Του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου
konstantakopoulos.blogspot.com
Από αλλού την περιμένανε, από αλλού ήρθε! Πρό μηνών, ορισμένοι «ανεγκέφαλοι των Αθηνών» νόμιζαν ότι η Άγκυρα έπαυσε να ενδιαφέρεται για την Ευρώπη και έχυναν μαύρο δάκρυ, λες και επρόκειτο να μπει η Ελλάδα και όχι η Τουρκία στην Ένωση. Μετά φοβόντουσαν ξαφνική εξέγερση στη Θράκη. Στη συνέχεια «νέα ‘Ιμια» και «θερμά επεισόδια». Το «επεισόδιο» όμως των Ιμίων είχε σκοπό να σύρει την Ελλάδα σε διαπραγμάτευση και να εισάγει τις «γκρίζες ζώνες» - μερικά το κατάφερε. Τώρα, η Άγκυρα επιθυμεί κατά μέγιστο να «κάνει ταμείο» ελληνικών παραχωρήσεων σε Αιγαίο-Κύπρο, ντε γιούρε πλέον και όχι ντε φάκτο όπως με τα ‘Ιμια, κατ’ ελάχιστο να μη συναντήσει προβλήματα στην ενταξιακή πορεία της, αποδίδοντας σε Ελλάδα/Κύπρο ευθύνη για τα προβλήματα. Ένα επεισόδιο, πέραν του εγγενώς απρόβλεπτου χαρακτήρα του, μπορεί να καταστρέψει αυτήν την πορεία, προκαλώντας τεράστια προβλήματα στην αμερικανική και τουρκική πολιτική. Τέτοιο επεισόδιο μπορεί να γίνει μόνο σε μια περίπτωση – αν Άγκυρα και Ουάσιγκτον πεισθούν ότι η αντίδραση της ελληνικής ηγεσίας θα οδηγήσει σε εκπλήρωση των επιδιώξεών τους και ότι αυτό θα γίνει αποδεκτό από την ελληνική κοινή γνώμη. Δεν υπάρχουν σήμερα τέτοιες προϋποθέσεις.
Άλλον, πιο επικίνδυνο διπλωματικό ελιγμό μοιάζει να επιλέγει η Άγκυρα στο Αιγαίο. Αρχίζει να ζητάει από την Αθήνα να εφαρμόσει την πολιτική της για την επίλυση των «διαφορών», γνωρίζοντας άριστα τα κενά της ελληνικής «άμυνας»! Η επίσημη θέση της χώρας είναι ότι το μόνο που πρέπει να γίνει στο Αιγαίο είναι να παραπεμφθεί η οριοθέτηση της υφαλοκρηπίδας στη Χάγη. Όμως, για να γίνει μια τέτοια παραπομπή, πρέπει να αποσαφηνισθεί η κυριαρχία επί 140 νήσων του Αιγαίου, που αμφισβητεί η Τουρκία έργω και λόγω (θεωρία «γκρίζων ζωνών»), ειδάλλως θα πρέπει το Δικαστήριο να κρίνει επί της κυριότητός τους. Δεν μπορεί να οριοθετηθεί υφαλοκρηπίδα μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, αν δεν γνωρίζουμε πού αρχίζει η μία και πού τελειώνει η άλλη. Επιπλεόν, η παραπομπή οριστικοποιεί το εύρος των χωρικών υδάτων στα έξη μίλια (υπάρχει και σχετική νομολογία, υπόθεση Κατάρ/Μπαχρέιν). Η Αθήνα δεν ξέρει αν θέλει να παραπέμψει ζητήματα εδαφικής κυτριαρχίας στη Χάγη, ούτε υπάρχει ελληνική πολιτική δύναμη που να τάσσεται δημοσίως υπέρ της μη επέκτασης των χωρικών υδάτων ή που να θέλει αντιστρόφως να τα επεκτείνει (ούτε καν ΑΟΖ με την Κύπρο δεν θέλουμε να οριοθετήσουμε, παρά τις διαρκείς αμφισβητήσεις στο Καστελλόριζο!). Επιπλέον περιπλοκή δημιουργεί η συμφωνία της Μαδρίτης (1997) που αναγνώρισε «ζωτικά συμφέροντα» της Τουρκίας και δέσμευσε την Ελλάδα να μην προχωρήσει σε «μονομερείς ενέργειες», όπως μπορεί να θεωρηθεί η επέκταση των χωρικών υδάτων.
Πριν από μερικές μέρες, η «Χουριέτ» ρώτησε ευθέως την Κυρία Μπακογιάννη: «Απ’όσο γνωρίζω, είσαστε έτοιμοι να φέρετε μόνο το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας στη Χάγη και ισχυρίζεστε ότι δεν χρειάζεται να φέρετε τα υπόλοιπα ζητήματα ενώπιόν του. Η Άγκυρα θέλει να συζητήσει όλο το φάσμα των εκκρεμών ζητημάτων με την Ελλάδα ως ένα πακέτο. Εσείς φαίνεται ότι απορρίπτετε την ιδέα του πακέτου. Ποια είναι δική σας φόρμουλα;». Στην ευθεία αυτή ερώτηση, η Υπουργός δεν απήντησε, επαναλαμβάνοντας ότι θέλει να παραπέμψει το θέμα της υφαλοκρηπίδος στη Χάγη στη βάση της Διεθνούς Σύμβασης για το Δίκαιο της Θάλασσας. Επανερχόμενος προχθές ο εκπρόσωπος του τουρκικού ΥΠΕΞ είπε ότι δεν γίνεται να αντιμετωπισθούν ένα-ένα τα ζητήματα (υπενθυμίζοντας δηλαδή το σύνολο των τουρκικών διεκδικήσεων). Ο Έλληνας ομόλογός του απήντησε ότι δεν λέει τίποτα νέο!
Τί θα γίνει όμως εντέλει με τις τουρκικές εδαφικές διεκδικήσεις στο Αιγαίο; Η Ελλάδα υποστηρίζει φανατικά, επί μία δεκαετία, την τουρκική ένταξη στην ΕΕ, χωρίς να θέτει ως όρο την άρση τους, όπως και του casus belli (ή και της στρατιωτικής απειλής, που υλοποιείται με τη στρατιά του Αιγαίου και τους τουρκικούς εξοπλισμούς). Όπως δεν έθεσε ως προαπαιτούμενο την αναγνώριση της Κυπριακής Δημοκρατίας και την αποχώρηση του στρατού κατοχής. Στο κείμενο του Ελσίνκι (1999) γινόταν αναφορά σε «εκκρεμείς συνοριακές διαφορές» και «συναφή ζητήματα», που πρέπει να λυθούν δια παραπομπής στη Χάγη. Η διατύπωση βελτιώθηκε κάπως έκτοτε, η διεθνής θέση της χώρας παραμένει όμως η παραπομπή στη Χάγη. Πουθενά δεν γίνεται αναφορά σε άρση απειλών και διεκδικήσεων κατά της Ελλάδας.
