Α Π Ο Φ Α Σ Η
Έχοντας υπόψη:
1. Τις διατάξεις του Ν.Δ. 86/69 «περί δασικού κώδικα» (άρθρα 251, 258, 259 και 261) το Ν.Δ. 996/71 (άρθρο 11), του Ν. 177/75 (άρθρα 7 και 8), του Ν. 2637/98 (άρθρα 57, 58 και 59) και της 414985/29.11.85 (ΦΕΚ 757/τ. Β/18.12.85) κοινής απόφασης των Υφυπουργού Εθνικής Οικονομίας και Αναπληρωτή Υπουργού Γεωργίας «Μέτρα διαχείρισης της άγριας πτηνοπανίδας», όπως αυτή τροποποιήθηκε με τις 366599/16-12-96 (ΦΕΚ 1188/τ. Β/31.12.96), 294283/23.12.97 (ΦΕΚ 68/τ. Β/04.02.98) και 87578/703/06.03.07 (ΦΕΚ581/τ.Β/23.04.07) Κ.Υ.Α.
2. Το άρθρο 255 του ΝΔ 86/69, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 57, παρ.4 του Ν.2637/98 (ΦΕΚ 200/τ. Α/1998).
3. Τις διατάξεις του Ν. 3208/2003 (ΦΕΚ 303/τ. Α/24.12.03), «Προστασία των δασικών οικοσυστημάτων, κατάρτιση δασολογίου, ρύθμιση εμπραγμάτων δικαιωμάτων επί δασών και δασικών εν γένει εκτάσεων και άλλες διατάξεις».
4. Την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης «Για την διατήρηση της άγριας ζωής και του φυσικού περιβάλλοντος της Ευρώπης» όπως κυρώθηκε με το Ν. 1335/83 (ΦΕΚ 32/τ. Α/13-3-83).
5. Την Διεθνή Σύμβαση Ραμσάρ «Για την προστασία των διεθνούς ενδιαφέροντος υγροτόπων ιδίως ως υδροβιοτόπων», η οποία κυρώθηκε με το Ν. 191/1974 (ΦΕΚ 350/τ. Α/ 29.11.74).
6. Την Σύμβαση της Βόννης «Για την διατήρηση των αποδημητικών ειδών που ανήκουν στην άγρια πανίδα», η οποία κυρώθηκε με το Ν. 2719/99 (ΦΕΚ 106/τ. Α/26.05.99).
7. Την Κοινοτική Οδηγία 79/409/ΕΟΚ «Για την διατήρηση των άγριων πτηνών» καθώς και όλες τις μετέπειτα σχετικές τροποποιήσεις της.
8. Την Κοινοτική Οδηγία 92/43/ΕΟΚ «Για την διατήρηση των φυσικών οικοτόπων καθώς και της άγριας πανίδας και χλωρίδας».
9. Τις αριθμ. 399/93, 540/93, 641/93, 1174/94, 1592/98, 590/98, 2580/00, 1047/01 και 2603/03 αποφάσεις του ΣτΕ.
10. Τις διατάξεις του Ν.3028/28.06.2002 «Για την προστασία των Αρχαιοτήτων και εν γένει της πολιτιστικής κληρονομιάς».
11. Τις διατάξεις του άρθρου 90 του «Κώδικα Νομοθεσίας για την Κυβέρνηση και τα Κυβερνητικά Όργανα», όπως κυρώθηκε με το πρώτο άρθρο του Π.Δ. 63/2005 (ΦΕΚ 98/τ. Α/2005).
12. Τις διατάξεις του άρθρου 29Α του Ν. 1558/85 «Κυβέρνηση και Κυβερνητικά όργανα» που προστέθηκε με το άρθρο 27 του Ν. 2081/92 (ΦΕΚ 154/τ. Α/ 10.09.92).
13. Τις διατάξεις του Π.Δ. 206/2007 (ΦΕΚ 232/τ. Α/2007) «Διορισμός Υπουργών και Υφυπουργών».
14. Την αριθμ. Υ265/11.10.07 (ΦΕΚ 2016/τ. Β/2007) απόφαση του Πρωθυπουργού και Υπουργού Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων.
15. Την από 04.07.08 σχετική εισήγηση της αρμόδιας Διεύθυνσης Αισθητικών Δασών, Δρυμών & Θήρας, η οποία διαμορφώθηκε με βάση:
α. Τα συνοπτικά αποτελέσματα των μελετών για τον «Προσδιορισμό της φαινολογίας της μετανάστευσης των θηρεύσιμων υδρόβιων πουλιών» και της «Επίδραση της θήρας στα θηρεύσιμα υδρόβια είδη της ορνιθοπανίδας», τις οποίες η Υπηρεσία μας ανέθεσε στο ΕΘ.Ι.ΑΓ.Ε./ Ινστιτούτο Δασικών Ερευνών Θεσσαλονίκης.
