Ερώτηση Θ.Δρίτσα: Γόνιμες για το καρτέλ των ακτοπλόων οι «άγονες» γραμμές;

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΟ ΝΟΜΟ ΧΙΟΥ

Γόνιμες για το καρτέλ των ακτοπλόων οι «άγονες» γραμμές;
Ερώτηση Θ.Δρίτσα προς τον Υπουργό ΕΝΑΝΠ

Το Υπουργείο Ε.Ν.Α.Ν.Π. προκήρυξε το Σεπτέμβριο και Νοέμβριο του 2008 επαναληπτικούς διαγωνισμούς για την κάλυψη των «άγονων» ακτοπλοϊκών γραμμών για το 2009 με μισθώματα ανά δρομολόγιο αυξημένα κατά 15-40% έναντι εκείνων των αρχικών διαγωνισμών του Απριλίου 2008, τα οποία με τη σειρά τους ήταν ήδη αυξημένα κατά 30-40% αυτών που ίσχυσαν τη διετία 2007-2008. Να σημειωθεί ότι η παραπάνω σύγκριση γίνεται για τα παλαιά πλοία της «κατηγορίας 5», δηλαδή για πλοία ηλικίας συνήθως μεγαλύτερης των 30 ετών που λειτουργούν σήμερα μόνο χάρη στην Υπουργική Απόφαση του πρώην Υπουργού κ. Κεφαλογιάννη το καλοκαίρι του 2006 που κατήργησε το όριο ηλικίας των 30 ετών.
Κατά το Υπουργείο, ο λόγος για τις σωρευτικές αυτές αυξήσεις της τάξης του 50% έως και 100% (!!) ήταν οι υπέρογκες αυξήσεις των τιμών των καυσίμων εντός του 2008 λόγω της αναρρίχησης της τιμής του πετρελαίου έως και 140 δολάρια το βαρέλι το περασμένο καλοκαίρι.
Παραδόξως όμως και στους νέους επαναληπτικούς διαγωνισμούς που προκηρύχθηκαν και είτε διεξήχθησαν στις 26/1/2009 (γραμμές πρώην Υπουργείου Ε.Ν.), είτε θα διεξαχθούν στις 11/3/2009 («άγονες» γραμμές πρώην Υπουργείου Αιγαίου) παραμένουν τα ίδια αυξημένα μισθώματα ανά δρομολόγιο, παρότι οι τιμές του πετρελαίου έχουν υποχωρήσει σήμερα στο ένα τρίτο, δηλαδή γύρω στα 40 δολάρια το βαρέλι. Κατά συνέπεια το Ελληνικό Δημόσιο θα πληρώσει επιδοτήσεις ανά δρομολόγιο για το 2009 αυξημένες κατά 50-100% εκείνων που πλήρωσε για τις ίδιες γραμμές το 2007 και για τα ίδια παλαιά πλοία, ενώ οι τιμές του πετρελαίου είναι χαμηλότερες κατά 30-40% αυτών που ίσχυαν τότε (60-70 δολάρια το βαρέλι).
Η παραπάνω υπερτιμολόγηση των μισθωμάτων είναι ακόμα περισσότερο επαχθής για το Ελληνικό Δημόσιο δεδομένου ότι σε περίπτωση αύξησης της τιμής του πετρελαίου σε επόμενα έτη, τα μισθώματα θα αναπροσαρμοσθούν ανάλογα βάσει της ρήτρας καυσίμου που προβλέπεται στην προκήρυξη για τις πολυετείς συμβάσεις.
Δεδομένου ότι οι δαπάνες των επιδοτήσεων για τις «άγονες» γραμμές το 2009, σύμφωνα με πρόσφατη δήλωση του κ. Υπουργού, θα φθάσουν τα 100 εκατ. Ευρώ διπλασιαζόμενες σε σχέση με τον προηγούμενο χρόνο, η εν λόγω υπερτιμολόγηση των μισθωμάτων θα βλάψει το Ελληνικό Δημόσιο προσπορίζοντας όφελος δεκάδων εκατομμυρίων Ευρώ στο γνωστό καρτέλ των εφοπλιστών που καρπούνται τις επιδοτήσεις των «άγονων» γραμμών.
Με βάση τα παραπάνω,
ερωτάται ο κ. Υπουργός,
Θα προχωρήσει σε κατακύρωση των διαγωνισμών ή/και θα προβεί σε απευθείας αναθέσεις για την κάλυψη των «άγονων» γραμμών με τα εν λόγω μισθώματα ή θα τα αναπροσαρμόσει για να αντανακλούν τις σημαντικά χαμηλότερες τιμές καυσίμων που επικρατούν σήμερα προασπίζοντας κατ? αυτόν τον τρόπο το δημόσιο συμφέρον;

Ο ερωτών Βουλευτής
Θοδωρής Δρίτσας

«Πρόσβαση στα έγγραφα και διαφάνεια της διοικητικής δράσης».

Ο Συνήγορος του Πολίτη διοργάνωσε ημερίδα τη Δευτέρα 23 Φεβρουαρίου 2009 με θέμα:

«Πρόσβαση στα έγγραφα και διαφάνεια της διοικητικής δράσης».

Στόχος της ημερίδας ήταν να παρουσιαστεί η συσσωρευμένη εμπειρία της Αρχής αλλά και άλλων φορέων όσον αφορά την εφαρμογή των διατάξεων που προβλέπουν το σχετικό δικαίωμα των πολιτών και τη στάση της διοίκησης.

Επίσης, πέραν, του Συνηγόρου του Πολίτη, συμμετείχαν ομιλητές από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους, από την Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα, από το Συμβούλιο της Επικρατείας, ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, και ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής.

Τα συμπεράσματα της ημερίδας είναι τα εξής:

· Το δικαίωμα πληροφόρησης και γνώσης των διοικητικών στοιχείων παρά τις συνταγματικές εγγυήσεις συχνά παρακωλύεται από διατάξεις ποικίλων νομοθετημάτων που δεν αντανακλούν πλήρως τη συνταγματική επιταγή τόσο ως προς το πεδίο εφαρμογής του, όσο και ως προς το αντικείμενό του.

· Η Διοίκηση εμφανίζει μια επιφυλακτικότητα έναντι της χορήγησης πρόσβασης σε έγγραφά της και συχνά αρνείται χωρίς επαρκή αιτιολογία.

· Η πρόσβαση πρέπει να χορηγείται μετά από στάθμιση συμφερόντων (προστασία προσωπικών δεδομένων, δικαιώματα παιδιού, προστασία ασθενέστερων, κ.λπ.).

· Είναι επιτακτική η ανάγκη κωδικοποίησης των σχετικών διατάξεων που έχουν ποικίλη (εθνική και ευρωπαϊκή) προέλευση.

Ο Ευρωπαίος Διαμεσολαβητής που συμμετείχε στην εκδήλωση παρουσίασε την αντίστοιχη εμπειρία και τους προβληματισμούς στο επίπεδο των οργάνων της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Τα πρακτικά της ημερίδας θα εκδοθούν σε σύντομο χρονικό διάστημα.

πιλοτική εφαρμογή της υποβολής των απλών ερωτήσεων που υποβάλλονται από Βουλευτές

Με επιστολή του ο Πρόεδρος της Βουλής κ. Δημήτρης Σιούφας, προς όλους τους Βουλευτές, τους ενημερώνει ότι αρχίζει, την Τρίτη 3 Μαρτίου 2009, η πιλοτική εφαρμογή της υποβολής των απλών ερωτήσεων που υποβάλλονται από Βουλευτές εναλλακτικά και με ηλεκτρονικό τρόπο, μαζί με λεπτομέρειες για τον τρόπο υποβολής.

Επισημαίνεται ότι με την τροποποίηση του Κοινοβουλευτικού Μέρους του Κανονισμού, στις 25 Ιουνίου 2008, προβλέφθηκε για πρώτη φορά η δυνατότητα υποβολής των μέσων Κοινοβουλευτικού Ελέγχου εναλλακτικά και με ηλεκτρονικό τρόπο.

Για λόγους ασφαλείας, οι ερωτήσεις, σε όλη την περίοδο πιλοτικής εφαρμογής, θα υποβάλλονται αποκλειστικά μέσω των e-mails που διαθέτουν οι Βουλευτές, στο e-mail «erotiseis@parliament.gr».

Η πιλοτική εφαρμογή θα διαρκέσει ως τη λήξη της τρέχουσας συνόδου. Στη συνέχεια θα εκδοθεί η σχετική απόφαση του Προέδρου της Βουλής για τη δυνατότητα υποβολής σε ηλεκτρονική μορφή όλων των μέσων Κοινοβουλευτικού Ελέγχου (ερωτήσεις, επερωτήσεις, αναφορές, Αίτηση Κατάθεσης Εγγράφων) καθώς και των απαντήσεων σε αυτά.

«Επίδομα τροφής ιατρών ΕΚΑΒ και Κέντρων Υγείας».

Ερώτηση

Προς τους Υπουργούς Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης και Οικονομίας και Οικονομικών

Θέμα: «Επίδομα τροφής ιατρών ΕΚΑΒ και Κέντρων Υγείας».