Λέμε παραπομπή στη Χάγη, τη θέλουμε όμως; Κατ’ ιδίαν, όλοι οι χειριστές του ζητήματος στα δύο μεγάλα κόμματα αναγνωρίζουν το προφανές, ότι η προσφυγή συμπαρασύρει σειρά ζητημάτων - δεν μπορεί να περιορισθεί στην υφαλοκρηπίδα. Συνεργάτης της Υπουργού Εξωτερικών λέει: «Η νομική μας θέση είναι πολύ ισχυρή και δεν έχουμε να φοβηθούμε τίποτα από την παραπομπή». Άλλο κορυφαίο κυβερνητικό στέλεχος λέει: «Δεν μπορούμε να παραπέμψουμε την κυριότητα 130 νήσων και βραχονησίδων στο Δικαστήριο. Στην καλύτερη περίπτωση θα δώσει μερικά στην Τουρκία, για να φανεί αμερόληπτο, κι εσείς το ίδιο θα κάνατε. Θα μας πάνε στο Γουδί». Πράγματι, δυσκολεύεται κανείς να φαντασθεί οποιονδήποτε Πρωθυπουργό να ρωτάει τη Χάγη αν είναι ελληνικό το Αγαθονήσι ή οι Φούρνοι, πέραν του ότι υπάρχει και Σύνταγμα! Αποδεχόμενη τη δικαιοδοσία της Χάγης, η Ελλάδα επιφυλάχθηκε για θέματα εθνικής ασφαλείας – η ασφάλεια είναι ήσσoν αγαθό έναντι της εδαφικής ακεραιότητας.
Το ΠΑΣΟΚ κατηγόρησε στο παρελθόν τη ΝΔ για μη παραπομπή στη Χάγη, υποστηρίζοντας ότι είχε καταλήξει σε «σχεδόν» συμφωνία σύνταξης συνυποσχετικού, με το οποίο η Αγκυρα παραιτούνταν των εδαφικών διεκδικήσεων. Ανακοίνωση του τουρκικού Υπουργείου Εξωτερικών είχε τότε διαψεύσει αυτό τον ισχυρισμό. Σε ερώτησή μας τί θα έκανε μια αυριανή κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ με το θέμα της εμπλοκής και άλλων ζητημάτων, πέραν της υφαλοκρηπίδας, στενός συνεργάτης του κ. Παπανδρέου μας είπε ότι «έχουν γνώση οι φύλακες και ασφαλώς θα υπάρξει το κατάλληλο συνυποσχετικό που θα κατοχυρώνει τα ελληνικά συμφέροντα». Σε τέτοιο συνυποσχετικό όμως πρέπει να συμφωνήσει η τουρκική κυβέρνηση.
Αξίζει να σημειωθεί ότι διεξήχθησαν μέχρι τώρα 42 γύροι ελληνοτουρκικών «διερευνητικών» συζητήσεων για τις οποίες ουδείς, πλην των ηγεσιών των δύο κομμάτων, γνωρίζει το παραμικρό – σύμφωνα με την Αθήνα το αντικείμενό τους είναι η σύνταξη συνυποσχετικού για την υφαλοκρηπίδα, σύμφωνα με την Άγκυρα το σύνολο των ζητημάτων του Αιγαίου! Πρόσφατα, ο κ. Λαφαζάνης ζήτησε να ενημερωθεί η εθνική αντιπροσωπεία για το τι ακριβώς συζητείται στις «διερευνητικές επαφές».
Να σημειώσουμε ότι υπάρχουν γενικότερες ενστάσεις από ακαδημαϊκούς κύκλους διεθνώς για το Δικαστήριο της Χάγης και, ευρύτερα, για τους διεθνείς δικαστικούς θεσμούς (είναι γνωστά τα σχετικά προηγούμενα προσφυγών για τις επιθέσεις σε Γιουγκοσλαβία και Ιράκ, όπως και ο άθλιος απολογισμός του Ειδικού Δικαστηρίου για την πρ. Γιουγκοσλαβία, σελίδα ντροπής στην ιστορία του ΟΗΕ). Ειδικά το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης επικρίθηκε έντονα στο παρελθόν για τις αλληλοσυγκρουόμενες αποφάσεις του για τη Ναμίμπια, που θεωρήθηκαν απόπειρα αποικιοκρατικής στήριξης του απαρτχάιντ (και τις οποίες αποδοκίμασε αργότερα το ίδιο!). Για πολλά χρόνια το μποϊκόταραν οι αφρικανικές χώρες. Σε άλλη περίπτωση, η απόφασή του για ένα θέμα διαφοράς που μοιάζει πολύ με τα ελληνοτουρκικά, παρολίγον να προκαλέσει πόλεμο στη Λατ. Αμερική, που απεφεύχθη την τελευταία στιγμή με παρέμβαση του Πάπα.
Εμμένοντας στην παραπομπή στη Χάγη, η Άγκυρα έχει μόνο κέρδη, είτε δια του συνυποσχετικού, είτε ελπίζοντας σε αναγνώριση ορισμένων διεκδικήσεων με διάλογο ή επιδιαιτησία. Αν η Αθήνα δεν συγκατατεθεί, η υπόθεση θα θεωρηθεί διεθνώς ως διμερής διαφορά που δεν μπορεί να καταλογίζεται στο ένα μέρος και να εμποδίζει την ενταξιακή πορεία, η οποία θα συνεχίζεται κανονικά, ανεξαρήτως υπερπτήσεων και άλλων, παρόμοιων συμπεριφορών, με την ΕΕ να εύχεται τα δύο μέρη να λύσουν τα ζητήματά τους. Η Ελλάδα θα εξακολουθήσει να απειλείται και να υποστηρίζει την τουρκική ένταξη, χωρίς να λύνει, αντίθετα επιδεινώνοντας τα προβλήματά της.
Η Αθήνα επέλεξε για πολλά χρόνια «διπλωματία στρουθοκαμήλου», απασχολούμενη μόνο με προβλήματα που της αρέσουν και συγκαλύπτοντας τα βασικά για να μην ερεθίζει την Άγκυρα και γίνεται «αντιπαθής» στους δυτικούς. Υπονόμευσε έτσι το σύστημα πολιτικο-διπλωματικής άμυνας της χώρας, χωρίς να λύσει κανένα πρόβλημα με την Τουρκία. Η ειρήνη, ένας έντιμος συμβιβασμός, προϋποθέτουν συζήτηση, όχι συγκάλυψη των διαφορών. Σημαίνοντα στελέχη της ελληνικής διπλωματίας εισηγούνται σήμερα, σύμφωνα με αξιόπιστες πληροφορίες, στην κυβέρνηση και τον Πρωθυπουργό, υπό παρόμοιες συνθήκες, πλήρη αλλαγή πορείας της Αθήνας για την τουρκική ένταξη.
Πηγή: Κόσμος του Επενδυτή
8 Αυγούστου 2009
Ενώπιον εθνικής τραγωδίας μέσω Χάγης
μια αδελφοποίηση μεταξύ του τότε Δήμου Σαμίων και του Τουρκικού Δήμου στο Κουσάντασι που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ
Ο Νταβούτογλου "έκοψε" αδελφοποίηση... με Ελληνική πόλη!
Άποψη του Kadıköy
"Φρένο" στα σχέδια για στην αδελφοποίηση του δήμου Kadıköy της Κωνσταντινούπολης με τον Δήμο Αγ. Ιωάννη Ρέντη βάζει η τουρκική κυβέρνηση. Όπως γράφει η Χουριέτ, οι δύο δήμοι ξεκίνησαν την σχέση τους το 2003 με προγράμματα ανταλλαγής σπουδαστών. Τον περασμένο Φεβρουάριο το Δημοτικό Συμβούλιο του Kadıköy ενέκρινε την πρόταση αδελφοποίησης, μια απόφαση που, όπως σημειώνει η τουρκική εφημερίδα, χρήζει έγκρισης από το υπουργείο Εξωτερικών.
