Πρακτικά της ομιλίας του βουλευτή Δωδεκανήσου του ΠΑΣΟΚ κ. Νίκου Ζωίδη κατά την δεύτερη ημέρα συζήτησης και ψήφισης από την Διαρκή Επιτροπή Παραγωγής και Εμπορίου του σχεδίου νόμου του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής «Δικαιώματα – Υποχρεώσεις επιβατών και μεταφορέων στις επιβατικές τακτικές θαλάσσιες μεταφορές και άλλες διατάξεις».
Στη συνεδρίαση παρέστησαν ο Υφυπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής κ. Παναγιώτης Καμμένος αντίστοιχα, καθώς και αρμόδιοι υπηρεσιακοί παράγοντες.
Επίσης, στη συνεδρίαση παρέστησαν για να διατυπώσουν τις απόψεις τους επί του σχεδίου νόμου, οι κ.κ.: Απόστολος Βεντούρης, Πρόεδρος της Ένωσης Επιχειρήσεων Ακτοπλοΐας, Ιωάννης Ανουσάκης, Αντιπρόεδρος του ΙΝΚΑ, Ιωάννης Βαρδακαστάνης, Πρόεδρος της Εθνικής Συνομοσπονδίας Ατόμων με αναπηρία (Ε.Σ.Α.με. Α.), Ευάγγελος Ζερβέας, από το Συνήγορο του Καταναλωτή, Αναστάσιος Αλιφέρης, Δήμαρχος Τήλου, Μπενέτος Σπύρου, Δήμαρχος Λειψών και Μανώλης Π. Κουκούλης, από το Δίκτυο «Επιβάτης».
Το νομοσχέδιο έγινε δεκτό επί της αρχής, επί των άρθρων και στο σύνολό του κατά πλειοψηφία.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΩΙΔΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Κυρία Πρόεδρε, οφείλω να κάνω την παρατήρηση ότι ή αστοχήσαμε στην επιλογή των φορέων που έχουμε ενώπιόν μας -και δεν νομίζω να υπάρχουν άλλοι φορείς- ή κάτι δεν πάει καλά με το νομοσχέδιο.
Ο σύνδεσμος των ατόμων με αναπηρίες, του οποίου προσωπικά αποδέχομαι όλα τα αιτήματα, κύριε Υπουργέ, τα έχει καταθέσει ήδη εγγράφως. Ο κ. Βεντούρης, που είναι ο βασικός εταίρος, ως εκπρόσωπος της Ένωσης Ακτοπλόων στη διαδικασία των μεταφορών, ρητά και απερίφραστα -και δεν θα σχολιάσω τα λόγια του- ζητάει απόσυρση και επαναδιαπραγμάτευση.
Κύριε Βεντούρη, θα ήθελα να σας ρωτήσω αν γίνεται διαβούλευση σε επίπεδο Ε.Ε. και αν υπάρχει άποψη των ευρωπαίων ακτοπλόων ή αν ξέρετε τι διαλαμβάνει η προσπάθεια που γίνεται σε επίπεδο Ε.Ε. για να προσεγγίσει τα θέματα των θαλάσσιων μεταφορών.
Ο κ. Ανουσάκης από το ΙΝΚΑ ζήτησε αναβολή. Άρα, ουσιαστικά, ζήτησε απόσυρση του νομοσχεδίου για την ώρα, που σημαίνει ότι και με αυτά του περιέγραψε, υπάρχουν σαφείς αιτιάσεις, που δεν κάνουν αποδεκτό το νομοσχέδιο, έτσι όπως εισάγεται, τουλάχιστον ενώπιον της Εθνικής Αντιπροσωπείας.
Ο κ. Ζερβέας, ουσιαστικά επαναδιατύπωσε το νομοσχέδιο -και πολύ καλά έκανε- με μια πάρα πολύ καλή δουλειά. Απορώ, όμως, αν αυτό έγινε χθες βράδυ. Γιατί χθες κληθήκατε, κύριε Ζερβέα. Δεν γνωρίζω εάν έχετε τόσο υπερφυσικές ικανότητες ή τόσο οργανωμένη υπηρεσία, που σε ένα βράδυ να μας φέρετε ένα καταπληκτικό κείμενο, μια νομοτεχνική επεξεργασία, η οποία εμένα με άφησε άναυδο. Εάν, όμως, ήταν έτοιμο από πριν, τότε οφείλει να μας πει ο κ. Υπουργός γιατί δεν έκανε αποδεκτά όσα διαλαμβάνονται στην εισήγησή σας, κύριε Συνήγορε.