β. Τις απόψεις ή προτάσεις των περιβαλλοντικών οργανώσεων (WWF, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, ΑΝΙΜΑ, Ελληνική Εταιρεία Προστασία της Φύσης, Ελληνική Ζωολογική Εταιρεία, ΚΑΛΛΙΣΤΩ) και της Κ.Σ.Ε.
γ. Τις διαθέσιμες έγκυρες πληροφορίες, επιστημονικά στοιχεία και μελέτες, αποτελέσματα προγραμμάτων κλπ, σχετικά με το καθεστώς διαχείρισης των αναφερομένων στον πίνακα θηρεύσιμων ειδών και ιδιαίτερα τα δεδομένα της Επιστημονικής Βάσης ORNIS.
δ. Την ανάγκη διατήρησης των πληθυσμών όλων των ειδών της άγριας πανίδας σε ικανοποιητικά επίπεδα, ώστε να ανταποκρίνονται στις οικολογικές, επιστημονικές και μορφωτικές απαιτήσεις, λαμβανομένων υπόψη των οικονομικών και ψυχαγωγικών αναγκών..
ε. Τις εκθέσεις της υπηρεσίας υπό τον τίτλο «Μελέτη της γενικής κατάστασης των θηρευόμενων ειδών και της επίδρασης της θήρας στους πληθυσμούς τους» (Ιούλιος 1995) και «Μελέτη της πληθυσμιακής κατάστασης ορισμένων υδροβίων πουλιών στην Ελλάδα» (Ιούλιος 1995), που επικαιροποιήθηκαν με νεώτερες αντίστοιχες εκθέσεις (Σεπτέμβριος 1998 και Φεβρουάριος 1999).
16. Την σχετική με το εν λόγω θέμα , πρόσφατη Έρευνα – Μελέτη αναφερομένη:
· Στην επίδραση της χρονικής περιόδου της θήρας επί των θηρεύσιμων και των απολύτως προστατευομένων ειδών.
· Στον κίνδυνο αφανισμού ή μείωσης του πληθυσμού ενός εκάστου των θηρεύσιμων ειδών στην Ελλάδα.
· Καθώς και στη δυνατότητα ελέγχου της λαθροθηρίας.
17. Την επιστολή JURM (2003) 8249MK/13.11.2003 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής προς το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων , με την οποία παραιτείται από την προσφυγή κατά της Ελληνικής Δημοκρατίας (υπόθεση C-167/03) λόγω συμμόρφωσης της Ελληνικής Νομοθεσίας με τις διατάξεις του άρθρου 7 παρ. 4 της Οδηγίας 79/409/ΕΟΚ.
18. Την διαταγή του Προέδρου του Δικαστηρίου των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων της 14-01-2004 περί διαγραφής της υπόθεσης C-167/03.
19. Το περιεχόμενο της από Σεπτέμβριο 2007 ειδικής Μελέτης του Επίκουρου Καθηγητή Θηραματοπονίας κου Θωμαϊδη Χρήστου του Τμήματος Δασοπονίας & Διαχείρισης Φυσικού Περιβάλλοντος του Τ.Ε.Ι. Λαμίας, με θέμα «Διαχείριση της θηραματοπανίδας μετά τις πυρκαγιές», όπως αυτή συμπληρώθηκε στη συνέχεια και η οποία προκειμένου να εξασφαλίσει την οικολογική ισορροπία των ειδών της άγριας πανίδας, εξετάζει : 1) τη διατάραξη των οικοσυστημάτων λόγω των πυρκαγιών, 2) την πιθανή μείωση του πληθυσμού της θηραματοπανίδας, 3) την ενδεχόμενη αναστάτωση των θηρεύσιμων ειδών και την πιθανή δυσμενή κατάσταση των ειδών από τη συρρίκνωση των ενδιαιτημάτων τους, 4) τη δυνατότητα αποκατάστασης της βιολογικής ισορροπίας, 5) την κυνηγετική πίεση πριν τη φωτιά καθώς και τη σχετική πρόβλεψη για τη μετάθεση της κυνηγετικής πίεσης μετά τη φωτιά, 6) τα βιολογικά χαρακτηριστικά των θηραμάτων που ενδιαιτούνταν στις καμένες εκτάσεις, 7) τη δυνατότητα ανάκαμψης του κάθε καμένου βιοτόπου συνεκτιμώντας και πλήθος εδαφολογικών δεδομένων.
