Νομάρχης Λέσβου:τα χρήματα που δίνονται στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου δεν επαρκούν για να καλύψουν το συγκεκριμένο προγραμματισμό

Ο Νομάρχης Λέσβου, Παύλος Βογιατζής, έκανε την ακόλουθη δήλωση:

«Είναι γνωστό σε όλους μας ότι η Πρυτανική Αρχή του Πανεπιστημίου Αιγαίου και προσωπικά ο Πρύτανης κ. Ανδρέας Τρούμπης, καταβάλουν μεγάλες προσπάθειες και έχουν ένα σαφή προγραμματισμό για την ανάπτυξη του Πανεπιστημίου Αιγαίου σε όλα τα νησιά. Έχει γίνει σαφές ότι τα χρήματα που δίνονται στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου δεν επαρκούν για να καλύψουν το συγκεκριμένο προγραμματισμό. Η προσπάθειες όλων μας λοιπόν θα πρέπει να στοχεύουν στην αύξηση της χρηματοδότησης του Πανεπιστημίου Αιγαίου, ενώ παράλληλα θα πρέπει να υλοποιηθεί και το έργο του Κέντρου Εκπαίδευσης και Πολιτισμού της Βρίσας. Όλοι οι αρμόδιοι φορείς θα πρέπει να πιέσουμε, με όλες μας τις δυνάμεις, προς τα αρμόδια Υπουργεία για να πετύχουμε το διπλό αυτό στόχο».

ΑΚΙΝΗΤΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΣΤΑ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΑ

ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΔΩΔΕΚΑΝΗΣΟΥ

(Ρόδος, 30 Ιανουαρίου 2009)

Εισήγηση του νομάρχη Δωδεκανήσου Γιάννη Μαχαιρίδη

Νομοθετικό Πλαίσιο

Με το νόμο 2100/1952 η Ελληνική Κυβέρνηση συνέστησε τον Οργανισμό Ακίνητης Περιουσίας του Δημοσίου Δωδεκανήσου.

Σκοπός του Οργανισμού είναι η διοίκησης και η εν γένει διαχείρισις (εκμετάλλευσις, εκποίησις ή διάθεσις προς άλλους σκοπούς)

α) κτημάτων της περιουσίας του Δημοσίου στην Περιφέρεια της Δωδεκανήσου, που υπάγονται εις την αρμοδιότητα και διαχείριση των Διευθύνσεων Δημοσίων Κτημάτων του Υπουργείου των Οικονομικών πλην των αιγιαλών και

β) των κτημάτων του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού στην Δωδεκάνησο, που μετεβιβάσθηκαν από το Δημόσιο προς αυτόν, και

γ) των μετοχών των τέως Ιταλικών Εταιρειών στην Δωδεκάνησο που περιήλθαν εις το Ελληνικό Δημόσιο.

Τα έσοδα του Οργανισμού, εκ της διαχειρίσεως της περιερχομένης σε αυτόν κατά τα άνω περιουσίας, μετά την αφαίρεσιν των δαπανών λειτουργίας αυτού, των εξόδων συντηρήσεως, αξιοποιήσεως κλπ.

Των περιερχομένων σε αυτόν ακινήτων και πάσης άλλης αναγκαίας δαπάνης, διατίθενται από τον Οργανισμό αποκλειστικά προς εκτέλεσιν έργων κοινής ωφελείας και Τουριστικής χρησιμότητας στην Δωδεκάνησο, προς κοινωφελή ιδρύματα της Δωδεκανήσου.

«Ωσαύτως τα έσοδα ταύτα διατίθενται και δια την εκτέλεσιν παραγωγικών γεωργικών έργων, αποσκοπούντως εις την ανάπτυξιν και προαγωγήν της γεωργίας εν Δωδεκανήσω».

Με το Ν.Δ. 195/1973 καταργήθηκε ο Οργανισμός Ακίνητης Περιουσίας του Δημοσίου στα Δωδεκάνησα.