Κύριε Ζερβέα, είστε θεσμός, έχετε κάνει μια καταπληκτική δουλειά και εγώ σας βγάζω το καπέλο. Θέλω, όμως, να μου πείτε εάν αυτό εγράφη από χθες το βράδυ, έως σήμερα στις δύο ή το είχατε δώσει στο Υπουργείο και το Υπουργείο το έγραψε στα παλαιότερα των υποδημάτων του;
Ο κ. Δήμαρχος της Τήλου ήρθε να εκφράσει μια αγωνία, που εξέφρασα και εγώ χθες, κ. Υπουργέ και για την οποία περιμένουμε απάντηση. Δεν είναι παράκληση. Ο κ. Αλιφέρης κατέδειξε με στοιχεία μια αδικία που γίνεται σε επίπεδο τουλάχιστον νησιωτών, σε επίπεδο ανθρώπων που διακινούνται με την ακτοπλοΐα. Το ζήτημα εδώ δεν έχει να κάνει με τη θέση μας ότι πρέπει οι ακτοπλοϊκές εταιρείες να επιβιώσουν, δεν έχει να κάνει με υποχρέωση της ακτοπλοΐας, αλλά έχει να κάνει με υποχρέωση της Πολιτείας ή ενδεχομένως της Ε.Ε., σύμφωνα με αυτά που είπε και ο Συνήγορος του Καταναλωτή.
Όλα αυτά, κύριε Υπουργέ, εμένα με κάνουν να προβληματίζομαι ακόμα περισσότερο, σε σχέση με τους επί της αρχής προβληματισμούς που εξέφρασα χθες.
ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΗ
ΠΑΡΘΕΝΑ ΦΟΥΝΤΟΥΚΙΔΟΥ – ΘΕΟΔΩΡΙΔΟΥ (Πρόεδρος της Επιτροπής) : Το λόγο έχει ο κ. Ζωΐδης για να τοποθετηθεί επί των τροπολογιών.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΩΪΔΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας) : Εμείς, κυρία Πρόεδρε,
συναινούμε με την τροπολογία που κατατέθηκε και αφορά τη βαθμολογική εξέλιξη των λιμενοφυλάκων, οι οποίοι δεν εμπίπτουν στις διατάξεις, που ισχύουν σήμερα. Επίσης, συνυπογράφουμε και στηρίζουμε και τη δεύτερη τροπολογία, που αφορά τη Σύσταση Ταμείου Αλληλοβοηθείας Υπαλλήλων Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, δεδομένου ότι είναι το μόνο Υπουργείο, του οποίου οι υπάλληλοι είναι οι μόνοι που δεν έχουν το αντίστοιχο Ταμείο Αλληλοβοηθείας. Σ' αυτό το σημείο, όμως, οφείλω να δηλώσω ότι ενώ η τροπολογία - όπως έχει κατατεθεί - έχει υπογραφεί από τον κύριο Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, τον κ. Βουλγαράκη, αντιδρά - εξ όσων μαθαίνουμε - ο Υπουργός Οικονομικών, ο κ. Αλογοσκούφης. Εάν ισχύει αυτό, που ανέφερε ο συνάδελφος, ο κ. Δρίτσας, ότι δεν επιβαρύνεται οικονομικά το Δημόσιο, ο κρατικός Προϋπολογισμός με την ψήφιση αυτής της τροπολογίας, δηλώνω ότι και εμείς συνυπογράφουμε την τροπολογία, που κατατέθη και πιστεύουμε ότι πρέπει να γίνει δεκτό το αίτημα των υπαλλήλων του Υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας, Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής, για να αρθεί μια αδικία.
Δεν γίνεται σ’ ένα Υπουργείο να γίνεται διακριτική μεταχείριση των υπαλλήλων, ενώ κάτι τέτοιο δεν ισχύει για όλα τα υπόλοιπα. Συνυπογράφουμε, στηρίζουμε και εισηγούμαστε λοιπόν, την ψήφιση των δύο τροπολογιών.
************************************
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΩΙΔΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Κύριε Υφυπουργέ, νομίζω ότι και το σημερινό νομοθέτημα είναι σοβαρό. Εν πάση περιπτώσει.
Κύριε Πρόεδρε, δεν διαφωτιστήκαμε από την ακρόαση των φορέων ή, μάλλον, διαφωτιστήκαμε αρνητικά. Καλέσαμε 8 ανθρώπους, αν δεν κάνω λάθος και όλοι εξέφρασαν τις επιφυλάξεις τους σχετικά με την ορθότητα των διατάξεων που περιλαμβάνει το νομοσχέδιο, με την χρησιμότητα , με την αποτελεσματικότητα, με τη δυνατότητα εφαρμογής, άλλοι δε, κάνοντας σαφείς αναφορές σε ελλείψεις, οι οποίες πόρρω απέχουν από το να χαρακτηριστεί το συγκεκριμένο το νομοσχέδιο «χάρτα δικαιωμάτων των επιβατών». Αυτό ως γενική παρατήρηση.
Όσον αφορά τα τρία πρώτα άρθρα, όπως πολύ σωστά είπε και ο συνάδελφός κ. Καρπούζας, αφορούν τυπικές διαδικασίες που έχουν να κάνουν με ορισμούς, με τους σκοπούς και με το πώς καθορίζεται η έννοια της σύμβασης θαλάσσιας μεταφοράς. Δεν έχουμε να κάνουμε παρατηρήσεις.