20. Την αρ. πρ. 97734/4284/14.08.07 (ΦΕΚ 1657/τ.Β/21.08.07) απόφασή μας «Τροποποίηση ρυθμίσεων θήρας».
21. Την αρ. πρ. 95211/3326/28.07.08 (ΦΕΚ 1492/τ.Β/29.07.08) απόφασή μας «Δίωξη του αγριοκούνελου λόγω υπερπληθυσμού σε περιοχές των νήσων Λήμνου και Θηρασίας»
22. Τις ήδη εκδοθείσες μέχρι σήμερα αποφάσεις απαγόρευσης θήρας λόγω πυρκαγιών στις διάφορες περιοχές της Ελληνικής Επικράτειας :
§ η αριθ. 3060/11-9-2007 απόφαση της Δ/νσης Δασών Ν. Ηλείας για την περιοχή αρμοδιότητας Δασαρχείου Πύργου και Δασαρχείου Ολυμπίας,
§ η αριθ. 4643/14-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Αμαλιάδας,
§ η αριθ. 3391/17-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Αιγίου,
§ η αριθ. 9453/21-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Πατρών,
§ η αριθ. 2286/17-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Καλαβρύτων,
§ η αριθ.. 3577/4-10-2007 απόφαση Δασαρχείου Βυτίνας,
§ η αριθ. 3192/13-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Τριπόλεως,
§ η αριθ. 2219/6-9-2007 απόφαση Δ/νσης Δασών Ν. Ζακύνθου,
§ η αριθ. 2221/6-9-2007 απόφαση Δ/νσης Δασών Ν. Ζακύνθου,
§ η αριθ. 5094/9-10-2007 απόφαση Δ/νσης Δασών Ν. Αργολίδος,
§ η αριθ. 8137/19-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Καλαμάτας,
§ η αριθ. 4095/23-10-2007 απόφαση Δασαρχείου Κυπαρισσίας
§ η αριθ. 3505/1-10-2007 απόφαση Δασαρχείου Κυπαρισσίας,
§ η αριθ. 2405/3336/17-9 -2007 απόφαση Δασαρχείου Σπάρτης,
§ η αριθ. 5909/28-8-2007 απόφαση Δ/νσης Δασών Ν. Κεφαλληνίας,
§ η αριθ. 3068/23-10-2007 απόφαση Δασαρχείου Αλιβερίου,
§ η αριθ. 3067/23-10-2007 απόφαση Δασαρχείου Αλιβερίου,
§ η αριθ. 2951/7-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Αλιβερίου,
§ η αριθ. 3528/13-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Χαλκίδας,
§ η αριθ. 3617/19-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Χαλκίδας,
§ η αριθ. 4140/4-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Λιβαδειάς,
§ η αριθ. 4578/10-10-2007 απόφαση Δασαρχείου Θήβας,
§ η αριθ. 3510/21-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Ναυπάκτου.
§ η αριθ. 1041/10489/3-9-2007 απόφαση της Δ/νσης Δασών Ν. Πρέβεζας,
§ η αριθ. 984/9898/30-8-2007 απόφαση της Δ/νσης Δασών Ν. Πρέβεζας,
§ η αριθ. 5042/30-8-2007 απόφαση Δ/νσης Δασών Ν. Άρτας,
§ η αριθ. 15184/504/28-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Ηγουμενίτσας,
§ η αριθ. 15163/497/28-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Ηγουμενίτσας,
§ η αριθ. 15182/503/28-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Ηγουμενίτσας,
§ η αριθ. 15180/502/28-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Ηγουμενίτσας,
§ η αριθ. 15179/501/28-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Ηγουμενίτσας,
§ η αριθ. 15175/500/28-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Ηγουμενίτσας,
§ η αριθ. 15172/499/28-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Ηγουμενίτσας,
§ η αριθ. 15170/498/28-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Ηγουμενίτσας,
§ η αριθ. 15647/573/1-10-2007 απόφαση Δασαρχείου Ηγουμενίτσας,
§ η αριθ. 13122/6-9-2007 απόφαση Δ/νσης Δασών Ν. Κέρκυρας,
§ η αριθ. 3004/31-8-2007 απόφαση Δασαρχείου Ιωαννίνων,
§ η αριθ. 3009/31-8-2007 απόφαση Δασαρχείου Κόνιτσας.