Είναι γνωστό ότι από το 2003 δινόταν στους ιατρούς των κέντρων υγείας και του ΕΚΑΒ το ευτελές ποσό των 35 € μηνιαίως, προκειμένου να καλύψουν τα έξοδα διατροφής κατά τη διάρκεια της εφημεριακής τους απασχόλησης.

Όμως, με σχετικό έγγραφο του Ελεγκτικού Συνεδρίου το Δημόσιο απαιτεί από τους ιατρούς που ελάμβαναν το προαναφερθέν επίδομα την επιστροφή του συνόλου των χρημάτων ως «αχρεωστήτως καταβληθέντα», απειλώντας μάλιστα με διαδικασίες προσωπικού καταλογισμού όποιον ιατρό δεν αποδώσει το απαιτητό ποσό.

Συνεπώς, ερωτώνται οι κύριοι Υπουργοί:

1. Γιατί το Δημόσιο «θυμήθηκε» και απαιτεί την επιστροφή του επιδόματος σίτισης τώρα, δηλαδή σε μια στιγμή που συζητείται στη Βουλή το επίμαχο νομοσχέδιο του Υπουργείου Υγείας και ο ιατρικός κόσμος της χώρας βρίσκεται σε φάση αναταραχής και κινητοποιήσεων; Με άλλα λόγια, μήπως η Κυβέρνηση ψάχνει «διαπραγματευτικά όπλα» για να πιέσει τους γιατρούς;

2. Τελικά, σκοπεύει η Κυβέρνηση να υιοθετήσει την απόφαση του Ελεγκτικού Συνεδρίου ή αντιθέτως, υπάρχει η πολιτική βούληση «παράκαμψης» της με κατάλληλες παρεμβάσεις, τη στιγμή μάλιστα που το σχετικό επίδομα δινόταν άνευ προσκόμματος από το 2003;

Ο Ερωτών Βουλευτής

Ροντούλης Αστέριος

«Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής Σάμου»

Με απόφαση του Γενικού Γραμματέα του Υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών κ. Πλατή εντάχθηκε στο πρόγραμμα κατασκευής και χρηματοδότησης από το Γ΄ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης το έργο « Πάρκο Κυκλοφοριακής Αγωγής Σάμου», προϋπολογισμού 200.000 ευρώ.

Το Πάρκο αυτό θα κατασκευαστεί στην περιοχή Ματσάγκου της Βλαμαρής του Δήμου Βαθέος σε οικόπεδο έξι (6) στρεμμάτων ιδιοκτησίας της Νομαρχίας.

Την ευθύνη της λειτουργίας και συντήρησης του Πάρκου θα έχει η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Σάμου.

Πιστεύουμε ότι το έργο αυτό που ωρίμασε από ετών και διεκδίκησε , με επιμονή , η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Σάμου θα συμβάλλει ουσιαστικά στην διαμόρφωση κυκλοφοριακής συνείδησης με μαθήματα ορθής οδικής και κυκλοφοριακής αγωγής στα παιδιά της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης του Νομού μας.

Παράτυπες δαπάνες στο ΝΑΤ

Ερώτηση

Προς

Toν Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου

και Νησιωτικής Πολιτικής

Θέμα:

Είναι σε όλους γνωστή η δεινή οικονομική κατάσταση του ΝΑΤ, το οποίο επιχορηγείται, από τον κρατικό προϋπολογισμό, με 110εκ€, μηνιαίως, προκειμένου να ανταπεξέλθει στις υποχρεώσεις του.

Το ταμείο παρουσιάζει, επίσης, έντονο πρόβλημα από την έλλειψη προσωπικού, ενώ για το υπάρχον προσωπικό, η κυβέρνηση αρνείται τη χορήγηση του επιδόματος της τάξης των 200€, που λαμβάνουν όλοι οι υπάλληλοι των υπολοίπων ασφαλιστικών ταμείων.

Αντίθετα, δε φαίνεται να υπάρχει πρόβλημα για τον Πρόεδρο, τον Αντιπρόεδρο και τη Γενική Διευθύντρια του ΝΑΤ, για τους οποίους εγκρίθηκε η πάγια και σταθερή, μηνιαία καταβολή 1.000€, 1000€ και 750€, αντίστοιχα, για γραφικά έξοδα, χωρίς την υποχρέωση κατάθεσης δικαιολογητικών δαπανών (π.χ. τιμολόγια).

Οι συγκεκριμένες παροχές, των οποίων η καταβολή ξεκίνησε το 2004, είναι μη σύννομη και προκλητική.

Βάσει των παραπάνω:

Ερωτάται ο κ. Υπουργός:

1. Ποιοι είναι οι λόγοι για τους οποίους εγκρίθηκαν οι συγκεκριμένες δαπάνες και τι προτίθεται το Υπουργείο να πράξει σχετικά με αυτές;
2. Προτίθεται το Υπουργείο να ενισχύσει το ΝΑΤ με νέο προσωπικό και να καταβάλλει στους εργαζομένους το επίδομα που δικαιούνται;

24.2.2009

Η ερωτώσα βουλευτής

Ελπίδα Τσουρή

Στο νομαρχιακό μέγαρο η Σημαία της Ενσωμάτωσης

Αρχισε το Σάββατο και ολοκληρώθηκε χθες η τοποθέτηση της Σημαίας της Ενσωμάτωσης σε περίοπτη θέση του Νομαρχιακού Μεγάρου, μετά την διαδικασία συντήρησής της που έγινε στο Μουσείο Μπενάκη.
Το ιστορικό αυτό σύμβολο για την πατρίδα μας, που επί χρόνια βρισκόταν στο γραφείο του Νομάρχη, σήμερα είναι τοποθετημένο στον κεντρικό διάδρομο του Νομαρχιακού Μεγάρου σε μουσειακή προθήκη, που πληροί όλες τις προϋποθέσεις ασφαλείας, ώστε οι πολίτες να μπορούν να βλέπουν και να θαυμάζουν την σημαία που ταυτίστηκε με την πορεία της Δωδεκανήσου, κυματίζοντας στο Ελληνικό Προξενείο στα χρόνια της Ιταλικής κατοχής.
Να σημειωθεί, ότι ήταν πλέον ορατά τα σημάδια φθοράς, γεγονός που επέβαλλε τη συντήρησή της, για πρώτη μάλιστα φορά, ώστε να παραδοθεί και στις επόμενες γενιές των Δωδεκανησίων, σαν εθνικό κειμήλιο και σημείο αναφοράς των αγώνων για απελευθέρωση των νησιών μας.
Στις 4 Φεβρουαρίου 2008 ο νομάρχης Δωδεκανήσου Γιάννης Μαχαιρίδης, είχε δώσει εντολή, να μεταφερθεί στο Μουσείο Μπενάκη, αφού προηγήθηκε η σχετική συνεννόηση με τους υπευθύνους του τμήματος συντήρησης, υπογραμμίζοντας τη συναισθηματική και ιστορική αξία του συμβόλου.
Μετά από ένα περίπου χρόνο, και λίγες μέρες πριν τον εορτασμό της Ενσωμάτωσης, ο κ. Μαχαιρίδης, φανερά συγκινημένος, παρακολούθησε τις εργασίες εγκατάστασης της σημαίας στην ειδική μουσειακή προθήκη από εξειδικευμένο συνεργείο.
Συγκεκριμένα, για την συντήρηση της σημαίας εργάστηκαν ο κ. Ναούμ Κοκκάλας και η κα Βιργινία Ρομάνου από το Μουσείο Μπενάκη και για την κατασκευή της προθήκης οι κύριοι Γιώργος Βογιατζάκης και Λουίς Ταλάτ από τις �Εκθεσιακές Προτάσεις�.

«Πράξαμε το αυτονόητο καθήκον μας απέναντι στην ιστορία του τόπου μας και στο έμβλημα που σημάδεψε την πορεία και τους αγώνες της Δωδεκανήσου» τόνισε ο κ. Γιάννης Μαχαιρίδης, ανακοινώνοντας ότι θα εξεταστεί το ενδεχόμενο, και άλλα αντικείμενα, ιδιαίτερης ιστορικής αξίας που βρίσκονται στο Νομαρχιακό Μέγαρο, να αποσταλούν στο Μουσείο Μπενάκη για συντήρηση.

Νέα μεγάλη απάτη σε Τράπεζα της Δωδ/σου από τραπεζικό υπάλληλο!