Όσον αφορά το άρθρο 4, το οποίο προβλέπει τις διαδικασίες επιστροφής των ναύλων, οφείλουμε να αναφέρουμε ότι προσεκτικά το άρθρο αναφέρεται σε επιστροφή του ναύλου για οποιοδήποτε λόγο υπάρχει εμπλοκή στη διαδικασία μετακίνησης του επιβάτη. Ο ναύλος, όμως, είναι προσαυξημένος - εγώ έλεγα χθες κατά 23%- σήμερα ακούσαμε από την Ένωση Ακτοπλόων ότι ξεπερνά το 30%. Αυτά τα χρήματα, ο επιβάτης του οποίου υποτίθεται ότι προσπαθούμε με το παρόν νομοσχέδιο να προασπίσουμε τα δικαιώματα, φαίνεται ότι τα χάνει. Επομένως, θα θέλαμε μια διευκρίνιση, κύριε Υφυπουργέ, όταν αναφερόμαστε στην επιστροφή του ναύλου, αν στο ναύλο περιλαμβάνονται και οι κρατήσεις υπέρ τρίτων, που δεν είναι αμελητέες ως προς το ύψος του τους, σε σχέση με τις πενιχρές δυνατότητες που έχουν οι επιβάτες και κυρίως οι νησιώτες σε ήδη υψηλούς ναύλους, σε ήδη υψηλά εισιτήρια, όπως κατά κόρον έχει ακουστεί στη σημερινή συζήτηση.
Στο άρθρο 5, δεν κατάλαβα, κύριε Υπουργέ, γιατί εμμένετε να περάσουμε αυτό το άρθρο. Μας είπατε ότι θα το καταστήσετε ανενεργό. Μας είπατε ότι ισχύει μόνο για ορισμένου τύπου, ταχύπλοα σκάφη, τα δελφίνια, τα οποία, απ' ό,τι ξέρω είναι ρωσικής καταγωγής και δεν έχουμε άλλα στην Ελλάδα και οσονούπω αποσύρονται από την κυκλοφορία. Είναι άλλωστε ελάχιστα αυτά που υπήρχαν. Στην Δωδεκάνησο υπήρχαν περίπου 15 και νομίζω ότι τώρα είναι 1 ή 2. Γιατί, λοιπόν, να δεσμεύσουμε τη δυνατότητα του επιβάτη να μεταφέρει, κυρίως με συμβατικά πλοία, ή γιατί να μπουν τα 50 κιλά στα συμβατικά πλοία ή γιατί να δώσουμε τη δυνατότητα -και συζητήσεων ακόμα- σε ακτοπλόους, που ενδεχομένως, δεν θέλουν να δείξουν καλή συμπεριφορά, να επιβάλουν ένα χαράτσι και να ζητούν πρόσθετες αποζημιώσεις για επιβάτες, οι οποίοι θα τύχει να μεταφέρουν πάνω από 50 κιλά, δεδομένου(Συνέχεια ομιλίας κ. Αντωνίου Καρπούζα, Εισηγητή της Πλειοψηφίας)
Τέλος, με το άρθρο 21 αντικαθίσταται το άρθρο 43 του Κώδικα Προσωπικού Λιμενικού Σώματος, που κυρώθηκε με τον ν. 3079/2002. Έτσι παρέχεται η νομοθετική εξουσιοδότηση στον Υπουργό Εμπορικής Ναυτιλίας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής να καθορίσει με απόφασή του τις αρμοδιότητες και τα καθήκοντα των Υπαρχηγών Λιμενικού σώματος, όπως ίσχυε μέχρι σήμερα, των υποναυάρχων Λιμενικού Σώματος, καθώς και των διοικητών των περιφερειακών διοικήσεων του Λιμενικού Σώματος. Η ρύθμιση αυτή υπαγορεύεται υπό την ανάγκη κάλυψης υφιστάμενου νομοθετικού κενού.
Εδώ θα ήθελα να αναφέρω την παρατήρηση του κ. Δρίτσα όσον αφορά τη δυνατότητα του Υπουργού, που είπατε κύριε συνάδελφε. Εδώ διευκρινίστηκε και το αναφέρω μόνο προς γνώση των συναδέλφων. Στο άρθρο 25 παράγραφος 4 αναφέρεται ότι με απόφαση του Υπουργού Εμπορικής Ναυτιλίας καθορίζονται οι αρμοδιότητες και τα καθήκοντα των δύο υποναυάρχων Υπαρχηγών Λιμενικού Σώματος. Δηλαδή, εδώ μόνο προσετέθη για τους λόγους που αναφέρονται μέσα στο συγκεκριμένο άρθρο τι ακριβώς προβλέπεται για το άρθρο 21 του νομοσχεδίου που συζητούμε.