§ η αριθ. 92636/4946/7-9-2007 απόφαση Δ/νσης Δασών Καστοριάς,
§ η αριθ. 92259/4899/7-9-2007 απόφαση Δ/νσης Δασών Καστοριάς,
§ η αριθ. 93464/2470/18-9-2007 απόφαση Δ/νσης Δασών Καστοριάς,
§ η αριθ. 89298/4972/10-9-2007 απόφαση Δ/νσης Δασών Ν. Φλώρινας.
§ η αριθ. 3775/18-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Αγιάς,
§ η αριθ. 9246/11-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Λάρισας,
§ η αριθ. 5643/11-9-2007 απόφαση Δασαρχείου Βόλου,
§ η αριθ. 5280/29-8-2007 απόφαση Δασαρχείου Βόλου,
§ η αριθ. 1529/11-9-2007 απόφαση της Δ/νσης Δασών Σάμου,
§ η αριθ. 33782/1939/17-9-2007 απόφαση της Δ/νσης Δασών Χίου,
§ η αριθ. 2428/10-9-2007 απόφαση της Δ/νσης Δασών Πειραιά
§ η αριθ. 2298/10-9-2007 απόφαση της Δ/νσης Δασών Πειραιά.
§ η αριθ. 3173/3-9-2007 απόφαση του Δασαρχείου Λαγκαδά
§ η αριθ. 5896/17-9-2007 απόφαση της Δ/νσης Δασών Ν. Πιερίας κλπ
καθώς και όσες πρόκειται να εκδοθούν στο προσεχές μέλλον για την ίδια αιτία.
Α Π Ο Φ Α Σ Ι Ζ Ο Υ Μ Ε
Α΄.
1. Καθορίζουμε την διάρκεια της κυνηγετικής περιόδου για το κυνηγετικό έτος 2008 - 2009 από 20 Αυγούστου 2008 μέχρι 28 Φεβρουαρίου 2009.
2. Κατ’ εξαίρεση της παραπάνω παραγράφου, επιτρέπουμε τη θήρα του αγριοκούνελου (Oryctolagus cuniculus) μέχρι την 10 Μαρτίου 2009.
3. Τα επιτρεπόμενα να κυνηγηθούν είδη, η χρονική περίοδος και οι μέρες κυνηγίου τους, καθώς και ο μέγιστος αριθμός θηραμάτων κατά είδος, που επιτρέπεται να θηρεύει ο κάθε κυνηγός στην ημερήσια έξοδό του, αναφέρονται στο συνημμένο «ΠΙΝΑΚΑ ΘΗΡΕΥΣΙΜΩΝ ΕΙΔΩΝ».
4. Απαγορεύουμε το κυνήγι της Μπεκάτσας (Scolopax rusticola) στο καρτέρι, το πρωί και το βράδυ.
5. Περιορίζουμε την χρησιμοποίηση σκύλων δίωξης για άσκηση κυνηγίου από 15.09.2008 μέχρι και 20.01.2009 σε τρεις (3) ημέρες την εβδομάδα (Τετάρτη, Σάββατο και Κυριακή),δηλαδή μόνο τις ημέρες κατά τις οποίες επιτρέπεται αντιστοίχως, το κυνήγι του Λαγού (Lepus europaeus) και του Αγριόχοιρου (Sus scrofa).
6. Επιτρέπουμε το κυνήγι του Αγριόχοιρου (Sus scrofa) σε ομάδες μέχρι δέκα (10) κυνηγών, με δικαίωμα θήρευσης μέχρι τριών (3) ατόμων κατά ομάδα και ημερήσια έξοδο. Εξαιρείται η περιοχή της Πελοποννήσου για την οποία περιορίζεται το κυνήγι έως την 31.12.2008 και ο επιτρεπόμενος αριθμός θηρευομένων ατόμων επίσης περιορίζεται σε ένα (1) άτομο. Για λόγους προστασίας της φυσικής παραγωγής του αγριόχοιρου, απαγορεύεται το κυνήγι σε όλη τη χώρα του νεαρού αγριόχοιρου όσο αυτός φέρει τις χαρακτηριστικές ραβδώσεις στο σώμα του, καθώς και τις χοιρομητέρες αυτών. Επίσης απαγορεύεται το κυνήγι του αγριόχοιρου στη νήσο Εύβοια.
7. Για όσα είδη πουλιών δεν αναφέρονται στην παρούσα απαγορεύεται το κυνήγι τους, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 2,3 και 4 της Οδηγίας 79/409 ΕΟΚ.
8. Επιτρέπουμε το κυνήγι της Αλεπούς (Vulpes vulpes) από 15.09.2008 μέχρι 20.01.2009 με την χρησιμοποίηση κυνηγετικού όπλου και σκύλου δίωξης και από 21.01.2009 μέχρι 28.02.2009 χωρίς σκύλο δίωξης, μόνο στους νομούς που δεν έχουν χαρακτηρισθεί ως αρουραιόπληκτοι.