Μια νέα υπόθεση υπεξαίρεσης "μαμούθ" με φερόμενο ως δράστη ταμία που αποσπάστηκε από το κεντρικό κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας της Ρόδου στο υποκατάστημα της ίδιας τράπεζας στη Μεγίστη, απασχολεί από το μεσημέρι της Παρασκευής τους επιθεωρητές της τράπεζας!
Στα πλαίσια κυλιόμενης υπηρεσίας τραπεζικών υπαλλήλων της ΕΤΕ ο φερόμενος ως δράστης αποσπάστηκε συγκεκριμένα στο υποκατάστημα της τράπεζας στο ακριτικό νησί και εκεί όπως όλα δείχνουν προκειμένου να τακτοποιήσει προσωπικές του οικονομικές υποχρεώσεις αφαίρεσε χρήματα από καταθετικούς λογαριασμούς ιδιωτών!!
Η έρευνα για την υπόθεση ξεκίνησε όταν την περασμένη Παρασκευή ένας εργολάβος έργων, εγκαταστάτης ηλεκτρολόγος που δραστηριοποιείται στη Ρόδο μετέβη στο κεντρικό κατάστημα της ΕΤΕ για να καταθέσει στο λογαριασμό όψεως του το ποσό των 10.000 ευρώ.
Ο φερόμενος ως παθών προχώρησε στην κατάθεση προκειμένου να καλύψει το αντίτιμο επιταγών που είχε εκδώσει οι οποίες και θα εμφανιζόντουσαν προς πληρωμή. Το ύψος των υποχρεώσεων του σε επιταγές ήταν 200.000 ευρώ.
Όταν ζήτησε από τους υπαλλήλους του κεντρικού καταστήματος της ΕΤΕ να του γνωρίσουν το υπόλοιπο του λογαριασμού του τότε μετ� εκπλήξεως διαπίστωσε ότι αυτό δεν ήταν 190.000 ευρώ όπως γνώριζε αλλά μόλις 10.000 ευρώ!
Απευθύνθηκε αμέσως στον Διευθυντή της Τράπεζας διαμαρτυρόμενος για το γεγονός ενώ μέσω του πληρεξουσίου δικηγόρου του κ. Αντώνη Ζερβού κατέθεσε σχετική καταγγελία στην τράπεζα.
Από την έρευνα που διενεργήθηκε διαπιστώθηκε ότι στο διάστημα που ο εργολάβος βρισκόταν εκτός Ελλάδος και συγκεκριμένα στην Κύπρο ο ταμίας της τράπεζας που έχει αποσπαστεί στη Μεγίστη ανέλαβε την 13η Φεβρουαρίου 2009 από το λογαριασμό του με τρεις αναλήψεις των 60.000 ευρώ το ποσό των 180.000 ευρώ.
Για τις αναλήψεις αυτές όπως προέκυψε από την έρευνα δεν υπάρχουν παραστατικά που να φέρουν την υπογραφή του πελάτη αλλά και ούτε έγκριση της προϊστάμενης αρχής που προβλέπεται οποτεδήποτε γίνονται αναλήψεις χρημάτων του συγκεκριμένου ύψους.
Οι τραπεζικοί υπάλληλοι που διενεργούσαν την έρευνα σχετικά με την υπόθεση την Παρασκευή ήταν αρχικώς διστακτικοί γύρω από την αλήθεια των καταγγελλόμενων. Όλως τυχαίως ωστόσο και ενώ ο παραπονούμενος πελάτης βρισκόταν ενώπιον τους πραγματοποιήθηκε από τον ίδιο ταμία στη Μεγίστη ακόμη μια παράνομη ανάληψη από τον ίδιο λογαριασμό ύψους 2.000 ευρώ!!!!
Με άλλα λόγια ενώ η έρευνα βρισκόταν σε εξέλιξη ο φερόμενος ως δράστης έκανε το λάθος να υπεξαιρέσει ακόμη 2.000 ευρώ.
Για το νέο τραπεζικό σκάνδαλο ενημερώθηκε αμέσως η επιθεώρηση της τράπεζας και από το πρωί του Σαββάτου διενεργείται έλεγχος στην ΕΤΕ από δύο επιθεωρητές.
Έργο των επιθεωρητών είναι αφενός να προσδιορίσουν το συνολικό ύψος της υπεξαίρεσης καθώς εικάζουν ότι έχουν τελεστεί όμοια αδικήματα σε βάρος κι άλλων καταθετών και αφετέρου να συντάξουν πόρισμα το οποίο και θα υποβάλουν αρμοδίως στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Ρόδου για τα περαιτέρω.
Αξίζει να σημειωθεί ότι ο τραπεζικός υπάλληλος σε επικοινωνία που είχε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του παθόντος καθόσον εκείνος βρισκόταν στο κεντρικό κατάστημα της ΕΤΕ αλλά και σε επικοινωνία του με τον διευθυντή της τράπεζας ομολόγησε ότι αφαίρεσε τα χρήματα ζητώντας πίστωση χρόνου μιας εβδομάδας για να τα επιστρέψει υποστηρίζοντας ότι βρέθηκε σε εξαιρετικά δύσκολη θέση και αναγκάστηκε να αναλάβει το ποσό από το λογαριασμό.
Ο φερόμενος ως θύμα επεσήμανε εξάλλου ότι τον συγκεκριμένο υπάλληλο γνώριζε μόνο εξ� όψεως από τις επισκέψεις του στην ΕΤΕ και ότι δεν είχαν ούτε και έχουν φιλικές σχέσεις.
Η τράπεζα έχει ήδη διαβεβαιώσει τον εργολάβο θύμα της υπεξαίρεσης ότι τα χρήματα που απώλεσε θα κατατεθούν το αργότερο μέχρι την Τετάρτη στο λογαριασμό του.
Ο υπάλληλος της ΕΤΕ υποχρεώθηκε την Παρασκευή να απέχει από τα καθήκοντα του. Από τον υπάλληλο ζητήθηκε συγκεκριμένα να λάβει άδεια μέχρι ολοκληρώσεως της έρευνας των επιθεωρητών οπότε και θα αποφασιστεί η τύχη του.
Στο μεταξύ προς διευθέτηση οδηγείται άλλη υπόθεση για την οποία είχε προκληθεί θόρυβος στο νησί με υπάλληλο της ίδιας τράπεζας στο υποκατάστημα Kρεμαστής.
Για την υπόθεση αυτή υπήρξε όργιο φημών και καμία επίσημη ή έστω, ημιεπίσημη πληροφορία.
Συγκλίνουσες πάντως πληροφορίες αναφέρουν ότι ο φερόμενος ως «εν αταξία» υπάλληλος απομακρύνθηκε προσωρινά και τοποθετήθηκε σε άλλο υποκατάστημα, ενώ διαψεύστηκαν οι φήμες για εμπλοκή στο σκάνδαλο και του προηγούμενου διευθυντή. Aρμοδίως διευκρινίστηκε συγκεκριμένα ότι ο δ/ντής δεν ετέθη σε διαθεσιμότητα, αλλά συνταξιοδοτήθηκε την 31 Δεκεμβρίου 2008 λόγω συμπληρώσεως του απαραίτητου χρόνου.
Νεότερες πληροφορίες αναφέρουν ότι από την μέχρι τώρα έρευνα των επιθεωρητών διαπιστώθηκε ότι ο εν λόγω τραπεζικός υπάλληλος ανέλαβε σε εκτέλεση σχετικής εξουσιοδότησης το ποσό των 26.000 ευρώ από λογαριασμό φίλου του τα οποία και επέστρεψε στην πορεία.

Εντυπωσιάζει, πάντως, το γεγονός ότι τα σκάνδαλα με τραπεζικούς υπαλλήλους στα Δωδ/σα αντί να μειώνονται συνεχώς αυξάνουν με αποτέλεσμα όχι μόνο να περιέρχεται σε αναξιοπιστία το σύστημα, αλλά να ανησυχούν πλέον ευθέως οι συναλλασσόμενοι για τις καταθέσεις τους.

Παρέμβαση Γιαννέλλη για το ΕΤΑΚ

Τον υφυπουργό Οικονομίας και Οικονομικών Αντώνη Μπέζα επισκέφθηκε ο βουλευτής Γιάννης Γιαννέλλης μαζί με τον πρόεδρο της Ένωσης Ξενοδόχων Λέσβου, Περικλή Αντωνίου, και το μέλος του Δ.Σ. του Επιμελητηρίου Βαγγέλλη Μυρσινιά, όπου του ζήτησαν τη μείωση του συντελεστή του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων από το έξι τοις χιλίοις στο ένα τοις χιλίοις.

ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΕΝΤΑΣΕΩΝ ΣΤΙΣ ΣΧΕΣΕΙΣ ΕΛΛΑΔΑΣ - ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Η άσκηση στρατιωτικής πίεσης στο Αιγαίο εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας εξακολουθεί να είναι μία σταθερά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις.
«ΑΠΑΝΤΗΣΗ» ΜΕ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ, ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΕΙΑ ΚΑΙ ΝΗΦΑΛΙΟΤΗΤΑ: Το «κλειδί» σταθερότητας
του Στέλιου Αλειφαντή*
Η πολιτική των εντάσεων που ακολουθεί συστηματικά η Τουρκία για την επίτευξη των στόχων της αντιμετωπίζεται από την Ελλάδα στο πλαίσιο μιας πολιτικής αντιδράσεων απέναντι στις συγκεκριμένες προκλήσεις.
Φυσικά το «πολιτικό μήνυμα» συγκεκριμένων διεκδικήσεων που «μεταφέρουν» οι τουρκικές προκλήσεις είναι εύγλωττο, όπως άλλωστε και η γενικότερη στρατηγική επιλογή τους, που είναι η ανατροπή του statusquo στο Αιγαίο, όπως αυτό καλύπτεται από τις διεθνείς συνθήκες και το διεθνές δίκαιο. Τόσο η διάγνωση της γενικής στρατηγικής επιδίωξης όσο και η ανάσχεση (διπλωματική και επιχειρησιακή) των επιμέρους τουρκικών προκλήσεων της εκάστοτε...συγκυρίας θα εξακολουθήσει να είναι ατελέσφορη για δύο συγκεκριμένους λόγους.
Ο πρώτος αφορά την ουσιαστική διάκριση ανάμεσα στη διαχείριση των εντάσεων και στη διαχείριση των κρίσεων. Ο δεύτερος έχει σχέση με τη διακρίβωση του ρόλου της πρόκλησης εντάσεων ως εκδήλωσης συγκεκριμένης και οροθετημένης πολιτικής στρατηγικής. Επομένως απουσιάζει από τους ελληνικούς προβληματισμούς ένας ενδιάμεσος «χώρος σχεδίασης και δράσης» ανάμεσα στο ευρύτερο στρατηγικό επίπεδο και στην τακτική αντιμετώπιση της συγκυρίας. Σε αυτόν τον ενδιάμεσο χώρο αναφοράς η πρόκληση εντάσεων δεν είναι υιοθέτηση μιας διαρκούς πρακτικής για την προώθηση του στρατηγικού στόχου της ανατροπής του statusquo στο Αιγαίο ούτε ασύνδετες προκλήσεις για τη διατήρηση της πίεσης στην Ελλάδα και της εκπλήρωσης των κάθε φορά επιμέρους διπλωματικών στόχων της Άγκυρας.
Η πρόκληση εντάσεων, τα ποσοτικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά τους, συνδέονται με την προσπάθεια υλοποίησης συγκεκριμένης και οροθετημένης πολιτικής στρατηγικής, που επιμερίζεται σε διακριτές επιδιώξεις και έχει εύρος χρόνου. Χωρίς να διακρίνουμε τη διαχείριση των εντάσεων και τη διαχείριση των κρίσεων, είναι εξαιρετικά δύσκολο να εστιάσουμε στη διαμόρφωση σταθεροποιητικών πολιτικών των διμερών σχέσεων με τη γειτονική Τουρκία που θα έχουν μια συνεπή και συνεκτική ελληνική πολιτική αποκλιμάκωσης των εντάσεων. Αν δεν ενταχθεί η πρόκληση εντάσεων στην εκάστοτε πολιτική στρατηγική της άλλης πλευράς, το αποτέλεσμα θα είναι η ανακολουθία επιδιώξεων και μέσων στην αντιμετώπιση των προκλήσεων, που θα οδηγεί είτε σε ανοχή και ενθάρρυνση των προκλήσεων είτε σε ατελέσφορες και επικίνδυνες κλιμακώσεις. Η αναγωγή της πολιτικής στρατηγικής, είτε στους διπλωματικούς ή στρατιωτικούς τακτικισμούς είτε στις γενικότητες στρατηγικού επεκτατισμού, δημιουργεί περισσότερη σύγχυση στην αντιμετώπιση των προκλήσεων. Παράλληλα, η ατελέσφορη διαχείριση των προκλήσεων και πολύ περισσότερο η διεύρυνση των ποιοτικών χαρακτηριστικών των εντάσεων, η πρόκληση ελεγχομένων κρίσεων και η τυχόν διπλωματική ενίσχυση των διεκδικήσεων της άλλης πλευράς έχει ως αποτέλεσμα η σύγχυση να δημιουργείται σε ορισμένους πολιτικούς κύκλους σχετικά με το περιεχόμενο της ελληνικής εθνικής στρατηγικής. Η διαχείριση των εντάσεων απαιτεί ψυχραιμία και μετριοπάθεια, βασίζεται όμως σε νηφαλιότητα και επεξεργασμένες αντιλήψεις που κατανοούν σε βάθος τις προκλήσεις της συγκυρίας και τη συνδέουν με την εκάστοτε πολιτική στρατηγική και τους ευρύτερους στρατηγικούς στόχους της άλλης πλευράς για την ανατροπή του statusquo στο Αιγαίο.

Κίνδυνος θερμού επεισοδίου
Η έξαρση των τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο ενέχει πλέον τον σοβαρό κίνδυνο διολίσθησης σε «επεισόδια» που δύναται να επιδεινώσουν τις σχέσεις Ελλάδος - Τουρκίας. Οι ελληνοτουρκικές σχέσεις στον κρίσιμο τομέα της εθνικής ασφάλειας βρίσκονται αρκετά χρόνια τώρα σε οριακό επίπεδο και ο μοναδικός λόγος που δεν έχουν διολισθήσει σε «συγκρουσιακές καταστάσεις» είναι η αυτοσυγκράτηση που συστηματικά επιδεικνύει η ελληνική πλευρά σε διπλωματικό και επιχειρησιακό επίπεδο.
Η Αθήνα αποφεύγει συστηματικά να ανεβάσει τους τόνους στις ελληνοτουρκικές σχέσεις και έχει επιδείξει μια πρακτική που αγγίζει τα όρια της «ανοχής» σε διπλωματικό και επιχειρησιακό επίπεδο. Στο πρώτο επίπεδο, βεβαίως, το υπουργείο Εξωτερικών προβαίνει, κάθε φορά, σε διαφόρων τύπων διαβήματα προς την Άγκυρα και προς διεθνείς παράγοντες, υπογραμμίζοντας την ανησυχία της Ελλάδας για τις τουρκικές επιλογές. Αποφεύγει όμως συστηματικά να υπογραμμίσει διεθνώς αυτό για το οποίο υπάρχει καθολική συναίνεση κυβέρνησης και αντιπολίτευσης, ότι δηλαδή υφίσταται τουρκική στρατιωτική απειλή κατά της εδαφικής ακεραιότητας της Ελλάδας και σοβαρός κίνδυνος διεθνούς κρίσης λόγω των τουρκικών στρατιωτικών προκλήσεων. Σε επιχειρησιακό επίπεδο, επίσης, η αυτοσυγκράτηση περιορίζεται στην ανάσχεση μόνο των εξαιρετικά προκλητικών ενεργειών, η οποία –για παράδειγμα– εκφράζεται με την υιοθέτηση μιας πρακτικής των λεγομένων «επιλεκτικών αναχαιτίσεων» στις περιπτώσεις παραβιάσεων του εθνικού εναέριου χώρου και παραβάσεων του FIR Αθηνών.
Οι ελληνικές αντιδράσεις στην πρόσφατη έξαρση των τουρκικών προκλήσεων φαίνεται να έχουν προβληματίσει έντονα την Αθήνα για το κατά πόσο παραγωγικοί αποδεικνύονται οι μέχρι σήμερα χειρισμοί απέναντι στη συστηματική τουρκική πρακτική στο Αιγαίο. Η διπλωματική «γλώσσα» που χρησιμοποιείται στο όνομα της «μη όξυνσης» του διμερούς πολιτικού κλίματος ενδέχεται διεθνώς να υποβαθμίζει τον αποσταθεροποιητικό ρόλο, σε βάρος της ελληνικής ασφάλειας, των τουρκικών ενεργειών σε μια «συνήθη» αλλά πάντως ελεγχόμενη κατάσταση με «τεχνικά» κατά βάση χαρακτηριστικά ρουτίνας. Παράλληλα, οι επιχειρησιακές επιλογές ενδεχομένως να συνδράμουν στην «παγίωση» μιας απρόσκοπτης και χωρίς ρίσκο στρατιωτικής δραστηριότητας εμπεδώνοντας στην άλλη πλευρά φρόνημα αυτοπεποίθησης και «ελευθερίας κινήσεων» ακόμη και στο επίπεδο του ένστολου προσωπικού και δημιουργώντας την εντύπωση στους διεθνείς παράγοντες ότι η αποκλιμάκωση των εντάσεων στο Αιγαίο εξυπηρετείται πρωτίστως από την ελληνική αντίδραση παρά από τον περιορισμό και την άρση των στρατιωτικών προκλήσεων της άλλης πλευράς. Οι προβληματισμοί αυτοί έχουν αναδείξει για άλλη μια φορά την ανάγκη μιας συνεκτικής, ευέλικτης και αποτελεσματικής στρατηγικής διαχείρισης των εντάσεων στην κατεύθυνση της διαφύλαξης της σταθερότητας της εθνικής ασφάλειας και των διμερών σχέσεων.
Η κυβερνητική αυτή επιλογή της «αυτοσυγκράτησης» στους χειρισμούς εδράζεται στη θεώρηση ότι η πορεία των ευρωτουρκικών σχέσεων ως ενταξιακή διαδικασία είναι πολυσύνθετη και μακροπρόθεσμη. Θεωρείται όμως ότι η διαδικασία αυτή έχει ως θεμελιακό χαρακτηριστικό το ότι μετασχηματίζει την τουρκική πραγματικότητα και επομένως ενισχύει τη βαθμιαία εγκατάλειψη των τουρκικών αναχρονιστικών εδαφικών διεκδικήσεων στο Αιγαίο υπέρ μιας γνήσιας εταιρικής σχέσης δύο μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Αθήνα δεν αναμένει ότι η διαδικασία αυτή θα είναι αυτόματη και ευθύγραμμη και ότι δεν θα διακρίνεται από έλλειψη εμποδίων και πισωγυρίσματα. Ωστόσο η Ελλάδα εύλογα αναμένει να υπάρχει μια ύφεση στις τουρκικές πρακτικές και μια ενίσχυση της συνεργασίας, έστω και στο επίπεδο των Μέτρων Μείωσης της Έντασης (ΜΜΕ) ή των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης (ΜΟΕ). Στους τομείς αυτούς, το διμερές θεσμικό πλαίσιο για την υλοποίηση των δεσμεύσεων που έχουν αναλάβει οι δύο πλευρές βάζοντας την υπογραφή τους σε επίσημες συμφωνίες είτε για ΜΟΕ είτε για ΜΜΕ υφίσταται εδώ και χρόνια, ωστόσο η Άγκυρα συστηματικά δεν το εφαρμόζει. Αντίθετα, ιδιαίτερα μετά το 2004, στην Αθήνα φαίνεται να εμπεδώνεται η εκτίμηση ότι η Άγκυρα αντιλαμβάνεται την ενταξιακή πορεία της επιλεκτικά. Επιχειρεί συστηματικά να αποσυνδέσει τις ελληνοτουρκικές σχέσεις από την πορεία των ευρωτουρκικών διαπραγματεύσεων.