*********************************************************************************
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ (Προεδρεύων της Επιτροπής): Το λόγο έχει ο κ. Ζωίδης.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΩΙΔΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Κύριε πρόεδρε, καταρχήν σημειώνω την απουσία του κ. Υπουργού. Χθες «παζαρέψαμε» τους χρόνους συνεδριάσεων με την -τουλάχιστον δηλωθείσα- βούληση του Υπουργού ότι θα ήταν παρών…
ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΜΜΕΝΟΣ (Υφυπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας Αιγαίου και Νησιωτικής Πολιτικής): Μου επιτρέπετε ένα σχόλιο, κύριε Ζωίδη; Ο Υπουργός επικοινώνησε μαζί μου πολλές φορές και του είπα ότι θα αρχίσουμε, όμως, προέκυψε ένα θέμα αρκετά σοβαρό με το Υπουργείο Εξωτερικών και έπρεπε να είναι εκεί. Ο Υπουργός θα έρθει και πιστεύω ότι θα μας προλάβει κατά τη διάρκεια της συζήτησης των άρθρων.
ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΖΩΙΔΗΣ (Εισηγητής της Μειοψηφίας): Κύριε Υφυπουργέ, νομίζω ότι και το σημερινό νομοθέτημα είναι σοβαρό. Εν πάση περιπτώσει.
Κύριε Πρόεδρε, δεν διαφωτιστήκαμε από την ακρόαση των φορέων ή, μάλλον, διαφωτιστήκαμε αρνητικά. Καλέσαμε 8 ανθρώπους, αν δεν κάνω λάθος και όλοι εξέφρασαν τις επιφυλάξεις τους σχετικά με την ορθότητα των διατάξεων που περιλαμβάνει το νομοσχέδιο, με την χρησιμότητα , με την αποτελεσματικότητα, με τη δυνατότητα εφαρμογής, άλλοι δε, κάνοντας σαφείς αναφορές σε ελλείψεις, οι οποίες πόρρω απέχουν από το να χαρακτηριστεί το συγκεκριμένο το νομοσχέδιο «χάρτα δικαιωμάτων των επιβατών». Αυτό ως γενική παρατήρηση.
Όσον αφορά τα τρία πρώτα άρθρα, όπως πολύ σωστά είπε και ο συνάδελφός κ. Καρπούζας, αφορούν τυπικές διαδικασίες που έχουν να κάνουν με ορισμούς, με τους σκοπούς και με το πώς καθορίζεται η έννοια της σύμβασης θαλάσσιας μεταφοράς. Δεν έχουμε να κάνουμε παρατηρήσεις.
Όσον αφορά το άρθρο 4, το οποίο προβλέπει τις διαδικασίες επιστροφής των ναύλων, οφείλουμε να αναφέρουμε ότι προσεκτικά το άρθρο αναφέρεται σε επιστροφή του ναύλου για οποιοδήποτε λόγο υπάρχει εμπλοκή στη διαδικασία μετακίνησης του επιβάτη. Ο ναύλος, όμως, είναι προσαυξημένος - εγώ έλεγα χθες κατά 23%- σήμερα ακούσαμε από την Ένωση Ακτοπλόων ότι ξεπερνά το 30%. Αυτά τα χρήματα, ο επιβάτης του οποίου υποτίθεται ότι προσπαθούμε με το παρόν νομοσχέδιο να προασπίσουμε τα δικαιώματα, φαίνεται ότι τα χάνει. Επομένως, θα θέλαμε μια διευκρίνιση, κύριε Υφυπουργέ, όταν αναφερόμαστε στην επιστροφή του ναύλου, αν στο ναύλο περιλαμβάνονται και οι κρατήσεις υπέρ τρίτων, που δεν είναι αμελητέες ως προς το ύψος του τους, σε σχέση με τις πενιχρές δυνατότητες που έχουν οι επιβάτες και κυρίως οι νησιώτες σε ήδη υψηλούς ναύλους, σε ήδη υψηλά εισιτήρια, όπως κατά κόρον έχει ακουστεί στη σημερινή συζήτηση.
