Είναι η 47η μέρα της μάχης της Λέρου μεταξύ Ιταλών και Άγγλων από τη μία πλευρά και Γερμανών από την άλλη. Στόχος της επίθεσης των Γερμανών στην υπό ιταλική κατοχή Λέρο είναι η κατάληψη του πιο οχυρωμένου νησιού στη Μεσόγειο. Ιταλοί και Άγγλοι αμύνονται από τις κορυφές των βουνών και από πολλά σημεία των ακτών με ισχυρά πυροβόλα, ενώ οχυρώνονται στη μεγάλη ναυτική βάση όπου έχει δημιουργηθεί αεροναύσταθμος. Οι προσπάθειες των Γερμανών στηρίζονται στην αεροπορία που πραγματοποιεί συνεχείς βομβαρδισμούς από τις 26 Σεπτεμβρίου.
Στις 12 Νοεμβρίου ξεκινά η τελευταία φάση της επίθεσης και των χερσαίων συγκρούσεων. Οι αλεξιπτωτιστές προσπαθούν να καταλάβουν το κεντρικό τμήμα του νησιού ώστε να κοπεί στα δύο. Την ίδια στιγμή οι ιταλοβρετανικές δυνάμεις καταφέρνουν ένα σημαντικό πλήγμα στις αεροπορικές επιχειρήσεις των Γερμανών. Ένα Γιούνκερς 52 (Ju 52) καταρρίπτεται στην ακτή των Αλίντων, παρασέρνοντας στο θάνατο το Γερμανό πιλότο, τον μηχανικό και τον πυροβολητή, ενώ τραυματίζεται ο ασυρματιστής του αεροπλάνου. Τις επόμενες δύο μέρες στις γερμανικές απώλειες προστίθενται άλλα τρία Γιούνκερς 52, ενώ στις 16 Νοεμβρίου οι Γερμανοί καταλαμβάνουν το νησί, σηματοδοτώντας και το τέλος της ιταλικής κατοχής της Δωδεκανήσου.
Εξήντα χρόνια μετά, το Γιούνκερς 52 που βυθίστηκε στις 14 Νοεμβρίου, παρασέρνοντας στο βυθό τους Γερμανούς πιλότους, έρχεται στην επιφάνεια. «Οι ψαράδες γνώριζαν από παλιά τα σημεία όπου κατέπεσαν τα τέσσερα γερμανικά αεροπλάνα. Το 2000 η αεροπορία, με τη βοήθεια του Λεριού ιστοριοδίφη Μανόλη Ήσυχου, πραγματοποιεί έρευνα στο σημείο όπου βυθίστηκε στις 14 Νοεμβρίου ένα Ju 52» σημειώνει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο ιστορικός Κωνσταντίνος Κογιόπουλος και προσθέτει: «Την ακριβή θέση του ναυαγίου υποδεικνύει ο πρόεδρος του Καταδυτικού Συλλόγου Λέρου, αυτοδύτης Κωνσταντίνος Κουβάς, ενώ ακολουθεί πλήρης βιντεοσκόπηση της όλης προσπάθειας προκειμένου να εξεταστεί η κατάστασή του και να σχεδιαστεί ο καλύτερος τρόπος ανέλκυσης».
Η επιχείρηση σχεδιάζεται για ένα περίπου χρόνο μέχρι την παραμικρή λεπτομέρεια. Οι δύτες της Λέρου ξεκινούν καθημερινές καταδύσεις σε βάθος 41 μέτρων, εξετάζουν το βυθό, καταγράφουν τα υπόγεια ρεύματα στην περιοχή και πραγματοποιούν την τελική πρόσδεση του αεροπλάνου. Τελικά, στις 3 Οκτωβρίου του 2003, το αεροπλάνο έρχεται στην επιφάνεια, ανελκύεται και τοποθετείται στη στεριά. Αμέσως αρχίζει η εργοστασιακή αποσυναρμολόγηση και ο αρχικός καθαρισμός του. Αποσυναρμολογημένο πια το αεροπλάνο μεταφέρεται με τρεις μεγάλες νταλίκες στον Πειραιά και από εκεί στο Μουσείο Αεροπορίας στο Τατόι όπου ξεκινούν οι εργασίες συντήρησής του.