Το μετέωρο βήμα της Άγκυρας
Η Τουρκία αποσκοπεί να μετατρέψει τα συλλογικά όργανα της Ευρωπαϊκής Ένωσης σε ρόλο «αντικειμενικού» επιδιαιτητή των λεγόμενων «διαφορών» μεταξύ της Τουρκίας, ενός υποψήφιου μέλους και της Ελλάδας, ενός κράτους-μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Σε κυρίαρχους πολιτικά κύκλους της Άγκυρας φαίνεται ότι υπάρχει η αντίληψη άλλο Ευρωπαϊκή Ένωση και άλλο Ελλάδα ή Κυπριακή Δημοκρατία. Πρόκειται για μία αντίληψη που κατανοεί την Ευρωπαϊκή Ένωση όχι ως διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης αλλά ως έναν «διεθνή οργανισμό», όπως το ΝΑΤΟ, το Συμβούλιο της Ευρώπης, ο ΟΟΣΑ κ.ά. Η αντίληψη αυτή δεν είναι μόνο ορατή σε ζητήματα ασφάλειας, όπως αυτά που αντιμετωπίζουν η Ελλάδα και η Κύπρος, αλλά και σε κρίσιμα θέματα τουρκικής εσωτερικής πολιτικής όπως ο ρόλος του στρατού στο πολιτικό σύστημα της χώρας, ο εκδημοκρατισμός, οι παρακρατικοί μηχανισμοί, τα μειονοτικά, αλλά και προβλήματα που στην περίπτωση της γειτονικής χώρας αφορούν πολλά εκατομμύρια πολιτών διαφορετικών εθνοτήτων (Κούρδοι, Τσερκέζοι, Αλεβίτες, κ.ά.), τα ανθρώπινα δικαιώματα, η λειτουργία της Δικαιοσύνης κ.λπ.
Σημαντικό τμήμα της κυρίαρχης πολιτικής ελίτ της Τουρκίας δείχνει να παραγνωρίζει ότι η τουρκική ένταξη είναι «πράξη προσχώρησης» στην Ε.Ε. με μοναδική παραχώρηση ορισμένες μεταβατικές διατάξεις. Επομένως, ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της Τουρκίας οφείλει να εμπεριέχει κρίσιμα ποιοτικά χαρακτηριστικά, που να συνδέονται με ενοποιητικές διαδικασίες και να επιβάλλουν καθοριστικές μεταβολές στην εσωτερική και εξωτερική πολιτική της με κριτήριο το σύνθετο και πολυδιάστατο πλέγμα πολιτικών αντιλήψεων, θεσμικών μεταβολών και πρακτικών ρυθμίσεων, που έχει αποκληθεί «κοινοτικό κεκτημένο». Η ενσωμάτωση του κοινοτικού κεκτημένου στο νομικό και πολιτειακό σύστημα της Τουρκίας συναντά εδώ και καιρό σημαντικές αντιστάσεις, και εναπόκειται στην πολιτική βούληση της πολιτικής ελίτ και του εκλογικού σώματος της Τουρκίας να ξεπεραστούν.
Οι ευρωπαϊστές της Τουρκίας χρειάζονται την Ελλάδα αλλά και την Κύπρο προκειμένου να κρατήσουν ανοικτή την ενταξιακή προοπτική της χώρας τους, αλλά αυτοί δεν είναι σήμερα η κυρίαρχη δύναμη στο πολιτικό σκηνικό της γείτονος. Το περιχαρακωμένο «βαθύ κράτος» της Τουρκίας και οι πολιτικές και οικονομικές δυνάμεις που συντηρούνται από αυτό όχι μόνο δεν έχουν ανάγκη την Ελλάδα αλλά θα προτιμούσαν μια ευρωπαϊκή ενταξιακή πορεία που δεν θα έθιγε τη θέση και τις επιδιώξεις τους. Επομένως, αυτές οι δυνάμεις επιμένουν να αντιλαμβάνονται την Ευρωπαϊκή Ένωση όχι ως διαδικασία ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης αλλά ως έναν «διεθνή οργανισμό» και να διεξάγουν ένα «ανατολίτικο παζάρι» προκειμένου να διατηρήσουν τον ρόλο τους στα τουρκικά πράγματα εκσυγχρονίζοντας τη λειτουργία τους, στον βαθμό που τούτο είναι εφικτό ώστε αυτή η λειτουργία να προσαρμοστεί στις συνθήκες είτε πλήρους ένταξης της Τουρκίας είτε μιας «ειδικής εταιρικής σχέσης» με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Μια τέτοια τουρκική δυνατότητα διερευνάται συστηματικά στην περίπτωση εφαρμογής των συμβατικών δεσμεύσεων που έχει αναλάβει η Άγκυρα απέναντι στην Ευρωπαϊκή Ένωση με βάση το Πρωτόκολλο της Τελωνειακής Ένωσης. Η άρνηση εφαρμογής του αναφορικά με ένα μόνο κράτος-μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης, την Κυπριακή Δημοκρατία, αποτελεί για την Άγκυρα «πρακτική-πιλότο» που θα κρίνει τον ρεαλισμό αυτής της τουρκικής επιλογής να διασπάσει την κοινοτική συνοχή μεταξύ των μελών ακόμη και στο πεδίο των συμβατικών δεσμεύσεων. Μέχρι στιγμής όλα δείχνουν ότι τα θεσμικά περιθώρια ευελιξίας της Ευρωπαϊκής Ένωσης να «αναβληθεί» η οριστική συμμόρφωση της Τουρκίας στις συμβατικές υποχρεώσεις της εξαντλούνται ολοένα και περισσότερο. Στο ζήτημα αυτό, για την κυρίαρχη τουρκική στρατιωτικοπολιτική ελίτ πλησιάζει η «ώρα της αλήθειας» και πιθανόν να συνιστά μια σοβαρή ένδειξη ότι οι εσωτερικές συνθήκες στην Τουρκία δεν ευνοούν την ένταξη της χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.
Η πολιτική της έντασης στο Αιγαίο, ακόμη και στη διάρκεια της Συνόδου Κορυφής το 2004, όπου η τοποθέτηση της Ελλάδος θα έκρινε αν θα δοθεί στην Τουρκία το καθεστώς της υποψήφιας προς ένταξη χώρας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, δημιούργησε σοβαρούς προβληματισμούς στην ελληνική κυβέρνηση. Η κατάσταση αυτή όμως δεν στάθηκε ικανή να αμφισβητήσει τη στρατηγική επιλογή του 1999 να συνδεθούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις με την ενταξιακή πορεία της Τουρκίας, έστω και σε μεσοπρόθεσμη προοπτική μετά την κυβερνητική επιλογή της εγκατάλειψης της βραχυπρόθεσμης επιλογής για την κοινοτική θέσπιση ενός «οδικού χάρτη» (roadmap) προόδου των διμερών σχέσεων και των ενταξιακών διαπραγματεύσεων. Τόσο η στρατηγική επιλογή του Ελσίνκι (1999) όσο και η συνακόλουθη διαχείριση των ευρωτουρκικών σχέσεων αποτέλεσε αντικείμενο έντονων προβληματισμών της ελληνικής πολιτικής ελίτ. Οι κυβερνήσεις Κώστα Καραμανλή συνέχισαν σταθερά να στηρίζουν την πολιτική του Ελσίνκι (1999) αναπτύσσοντας τη διμερή συνεργασία με την Τουρκία σε κάθε τομέα όπου υπήρχε γόνιμο έδαφος, όπως η στρατηγική συνεργασία στον τομέα των αγωγών ενέργειας.
Σε διπλωματικό επίπεδο, η ανάπτυξη προσωπικών σχέσεων Καραμανλή - Ερντογάν άνοιξε ένα κανάλι άμεσης επικοινωνίας ανάμεσα στους δύο ηγέτες, χωρίς ωστόσο, πέραν της αρχικής ευφορίας της επίσημης επίσκεψης του Τούρκου πρωθυπουργού στην Αθήνα, να αποδώσει καρπούς σε ό,τι αφορά τη μείωση των τουρκικών προκλήσεων στο Αιγαίο. Αντίθετα, η όποια διακύμανση στην έξαρση των εντάσεων φαίνεται ότι υπαγορεύθηκε από εκτιμήσεις και σχεδιασμούς του τουρκικού διπλωματικοστρατιωτικού κατεστημένου ως χειρισμοί της εκάστοτε συγκυρίας των ελληνοτουρκικών σχέσεων, που αποσκοπούν στην κατοχύρωση των τουρκικών διεκδικήσεων και στην αποσύνδεση των διμερών σχέσεων από τις ευρωτουρκικές σχέσεις. Παράλληλες εντατικές προσπάθειες της Άγκυρας σε διεθνείς οργανισμούς (όπως για παράδειγμα ο ICAO ή ΙΜΟ) να φθείρουν τις ελληνικές δικαιοδοσίες, η δραστηριότητα του τουρκικού προξενείου στην Δυτική Θράκη αλλά κυρίως η κατά καιρούς εξαιρετικά προκλητικές παραβιάσεις και παραβάσεις στο Αιγαίο, ακόμη και σε περιόδους διμερών επαφών (π.χ. επίσκεψη Μολυβιάτη στην Άγκυρα) ή δραστηριοτήτων υψηλών προσώπων (όπως του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Κ. Παπούλια στο Αγαθονήσι) που ενέχουν τον χαρακτήρα προσωπικής αποδυνάμωσής τους, δημιουργούν την εντύπωση ότι ο κύκλος της «μετα-Ελσίνκι εποχής» κλείνει, τουλάχιστον σε ό,τι αφορά διπλωματικούς και επιχειρησιακούς χειρισμούς στα ζητήματα εθνικής ασφάλειας.