Το τουρκικό ΥΠΕΞ πρόβαλε αντιρρήσεις και παρέπεμψε το ζήτημα στο υπουργείο Εσωτερικών ως αρμόδιο για θέματα τοπικής αυτοδιοίκησης. Αξιωματούχος του τουρκικού ΥΠΕΞ δήλωσε στην Χουριέτ ότι ο λόγος για τον οποίο το υπουργείο αντέδρασε ήταν ότι στον Αγ. Ιωάννη Ρέντη υπάρχει άγαλμα για την γενοκτονία των Αρμενίων. Το υπουργείο Εσωτερικών, εν τω μεταξύ, εγείρει και ένα άλλο ζήτημα: Το Kadıköy δεν μπορεί να συγκριθεί με τον Αγ. Ιωάννη, υποστηρίζει. Και αυτό γιατί, ο τουρκικός δήμος έχει 700 χιλιάδες πληθυσμό, ενώ ο ελληνικός μόλις 15 χιλιάδες. Την 1η Ιουλίου το υπουργείο έστειλε επιστολή στον δήμο Kadıköy ζητώντας να ακυρώσει την αδελφοποίηση.
Ο δήμαρχος Selami Öztürk όμως αντιδρά. Τονίζει ότι μόνο ο διάλογος μπορεί να φέρει τους δύο λαούς πιο κοντά. "Ακόμη και σε περιόδους πολέμου, οι καλλιτέχνες και οι πολιτικοί θα πρέπει να προσπαθούν από κοινού για την ειρήνη και την αδελφότητα", τόνισε. Ποιός τελικά θα επικρατήσει; Η διπλωματία των πολιτών ή η επίσημη διπλωματία;
Ας μη μας διαφεύγει της προσοχής ότι και στη Σάμο πριν λίγα χρόνια έγιναν προσπάθειες για την αδελφοποίηση μεταξύ των δήμων του Βαθέως και του Τουρκικού Κουσαντασίου.Η αδελφοποίηση είχε δυο σκέλη ,ένα αυτό της επίσκεψης μελών του δημοτικού συμβουλίου του δήμου βαθέος στο Κουσάντασι και της υπογραφής ,που πραγματοποιήθηκε και το δεύτερο σκέλος της αντίστοιχης επίσκεψης των Τούρκων στη Σάμο που δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ με αφορμή όχι μόνο τις πολλές αντιδράσεις που υπήρξαν από αρκετούς Σαμίους πολίτες αλλά και το γεγονός της μη επίσημης έγκρισης από το Ελληνικό Υπουργείο Εξωτερικών επί Πασόκ.Τέλος η επίσημη διαμαρτυρία της Κυπριακής Κυβέρνησης προς την Ελληνική Κυβέρνηση συνετέλεσε στο πάγωμα των αδελφοποιήσεων γενικώς των νησιών του Αιγαίου με τους αντίστοιχους και απέναντι Τουρκικούς Δήμου.
Το γεγονός δε της μη εφαρμογής του Κοινοτικού Πρωτοκόλλου χρηματοδότησης στο πρόγραμμα ΙΝΤΕΡΕΚ 3 Ελλάδα -Τουρκία εξ αιτίας της Τουρκίας η οποία και δεν αποδέχτηκε τον όρο <<διασυνοριακό>>πρόγραμμα χρηματοδότησης, μεταξύ Ελληνικών και Τουρκικών Δήμων, αποδεικνύει για μια ακόμη φορά ποιος τορπιλίζει την προσπάθεια της καλής γειτνίασης των λαών
Με αφορμή τα παραπάνω ανασύραμε από τα αρχεία μας την εξώδικη δήλωση συμπολίτη μας ,την οποία σήμερα από όσο
είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε θα την υπέγραφαν πολλοί ακόμη.
Αυτοί που κατά καιρούς προσπαθούν να μας πείσουν ότι οι Τούρκοι πολίτες δεν έχουν καμιά σχέση με αυτούς που δίνουν καθημερινά τις εντολές να παραβιάζουν αεροπλάνα τους τον εναέριο χώρο της πατρίδας μας,η είναι εκτός τόπου και χρόνου και μπορούμε να τους δικαιολογήσουμε η κινούνται πίσω από άλλα κίνητρα και συμφέροντα πιθανώς προσωπικά τους καλυπτόμενοι πίσω από τα εκλεγμένα θεσμικά όργανα.
Το έχουμε ξαναγράψει όποιος θέλει ιδιαίτερα νταλαβέρια και αλλαξοκωλιές με τους γείτονες μπορεί να τα έχει αλλά μόνος του.
Ας παραιτηθεί πρώτα από αυτά που έχει εκλεγεί και ας κάνει ότι του κατεβάσει η κούτρα του.Το σίγουρο είναι ότι όλα αυτά καταγράφονται, ως πράξεις που έγιναν και ως γεγονότα.
ΕΝΩΠΙΟΝ ΠΑΝΤΟΣ ΑΡΜΟΔΙΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ
Εξώδικος Δήλωση
Αλεξάνδρου Καραγιάννη του Νικολάου και της Καλλιόπης κατοίκου Νεαπόλεως Σάμου ( Οδός Ομήρου 68 ) δημότη Δήμου Βαθέως Σάμου
Κατά
Του Δήμου Βαθέος Σάμου , νομίμως εκπροσωπουμένου από το Δήμαρχο αυτού Φίλιππα Πετρούσκα.
Πληροφορούμαι ως δημότης του Δήμου Βαθέως ότι στις 29 και 30 Σεπ 2000 ο Δήμος Βαθέως προγραμματίζει στην πόλη της Σάμου πανηγυρικές εκδηλώσεις για την «αδελφοποίηση» !!!! των δήμων Κουσάντασι ( Τουρκίας ) και Βαθέως Σάμου.
Σας δηλώνω απερίφραστα και κατηγορηματικά ως Δημότης , Έλληνας πολίτης , Χριστιανός Ορθόδοξος και ελεύθερα σκεπτόμενος άνθρωπος , ότι η απόφασή σας για την αδελφοποίηση των Δήμων Βαθέως με το Κουσάντασι της Τουρκίας δεν με δεσμεύει , δεν με εκφράζει , δεν απηχεί την Ιστορική , Πολιτιστική , Θρησκευτική, Εθνική και Ηθική μου συγκρότηση και απαιτώ την ματαίωσή της , διότι θεωρώ την πράξη αυτή ως υπονομευτική της εθνικής μας υπόστασης , επιβραβεύοντας και υιοθετώντας τη τουρκική πολιτική εναντίον της Ελλάδος σε πράξεις αφανισμού ( Ίμβρος – Τένεδος ) , σφαγιασμού ( Ποντίων – Αρμενίων – Μικρασιατών ) , κατοχής και εκδίωξης (Κύπρος ) του Ελληνικού Στοιχείου , ενθαρρύνοντας και ενισχύοντας τη θέση τους στις παραλογές και αντίθετες προς το Διεθνές Δίκαιο, τις Διεθνής Συμβάσεις και Ψηφίσματα , διεκδικήσεις τους ( Αιγαίο Πέλαγος – βραχονησίδες – νησιά – γκρίζες ζώνες – Ίμια – Κύπρος – Θράκη ).
