκαν μπροστά στο Πατριαρχείο. Και το σύγχρονο κράτος μας, έδωσε στο δρόμο το όνομα του Πασά που κρέμασε έναν από τους δυο Πατριάρχες!
Το fait accompli, είναι μια στρατηγική η οποία εφαρμόζεται παραδοσιακά κατά ισχυρών αντιπάλων. Εάν αντιμετωπίζετε τις μειονότητές σας ως ‘’εσωτερική προέκταση του εξωτερικού εχθρού’’. Τότε δεν έχετε ενδοιασμούς να εφαρμόζετε παρόμοιες στρατηγικές. Διότι εκείνοι είναι οι ‘’ εγχώριοι ξένοι’’.
Ο Ομπάμα, όπως και οι προκάτοχοί του, μας παρακάλεσε για την κατάσταση του Πατριαρχείου.
Η Αμερική ανησυχεί ότι εάν ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ από την Τουρκία, η θρησκευτική ηγεσία των Ορθοδόξων στον κόσμο, θα περάσει στα χέρια της εκκλησίας της Μόσχας.
Όμως η Τουρκία συνδεδεμένη στον αυτόματο πιλότο, απέχει πολύ από το να αντιληφθεί τις συνέπειες που μπορεί να έχει σε παγκόσμια κλίμακα η στρατηγική fait accompli .
Υποτίθεται ότι από τη Λωζάννη προέκυψε μια βούληση της Τουρκικής Δημοκρατίας.
Υπάρχει η πεποίθηση ότι αυτή η βούληση, είναι στην κατεύθυνση της απαλλαγής από το Πατριαρχείο. Παρά τα τόσα χρόνια που πέρασαν, τον κόσμο και την Τουρκία που άλλαξε, αυτά δεν έχουν καμία σημασία για αυτούς που εφαρμόζουν αυτή τη στρατηγική.
Κατά τη γνώμη μου, την Τουρκία δεν την διοικούν τα εθνικά συμφέροντά της, αλλά οι φοβίες της.
Και όσο δεν αντιμετωπίζουμε το παρελθόν μας, θα συνεχίσουμε να φτωχύνουμε και να είμαστε όμηροι των φόβων μας.
Η ιστορία του Πατριαρχείου, μας εξιστορεί εν συντομία την ίδια την Τουρκία.

Πηγή:http://taxalia.blogspot.com kai εφημερίδα ΑΝΑΤΟΛΗ

Τρίτη ανάρτηση για τον Παναγιώτη Φρατζέσκο μέλος του Λιμενικού Ταμείου Σάμου ο οποίος ισχυρίζεται ότι συκοφαντούμε και σπιλώνουμε τον Νίκο Κατρακάζο

Τρίτη ανάρτηση για τον Παναγιώτη Φρατζέσκο μέλος της άλλοτε λιμενικής επιτροπής αλλά και της σημερινής.Ισχυρίζεται και βεβαιώνει ενόρκως μεταξύ των άλλων ότι <<...Το καλοκαίρι του 2007 έγγραφε συνεχώς ο κ.Καλλιγιάννης στο έντυπο του για υποτιθέμενα σκάνδαλα στο Λιμενικό Ταμείο και στα πλοία της εταιρείας που είναι συμπλοιοκτήτης ,όταν τα θέματα αυτά είχαν ελεγχθεί και επίσημα διαπιστωθεί ότι ουδέν πρόβλημα με τον Κατρακάζο υπήρχε....>>

1.Τι έχει να πει ο Παναγιώτης Φρατζέσκος ,μέλος του Λιμενικού Ταμείου που για εκείνη τη περίοδο ο Υπουργός και Υφυπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας στέλνει την υπόθεση στη Δικαιοσύνη;Δεν ρίχνει μια ματιά στο έγγραφο του Υπουργείου να δει τι συμβαίνει διότι όπως είναι γνωστό απέναντι στη δικαιοσύνη θα κληθείς και εσύ να πεις την άποψη σου ως μέλος της Λιμενικής Επιτροπής.

2.Από ποια έγγραφα και στοιχεία προκύπτει ότι έχει διαπιστωθεί επίσημα ότι δεν υπήρχε ουδέν πρόβλημα με τον Κατρακάζο; δεν δημοσιεύεις αυτά τα στοιχεία που γνωρίζεις και ενόρκως βεβαιώνεις να δει και ο υπόλοιπος κόσμος ότι όλα ήταν εντάξει.

3.Από που προκύπτει Παναγιώτη Φρατζέσκο ότι τα δημοσιεύματα μου είναι ΨΕΥΔΗ και ενεργούμε εκδικητικά και με στοχευμένες επιδιώξεις;Σίγουρα θα κληθείς κάποια στιγμή να αποδείξεις όλα αυτά τουλάχιστον από τον Καλλιγιάννη ο οποίος και σου έχει καταθέσει μήνυση για ψευδορκία.Αντε λοιπόν να δούμε αν όλα αυτά τα σκέφτηκες εσύ και θα αναλάβεις και το βάρος της απόδειξης των όσων καταθέτεις ενόρκως η θα ισχυρισθείς ότι δεν γνωρίζεις τίποτα και το κείμενο που υπέγραψες έγινε εν αγνοία σου όπως ισχυρίζεται κάποιος άλλος για κάτι εξώδικα που έστειλε σε δημόσιο υπάλληλο και τα πήρε στη συνέχεια πίσω







Το έγγραφο του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας που αφορά τον έλεγχο που πραγματοποιήθηκε από την αρμόδια υπηρεσία και αφορά τη διαχείριση του Λιμενικού Ταμείου Σάμου.Μήπως Παναγιώτη Φρατζέσκο σε συκοφαντεί και παραπληροφορεί τον κόσμο και ο Υπουργός αλλά και ο Υφυπουργός ;