Στο άρθρο 5, δεν κατάλαβα, κύριε Υπουργέ, γιατί εμμένετε να περάσουμε αυτό το άρθρο. Μας είπατε ότι θα το καταστήσετε ανενεργό. Μας είπατε ότι ισχύει μόνο για ορισμένου τύπου, ταχύπλοα σκάφη, τα δελφίνια, τα οποία, απ' ό,τι ξέρω είναι ρωσικής καταγωγής και δεν έχουμε άλλα στην Ελλάδα και οσονούπω αποσύρονται από την κυκλοφορία. Είναι άλλωστε ελάχιστα αυτά που υπήρχαν. Στην Δωδεκάνησο υπήρχαν περίπου 15 και νομίζω ότι τώρα είναι 1 ή 2. Γιατί, λοιπόν, να δεσμεύσουμε τη δυνατότητα του επιβάτη να μεταφέρει, κυρίως με συμβατικά πλοία, ή γιατί να μπουν τα 50 κιλά στα συμβατικά πλοία ή γιατί να δώσουμε τη δυνατότητα -και συζητήσεων ακόμα- σε ακτοπλόους, που ενδεχομένως, δεν θέλουν να δείξουν καλή συμπεριφορά, να επιβάλουν ένα χαράτσι και να ζητούν πρόσθετες αποζημιώσεις για επιβάτες, οι οποίοι θα τύχει να μεταφέρουν πάνω από 50 κιλά, δεδομένου ότι τα συμβατικά πλοία, όπως ξέρουμε όλοι μεταφέρουν νταλίκες με εμπορεύματα, μερικές φορές υπέρβαρες - και αυτό δεν το ελέγχει κανένας. Κανένας δεν ελέγχει το βάρος της νταλίκας που μπαίνει, κύριε Υπουργέ, αλλά ελέγχει τον όγκο ή συνήθως το μήκος, διότι με βάση το μήκος του επικαθήμενου ή της νταλίκας πληρώνεται ο μεταφορέας. Εκεί, λοιπόν, που όντως ενδεχομένως να υπάρχει πρόβλημα ακόμα και ασφάλειας του πλοίου, κλείνουμε τα μάτια και ψάχνουμε τα 30 ή 40 ή 50 κιλά που θα θελήσει να μεταφέρει ο επιβάτης. Δεν καταλαβαίνω την εμμονή στην παραμονή αυτού του άρθρου ούτε και τη σκοπιμότητα του.
Στο άρθρο 6, κύριε Υπουργέ, είναι μικρές, είναι πενιχρές οι αποζημιώσεις που προβλέπονται και δεν είναι αποτρεπτικές για το μεταφορέα. Είναι σοβαρά τα προβλήματα που δημιουργούνται σε περίπτωση καθυστέρησης του πλοίου από την προγραμματισμένη ώρα, λόγω βλάβης ή ζημιάς ή για λόγους που ανάγονται στην υπαιτιότητα του μεταφορέα. Μένω σε αυτή την τρίτη περίπτωση, δηλαδή όταν ανάγονται σε λόγους υπαιτιότητας του μεταφορέα, δεν είναι αποτρεπτικές οι συνέπειες για το μεταφορέα. Όπως, το ίδιο ισχύει και στο άρθρο 7 και στο άρθρο 8. Όπως, επίσης, είναι μερικές φορές ανεφάρμοστες προϋποθέσεις, δεδομένου ότι όπως αναφέρθηκε και εδώ από τον Πρόεδρο των Ακτοπλόων, να λέμε ότι θα εξασφαλίζουμε ξενοδοχείο στον επιβάτη, όταν στα μικρά νησιά δεν υπάρχουν καν ξενοδοχεία. Εν πάση περιπτώσει, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί αυτό πρέπει να ισχύει αν ο χρόνος καθυστέρησης ανάγεται από τις 12ης βραδινής μέχρι της 6ης πρωινής. Δηλαδή, αν κάποιος βρεθεί σε ένα μικρό νησί από το πρωί και φύγει την άλλη μέρα ή φύγει το βράδυ, θα περιφέρεται στο λιμάνι, χωρίς να έχει τεκμηριώσει κανένα δικαίωμα αποζημίωσης, με υπαιτιότητα του μεταφορέα; Γιατί από τις 12 μέχρι τις 5 το πρωί; Δηλαδή, οι υπόλοιπες μέρες θεωρούνται παραγωγικές για τον επιβάτη, ο οποίος θα ταλαιπωρηθεί υπαιτιότιτι του μεταφορέα; Δεν μπορώ να το αντιληφθώ και δεν αντέχει στη λογική μας μια τέτοια διαδικασία.
Όσον αφορά το άρθρο 10. Και εδώ έχουμε αποζημιώσεις. Αναφέρεται και εδώ στον ναύλο, ενώ οι κρατήσεις υπέρ τρίτων, θα επαναλάβω ότι είναι ιδιαίτερα σοβαρές.
Χάνει ο ιδιώτης τις κρατήσεις υπέρ τρίτων, όταν του επιστρέφεται μόνο ο ναύλος;
Στο άρθρο 11, αυτή είναι μια κατάσταση, η οποία δεν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή. Δεν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτό το δικαίωμα του μεταφορέα, όταν εκδίδει υπεράριθμα εισιτήρια, να κατεβάζει όποιους θέλει από το πλοίο, δίνοντάς τους μια αποζημίωση. Υπάρχουν ηλεκτρονικά συστήματα κρατήσεων. Γιατί να εκδίδονται υπεράριθμα εισιτήρια; Να είναι βαρύς ο πέλεκυς των επιπτώσεων για τα πρακτορεία και τους μεταφορείς, αν τολμήσουν να κάνουν overbooking, ελπίζοντας ότι κάποιοι επιβάτες δεν θα είναι στην ώρα τους στην προβλήτα. Δεν αρκεί το να τους επιβάλλεται πρόστιμο, όταν τους δίνεται το δικαίωμα να κατεβάζουν όποιον θέλουν από το πλοίο. Αν επιμείνετε, με την δυνατότητα που σας δίνει η πλειοψηφία, θα πρέπει να κάνουμε αποδεκτό το αίτημα των ΑμεΑ, ότι αυτό δεν μπορεί να ισχύει γ’ αυτούς και τους συνοδούς τους.