Την θεωρώ προδοτική εναντίον της Κύπρου και ως αποκόπτουσα τους κοινούς δεσμούς χιλιετιών δια της αναμενόμενης πράξης σας , του Δήμου Βαθέως με τους κατακτητές της μισής Κύπρου.
Την θεωρώ ως μέγιστη ασέβεια στη μνήμη των αγωνιστών για την αποτίναξη του Τουρκικού ζυγού και την διαφύλαξη της ελευθερίας , των 1619 αγνοούμενων του έτους 1974 ,των εκατοντάδων βιασθέντων και όχι μόνο γυναικών , των φονευθέντων , των τραυματισθέντων Ελλήνων και των Κυπρίων αγωνιστών.
Την Θεωρώ τη πράξη αυτή διχαστική όχι μόνο μεταξύ των κατοίκων του νησιού μας αλλά και μεταξύ του νησιού μας και των υπολοίπων Ελλήνων που αγωνίζονται για τα Ελληνικά Δίκαια και Εθνικά ιδεώδη απανταχού του πλανήτη.
. // .
- 2 -
Δεν τάσσομαι εθνικιστικά υπέρ της εχθρότητας και υπέρ της συντήρησης κλίματος αντιπαλότητας. Αλλά δεν μπορώ ενσυνείδητα να αποδεχθώ τη υποκρισία της «αδελφοποίησης» που καταφανώς υποδηλώνει εθνική αναξιοπρέπεια , άκρατη υποχωρητικότητα και ταπείνωση.
Αισθάνομαι την ανάγκη να ονομάσω « αδελφό » αυτόν με τον οποίον με συνδέουν ιδιαίτερα δοκιμασμένοι, στο χρόνο ειλικρινείς ιστορικοί δεσμοί , πολιτισμού , οικονομίας , ηθικής και μεταφυσικής αντιλήψεως , Εθνολογικής καταγωγής και ατομικής συγκρότησης , αυτόν με τον οποίο οι πυγαίοι διαχρονικοί δεσμοί υπερκέρασαν τα όρια της φιλίας και εκφράζονται πλέον μόνο με αδελφική ένωση.
Εάν παρ’ όλα αυτά τα ολίγα αναφερόμενα και χωρίς να συμπεριλάβω και να αναλύσω τις άπειρες παραμέτρους που πηγάζουν από αυτήν την πράξη και το πόσο βλαπτικές κατά την άποψή μου είναι για τον Ελληνισμό,
εσείς εμμένετε στην ολισθηρά αυτή ατραπό , στη σφαίρα του υλισμού , των οικονομικών συμφερόντων διαγράφοντας το Ελληνικό πνεύμα και την Ελληνική κληρονομιά , οφείλω να σας ομολογήσω ότι με την πράξη σας αυτή σε μία μελλοντική και αναμενόμενη κατά πολλούς « αλλαγή κλήματος» στις σχέσεις Ελλάδος Τουρκίας ΜΕ ΕΞΑΝΑΓΚΑΖΕΤΑΙ να αντιμετωπίσω εσάς και όσους συνειδητά πορεύονται μαζί σας σαν εχθρούς του Γένους
Εάν εσείς ως σύνολο δεν προκρίνεται τον αυτοσεβασμό και δεν εκτιμάται τα ιστορικά δεδομένα και την σημερινή συγκυρία ώστε να ηγείστε των περιστάσεων ,εγώ ως ελεύθερο άτομο αισθάνομαι την υποχρέωση να καταγράψω εγγράφως την αντίδρασή μου και ΑΠΑΙΤΩ όπως ενυπόγραφα καταχωρήσετε αυτήν σε όλα τα επίσημα έγραφα της « αδελφοποίησης» και την αναφορά αυτής και τους λόγους της διαφωνίας μου κάθε φορά που θα αναφέρεσθε στην «αδελφοποίηση» από μέσα μαζικής ενημέρωσης
( ηλεκτρονικά ή έντυπα ) .
Εάν δεν πειθαρχήσετε με την αναφερόμενη απαίτησή μου , θεωρώ ότι μου προκαλείται ανεπανόρθωτη , Ηθική , Προσωπική , Εθνική , Ιστορική , Θρησκευτική βλάβη και υποχρεούστε και συμφωνείται να μου καταβάλετε αποζημίωση πεντακοσίων δισεκατομμυρίων (500.000.000.000) δρχ , ως ελάχιστο τίμημα το οποίο θα διατεθεί εξ ολοκλήρου δια την οικονομική ενίσχυση των οικογενειών των αγνοουμένων της Κύπρου και των αναξιοπαθούντων της Νήσου μας Δεν θα είναι δε σε καμία περίπτωση δεσμευτικό το ποσό αυτό δια την συνέχιση περαιτέρω δικαστικού αγώνα μέχρι την πλήρη ηθική ικανοποίηση των απαιτήσεών μου.
Αρμόδιος Δικαστικός Επιμελητής Επιδοτώ Νόμιμα την Παρούσα
Σάμος 22 Σεπ. 2000
Καραγιάννης Αλέξανδρος
πανδημία κέρδους
Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια άνθρωποι από μαλάρια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με μια κουνουπιέρα.
Οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα γι’αυτό.
Κάθε χρόνο παγκοσμίως πεθαίνουν δύο εκατομμύρια παιδιά από διάρροια, κάτι το οποίο θα μπορούσε να αποφευχθεί με ένα σιρόπι των 25 σέντς.
Και οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα γι’ αυτό.
Ιλαρά, πνευμονία, ασθένειες θεραπεύσιμες με φτηνά εμβόλια είναι υπεύθυνες για το θάνατο δεκάδων εκατομμυρίων ανθρώπων παγκοσμίως κάθε χρόνο.
Και οι δημοσιογράφοι δεν λένε τίποτα.
Είναι κάποια χρόνια που εμφανίστηκε η γνωστή πια γρίπη των πουλερικών.
Παγκοσμίως οι δημοσιογράφοι μας πλημμύρισαν με πληροφορίες, πανικό, σήματα κινδύνου.
Επιδημία, η πιο επικίνδυνη απ’ όλες, μια πανδημία!!!
Μιλάγανε μόνο για την τρομακτική αυτή ασθένεια των πουλερικών.
Και βέβαια, η γρίπη των πουλερικών προκάλεσε το θάνατο μόλις 250 ατόμων παγκοσμίως. 250 θάνατοι σε 10 χρόνια, δηλαδή αναλογικά 25 θάνατοι το χρόνο.
Η κοινή γρίπη σκοτώνει μισό εκατομμύριο ανθρώπων το χρόνο παγκοσμίως.
Μισό εκατομμύριο έναντι 25
Για ένα λεπτό. Τότε γιατί τόση φασαρία με τη γρίπη των πουλερικών;
Γιατί πίσω από αυτά τα κοτόπουλα υπήρχε ένας «κόκορας», ένας κόκορας με μεγάλο λειρί.
Η διεθνής φαρμακευτική Roche με το πασίγνωστο Tamiflú της πούλησε εκατομμύρια δόσεων στις Ασιατικές χώρες.
Ακόμα και αν το Tamiflú έχει αμφίβολη αποτελεσματικότητα, η Βρετανική Κυβέρνηση αγόρασε 14 εκατομμύρια δόσεις για την πρόληψη του πληθυσμού της.
Με την γρίπη των πτηνών, η Roche και η Relenza, οι δύο μεγάλες φαρμακευτικές εταιρείες που προμηθεύουν την αγορά με αντιγριππικά, κέρδισαν χιλιάδες εκατομμύρια δολάρια.