Η διαχείριση των εντάσεων
Η ελληνική διπλωματία κινδυνεύει να υπερκερασθεί από την τουρκική αν η Αθήνα υποτιμήσει τον στρατηγικό ορίζοντα που διέπει την τουρκική διπλωματική τακτική.
Η τουρκική στρατηγική πρόκληση δεν μπορεί να απαντηθεί παρά μόνο με ανάλογες ελληνικές στρατηγικές επιλογές. Από τη σκοπιά της Άγκυρας, η τουρκική πρακτική δεν συνιστά μεταβολή. Αντίθετα συνιστά «συνήθη» πρακτική, καθώς η Τουρκία εμφανίζεται να είναι συνεπής στην πολιτική στρατηγική της και στους διπλωματικούς και στρατιωτικούς χειρισμούς που την υλοποιούν. Η άσκηση στρατιωτικής πίεσης στο Αιγαίο εναντίον της εδαφικής ακεραιότητας της χώρας εξακολουθεί να είναι μία σταθερά στις ελληνοτουρκικές σχέσεις. Η διακηρυγμένη τουρκική επιδίωξη της αμφισβήτησης της ελληνικής κυριαρχίας και των ελληνικών κυριαρχικών δικαιωμάτων συνεχίζει να έχει σημαντικές επιπτώσεις.
Σε διεθνές επίπεδο παγιώνει μια θεώρηση του ζητήματος όχι ως τουρκική διεκδίκηση αλλά ως ύπαρξη μιας «γκρίζας ζώνης» σε ό,τι αφορά ελληνική κυριαρχία. Σε διπλωματικό επίπεδο επιχειρεί να ακυρώσει ή να φθείρει τις ελληνικές θέσεις. Για παράδειγμα, στην περίπτωση εφαρμογής του Πρωτοκόλλου Τελωνειακής Ένωσης Ε.Ε. - Τουρκίας, όταν ο μεταρρυθμιστής Ταγίπ Ερντογάν δηλώνει ότι «αν είναι να διακοπούν οι διαπραγματεύσεις με την Ε.Ε., επειδή δεν υποχωρούμε στο θέμα του πρόσθετου πρωτοκόλλου, ας διακοπούν», ουσιαστικά πιέζει διπλωματικά τους Ευρωπαίους εταίρους προς μία κατεύθυνση αντίθετη με τις ελληνικές επιδιώξεις και, εφόσον δεν υπάρχει κατάλληλη ελληνική απόκριση προς τους εταίρους μας, η πίεση θα μεταφέρεται πάντοτε στην ελληνική πλευρά.
Κινδυνεύει να ανακοπεί άμεσα ο ευρωπαϊκός προσανατολισμός της Τουρκίας και μάλιστα λόγω του Πρωτοκόλλου Τελωνειακής Ένωσης; Κανείς έγκυρος αναλυτής στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό δεν ισχυρίζεται κάτι τέτοιο, παρά τις αναμφισβήτητες δυσκολίες να υπάρξει αλλαγή πλεύσης του τουρκικού καθεστώτος ή του Ερντογάν να το επιβάλει. Αλλά πάλι, αν η Τουρκία δεν μπορεί να μετασχηματιστεί για την αποδοχή του κοινοτικού κεκτημένου, τότε ποιο είναι το ζητούμενο της ενταξιακής πορείας της τόσο για την Ευρωπαϊκή Ένωση όσο, ειδικότερα, και για το ελληνικό πρόβλημα ασφάλειας; Πέραν όμως αυτών, στην ελληνική εσωτερική πολιτική προσπαθεί να ευνοήσει το «άνοιγμα» μιας διαδικασίας αναθεώρησης της μετά το 1974 εθνικής στρατηγικής στην κατεύθυνση «συμβιβαστικών» λύσεων που βασίζονται στην παραχώρηση ελληνικής κυριαρχίας.
Με άλλα λόγια, στο εσωτερικό πολιτικό πλαίσιο η Άγκυρα κινείται προς μια εντελώς αντίστροφη κατεύθυνση επηρεασμού των εξελίξεων από αυτήν που η Ελλάδα επιχειρεί στις εσωτερικές εξελίξεις της Τουρκίας, μέσω της στήριξης που παρέχει στην τουρκική υποψηφιότητα για ένταξη στην Ε.Ε., θεωρούμενης ως διαδικασία «ευρωπαϊκού μετασχηματισμού» της Τουρκίας και, άρα, μεσοπρόθεσμα, άρσης των τουρκικών εδαφικών διεκδικήσεων. Έχουν συσσωρευθεί σημαντικές ενδείξεις ότι η ελληνική πολιτική στρατηγική κινδυνεύει να υπερκερασθεί από την τουρκική, ακριβώς επειδή βασίζεται σε όρους και προϋποθέσεις που οδηγούνται σε εξάντληση. Αυτό δεν σημαίνει ότι η ελληνική εθνική στρατηγική οφείλει να αναθεωρηθεί, όπως ορισμένοι πολιτικοί κύκλοι διατείνονται.
Η εθνική στρατηγική οφείλει να προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες και το όχημα αυτής της αναπροσαρμογής δεν είναι η αναθεώρηση του περιεχομένου της αλλά μια επεξεργασμένη πολιτική στρατηγική που να την υπηρετεί και να ανταποκρίνεται στις νέες συνθήκες. Από τη σκοπιά της διατύπωσης προτεραιοτήτων και πολιτικής στρατηγικής, ο προσδιορισμός των παραμέτρων αυτών συνδέεται άμεσα με την ύπαρξη της σχετικής πολιτικής βούλησης.