Κύριε Υπουργέ, έγινε μείζον λόγος για το άρθρο 4, σχετικά με το ποσοστό αναπηρίας που πρέπει να έχει κάποιος, για να τυγχάνει ευμενούς μεταχείρισης. Από κανέναν δεν ακούστηκε αντίλογος. Το 80% αναπηρία είναι ένα ποσοστό, που καθιστά αποτρεπτική τη δυνατότητα μετακίνησης του ανάπηρου. Το 67% είναι ένα λογικό ποσοστό αναπηρίας. Ο πρόεδρος των ΑμεΑ ανέφερε ότι για ορισμένες ασθένειες η συνήθης γνωμάτευση είναι 67% και άνω, άρα αυτοί οι άνθρωποι θα βρίσκονται έξω από τα ευεργετήματα, που υποτίθεται ότι οφείλει η Πολιτεία να επιφυλάξει για τα άτομα αυτά. Δεν είπατε τίποτα, κύριε Υπουργέ. δεν είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτό ένα άρθρο, που προβλέπει αυτές τις δυνατότητες για συμπολίτες μας, για να τύχουν της μέριμνας, που οφείλει να τους αναγνωρίσει η Πολιτεία.
Όσον αφορά στον τρόπο επιστροφής του εισιτηρίου και την καταβολή χρηματικών αποζημιώσεων, στο άρθρο 13, είναι αστείο να λέμε ότι εντός 7 ημερών από την αναχώρηση του πλοίου θα πρέπει ο επιβάτης να επιβαρύνει το μεταφορέα και να γίνεται κατ’ επιλογή του επιβάτη, από τον ίδιο τον εκδότη του εισιτηρίου ή από τον καταλυμένο οριζόμενο, από τον μεταφορέα ναυτικό πράκτορα, σε μετρητά, με τραπεζική εντολή ή επιταγή, εφόσον υπάρχει η συγκατάθεση του επιβάτη, σε χρόνο έως και 7 ημέρες μετά την προγραμματισμένη αναχώρηση του πλοίου. Είναι αστείο, κάποιος που θέλει να κάνει τις διακοπές του, να ψάχνει μετά από 7 μέρες, να βρει τον υπόχρεο για την καταβολή της αποζημίωσης. Αν θέλουμε να εφαρμόσουμε χάρτα δικαιωμάτων του επιβάτη, πρέπει να γίνουμε απλοί, αποτελεσματικοί και σαφείς. Έτσι όπως είναι διατυπωμένες οι διατάξεις του νομοσχεδίου, μπερδευόμαστε.
Τα άρθρα 14, 15 και 16 είναι μια λίστα υποχρεώσεων, οι οποίες ανάγονται σε όσα κουβεντιάσαμε προηγουμένως. Ζήτησαν τα ΑμεΑ να υπάρχει υποχρέωση διασφάλισης της προσβασιμότητας των υποδομών στα πλοία και τα εκδοτήρια. Μας είπατε ότι αυτό είναι αντικείμενο άλλης νομοθετικής επεξεργασίας. Δεν χάνουμε τίποτα, αν το προβλέψουμε κι εδώ. Θεωρούμε ότι αποτελεί κι αυτό δικαίωμα αυτών των ατόμων.
Επίσης, δεν μπορώ να καταλάβω την προτροπή, να πηγαίνει κάποιος στο Συνήγορο του Καταναλωτή, για να κάνει εξώδικη επίλυση των διαφορών. Ο Συνήγορος του Καταναλωτή δεν είναι εκτελεστικό όργανο, αλλά συμβουλευτικό. Δεν νομίζω ότι χρειάζεται ειδικό άρθρο, που θα λέει στους πολίτες ότι υπάρχει μια ανεξάρτητη συμβουλευτική αρχή.
Για το άρθρο 18 και τις διοικητικές κυρώσεις, είναι ξεκάθαρο το νομοθετικό πλαίσιο, στο οποίο οφείλουν να υπακούν όλοι.
Έχω μια επιφύλαξη για το άρθρο 19. καταρχήν, συμφωνώ ότι θα πρέπει να δοθεί η δυνατότητα στους πλοηγικούς σταθμούς, να κάνουν προμήθειες με ένα αξιοπρεπές ποσοστό, δεδομένου ότι, όσα προβλέπονται στο νομοθετικό διάταγμα 3142/’55, προφανώς είναι ξεπερασμένα. Έχουν αλλάξει τα οικονομικά μεγέθη που απαιτούνται, ώστε να γίνουν βελτιώσεις στις πλοηγίδες, οι περισσότερες από τις οποίες είναι παλιές και έχουν ανάγκη από βελτιωτικές παρεμβάσεις κάθε μέρα.