Πρώτα με τα πουλερικά και τώρα με τα χοιρινά
Ναι, τώρα ξεκίνησε η ψύχωση της γρίπης των χοίρων. Και όλοι οι δημοσιογράφοι του κόσμου μιλάνε μόνο γι’αυτό.
Πια δεν λένε τίποτα για την οικονομική κρίση ούτε τους βασανισμένους στο Guantánamo.
Μόνο για τη γρίπη των χοίρων.
Και διερωτώμαι: αν πίσω από τα πτηνά υπήρχε ένας «κόκορας», πίσω από τα γουρουνάκια να μην υπάρχει ένα «μεγάλο γουρούνι»;
Ας δούμε τι λέει ένας υπεύθυνος των εργαστηρίων της Roche.
ROCHE: Εμάς μας απασχολεί πολύ αυτή η πανδημία, τόσος πόνος, γι’ αυτό δίνουμε στην αγορά το θαυματουργό Tamiflú.
- Και πόσο πωλείται το «θαυματουργό» Tamiflú;
- Λοιπόν, είναι 50 δολάρια το κουτί.
- 50 δολάρια το κουτί με τις κάψουλες;
- Πρέπει να καταλάβετε κυρία ότι τα θαύματα πληρώνονται ακριβά.
- Αυτό που καταλαβαίνω είναι ότι αυτές οι εταιρείες βγάζουν μεγάλα κέρδη από τον δικό μας πόνο.
Η εταιρεία Gilead Sciences της Β. Αμερικής έχει την πατέντα του Tamiflú.
Ο κύριος μέτοχος αυτής της εταιρείας δεν είναι τίποτα περισσότερο από μία προσωπικότητα της πολιτικής, τον Donald Rumsfeld, γραμματέα αμύνης του George Bush, υπεύθυνο για τον πόλεμο κατά του Ιράκ.
Οι μέτοχοι των φαρμακευτικών Roche και Relenza τρίβουν τα χέρια τους, είναι ευτυχείς με τις πωλήσεις τους, που για άλλη μια φορά φέρουν εκατομμύρια, του αμφίβολου Tamiflú. Η πραγματική πανδημία είναι η απληστία, τα τεράστια κέρδη αυτών των ιδιοτελών της υγείας.
Δεν αρνούμαστε τα απαραίτητα μέτρα πρόληψης που λαμβάνει η κάθε χώρα.
Αλλά αν η γρίπη των χοιρινών είναι μια φοβερή πανδημία απ’ ό,τι λένε τα μέσα ενημέρωσης, εάν τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας τον απασχολεί τόσο πολύ αυτή η ασθένεια, γιατί δεν τη δηλώνει ως παγκόσμιο πρόβλημα της δημόσιας υγείας και να δώσει εντολή να παρασκευασθούν γενικά φάρμακα για την αντιμετώπισή της; Να απορρίψει τις πατέντες της Roche και της Relenza και να κάνει διανομή δωρεάν γενικών φαρμάκων σε όλες τις χώρες και ειδικά στις πιο φτωχές. Αυτή θα ήταν η καλύτερη λύση.
Σοβαρός τραυματισμός του βουλευτή Χίου της Ν.Δ., Γιάννη Κοσμίδη
Τραυματίστηκε χθες σοβαρά, ο βουλευτής Χίου Γιάννης Κοσμίδης
Σοβαρό τραυματισμό υπέστη χθες το απόγευμα ο βουλευτής του Κυβερνώντος κόμματος της Χίου Γιάννης Κοσμίδης. Ο τελευταίος τραυματίστηκε... πηγαίνοντας στα εγκαίνια της 5ης γιορτής Αγροτουρισμού Χίος 2009 «Πανόραμα Γεύσεων και Πολιτισμού», η οποία διεξάγεται στο Κήπο της Χίου, έως της 11 Αυγούστου.
Συγκεκριμένα, φεύγοντας από το γραφείο του, περνώντας το δρόμο, προσπάθησε να αποφύγει ένα μηχανάκι και γλίστρησε μ’ αποτέλεσμα να κτυπήσει στη λεκάνη του. Ο κ. Κοσμίδης, μεταφέρθηκε άμεσα στο Σκυλίτσειο Νοσοκομείο. Σήμερα, θα αποφασιστεί αν θα χρειαστεί να του γίνει χειρουργική επέμβαση η όχι http://odysseaschios.blogspot.
ΥΠΑ: Τέσσερις διαγωνισμοί για την επίγεια εξυπηρέτηση 34 αεροδρομίων
Αναλυτικότερα, σύμφωνα με όσα προβλέπουν οι διαγωνισμοί, στα αεροδρόμια της Κω, της Ζακύνθου και των Χανίων ζητούνται δύο εταιρίες για την παροχή υπηρεσιών επίγειας εξυπηρέτησης, ενώ μία εταιρία αναζητείται για τα εναπομείναντα 31 περιφερειακά αεροδρόμια, δηλαδή τους αερολιμένες Ακτίου, Αλεξανδρούπολης, Αράξου, Αστυπάλαιας, Ικαρίας, Ιωαννίνων, Καβάλας, Καλαμάτας, Καλύμνου, Καρπάθου, Κάσου, Καστελόριζου, Καστοριάς, Κεφαλληνίας, Κοζάνης, Κυθήρων, Λέρου, Λήμνου, Μήλου, Μυκόνου, Μυτιλήνης, Νάξου, Ν. Αγχιάλου, Πάρου, Σάμου, Σαντορίνης, Σητείας, Σκιάθου, Σκύρου, Σύρου και Χίου.
Η απελευθέρωση της αγοράς επίγειας εξυπηρέτησης (ground handling) στα περιφερειακά αεροδρόμια της χώρας αποτελεί μια από τις άμεσες συνέπειες της ιδιωτικοποίησης της Ο.Α.
Ο ετήσιος τζίρος της αγοράς κυμαίνεται στα 150 εκατ. ευρώ, συμπεριλαμβανομένου του μονοπωλίου που τύγχανε η Ο.Α. στα περισσότερα περιφερειακά αεροδρόμια.
Σημειώνεται ότι το μονοπώλιο της Ολυμπιακής στα 34 περιφερειακά αεροδρόμια έληγε στις 6 Οκτωβρίου 2006, καθώς η εν λόγω αγορά προχωρούσε σε σταδιακή απελευθέρωση από το 1999, αλλά το Eλληνικό Δημόσιο –με σχετικές νομοθετικές ρυθμίσεις– προχώρησε στην ανανέωση της σύμβασης που είχε υπογραφεί επί εποχής Ωνάση (και συγκεκριμένα στις 30/7/1956).
Σήμερα στα 5 μεγαλύτερα εγχώρια αεροδρόμια (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Ηράκλειο, Ρόδος και Κέρκυρα) δραστηριοποιούνται τρεις εταιρίες (Ο.Α., Swissport και Goldair, καθώς η Aegean αυτοεξυπηρετείται) και αυτό έπειτα από οδηγία της Ε.Ε., επειδή τα παραπάνω αεροδρόμια διακινούν ετησίως περισσότερους από 2 εκατ. επιβάτες έκαστο.