Το Νομοθετικό διάταγμα, στο άρθρο 2, προέβλεπε:

α) άπασα η κινητή και ακίνητος περιουσία του καταργημένου οργανισμού περιέρχεται αυτοδικαίως, και άνευ ετέρας τινός διατυπώσεως, εις την κυριότητα του Δημοσίου και υπό την διαχείρισιν του Υπουργείου Οικονομικών κατά τας κείμενας περί διοικήσεως δημοσίων κτημάτων διατάξεις

β) Το Δημόσιον υποκαθίσταται εξ ολοκλήρου εις άπασας τας υποχρεώσεις και τα δικαιώματα του Οργανισμού τούτου, τα εξ οποιασδήποτε σχέσεως ή αιτίας απορρέοντα.

Στο άρθρο 3 προεβλέπετο ότι :

Τα έσοδα εκ της διαχειρίσεως και εκποιήσεως των υπό την διαχείρισιν του Υπουργείου Οικονομικών τελούντων δημοσίων κινητών και ακινήτων εν Δωδεκανήσω, εισάγονται ως έσοδα του Δημοσίου υπό ίδιον κωδικόν αριθμόν του κρατικού προϋπολογισμού, εγγραφομένης αντιστοίχως αναλόγου πιστώσεως διά την εκτέλεσιν υπό των οικείων φορέων δημοσίων και κοινωφελών έργων εν Δωδεκανήσω, προτιμωμένης της ανεγέρσεως κτιρίων προς στέγασιν των δημοσίων υπηρεσιών, ως και πάσης φύσεως κατοικιών δια την στέγασιν επί μισθώματι των υπηρετούντων έν τη περιφερεία ταύτη δημοσίων υπαλλήλων.

Τα του τρόπου και των όρων της μισθώσεως ως και πάσα αναγκαία λεπτομέρεια ρυθμίζονται δι’ αποφάσεως του Νομάρχου Δωδεκανήσου δημοσιευόμενης δια της Εφημερίδος της Κυβερνήσεως.

Με το Ν.Δ. 719/77 δίνεται η δυνατότητα εξαγοράς και απόδοσης δημοσίων κτημάτων.

Μέσω αυτής της διαδικασίας παραχωρήθηκαν με απόδοση, με εξαγορά τέσσερις χιλιάδες ακίνητα.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Όλοι μιλούν για την ακίνητη περιουσία του δημοσίου στα Δωδεκάνησα.

Είναι τα ακίνητα που περιήλθαν στο ελληνικό δημόσιο μετά την Ιταλική Κατοχή.

Αναπάντητο παραμένει πώς περιήλθε αυτή η περιουσία στο Ιταλικό Δημόσιο.

Ήταν περιουσία των Δωδεκανησίων, ή περιήλθαν λόγω δημιουργίας του κτηματολογίου, αυθαίρετα, και μπορούμε να πούμε, και βίαια;

Η περιουσία αυτή κινητή και ακίνητη υπολογιζόταν περίπου στα 500.000 στρέμματα στη Ρόδο, περίπου 60.000 στρέμματα στην Κω και περίπου 1.500 στρέμματα στην Λέρο.

ΣΗΜΕΡΑ, εξαιρουμένων των δημοσίων κτημάτων που είναι δεσμευμένα από την Αρχαιολογική Υπηρεσία, από την Διεύθυνση Δασών και την ΕΤΑ (Εταιρεία Τουριστικών Ακινήτων), υπολογίζεται, βάσει εκτιμήσεων της εφορίας δημοσίων κτημάτων, σε περίπου 30.000 ακίνητα, από τα οποία καταγεγραμμένα υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου είναι τα 20.000.

Πιστεύουμε πως πρέπει να ξεκαθαριστεί τι από την δημόσια περιουσία διεκδικούμε.

Μια καταγραφή του τι διαχειρίζεται σήμερα το δημόσιο είναι απαραίτητη :

1. Κτίσματα (δημόσια κτήρια ή και κοινά κτήρια κατοικίες κ.λ.π). Το μεγαλύτερο μέρος αυτών διαχειρίζεται το Ταμείο Αρχαιολογικών Πόρων (ΤΑΠΑ).

2. Κτίσματα που ανήκουν σε άλλους φορείς του δημοσίου, π.χ. Παλιό Νοσοκομείο, Ορφανοτροφείο κ.λ.π., στο Υπουργείο Υγείας και Πρόνοιας.