«Πρόκειται για ένα σπάνιο εύρημα, καθώς είναι ένα από τα λίγα ναυάγια που διατηρήθηκε ολόκληρο και ανέπαφο», αναφέρει στο ΑΠΕ - ΜΠΕ ο Λέριος επισμηναγός εν αποστρατεία Ιωάννης Καραντάνης, ο οποίος υπηρετεί τα τελευταία 7 χρόνια στο τμήμα συντήρησης και υποστήριξης του Μουσείου Αεροπορίας. Ο ίδιος εξηγεί ότι κατά τη διάρκεια της μάχης το γερμανικό αεροπλάνο δέχτηκε αντιαεροπορικά πυρά και πραγματοποίησε αναγκαστική προσθαλάσσωση. Έτσι, δεν διαλύθηκε στον αέρα, ούτε συνετρίβη στη θάλασσα. Κατά τη διάρκεια της διαδρομής του προς το βυθό το σκάφος ανεστράφη και παρέμεινε σε αυτή τη θέση μέχρι την ανέλκυσή του. Το πάνω τμήμα του καλύφθηκε από άμμο βοηθώντας το να παραμείνει ανέπαφο κατά τη διάρκεια των χρόνων. Το μόνο που χρειάστηκε μετά την ανέλκυσή του ήταν να καθαριστεί με ειδικές μεθόδους από τα όστρακα.
Σήμερα το Ju 52 βρίσκεται στο Πολεμικό Μουσείο της Αεροπορίας στο Τατόι. Η θέση του όμως είναι εκεί όπου έγραψε ιστορία, στις ακτές της Λέρου. Δημοτική αρχή και φορείς του νησιού ζητούν εγγυήσεις από τους υπεύθυνους ώστε το αεροπλάνο να γυρίσει και να εκτεθεί στο νησί, σε ειδικό χώρο του νέου μουσείου που θα είναι αφιερωμένο στη μάχη της Λέρου. «Με αυτό τον τρόπο η Λέρος μπορεί να αναδείξει την ιστορία, να γίνει σύμβολο της ειρήνης και ο καλύτερος κήρυκας κατά του πολέμου μέσα από την ίδια την ιστορία του», προσθέτει ο κ. Κογιόπουλος.
Δεν ξέρω τι είναι πιο απαξιωτικό για τον Κώστα Καραμανλή. Το γεγονός ότι η διαγραφή του Τατούλη επιβεβαιώνει πως η κατάσταση στη ΝΔ είναι πλέον εκτός ελέγχου, αφού δεν σταματούν οι αντάρτικες φωνές, όπως ζήτησε ο ίδιος στην τελευταία Κεντρική Επιτροπή; Ή αυτό που γράφουν όλοι για το παρασκήνιο που προηγήθηκε της διαγραφής; Ο,τι δηλαδή εκτός από τους κ. Αγγέλου και Ανδριανό συμβουλεύτηκε προηγουμένως «τα κορυφαία στελέχη Γιώργο Σουφλιά, Προκόπη Παυλόπουλο, Δημήτρη Σιούφα, Βαγγέλη Μειμαράκη και Ντόρα Μπακογιάννη».
Δίνουν και παίρνουν στον Τύπο τα σενάρια περι ανασχηματισμού. Κεντρικό πρόσωπό του αναμένεται από όλους ότι θα είναι ο κ. Αλογοσκούφης, ο οποίος έχει κουράσει και ίσως έχει κουραστεί και, με συγχωρείτε, σχεδόν ταυτίζεται με μία ή με τρεις τράπεζες και είναι πια κακός για το ηθικό των υπολοίπων . Ο Φώλιας έχει εξοργίσει (μην ενοχληθείτε κύριέ μου με μένα, πηγαίνετε μια βόλτα είτε στον ΣΕΒ, είτε στην λαϊκή αγορά… να τα ακούσετε πρωτογενώς)