Υπενθυμίζεται ότι τον περασμένο Μάιο το Δ' Τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας έκρινε ότι είναι αντισυνταγματική η διάταξη του άρθρου 35 του Ν. 3492/2006 που αποκλείει την πρόσβαση των ιδιωτών επιχειρηματιών στην παροχή υπηρεσιών εδάφους στους αερολιμένες Χανίων, Κω, Σαντορίνης, Μυκόνου, Σάμου, Καβάλας και Μυτιλήνης, παρέχοντας παράλληλα αποκλειστικά και μόνο το δικαίωμα αυτό (την παροχή υπηρεσιών εδάφους) στην Ολυμπιακή Αεροπορία. Το Δ' Τμήμα του ΣτΕ, λόγω της αντισυνταγματικότητας, παρέπεμψε το θέμα για οριστική κρίση στην Ολομέλεια του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου.
Στο ΣτΕ είχε προσφύγει η ανώνυμη εταιρία Goldair HauCing, η οποία διατηρούσε επιχείρηση παροχής υπηρεσιών εδάφους σε ελληνικούς αερολιμένες και ζητούσε να ακυρωθεί η από 9/11/2006 απόφαση του προϊσταμένου της διεύθυνσης αερολιμένων της Υπηρεσίας Πολιτικής Αεροπορίας με την οποία δεν της χορηγήθηκε η άδεια παροχής υπηρεσιών εδάφους στα αεροδρόμια Χανίων, Κω, Σαντορίνης, Μυκόνου, Σάμου, Καβάλας και Μυτιλήνης.
Στην απόφαση του ΣτΕ αναφέρεται ότι με το άρθρο 5 του Συντάγματος κατοχυρώνεται η οικονομική ελευθερία και η ελευθερία άσκησης επιχειρηματικής δραστηριότητας. Ο νομοθέτης, συνεχίζει η απόφαση του ΣτΕ- μπορεί να θεσπίσει περιορισμούς στην ελευθερία αυτή, για λόγους δημοσίου ή κοινωνικού συμφέροντος. Oμως, οι περιορισμοί αυτοί, αναφέρει η δικαστική απόφαση, δεν μπορούν να παραβιάζουν τη συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της αναλογικότητας (άρθρο 25 Συντάγματος).
Σκοπός που ανατέθηκε αποκλειστικά στην Ολυμπιακή Αεροπορία το προνόμιο αυτό, αναφέρεται στην απόφαση του ΣτΕ, είναι λόγοι δημοσίου συμφέροντος, οι οποίοι ανάγονται στην εξασφάλιση της απρόσκοπτης επίγειας εξυπηρέτησης των αεροσκαφών που προσγειώνονται στα επτά συγκεκριμένα περιφερειακά αεροδρόμια της χώρας.
Στη δικαστική απόφαση σημειώνεται ότι ο νομοθέτης, για να πετύχει τον επίμαχο δημοσίου συμφέροντος σκοπό, «επέλεξε το επαχθέστερο –από την άποψη του περιορισμού της επιχειρηματικής ελευθερίας– μέτρο».
Κατόπιν αυτών, κατέληγε η απόφαση του ΣτΕ, το άρθρο 35 του Ν. 3492/2006 αντιβαίνει στα άρθρα 5 και 25 του
Δείτε τι γράφουν στην Ιστορία τους οι γείτονές μας!
Θεωρούν Μινωίτες, Μυκηναίους, Ίωνες, Τρώες και Πελασγούς προτουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο!!!
Κάνοντας κανείς σύγκριση στην παρουσίαση των ιστορικών γεγονότων στα σχολικά βιβλία των γειτόνων μας κρατών της Βαλκανικής, με όσα γράφονται στα δικά μας σχολικά εγχειρίδια, αγανακτεί με τη διαστρέβλωση ή...
την απαξίωση των γεγονότων...
που γίνεται σε σημείο που αγγίζει τα όρια της δουλοπρέπειας.
Και όλα αυτά για να μη θιγούν οι γείτονές μας...
Και αυτοί (προπάντων οι Τούρκοι και οι Σκοπιανοί) μας γράφουν στα παλαιότερα των υποδημάτων τους, γράφοντας στα σχολικά τους εγχειρίδια τα εντελώς αντίθετα από αυτά που έχουν καταγραφεί στην Παγκόσμια Ιστορία!..
Για του λόγου το αληθές να ιδούμε πως παρουσιάζονται ιστορικά η Ελλάδα αλλά και οι Έλληνες, μέσα από τα σχολικά εγχειρίδια των γειτονικών μας...
χωρών. Μερικά δείγματα θα μας πείσουν.
1) Τουρκικά βιβλία: Συνήθως στα τουρκικά βιβλία ο Έλληνας παρουσιάζεται ως εχθρός, γεμάτος ωμότητα και πολύ συχνά απάνθρωπος, ενώ η Ελλάδα ως μία ιμπεριαλιστική χώρα που επιβουλεύεται συνεχώς τα «τουρκικά» εδάφη και διαρκώς ηττάται...
Στις 9-9-1922 στη Σμύρνη οι Έλληνες ρίχτηκαν στη θάλασσα, αναφέρουν χαρακτηριστικά, επιβεβαιώνοντας στο σημείο αυτό το «δικό μας» βιβλίο ιστορίας που είχε γράψει η κ. Ρεπούση, όπου, ως γνωστόν, έκανε αναφορά για «συνωστισμό προσφύγων» στην προβλήτα της Σμύρνης.
Για την Ελληνική Επανάσταση του 1821 οι Τούρκοι μαθητές διδάσκονται ότι πρόκειται για μια από τις εξεγέρσεις στο χώρο των Βαλκανίων και αντιμετωπίζεται ως «εκδήλωση αγνωμοσύνης προς τους Οθωμανούς, οι οποίοι κυβερνούσαν με δικαιοσύνη και ανοχή»...
Για να δικαιολογήσουν την επιθετικότητα που δείχνουν στο Αιγαίο, οι Τούρκοι μαθητές μαθαίνουν από το βιβλίο της Στʼ Δημοτικού ότι «Τα νησιά του Αιγαίου βρίσκονται σήμερα υπό ελληνική κατοχή. Η Ελλάδα δεν έχει τη δύναμη να διατηρήσει στο Αιγαίο την ειρήνη».
Σε εγχειρίδιο που διδάσκεται στις ακαδημίες ιστορίας και τις στρατιωτικές σχολές της Τουρκίας αναφέρεται: «Όλοι οι πολιτισμοί του Αιγαίου –μεταξύ αυτών και ο ελληνικός– ήταν τουρκικής προέλευσης! Φθάνουν μάλιστα στον παραλογισμό να θεωρούν Μινωίτες, Μυκηναίους, Ίωνες, Τρώες και Πελασγούς προτουρκικές φυλές που κατοικούσαν στο Αιγαίο. Σύμφωνα με αυτές τις απίστευτες θεωρίες, οι Έλληνες δεν ήταν παρά ένα μικρό παρακλάδι του μεγάλου τουρκικού λαού, του μοναδικού που είχε τη δύναμη να δημιουργεί μεγάλα κράτη και πολιτισμούς»...
Κι εμείς τι κάνουμε; Διαστρεβλώνουμε τα ιστορικά γεγονότα για να μη τους στεναχωρήσουμε! Ο ραγιαδισμός ζει και βασιλεύει...
2) ΣΚΟΠΙΑ: Η Ελλάδα παρουσιάζεται ως υπεύθυνη για τον «διαμελισμό της Μακεδονίας», για τη μη αναγνώριση των δικαιωμάτων της αλύτρωτης «Μακεδονίας του Αιγαίου» και της ύπαρξης μιας καταπιεσμένης «μακεδονικής μειονότητας» κ.λπ.