3. Δημόσιες εκτάσεις, αρμοδιότητας:

Α) Υπουργείου Οικονομικών (ΚΥΔ, ΚΕΔ)

Β) Υπουργείο Γεωργίας και επικοιστικά - Χορτολιβαδικά - Δασικά

Γ) Εταιρεία Τουριστικών Ακινήτων (ΕΤΑ)

4. Παραλίες - Αιγιαλοί

Το ξεκαθάρισμα της κινητής και ακίνητης περιουσίας του δημοσίου και τι πρέπει να περιέλθει σε έναν νέο φορέα διαχείρισης και προστασίας είναι απαραίτητο να γίνει στο ξεκίνημα της διερεύνησης του συνολικού εγχειρήματος.

Πρέπει να επισημάνουμε πως στα Δωδεκάνησα, και συγκεκριμένα στην Ρόδο, στην Κω και εν μέρει στη Λέρο, και όχι σε όλα τα νησιά μας, είναι καταγραμμένη δημόσια περιουσία και αυτό γιατί υπήρχε κτηματολόγιο.

Το ίδιο ισχύει και σε κάποιες, λίγες, περιοχές της πατρίδας μας.

Στο σημείο αυτό ζητώ την προσοχή του σώματος:

Με την σύνταξη του κτηματολογίου, σε εθνικό επίπεδο,

στην ίδια κατάσταση θα βρεθεί το σύνολο της χώρας,

και άρα το δημόσιο θα γνωρίζει την περιουσία του

σε όλη την επικράτεια.

Αυτό πρέπει να το λάβουμε σοβαρά υπόψη

στο όποιο διεκδικητικό μας πλαίσιο,

και σε τι αυτό θα διαφοροποιείται

από την υπόλοιπη χώρα.

• Σε αυτήν την φάση, είναι απαραίτητη μια μελέτη η οποία θα προσδιορίζει το επίπεδο των διεκδικήσεων αλλά και το πλαίσιο των κινήσεων μας σε όλα τα επίπεδα, πολιτικό, νομικό κ.λ.π..
• Επίσης θα περιγράφει τον φορέα που θα διαδεχθεί τις σημερινές δομές του δημοσίου, το μετοχικό σχήμα, το προσωπικό, το κόστος και τα μέσα λειτουργίας του, τους στόχους του, όπως και τις ακριβείς αρμοδιότητές του.

Μέχρι την οριστικοποίηση και λήψη των αποφάσεων μας είναι απαραίτητο να συμφωνήσουμε και να αποφασίσουμε:

1. Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση δεν θα χάσει τους πόρους μέσω των οποίων εκτελεί σήμερα διάφορα έργα σε όλο τον νομό και υπολογίζονται σε 2,5 έως 3 εκατομμύρια ετησίως.

2. Η ακίνητη περιουσία στα πολεοδομικά συγκροτήματα των δήμων, εφόσον δεν προορίζονται για κρατικές ανάγκες (στέγαση δημοσίων υπηρεσιών, σχολείων κ.λ.π.), να περιέλθουν στους αντίστοιχους Δήμους.

3. Η χρήση των παραλιών περιέρχεται αδαπάνως στη Τοπική Αυτοδιοίκηση, χωρίς να χάνουν τον κοινόχρηστο χαρακτήρα τους.

4. Δημόσιες εκτάσεις στα διοικητικά όρια των δήμων που μπορούν να αξιοποιηθούν για κάλυψη κοινωφελών έργων ή επενδυτικών προγραμμάτων των Δήμων, που έχουν όμως περιγραφεί στα Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια ή στα ΣΧΟΑΠ, δεσμεύονται υπέρ των αντίστοιχων δήμων.

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,

Η συζήτηση που γίνεται σήμερα στο Νομαρχιακό Συμβούλιο έχει την δική της σημασία… Πολιτική και κοινωνική.

Το κορυφαίο αιρετό πολιτικό όργανο του νομού μας συζητά για την αναγκαιότητα, η τοπική κοινωνία να έχει λόγο στα του οίκου μας.