Είπατε ότι, ύστερα από πρόταση του Συμβουλίου Πλοηγικής Υπηρεσίας, ο Υπουργός Εμπορικής Ναυτιλίας δίνει εντολή στον Λιμενάρχη για πρόσληψη έκτακτου προσωπικού. Αφού ξέρουμε ποια λιμάνια έχουν ανάγκη από πλοηγούς, γιατί δεν ενισχύουμε την Πλοηγική Υπηρεσία με μόνιμο προσωπικό; Ξέρουμε ότι η Ρόδος, η Μύκονος και ο Πειραιάς έχουν ανάγκη. Γιατί πρέπει να αναμένουμε την πρόταση του Συμβουλίου στον Υπουργό; Σχετικά με αυτό που λέτε, ότι δηλαδή προβλέπεται, με βάση το διάταγμα 3142/’55, ρώτησα έναν καπετάνιο, που κάποια στιγμή επιστρατεύτηκε με τη διαδικασία που είπατε, κύριε Υπουργέ, για να προσφέρει πλοηγικές υπηρεσίες στο λιμάνι της Ρόδου. Αφού επί 4-5 μέρες ήταν υπεύθυνος για τον ελλιμενισμό περίπου 15 πλοίων, η συνολική του αμοιβή ήταν 120 ευρώ, σύμφωνα με το παραπάνω διάταγμα. Τώρα, όμως, μιλάμε για 1.700.000 ευρώ. μιλάμε για απαραίτητη προϋπόθεση, να λειτουργήσουν, τουλάχιστον όσον αφορά στους κατάπλους και τους απόπλους των τουριστικών πλοίων, τη λειτουργία σοβαρής πλοηγικής υπηρεσίας. Αυτό δεν γίνεται επιστρατεύοντας συνταξιούχους και πλοηγούς, οι οποίοι έχουν περίπου τα προσόντα, που απαιτούνται. Η άποψή μας είναι να στελεχωθούν οι υπηρεσίες με πλοηγούς, όπου υπάρχει ανάγκη.
Για το άρθρο 20 δεν έχουμε αντίρρηση. Η εστία των ναυτικών είναι μια εκκρεμότητα, που πρέπει να τακτοποιηθεί. Είναι ευκαιρία, έστω κι αν δεν υπάρχει συνάφεια με το παρόν νομοσχέδιο, να τακτοποιηθεί το θέμα του ΕΛΟΕΝ και της εστίας.
Όσον αφορά στο άρθρο 43, θα επιμείνω, γιατί πιστεύω ότι το Υπουργείο Εμπορικής Ναυτιλίας έχει ύψιστη ανάγκη να αναπροσαρμόσει τον οργανισμό του.
Αν παίρνουμε πυροσβεστικά μέτρα αυτής της μορφής, για να τακτοποιήσουμε καταστάσεις και δεν θα χρησιμοποιήσω βαριές κουβέντες όπως «για να καλύψουμε ημέτερους» κ.λπ., απλά κάποιοι άνθρωποι που προήχθησαν πρέπει να έχουν κάποια καθήκοντα, τα οποία προφανώς δεν προβλέπονται στον οργανισμό του Υπουργείου. Εμείς, λοιπόν, θα επιφυλαχθούμε, για να σας «αναγκάσουμε», όσο γίνεται πιο γρήγορα να συγκροτήσετε και να αναμορφώσετε τον οργανισμό του Υπουργείου σας, γιατί είναι ένα Υπουργείο ιδιαίτερα σοβαρό, που «καίει» όλους τους Έλληνες πολίτες και κυρίως τους κατοίκους των νησιών και η λειτουργία του πρέπει να είναι άψογη και υποδειγματική.