Στο βιβλίο της Ηʼ τάξης αναφέρεται: «Η σκληρότητα των ελληνικών Αρχών, οι φυλακίσεις, η εκδίκηση, καθώς και οι διά της βίας καταδιώξεις των Μακεδόνων συντάραξαν σύσσωμη την κοινή γνώμη. Για την απάνθρωπη συμπεριφορά (των Ελλήνων) απέναντι στους Μακεδόνες ενδιαφέρθηκε η Κοινωνία των Εθνών».
Στο βιβλίο της Ζʼ τάξης του Δημοτικού Σχολείου γράφουν: «Η πατρίδα μας έχει μακρά και πλούσια ιστορία. Στην αρχαιότητα ήταν πολύ ισχυρό κράτος. Την εποχή του Φιλίππου Βʼ (4ος αιώνας π.Χ.) η Μακεδονία ήταν το ισχυρότερο κράτος της Βαλκανικής Χερσονήσου, ενώ στην εποχή του υιού του Αλεξάνδρου του Μακεδόνα απλωνόταν σε τρεις ηπείρους και αποτελούσε παγκόσμιο κράτος».
Σε άλλο σημείο: «Κατά την εγκατάσταση των Σλάβων στη Μακεδονία (τον 7ον αιώνα μ.Χ.) αυτοί (οι Σλάβοι) συνάντησαν τους αρχαίους Μακεδόνες. Στην αρχή οι σχέσεις τους ήταν άσχημες, αλλά στην πορεία βελτιώθηκαν. Οι Μακεδόνες ήταν Χριστιανοί και με ανώτερο πολιτισμό. Σταδιακά άρχισαν να συνεργάζονται μεταξύ τους. Οι Σλάβοι για τη νέα τους πατρίδα αποδέχτηκαν το όνομα Μακεδονία και άρχισαν να ονομάζονται Μακεδόνες. Οι γηγενείς Μακεδόνες αποδέχτηκαν τη σλαβική γλώσσα, αργότερα και τη σλαβική γραφή».
Δηλαδή, η διαστρέβλωση της Ιστορίας σε όλο της το μεγαλείο! Φυσικά, δεν θα τολμούσαν να κάμουν τίποτε από όλα αυτά, αν δεν στηριζότανε στις πλάτες κάποιων άλλων...
3) ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ: Ο ανθελληνισμός των Βουλγάρων ήταν εντονότατος από τις αρχές του 20ού αιώνα μέχρι το τέλος του Βʼ Παγκοσμίου Πολέμου και συγκεκριμένα το 1950 (1900-1950). Η αλλαγή του πολιτικού κλίματος κατά τη δεκαετία του 1990 είχε ως αποτέλεσμα οι αναφορές στα σχολικά βιβλία για τους Έλληνες να είναι ως επί το πλείστον ουδέτερες. Οι υπάρχουσες (λίγες) αρνητικές έχουν σχέση κυρίως με προσπάθειες «απεθνικοποίησης» του βουλγαρικού πληθυσμού στα εδάφη που τους παραχωρήθηκαν μετά τον Αʼ Παγκόσμιο Πόλεμο.
Στο βιβλίο της Ηʼ τάξης αναφέρεται: «Η ελληνική κυβέρνηση απεθνικοποιεί τον τοπικό πληθυσμό της Δυτικής Θράκης. Κλείνουν τα σχολεία, εκκλησίες και μοναστήρια».
4) ΑΛΒΑΝΙΚΑ ΒΙΒΛΙΑ: Στα σχολικά βιβλία της Αλβανίας κυραιρχεί το θέμα των Τσάμηδων. Τα γεγονότα παρουσιάζονται τελείως αντίθετα από την πραγματικότητα. Εκείνα που έκαμαν οι Τσάμηδες στους Έλληνες πολίτες παρουσιάζονται ως εγκλήματα των Ελλήνων σε βάρος των Τσάμηδων...
Κατά τη δεκαετία του 1990 στα σχολικά βιβλία μπαίνει το θέμα των «Τσάμηδων», τους οποίους, όπως υποστηρίζεται στη σελίδα 126 του σχολικού βιβλίου της Δʼ τάξης του Δημοτικού που συντάχθηκε το 2002, υπέστησαν άγρια εγκλήματα από τους Έλληνες:
«Στην περίοδο 1944, οι ελληνικές φασιστικές δυνάμεις διέπραξαν μεγάλες βαρβαρότητες. Βασάνισαν και μετά σκότωσαν και έσφαξαν πάνω από 2.000 άνδρες, γυναίκες και παιδιά Τσάμηδων. Για να γλυτώσει από το μακελειό, ο τσάμικος πληθυσμός απομακρύνθηκε με κατεύθυνση την Αλβανία. Πάνω από 10.000 άτομα τοποθετήθηκαν στην Κονίσπολη, στο Δέλβινο, στους Αγίους Σαράντα, στο Φίερι και στη Λούσνια».
Δεν κινδύνευαν από κανένα «μακελειό» οι Τσάμηδες. Έφυγαν για να μην υποστούν τις συνέπειες της Απόφασης του Ειδικού Δικαστηρίου Δοσιλόγων Ιωαννίνων. Αριθ. Απόφασης 344/23-5-1945. Εκεί αναφέρονται τα πάσης φύσεως εγκλήματα, τα οποία διέπραξαν οι Τσάμηδες στο χώρο της Θεσπρωτίας. Εδολοφόνησαν ακόμη και τον Νομάρχη Θεσπρωτίας Βασιλάτη!
Πηγή Αθ. Δέμος, Πρωϊνός Λόγος.
Παιχνίδια των Τούρκων στο Αιγαίο
Oτι υπάρχει ένταση στο Αιγαίο τους τελευταίους θερινούς μήνες δεν αμφισβητείται από κανέναν. Συνεχείς ήταν εφέτος το καλοκαίρι οι παραβιάσεις και παραβάσεις του ελληνικού εναέριου χώρου, πολλά τα επεισόδια, μόνιμες οι αερομαχίες.
Το σύνηθες μορατόριουμ δεν τηρήθηκε, τα περίφημα μέτρα οικοδόμησης εμπιστοσύνης δεν απέδωσαν και ειδικώς μετά τις ελληνικές πιέσεις προς τις Βρυξέλλες για την αναγνώριση των τουρκικών ευθυνών στη μη ανάσχεση των κυμάτων λαθρομετανάστευσης προς την Ευρώπη το φαινόμενο ενισχύθηκε.
Οσοι βρέθηκαν τον Ιούλιο στα Δωδεκάνησα και στη Νότια Κρήτη πολλές φορές άκουσαν τον βόμβο των πολεμικών αεροσκαφών ή έγιναν μάρτυρες πτήσεων και καταδιώξεων στους ουρανούς. Τις τελευταίες ημέρες επίσης οι απόπειρες τηλεοπτικών σταθμών να διαμορφώσουν σκηνικό Ιμίων στη νήσο Ρω φανερώνουν διαθέσεις έντασης, στην καλύτερη περίπτωση από ανεπίσημους τουρκικούς κύκλους.