Σε ένα πράγμα νομίζω ότι συμφωνούμε όλοι:

Η Ακίνητη Περιουσία του Δημοσίου, αυτό που οι παλαιότεροι και οι νεότεροι θεωρούσαν και θεωρούμε «προίκα» αυτού του τόπου, δεν είναι μόνο οι αριθμοί, δεν είναι μόνο τα στρέμματα, δεν είναι μόνο τα έσοδα και μια λογιστική προσέγγιση.

Αν βλέπαμε μόνο από αυτήν την σκοπιά το θέμα, τότε θα μιλούσαμε με κτηματομεσιτικούς και οικονομοτεχνικούς όρους.

Μόνο που δεν είμαστε κτηματομεσίτες.

Το θέμα της ακίνητης περιουσίας παραπέμπει ευθέως στην ιστορία αυτού του τόπου, άρα από την σημερινή μας συζήτηση δεν μπορεί να απουσιάζει ακόμα και το συναίσθημα.

Είμαστε όμως ένα πολιτικό όργανο που έχει σαν αποκλειστική αποστολή να εξυπηρετεί τα πραγματικά συμφέροντα του τόπου.

Είμαστε εδώ για να υπερασπιστούμε αυτά τα συμφέροντα, με την βασική προϋπόθεση ότι θα ενδυναμώσουμε την θέση μας και όχι να την αποδυναμώσουμε.

Οφείλουμε με ψυχραιμία, σύνεση και καθαρό μυαλό, να σταθμίσουμε με ρεαλισμό όλες τις παραμέτρους.

Παρά το πισωγύρισμα του 1973, αυτός ο τόπος έχει ένα ακόμα κεκτημένο στα χέρια του.

Το υδροκέφαλο κεντρικό κράτος μπορεί να πήρε υπό την ευθύνη του την διαχείριση των ακινήτων, όμως το συντριπτικά μεγάλο ποσοστό των πόρων από αυτήν την διαδικασία το διαχειρίζεται ένας τοπικός φορέας.

Έστω κι αν αυτό γίνεται με μεγάλη προσπάθεια, καθώς δεν γίνεται αυτόματα η μεταφορά των πιστώσεων από τον κρατικό προϋπολογισμό.

Ας μην διαφεύγει της προσοχής μας, ότι ένας τοπικός πολιτικός φορέας, δημοκρατικά νομιμοποιημένος με την ψήφο των Δωδεκανησίων, έχει την ευθύνη αξιοποίησης πολύτιμων πόρων από την διαχείριση των ακινήτων του Δημοσίου.

Η Νομαρχία Δωδεκανήσου, με διαφάνεια, με δημοκρατικό προγραμματισμό, με έμπειρο στελεχιακό και πολιτικό προσωπικό, πάντα με διάλογο με τους ΟΤΑ και τους άλλους φορείς, ιεραρχώντας ανάγκες και προτεραιότητες, μετουσιώνει αυτούς τους, έστω λίγους, πόρους σε αναπτυξιακές δράσεις και έργα σε όλο τον νομό, χωρίς εξαιρέσεις και προτιμησιακά δικαιώματα.

Τίθεται το ερώτημα, και αυτό συζητάμε σήμερα:

Πρέπει να διεκδικήσουμε και να κερδίσουμε κάτι παραπάνω;

Η απάντηση θα πρέπει να δοθεί μέσα από έναν σοβαρό διάλογο και έναν επίσης σοβαρό προβληματισμό για το τι έχουμε σήμερα, τι διεκδικούμε και τι μπορούμε αντικειμενικά να κερδίσουμε.

Ενδεχομένως, και τι μπορεί να χάσουμε…

Η ουσιαστική χρησιμότητα αυτής της συζήτησης θα εξαρτηθεί από το πόσο υπεύθυνα και ρεαλιστικά θα αναλύσουμε όλα τα δεδομένα του ζητήματος.

Προσωπική μου άποψη είναι ότι μόνο αν επικρατήσει η ευθύνη και ο ρεαλισμός θα καταλήξουμε σε μια πραγματικά συμφέρουσα για τον τόπο μας ενιαία στάση.