Η μετάβαση σε μία νέα στρατηγική
Η προώθηση της σταθερότητας στις ελληνοτουρκικές σχέσεις, με δεδομένες τις θέσεις των δύο πλευρών και του διεθνούς παράγοντα, είναι ζήτημα εσωτερικών και διεθνών συσχετισμών που σε τελική ανάλυση αποκρυσταλλώνουν αυτές τις θέσεις. Οι εσωτερικοί συσχετισμοί, όπως προσδιορίζονται στο ευρύτερο πολιτικό και κοινωνικό εθνικό πλαίσιό τους, καθορίζουν κυρίως τις προτεραιότητες πολιτικής και τις εσωτερικές δυνατότητες και αντοχές για την προώθησή τους. Το κύριο ζητούμενο είναι η διατύπωση μιας πολιτικής στρατηγικής που έχει τη ρεαλιστική δυνατότητα δημιουργίας πλεονεκτικών διεθνών ερεισμάτων για την επίτευξη των στόχων της και αυτό κρίνεται μόνο από τα αποτελέσματά της σε προσδιορισμένο χρονικό ορίζοντα.
Η προσπάθεια να ξεφύγει ολόκληρο το πλέγμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων σε Αιγαίο και Κύπρο από τον αναχρονισμό των εδαφικών διεκδικήσεων και της κατοχής δεν μπορεί παρά να είναι πολυδιάστατη. Να ευνοεί, να διευρύνει και να αξιοποιεί την ανάπτυξη σχέσεων εμπιστοσύνης και συνεργασίας με την Τουρκία.
Ταυτόχρονα όμως, η στήριξη της ελληνικής επιλογής να επικρατήσουν στη γειτονική χώρα πολιτικές δυνάμεις που υποστηρίζουν μια γνήσια εταιρική σχέση και την άρση των διεκδικήσεων, βασίζεται στην επιτυχή ανάσχεση και αποτροπή των τουρκικών προκλήσεων σε Αιγαίο, Δυτική Θράκη και Ανατολική Μεσόγειο. Αυτό είναι το πλαίσιο που θέτει η επαρκώς διατυπωμένη εθνική στρατηγική, που αδιάλειπτα από το 1974 συνιστά το σταθερό πλαίσιο διαμόρφωσης της εκάστοτε πολιτικής στρατηγικής όλων των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων. Κυβερνήσεις που, παρά τις όποιες ατυχείς στιγμές τους, λάθη και παραλείψεις τους, παρέμειναν - άσχετα από τους λόγους - προσηλωμένες στις επιταγές της εθνικής στρατηγικής.
Επίκεντρο μιας ανανεωμένης πολιτικής στρατηγικής είναι η καθοριστική μεταβολή, με βάση πάντα το διεθνές δίκαιο, των διμερών όρων πάνω στις οποίες η Τουρκία βασίζει την πολιτική στρατηγική πρόκλησης εντάσεων στο Αιγαίο. Η ενδυνάμωση της ελληνικής παρέμβασης σε κάθε διεθνές δικαιακό θεσμικό περιβάλλον και η πρακτική στήριξή της σε επιχειρησιακό επίπεδο με κατάλληλη, ευέλικτη και στοχευμένη διαχείριση των εντάσεων, που να επιβάλλει στην άλλη πλευρά την αποκλιμάκωση των εντάσεων. Η πρόκληση εντάσεων δεν πρόκειται να σταματήσει αν οι εσωτερικές πολιτικές δυνάμεις στην Τουρκία που τις συντηρούν δεν μεταβάλουν πολιτική.
Οι προκλήσεις αυτές μπορούν, όμως, να καταστούν ατελέσφορες και αναχρονιστικές εφόσον δεν μεταβάλλουν το statusquo στο Αιγαίο προς όφελος των τουρκικών διεκδικήσεων. Ωστόσο, καμιά εποικοδομητική πολιτική στρατηγική δεν μπορεί να έχει προοπτική αν δεν εδράζεται σε μια ευρύτερη θεώρηση της Τουρκίας και σε εκείνες τις εσωτερικές και διεθνείς διαστάσεις που αναιρούν την τουρκική αναθεωρητική πολιτική και την εντάσσουν σε ένα περιβάλλον σταθερότητας, αμοιβαίας ασφάλειας και εξισορρόπησης θεμιτών συμφερόντων. Παρά την πολιτική κυριαρχία των «καθεστωτικών δυνάμεων» υπάρχει μια κοινωνική και πολιτική δυναμική που διατρέχει την τουρκική κοινωνία και πολιτική στην κατεύθυνση του εκδημοκρατισμού. Οι εξελίξεις στη γείτονα χώρα, που διατρέχουν σε βάθος την τουρκική κοινωνία, οικονομία και πολιτική, διέπονται από αντιθέσεις και αντιφάσεις και συνεχίζουν, σε ορισμένες τουλάχιστον εκφάνσεις, να είναι απρόβλεπτες.

* Ο δρ Στέλιος Αλειφαντής είναι διευθυντής του Κέντρου Ανάλυσης Διεθνών Συγκρούσεων.

Αναρτήθηκε από skal

ΑΝΕΚΔΟΤΑ ΜΕ ΠΑΛΑΙΟΚΩΣΤΑ...

Γιατί ο Καραμανλής δεν είδε το βίντεο με την απόδραση του Παλαιοκώστα με ελικόπτερο από τις φυλακές Κορυδαλλού;
Δεν του αρέσουν τα ...αστυνομικά!

Τι SMS έστειλε ο Παλαιοκώστας στον Κώστα Καραμανλή, μετά τη απόδρασή του;
"Ο Παλιός είναι αλλιώς"!

Γιατί ο Παλαιοκώστας ανέβηκε στο ελικόπτερο με ανεμόσκαλα; Γιατί δεν...

είχε ακόμη χτιστεί η άλλη με τσιμέντο!

Τι προβλέπει το πρώτο νομοσχέδιο του υπουργείου Δικαιοσύνης, μετά την απόδραση Παλαιοκώστα; Ελικοδρόμιο στον Κορυδαλλό!

Γιατί αυτοπυροβολήθηκε ο αστυνομικός, έξω από τις φυλακές Κορυδαλλού; Νόμιζε οτι ήταν ...τρομοκράτες!

Γιατί δεν παραιτείται ο Δένδιας; Λόγω ...ένδειας!

Πόσοι ήξεραν από πριν για την απόδραση του Παλαιοκώστα; Περισσότεροι από όσοι χρειάζονταν και λιγότεροι από ό,τι έπρεπε!

Γιατί ανοίγουν τους λογαριασμούς των σωφρονιστικών υπαλλήλων του Κορυδαλλού; Γιατί ενώ λαδώνονταν δεν απέδιδαν το ΦΠΑ!

Γιατί ο Βασίλης Στεφανάκος λέγεται και "Νονός"; Γιατί έχει λαδώσει όλο τον Κορυδαλλό!
.
Και ένα ωραίο του φίλου Δημήτρη: Τι είπε ο ειδικός φρουρός στον Παλαιοκώστα μόλις είδε το ελικόπτερο;
Κύριο, Κύριο το επισκέπτη με το ελικόπτερο!!!!
.
Και προσθέτει ο φίλος Θάνος:
Ρωτάει ο Παλαιοκώστας τον μάγειρα του Κορυδαλλού:
- Μάγειρα τι φαΐ έχει σήμερα;
- Πατάτες μπλουμ...
- Άσε, θα φάω έξω!
Από το dimolog.blogspot.com

Δικάζονται στο Εφετείο 20 γιατροί και φαρμακοποιοί!

Σε δίκη ενώπιον του Tριμελούς Εφετείου Δωδεκανήσου επί κακουργημάτων στην προσεχή του συνεδρίαση παραπέμφθηκαν με απευθείας κλήση 20 ιατροί και φαρμακοποιοί της Kαλύμνου και της Kω κατηγορούμενοι για κατάχρηση ιδιότητας ιατρού και φαρμακοποιού και παράβαση του νόμου περί ναρκωτικών συμπεριλαμβανομένων και κατηγοριών για παράνομη συνταγογράφηση και διάθεση ναρκωτικών σκευασμάτων.
Σύμφωνα με το κλητήριο θέσπισμα κατηγορούμενοι στην υπόθεση είναι συγκεκριμένα οι κ.κ. Aικατερίνη Mιχαήλ Zαϊρη, Mιχαήλ Γεωργίου Mεϊμάρης, Kαλλιόπη Nικολάου Πατέλλη, Mιχαήλ ή Eυάγγελος Θεοφίλου Bούης, Πήτερ Φιλίππου-Θεόφιλου Mαγριπλής, Mιχαήλ Παύλου Zαϊρης, Hλία Mιχαήλ Πουγούνιας, Bασίλειος Θεόφιλου Bούης, Iωάννης Aντωνίου Γαλουζής, κατοίκοι Kαλύμνου, Δημήτριος Kωνσταντίνου Γερουκάλης, κάτοικος Kω, Eμμανουήλ Iωάννη Mιχαηλίδης, Aναστασία Mιχαήλ Kατσοτούρχη, Eμμανουήλ Iωάννη Tσικούρης, Eλένη Iωάννη Kαλικάτζαρου � Γιαντσούλη, Iωάννης Aντωνίου Mαγκάκης, Eμμανουήλ Nικολάου Kαουμπάρας, Σπύρος Iωάννη Mπουφίδης, Bασίλειος-Παντελής Σπυρίδωνα Παρής, Aγγελος -Mιχαήλ Nικολάου Δελαπόρτας και Iωάννης Nικολάου Ξυπολιτάς, κατοίκοι Kαλύμνου.
Σύμφωνα πάντα με όσα εκτίθενται στο κλητήριο θέσπισμα οι φαρμακοποιοί κκ Aικατερίνη Zαΐρη, Mιχαήλ Mεϊμάρης, Kαλλιόπη Πατέλλη, M. Bούης εν γνώσει τους χορήγησαν ναρκωτικές ουσίες από αυτές που αναφέρονται στο N.1729/1987, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με το N.2161/1993, οι οποίες δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα και προκαλούν εξάρτηση του ατόμου από αυτές, χωρίς την προσήκουσα κατά τους όρους του νόμου ιατρική συνταγή ή με βάση μη προσήκουσα συνταγή. Την ως άνω πράξη τους ενήργησαν κατ� επάγγελμα. Συγκεκριμένα στην Kάλυμνο εκτέλεσαν μονόγραμμες συνταγές ναρκωτικών συγκατηγορούμενων τους ιατρών οι οποίες δεν ήταν θεωρημένες από το Tμήμα Yγείας της Nομαρχίας και διεθεσαν τα φάρμακα Lonarid, Lonalgal, Stilnox, Sival, Xanax, Lexotanil, Durogesic και Romidon. Eπιπλέον εκτέλεσαν συνταγες συγκατηγορούμενων τους ιατρών που δεν έφεραν όνοματεπώνυμο και διεύθυνση ασθενούς ή και αφορούσαν αμφίβολα φάρμακο ή και ακόμα κρίθηκαν παραποιημένες. Φέρονται ακόμη να μην παρέδωσαν προς έλεγχο τέτοιου είδους συνταγές σε κλιμάκιο του ΣΔOE που διενήργησε την έρευνα. O καθένας από τους κατηγορούμενους φαρμακοποιούς κατηγορείται για συγκεκριμένο αριθμό συνταγών και για συγκεκριμένο αριθμό και είδος ναρκωτικών φαρμάκων.
O κ. Πήτερ Φιλίππου � Θεόφιλου Mαγριπλής κατηγορείται για το ότι έχοντας την ιδιότητα του γενικού γιατρού του IKA, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, με πρόθεση και χωρίς να είναι τοξικομανής συντέλεσε με οποιονδήποτε τρόπο στην διάδοση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών από αυτές που αναφέρονται στο N. 1729/1987, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με το N. 2161/1993, οι οποίες δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα και προκαλούν εξάρτηση του ατόμου από αυτές. Τις ως άνω πράξεις του ενήργησε κατ� επάγγελμα. Συγκεκριμένα, με την ιδιότητά του ως γενικός ιατρός του IKA συνταγογράφησε χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις, σκευάσματα εμπεριέχοντα ναρκωτικές ουσίες του N. 1729/1987, σε άτομα των οποίων τα στοιχεία είναι ανύπαρκτα ή ελλιπή κατά τα έτη 2000 μέχρι και 2003 (η ακριβής ημερομηνία σε όλες σχεδόν τις συνταγές είναι δυσανάγνωστη) συνταγογράφησε τις κάτωθι αναφερόμενες απλές (ήτοι με μονή διαγράμμιση) συνταγές ναρκωτικών του IKA, οι οποίες στη συνέχεια εκτελέστηκαν από τοπικά φαρμακεία.