Στην Αθήνα οι επίσημες Αρχές αποδίδουν την κλιμάκωση της έντασης στην αντιπαλότητα των πολλών κέντρων εξουσίας στη γείτονα χώρα. Αθωώνουν σε μεγάλο βαθμό την κυβέρνηση Ερντογάν και μεταθέτουν την ευθύνη στην κεμαλική στρατιωτική ηγεσία, η οποία τούτον τον καιρό βάλλεται, αμφισβητείται και ως εκ τούτου αναζητεί πεδία σύγκρουσης ικανά να την αναγεννήσουν και να την επαναφέρουν στο κέντρο της προσοχής. Και όντως είναι αληθές ότι η επίσημη τουρκική ηγεσία δεν δείχνει διαθέσεις σύγκρουσης με την Ελλάδα.
Απαξίωσε το επιχειρηθέν τηλεοπτικό θερμό επεισόδιο στη νήσο Ρω και τις προηγούμενες ημέρες προέβη σε αλλαγές στην κορυφή της στρατιωτικής πυραμίδας, κάτι που επιχειρεί εσπευσμένα και απρόσμενα σήμερα και η ελληνική κυβέρνηση, δημιουργώντας την εντύπωση ότι ακολουθεί συντονιζόμενη. Η αλήθεια είναι ότι τούτον τον καιρό άλλα απασχολούν την κυβέρνηση Ερντογάν.
Το εσωτερικό μέτωπο με τους Κούρδους θέλει να ελέγξει, τις συμμαχίες στην ευρύτερη περιοχή επιδιώκει να ενισχύσει, το στρατηγικό χαρτί του ενδιάμεσου και διαμεσολαβητή μεταξύ Ανατολής και Δύσης θέλει να παίξει, το εσωτερικό παιχνίδι θέλει δι΄ αυτών να καθαρίσει και βεβαίως την τουρκική οικονομία επιχειρεί να σώσει από την κρίση.
Υπό αυτήν την έννοια τα ελληνοτουρκικά δεν δείχνουν να αποτελούν πρώτο θέμα για τον ηγετικό κύκλο του τούρκου πρωθυπουργού. Στην παρούσα φάση μόνο αν η χώρα μας αποτελέσει εμπόδιο στον ευρωπαϊικό δρόμο της γείτονος θα προκαλέσει τη μεγάλη αντίδραση της επίσημης τουρκικής ηγεσίας. Ακόμη και έτσι όμως, ακόμη και αν η παρατηρούμενη ένταση στο Αιγαίο είναι προϊόν της διαβρωτικής δράσης των κεμαλιστών έναντι του Ερντογάν, το θέμα μπορεί να μην είναι πρώτο, αλλά σίγουρα είναι υπαρκτό. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι σταθερή είναι τις τελευταίες δεκαετίες η αμφισβήτηση από τη γείτονα της ελληνικής κυριαρχίας στο Αιγαίο και μόνιμη η προσπάθεια κατοχύρωσης της έννοιας των «γκρίζων ζωνών» από τη Σαμοθράκη ως το Καστελόριζο. Εμπειρικώς δε προκύπτει ότι τέτοιες προσπάθειες πολλαπλασιάζονται σε καιρούς ελληνικής κάμψης και υποχώρησης. Και είναι αλήθεια πως τελευταία η χώρα μας δεν είναι και στα καλύτερά της. Η οικονομία μας υποχωρεί, η ηγεσία μας είναι κλονισμένη και ο λαός μας μένει παθητικός και αδρανής.
http://kostasxan.blogspot.com
Σουν-Τζου στο Αιγαίο
του Απόστολου Αποστολόπουλου
Φυσικά δεν είναι τιμητικό, ούτε γενναίο να μην απαντάς με την ίδια γλώσσα στον αναιδή γείτονα που στέλνει τα αεροπλάνα του λίγα μέτρα πάνω από τα νησιά σου ή τα πολεμικά του πλοία έξω από τα λιμάνια τους. Ωστόσο στον πόλεμο (νεύρων για την ώρα) το σωστό είναι να διαλέγεις εσύ την ώρα και τον τόπο της μάχης και όχι να αφήνεις αυτή επιλογή στον αντίπαλο. Αν βεβαίως έχεις στα σχέδιά σου την περίπτωση να συγκρουστείς, στην έσχατη ανάγκη. Αν, δηλαδή, η ανοχή σου είναι ζήτημα τακτικής. Και όχι όπισθεν που μόλις και μετά βίας κρατιέται να μη γίνει τρεχάλα προς τα πίσω και ο σώζων εαυτόν σωθήτω. Αλλά αυτό θα φανεί στην πράξη. Το «πολύ νωρίς» ή το «πολύ αργά» σε τέτοιες κρίσιμες περιπτώσεις φαίνεται, δυστυχώς, μόνο στο αποτέλεσμα.
Ο πιο διάσημος Κινέζος στρατηγός ( ο Σουν Τζου, 400-320 πΧ) έγραψε ότι το καλύτερο είναι να κερδίσεις ένα πόλεμο χωρίς να δώσεις μάχη. Η ταπείνωση του αντίπαλου είναι ασφαλώς μεγαλύτερη αν αποτύχει χωρίς καν να πέσει ηρωικά. Ο νικητής μπορεί να αισθάνεται ικανοποίηση αν παγιδεύσει τον αντίπαλο με τη στρατηγική του (τη δύναμη του μυαλού του) ενώ, ίσως, ήταν πιο αδύναμος ή λιγότερο έτοιμος ή πιο απρόθυμος να πάρει τα όπλα επειδή (μεταξύ άλλων) δεν διέθετε ισχυρούς συμμάχους. Εννοείται ότι ο Κινέζος στρατηγός δεν μιλούσε για περιπτώσεις απρονοησίας ή δειλίας. Η δειλία παραλύει το μυαλό, τη θέληση αλλά και την αξιοπρέπεια. Η απρονοησία οδηγεί στην καταισχύνη.
Πρόσφατα η ΕΥΠ συνέλαβε στη Σαμοθράκη θρακιώτη μουσουλμάνο για κατασκοπεία υπέρ της «μητέρας Τουρκίας», όπως δήλωσε στις ανακριτικές Αρχές. Ταυτόχρονα, δημοσιεύματα ανέφεραν ότι η «αναιδής γείτων» περιλαμβάνει στα σχέδιά της (για θερμό επεισόδιο) τη Σαμοθράκη, ότι χίλιοι (Έλληνες) κομάντος έχουν αποσταλεί στα νησιά μας και ότι η ηγεσία της ΕΥΠ είχε, προ μηνός, επισκεφθεί την Κω. Επίσης η ΥΠΕΞ κ. Μπακογιάννη δήλωσε ότι οι τουρκικές υπερπτήσεις στο Αιγαίο προκαλούν χωρίς, όμως, πρακτικό αποτέλεσμα. Η σύμπτωση αυτών των διόλου τυχαίων ενεργειών και πληροφοριών στέλνει, εξ αντικειμένου, στην «άλλη πλευρά» το μήνυμα ότι αυτή τη φορά είμαστε προετοιμασμένοι, όχι όπως στα Ίμια. Και προς εμάς εκπέμπονται σήματα ότι παρά τις αδυναμίες, οι αρμόδιες Αρχές και υπηρεσίες εργάζονται, δεν κοιμούνται, όπως παντογνώστες γραφιάδες και φλύαροι παραθυράτοι υποστηρίζουν. Ίσως αυτή η οπτική είναι αισιόδοξη αλλά η «αναιδής γείτων» έχει έτσι ή αλλιώς να επιλέξει την ανώδυνη (για το γόητρό της) αναδίπλωση ή μια παρακινδυνευμένη αναμέτρηση.
Εφημερίδα ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, Παρασκευή 7-8-09