Πρόταση του ΤΕΕ για κατασκευή νέου λιμένα στη Μυτιλήνη

Αίτημα του ΤΕΕ τμήμα ΒΑ Αιγαίου προς τα αρμόδια υπουργεία να ξεκινήσει η Α' φάση μελετών ενώ απαιτούνται διάφορες άλλες στη Β' φάση, οι οποίες θα προταθούν με την έγκριση του Master plan ώστε να οριστικοποιηθεί το μέγεθος και οι λειτουργίες του νέου λιμένα καθώς και οι νέες χρήσεις του παλαιού Λιμένα, μέσα από δημόσια διαβούλευση. Συνάντηση με εκπροσώπους των υπουργείων ΠΕΧΩΔΕ, ΕΝΑΝΠ καθώς και της Περιφέρειας Β. Αιγαίου, της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Λέσβου, Δήμου Μυτιλήνης, Λιμενικού Ταμείου Λέσβου και άλλων συναρμοδίων υπηρεσιών, ζητά το ΤΕΕ τμήμα ΒΑ Αιγαίου με έγγραφό του προς τους Υπουργούς Γ. Σουφλιά, Α. Παπαληγούρα και Γ. Βλάχο,

προκειμένου να ορισθεί η αναθέτουσα αρχή της μελέτης που αφορά στον χωροταξικό σχεδιασμό του νέου λιμένα, με ταυτόχρονη αξιοποίηση και αισθητική αναβάθμιση του παλαιού. Στην επιστολή του το ΤΕΕ τμήμα Β.Α. Αιγαίου επισημαίνει:
«Η πόλη της Μυτιλήνης βιώνει καθημερινά την απαράδεκτη κατάσταση που δημιουργεί η λειτουργία του Λιμανιού και ειδικότερα η αλληλοκάλυψη δραστηριοτήτων ασύμβατων με το χαρακτήρα της πόλης.
Κίνηση: Εμπορική, Επιβατική Τουριστική, Αλιευτική, Επικίνδυνα φορτία καύσιμα, Αναψυχή, χώροι στάθμευσης αλλά και Δημόσια Διοίκηση και Αθλητισμός, όλα συνυπάρχουν και αλληλοκαλύπτονται για να επιβαρύνουν, ένα από τα μοναδικά ιστορικά κέντρα του Αιγαίου, που έχει σχεδιαστεί και έχει λάβει την τελική μορφή του στις αρχές του 19ου αιώνα.
Ενώ την εποχή του '60 έχει συντελεστεί και ο διαχωρισμός μέρους του Λιμενικού χώρου από τον αστικό με κατασκευή περίφραξης για λόγους ασφαλείας και ελέγχου του Λιμανιού.
Η οποιαδήποτε προσπάθεια αντιμετώπισης των προβλημάτων που παρουσιάζονται σήμερα στο αστικό τμήμα (πέταλο από Μακρύ ' Γιαλό μέχρι τα Τσαμάκια) θεωρώντας την πόλη και το λιμάνι σαν δυο συστήματα σε επαφή που πρέπει να συνυπάρξουν για να λειτουργήσουν με τη σύγχρονη αντίληψη της βιώσιμης πόλης μας οδηγεί στο συμπέρασμα που αποτυπώθηκε και με την έγκριση του ΓΠΣ Μυτιλήνης ότι αυτό είναι αδύνατο και απαιτείται η μεταφορά του λιμανιού και η κατασκευή νέου στον ΚΑΡΑ ' ΤΕΠΕ.