O κ. Mιχαήλ Παύλου Zαϊρης στην Kάλυμνο σε συγκεκριμένους χρόνους που μνημονεύονται, κατ� εξακολούθηση και με την ιδιότητα του ως ιατρός χειρούργος, χορήγησε ναρκωτικές ουσίες του άρθρου 4 του ν.1729/1987 για θεραπευτικούς σκοπούς χωρίς να χρησιμοποιεί διπλότυπες συνταγές, απλές για τις ουσίες του πίνακα Δ, ειδικές για τις ουσίες του πίνακα B και Γ και θεωρημένες από το υπουργείο Yγείας Πρόνοιας και Kοινωνικών Aσφαλίσεων για τις ουσίες των πινάκων A έως Γ. Σε κάποιες περιπτώσεις δεν υπήρχε υπερδοσολογία χωρίς απόφαση της οικείας Nομαρχίας.
O κ. Hλίας Mιχαήλ Πουγούνιας στην Kάλυμνο σε συγκεκριμένους και αναφερόμενους στο κλητήριο θέσπισμα χρόνους, φέρεται με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, με πρόθεση και χωρίς να είναι τοξικομανής συντέλεσε με οποιονδήποτε τρόπο στη διάδοση της χρήσης ναρκωτικών ουσιών από αυτές που αναφέρονται στο N. 1729/1987, όπως τροποποιήθηκε και συμπληρώθηκε με το N. 2161/1993, οι οποίες δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα και προκαλούν εξάρτηση του ατόμου από αυτές. Tην ως άνω πράξη του εμφανίζεται να ενήργησε κατ� επάγγελμα. Συγκεκριμένα, με την ιδιότητά του ως ιατρός του IKA συνταγογράφησε χωρίς τις νόμιμες διατυπώσεις, σκευάσματα εμπεριέχοντα ναρκωτικές ουσίες του N. 1729/1987, σε άτομα των οποίων τα στοιχεία είναι ελλιπή, και ειδικότερα συνταγογράφησε απλές (ήτοι με μονή διαγράμμιση) συνταγές ναρκωτικών του IKA, οι οποίες στη συνέχεια εκτελέστηκαν από τοπικά φαρμακεία.
Oι κ.κ. Bασίλειος Θεόφιλου Bούης και Iωάννης Aντωνίου Γαλουζής στην Kάλυμνο, φέρονται ομοίως, κατ� εξακολούθηση και με την ιδιότητά τους ως ιατροί του EΣY στο Kέντρο Yγείας Kαλύμνου "TO BOYBAΛEIO", να χορήγησε ναρκωτικές ουσίες του άρθρου 4, πίνακας ΓΣ του νόμου 1729/1987 για θεραπευτικούς σκοπούς με απλές συνταγές ναρκωτικών οι οποίες έφεραν στο άνω δεξιό μέρος τους μονή κόκκινη διαγράμμιση, πλην όμως δεν ήταν θεωρημένες από το Tμήμα Yγείας της Nομαρχίας Δωδεκανήσου, ως επιβάλει ο νόμος.
O κ. Δημήτριος Kων/νου Γερουκάλης στην Kω, σε συγκεκριμένους χρόνους και με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, φέρεται με την ιδιότητά του ως νευρολόγος � ψυχίατρος, να χορήγησε ναρκωτικές ουσίες του άρθρου 4, πίνακας ΓΣ του νόμου 1729/1987 για θεραπευτικούς σκοπούς με απλές συνταγές ναρκωτικών οι οποίες έφεραν στο άνω δεξιό μέρος τους μονή κόκκινη διαγράμμιση, πλην όμως δεν ήταν θεωρημένες από το Tμήμα Yγείας της Nομαρχίας Δωδεκανήσου, ως επιβάλλει ο νόμος.
O κ. Eμμανουήλ Iωάννη Mιχαηλίδης εμφανίζεται την 13-12-2001 στην Kάλυμνο, και με την ιδιότητά του ως ιατρός � Eιδικός Kαρδιολόγος στο IKA, να τέλεσε το ίδιο ως άνω αδίκημα όπως και οι κκ Aναστασία Mιχαήλ Kατσοτούρχη ιατρός � Διευθύντρια του παθολογικού τμήματος BΓN Kαλύμνου στο Kέντρο υγείας Kαλύμνου "TO BOYBAΛEIO", Eμμανουήλ Iωάννη Tσικούρης ιατρός � διευθυντής καρδιολογίας του κέντρου Yγείας Kαλύμνου "TO BOYBAΛEIO", Eλένη Iωάννη Kαλικάτζαρου γενική ιατρός στον Oίκο του ναύτου, Iωάννης Aντωνίου Mαγκάκης ιατρός � παθολόγος, Eπιμελητής A� EΣY στο Kέντρο Yγείας Kαλύμνου "TO BOYBAΛEIO", Eμμανουήλ Nικολάου Kουμπάρας, Σπύρος Iωάννη Mπουφίδης, Bασίλειος-Παντελής Σπυρίδωνα Πατρής, Aγγελος-Mιχαήλ Nικολάου Δελαπόρτας, ιατροί στο ίδιο νοσοκομείο.
O κ. Iωάννης Nικολάου Ξυπολιτάς κατηγορείται ότι στην Kάλυμνο σε αναφερόμενους χρόνους, έχοντας την ιδιότητα του γενικού ιατρού του ιατρικού Συλλόγου Kαλύμνου, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, με πρόθεση και χωρίς να είναι τοξικομανής νόθευσε και χρησιμοποίησε νοθευμένη ιατρική συνταγή χορήγησης ναρκωτικών ουσιών με σκοπό τη διακίνησή τους. Την ως άνω πράξη του ενήργησε κατ� επάγγελμα. Ειδικότερα, αφού εξήγαγε τρία φωτοαντίγραφα συνταγής του N.1729/1987 με μονή διαγράμμιση και Nο συνταγής 329, συνταγογράφησε την 10-3-2000 σε ασθενή με δυσανάγνωστο όνομα σκεύασμα XANAX. Ακολούθως, στο δεύτερο φωτοαντίγραφο την 1-4-2000, συνταγογράφησε σε ασθενή με δυσανάγνωστο επώνυμο και μικρό όνομα Nομική tabl LONARID και στο τρίτο φωτοαντίγραφο συνταγογράφησε την 11-4-2000 σε ασθενή με μικρό όνομα Θωμάς και δυσανάγνωστο επώνυμο 10 κουτιά LONARID. Την παραπάνω πράξη τελεσε με πρόθεση και χωρίς να είναι τοξικομανής, δηλαδή χωρίς να έχει αποκτήσει την έξη της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών κατά τρόπο που να μην μπορεί να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις. Επιπλέον, την ως άνω πράξη ενήργησε κατ� επάγγελμα, καθώς προκύπτει σκοπός για πορισμό εισοδήματος

πηγή δημοκρατική

O ΛΑ.Ο.Σ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΤΩΝ ΚΡΑΤΟΥΜΕΝΩΝ ΑΠΟ ΤΙΣ ΦΥΛΑΚΕΣ ΚΟΡΥΔΑΛΛΟΥ

Ο Παλαιοκώστας με τις θεαματικές αποδράσεις του, αναδεικνύεται περίπου ως εθνικός ευεργέτης, καθώς αποδόμησε τόσο πολύ την εικόνα της κυβέρνησης του κ. Καραμανλή, όσο δεν είχε αποδομηθεί από ομόλογα, SIEMENS, Βατοπαίδι και οικονομική κρίση μαζί.

Ουδέν κακόν αμιγές καλού.

Η εμπέδωση στους πολίτες, της αδυναμίας του κ. Καραμανλή και της παρέας του, να κυβερνήσουν τον τόπο, αποτελεί καίριο ζήτημα για την έξοδό μας από την κρίση.