Σχετικά με αυτό που είπε ο συνάδελφος, ο κύριος Καρπούζας, για τα λιμενικά ταμεία, η κατάσταση σε αρκετά, είναι πραγματικά έτσι όπως είπατε. Αρκετά όμως προσφέρουν πραγματικές υπηρεσίες, πιστέψτε με. Αν περιμένουμε για μικρές παρεμβάσεις, οι οποίες όμως έχουν άμεση σχέση με τη λειτουργικότητα των λιμανιών, να κουνήσει το χέρι του το κράτος των Αθηνών, να είστε σίγουρος ότι θα περιμένουν οι νησιώτες πολύ. Άρα, ας αναμορφώσουμε το πλαίσιο, ας εξαντλήσουμε τις δυνατότητες που έχει η νομοθεσία, όπως για παράδειγμα μπορεί το λιμενικό ταμείο Νότιας Δωδεκανήσου να γίνει Α.Ε. και να λύσει όλα τα προβλήματά του. Είναι και βιώσιμο. Ας γίνει κάτι τέτοιο. Αλλά η διαδικασία του «πονάει κεφάλι, κόβει κεφάλι» και όλα τα μεταφέρουμε στο κεντρικό κράτος, δεν είναι η βέλτιστη λύση. Πιστέψτε με, έχω θητεύσει και έχω ασχοληθεί ιδιαίτερα και πολύ σοβαρά με θέματα που έχουν να κάνουν με τα λιμάνια μας. Αν δεν παίρνονται οι αποφάσεις επί τόπου και αν δεν έχουν τη δυνατότητα οι τοπικές αρχές να παρεμβαίνουν γρήγορα και αποτελεσματικά, συνήθως οι καθυστερήσεις που παρατηρούνται είναι τεράστιες και η αποτελεσματικότητα ελάχιστη. Το λιμάνι της Ρόδου ξεκίνησε από το 1964, κύριε Υφυπουργέ το ξέρετε. Με την εποπτεία, την ευθύνη, την επίβλεψη και των μελετών και των κατασκευών από το Υπουργείο ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Το λιμάνι αυτό είναι ακόμα ημιτελές, κύριοι συνάδελφοι. Έχει πια ξεπεραστεί. Όπως σχεδιάστηκε δεν εξυπηρετεί πλέον τα καινούργια πλοία.
Απαντώ σε αυτό που είπε ο κύριος Υπουργός για το λιμάνι της Καλύμνου. Το λιμάνι της Καλύμνου έγινε για να ελλιμενίζονται πλοία μήκους μέχρι 170 μέτρων. Έπρεπε να είναι ένα κλειστό λιμάνι γιατί εκεί έχει τον μεγαλύτερο αλιευτικό στόλο της Μεσογείου, γιατί έχει τα πλοία της ακτοπλοΐας, γιατί έχει στο χώρο του και τη λειτουργία ενός καταφυγίου τουριστικών σκαφών, μία μικρή μαρίνα. Έπρεπε, λοιπόν, να είναι ένα κλειστό λιμάνι. Μελετήθηκε για να μπαίνουν πλοία 170 μέτρων και ήρθε ένα πλοίο, μετά την κατασκευή του λιμανιού, μήκους 175 μέτρων. Δεν μπορούν τα λιμάνια να γίνονται με βάση τα πλοία. Υπάρχουν εναλλακτικές λύσεις. κύριε Υπουργέ το σημειώνω και αυτό γιατί πρέπει να το πω. Εδώ και τέσσερα χρόνια λέμε ότι αν γίνει ένα κατακόρυφο μέτωπο στην εξωτερική μεριά του μόλου θα πιάνει και το συγκεκριμένο πλοίο. Έχουν περάσει πέντε χρόνια και ψάχνουμε να βρούμε τα χρήματα για να ανατεθεί η μελέτη. Είναι το αδύναμο λιμενικό ταμείο, που είπατε κύριε Καρπούζα και η βοήθεια του κράτους. Η Δωδεκάνησος έχει 4 λιμενικά ταμεία. Το λιμενικό ταμείο Νότιας Δωδεκανήσου έχει πλήρη τεχνική και διοικητική υπηρεσία. Μακάρι να λειτουργούσαν όλα έτσι. Είναι Δημοτικό λιμενικό ταμείο. Θα είναι Α.Ε. με μία μοναδική μετοχή η οποία θα ανήκει στον Δήμο, πλέον. Λειτουργεί άψογα και παράγει έργο. Το μόνο έργο που δεν είχε υπό τη δική του εποπτεία ήταν το λιμάνι της Ακαντιάς, το οποίο ξεκίνησε από το 1964 και εκκρεμεί ακόμα η κατασκευή του. Στο λιμενικό ταμείο Καλύμνου υπάρχει πρόβλημα, γιατί είναι μόνο η Κάλυμνος και είναι μία Δημοτική υπηρεσία, η οποία έχει έναν άνθρωπο, ο οποίος τρέχει πάνω – κάτω και προσπαθεί από τις τεχνικές υπηρεσίες του Δήμου επικουρούμενος, να προσφέρει έργο. Εκεί υπάρχει πρόβλημα.
Πρέπει να δούμε σοβαρά όλο το πλέγμα των λιμενικών ταμείων και των λιμενικών υποδομών. Πάσχουμε, ακόμα, παρότι έχουν γίνει αρκετά βήματα προς τη θεραπεία των λιμενικών υποδομών, τουλάχιστον, του νησιωτικού χώρου.
Στη γραμμή ότι «ο Καραμανλής έχει τελειώσει» κινείται πλέον ο Γ. Παπανδρέου γράφει σήμερα «Ε». Τα θέματα Ρουσόπουλου – Ζαχαρέα και Βουλγαράκη δημιουργούν εικόνα γενικής σύρραξης στη Ν.Δ. Και ανάμεσα στις δηλώσεις παλαιών και νέων ανταρτών να και μία του Μιλτιάδη Έβερτ: «Όταν γίνονται υπουργοί, ας βάζουν στην άκρη τα κότερά τους».