Η συνεχιζόμενη λειτουργία του λιμανιού όπως έχει σήμερα δημιουργεί συνθήκες που δεν συνάδουν με το ιστορικό παρελθόν της Μυτιλήνης αλλά επιπλέον υποβαθμίζουν λειτουργικά, αισθητικά, περιβαλλοντικά, τουριστικά την ποιότητα ζωής των πολιτών και των επισκεπτών (η Μυτιλήνη είναι μοναδική πρωτεύουσα νησιού στη Μεσόγειο που δεν έχει τουρισμό).
Το Τμήμα ΒΑ Αιγαίου του ΤΕΕ κρίνει σκόπιμο να φέρει την πρόταση εκπόνησης μελέτης με χρηματοδότηση του ΥΠΕΧΩΔΕ από Δημόσιες Επενδύσεις ΣΑΜ 70 ή από το ΕΣΠΑ με τίτλο:
«ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΟ ' ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΟ ΣΧΕΔΙΟ (MASTER RLAN) του ΝΕΟΥ ΛΙΜΕΝΑ ΜΥΤΙΛΗΝΗΣ» και «ΑΝΑΠΛΑΣΗ λειτουργική, αισθητική, Αρχιτεκτονική ΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΤΟΥ ΠΑΛΑΙΟΥ ΛΙΜΕΝΑ»
(ΧΩΡΟΤΑΞΙΚΗ ' ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΗ ' ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΚΗ ' ΓΕΩΤΕΧΝΙΚΗ ' ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΙΚΗ ' ΕΙΔΙΚΗ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ ' ΠΡΑΣΙΝΟΥ ' ΛΙΜΕΝΙΚΗ ' ΑΚΤΟΜΗΧΑΝΙΚΗ - κτλ).
Είναι αυτονόητο ότι απαιτείται να ξεκινήσει η Α' Φάση μελετών (προγραμματικό σχέδιο) με σκοπό την κατασκευή ενός σύγχρονου λιμανιού και τη βέλτιστη αξιοποίηση, λειτουργική και αισθητική αναβάθμιση του παλαιού Λιμένα, σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία Ν. 3316/2005. «Ανάθεση και εκτέλεση δημοσίων συμβάσεων εκπόνησης μελετών και παροχής συναφών υπηρεσιών».
Η προεκτιμώμενη αμοιβή της Α' Φάσης εκτιμούμε ότι είναι 450 ή 500 χιλ. Euro.
Απαιτούνται διάφορες κατηγορίες μελετών στη Β' Φάση, οι οποίες θα προταθούν με την έγκριση του Master plan ώστε να οριστικοποιηθεί το μέγεθος και οι λειτουργίες του νέου λιμένα καθώς και οι νέες χρήσεις του παλαιού Λιμένα, μέσα από δημόσια διαβούλευση.
Ζητάμε τη χρηματοδότηση του MASTER PLAN (Α' Φάση), γιατί πιστεύουμε ότι πρόκειται για το μεγαλύτερο αναπτυξιακό έργο που θα γίνει στη Μυτιλήνη μετά το Πανεπιστήμιο Αιγαίου τα τελευταία 30 χρόνια και προς αυτή την κατεύθυνση θα βοηθήσουμε»

Διεγείρονται με πολύ πιο περίπλοκο τρόπο απ΄ ό,τι οι άνδρες και το μυαλό τους αντιδρά στα ερεθίσματα με διαφορετικό τρόπο απ΄ ό,τι το σώμα τους

Τι είναι αυτό που θέλουν οι γυναίκες;

Το μυστήριο της γυναικείας ερωτικής επιθυμίας ερευνούν επιστήμονες

Τι επιθυμεί μια γυναίκα; Το ερώτημα αυτό που έθεσε πριν από έναν αιώνα ο Ζίγκμουντ Φρόιντ δεν έχει βρει ακόμα απάντηση. Οι έρευνες μάλιστα - πολλές και ποικίλες - που διεξάγονται τα τελευταία χρόνια, μπερδεύουν ακόμα περισσότερο τα πράγματα: οι γυναίκες δείχνουν να διεγείρονται με πολύ πιο περίπλοκο τρόπο απ΄ ό,τι οι άνδρες...

Η Μέρεντιθ Τσίβερς, 36 ετών, είναι καθηγήτρια Ψυχολογίας στο Πανεπιστήμιο Κουίνς στο Οντάριο, μέλος της πιο έγκυρης επιστημονικής επιθεώρησης σεξουαλικών μελετών «Αρχεία της Σεξουαλικής Συμπεριφοράς», και ασχολείται με την πορνογραφία των πυγμαίων χιμπαντζήδων. Για την ταινία σχετικά με τη σεξουαλική ζωή των πυγμαίων χιμπαντζήδων, κατέγραψε εικόνες από ερωτικές τους συνευρέσεις και επειδή οι ήχοι που έκαναν ακούγονταν πολύ σιγανά, πρόσθεσε ερωτικές κραυγές άλλων χιμπαντζήδων. Έδειξε την ταινία σε άνδρες και γυναίκες όλων των σεξουαλικών προσανατολισμών. Τους έδειξε επίσης ανθρώπινες σκηνές ετεροφυλοφιλικού σεξ, ομοφυλοφιλικού μεταξύ ανδρών και μεταξύ γυναικών, έναν άνδρα και μια γυναίκα να αυνανίζονται, έναν γυμνασμένο άνδρα να περπατά γυμνός στην παραλία και μια καλοφτιαγμένη γυναίκα να κάνει γυμναστική χωρίς ρούχα.

Την ώρα που οι συμμετέχοντες παρακολουθούσαν τις σκηνές αυτές στο κομπιούτερ, η Τσίβερς, όπως διηγείται στο περιοδικό των «Νew Υork Τimes», μετρούσε τη διέγερσή τους με δύο τρόπους: αντικειμενικά και υποκειμενικά. Τα γεννητικά τους όργανα ήταν συνδεδεμένα με ένα μηχάνημα που κατέγραφε τις αντιδράσεις και τη ροή του αίματος, ενώ οι συμμετέχοντες κατέγραφαν σε ένα χαρτί τον βαθμό στον οποίο αισθάνονταν ότι διεγείρονταν. Οι απαντήσεις των ανδρών ήταν εύκολα κατηγοριοποιήσιμες. Οι ετεροφυλόφιλοι ερεθίστηκαν όταν έβλεπαν ερωτικές σκηνές μεταξύ ανδρών και γυναικών καθώς και μεταξύ γυναικών, τις σκηνές του αυνανισμού και τη γυμνή γυναίκα να γυμνάζεται. Οι περισσότεροι δεν είχαν καμία αντίδραση στην ερωτική σκηνή μεταξύ ανδρών. Οι ομοφυλόφιλοι αντέδρασαν ακριβώς αντίθετα. Ούτε ένας, στρέιτ ή γκέι, δεν ερεθίστηκε από τους πυγμαίους χιμπαντζήδες. Η υποκειμενική τους άποψη, την οποία σημείωναν, συνέπεσε με τα όσα κατέγραψε το μηχάνημα. Το μυαλό και τα γεννητικά όργανα των ανδρών συμφώνησαν απόλυτα.

Το πείραμα. Με τις γυναίκες τα πράγματα ήταν εντελώς διαφορετικά.

Όποιος και αν ήταν ο σεξουαλικός προσδιορισμός που είχαν δηλώσει, έδειξαν συνολικά πολύ μεγαλύτερη διέγερση των γεννητικών τους οργάνων όταν στην οθόνη εμφανίστηκαν άνδρες με άνδρες, γυναίκες με γυναίκες και γυναίκες με άνδρες. Αντέδρασαν περισσότερο στην αθλούμενη γυναίκα από ό,τι στον άνδρα που περπατούσε.

Με τις γυναίκες, και ιδιαίτερα με τις ετεροφυλόφιλες, το μυαλό και τα γεννητικά όργανα σπανίως βρέθηκαν σε αρμονία- ήταν λες και ανήκαν σε διαφορετικά πρόσωπα. Στις σκηνές λεσβιακού σεξ οι ετεροφυλόφιλες γυναίκες έγραψαν ότι ερεθίζονται λιγότερο απ΄ ό,τι έδειξε το μηχάνημα που ήταν συνδεδεμένο με τον κόλπο τους, και με τους ομοφυλόφιλους άνδρες ακόμα λιγότερο, ενώ με τις ετεροφυλοφιλικές σκηνές πολύ περισσότερο απ΄ ό,τι έδειξε το μηχάνημα. Όταν οι σκηνές αφορούσαν άνδρα με άνδρα, οι λεσβίες απάντησαν ότι ερεθίστηκαν λιγότερο απ΄ ό,τι πραγματικά συνέβη.


Ο εγκέφαλος, τα αρρενωπά πρόσωπα και οι ορμονικές αλλαγές

Η ερωτική επιθυμία στις γυναίκες και ο λόγος για τον οποίο αρκετές δεν αισθάνονται πόθο αποτελεί αντικείμενο έρευνας από τη δεκαετία του ΄50. Ακόμα και σήμερα δεν έχει βρεθεί μια θεωρία που να απαντά σε όλα τα ερωτήματα, παρά τις πολλές έρευνες που έχουν διεξαχθεί πάνω στο θέμα αυτό. Για παράδειγμα, όπως έδειξε μελέτη με μαγνητικό τομογράφο, οι ορμονικές αλλαγές στη διάρκεια της ωορρηξίας προκαλούν μεγαλύτερη δραστηριότητα σε συγκεκριμένες περιοχές του εγκεφάλου των ετεροφυλόφιλων γυναικών, η οποία ενεργοποιείται από πολύ αρρενωπά ανδρικά πρόσωπα. Είναι βέβαιο ότι οι γυναίκες διεγείρονται από ένα πολύ πιο ευρύ φάσμα ερεθισμάτων από τους άνδρες. Άραγε οι άνδρες έχουν περισσότερες αναστολές ή περιορίζονται από το γεγονός ότι ο δικός τους ερεθισμός είναι εμφανής ενώ των γυναικών «αόρατος»; Οι επιστήμονες διαπιστώνουν ότι ακόμα δεν μπορούν να διαχωρίσουν τις πολιτιστικές από τις βιολογικές επιρροές όσον αφορά τις γυναίκες.

Στο σώμα τους. Σχεδόν το 30% των γυναικών παραπονείται για ανεπαρκή επιθυμία. Οι άνδρες σε αυτή την περίπτωση χρησιμοποιούν Viagra και το ξεπερνούν. Όμως η μεγάλη δυσκολία με τις γυναίκες έγκειται στο γεγονός ότι η επιθυμία εντοπίζεται στον εγκέφαλό τους, όχι στο σώμα τους. Τα αντίστοιχα φάρμακα μπορούν να βελτιώσουν τη ροή του αίματος και τη λίπανση του κόλπου, δεν δημιουργούν όμως συνειδητή αίσθηση επιθυμίας. Η Τσίβερς επικαλείται έρευνες που δείχνουν ότι οι άνδρες μπορούν να καταλάβουν καλύτερα από τις γυναίκες την αύξηση του καρδιακού τους ρυθμού σε στιγμές έντασης και ότι βασίζονται σε τέτοια σημάδια για να κατανοήσουν την κατάσταση, ενώ οι γυναίκες δυσκολεύονται και περισσότερο όσες γυναίκες έχουν αρνητική εικόνα για το σώμα τους. Έτσι μπορούν να εξηγηθούν οι διαφορές των υποκειμενικών από τις αντικειμενικές παρατηρήσεις στο πείραμά της. Δεν λείπουν βέβαια και οι επιστήμονες που υποστηρίζουν ότι η γυναικεία επιθυμία δεν είναι σχετική αλλά ναρκισσιστική - κυριαρχείται από τη λαχτάρα να αποτελέσει αντικείμενο θαυμασμού και ερωτικής διάθεσης.


Ούτε ο Φρόιντ δεν κατάφερε να δώσει απάντηση

«Αισθάνομαι σαν εξερευνητής στην άκρη ενός τεράστιου δάσους», λέει η Τσίβερς περιγράφοντας τη φιλοδοξία της να κατανοήσει τον μηχανισμό ερεθισμού και επιθυμίας των γυναικών. «Μέχρι στιγμής υπάρχει μόνο ένα μικρό μονοπάτι το οποίο όμως δεν ξέρουμε πού οδηγεί». Και αυτή όπως και όλοι οι συνάδελφοί της προσπαθούν να λύσουν το σεξουαλικό πρόβλημα που έθεσε ο Ζίγκμουντ Φρόιντ στις μαθήτριές του πριν από έναν αιώνα: «Το μεγάλο ερώτημα που δεν έχει ποτέ απαντηθεί και δεν μπορώ να λύσω, παρά την 30χρονη έρευνά μου στη γυναικεία ψυχή, είναι: Τι επιθυμεί μια γυναίκα;».
πηγή τα ΝΕΑ