Διευκρινίζουμε ότι η χρησιμοποίηση σκύλου δίωξης για το κυνήγι της Αλεπούς υπόκειται
στους περιορισμούς της παραγράφου 4 της παρούσης.
9. Επιτρέπουμε το κυνήγι του Πετροκούναβου (Martes foina) με τη χρησιμοποίηση κυνηγετικού όπλου, χωρίς σκύλο δίωξης από 15.09.2008 μέχρι 28.02.2009.
10. Παρατείνουμε την ισχύ της παραγράφου (Α) της αρ. πρωτ.. 97734/4284/14.08.07 (ΦΕΚ 1657/τ.Β/21.08.07) απόφασής μας «Τροποποίηση ρυθμίσεων θήρας», από 20.08.08 έως 14.09.08.
Β΄.
1. Απαγορεύουμε το κυνήγι:
1.1 Στα μόνιμα καταφύγια άγριας ζωής
1.2 Στα εκτροφεία θηραμάτων
1.3 Στις περιοχές όπου ισχύουν απαγορεύσεις θήρας ορισμένης χρονικής διάρκειας.
1.4. Στους πυρήνες των Εθνικών Δρυμών.
1.5 Σε ζώνη πλάτους πεντακοσίων (500) μέτρων κατά μήκος της χερσαίας μεθοριακής γραμμής.
1.6 Σε θαλάσσια ζώνη πλάτους τριακοσίων (300) μέτρων από τις ακτές.
1.7 Σε όλες τις περιοχές όπου ισχύουν ειδικοί περιορισμοί θήρας σύμφωνα με το άρθρο 6 της 414985/29.11.85 (ΦΕΚ 757/τ. Β/18.12.85) Κοινής Υπουργικής Απόφασης.
1.8 Στις καμένες εκτάσεις για τις οποίες έχουν ήδη εκδοθεί ή πρόκειται να εκδοθούν οι σχετικές αποφάσεις απαγόρευσης κυνηγίου.
1.9 Στους αρχαιολογικούς χώρους, ιστορικούς τόπους και μνημεία χωρίς προηγούμενη άδεια του Υπουργού Πολιτισμού.
2. Απαγορεύουμε την αγοραπωλησία όλων των ειδών θηραμάτων, εκτός εκείνων τα οποία προέρχονται από εκτροφεία (δημόσια ή ιδιωτικά), από τις ελεγχόμενες κυνηγετικές περιοχές ή από το εξωτερικό, εφόσον έχουν τηρηθεί οι νόμιμες διαδικασίες απόκτησης τους.
3. Επιτρέπεται – κατ΄ εξαίρεση – για την τρέχουσα κυνηγετική περίοδο η αγοραπωλησία του αγριοκούνελου στις νήσους Λήμνο & Θηρασία, όπου οι υπερπληθυσμοί έχουν διαταράξει το οικοσύστημα και έχουν δημιουργήσει ήδη σοβαρά προβλήματα και καταστροφές στις γεωργικές εκμεταλλεύσεις.
Οι υπερπληθυσμοί και οι ζημίες πιστοποιούνται από επιτροπή αποτελούμενη από εκπροσώπους της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης, της Διεύθυνσης Δασών, της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και της Ένωσης Γεωργικών Συνεταιρισμών.
Η σύσταση της επιτροπής και η έγκριση αγοραπωλησίας γίνεται με απόφαση του Γενικού Γραμματέα της Περιφέρειας μετά από εισήγηση της αρμόδιας δασικής αρχής.
4. Η εκγύμναση των κυνηγετικών σκύλων επιτρέπεται αποκλειστικά και μόνο στους περιορισμένους χώρους εκγύμνασης που καθορίζονται από τις δασικές αρχές και απαγορεύεται οπουδήποτε αλλού.
Γ΄ .
Κατά τη διάρκεια κυνηγίου αγριογούρουνου, λαγού, μπεκάτσας και ορτυκιού, οι κυνηγοί υποχρεούνται να φέρουν στον κορμό του σώματός τους ένδυμα φωσφορίζοντος χρώματος πορτοκαλί (αποκλειόμενης απλής λωρίδας), ορατό από κάθε οπτική πλευρά, προς αποφυγή ατυχημάτων.
Δ΄ .
Από τις διατάξεις αυτής της απόφασης δεν προκαλείται δαπάνη σε βάρος του κρατικού προϋπολογισμού.
Η απόφαση αυτή να δημοσιευτεί στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης.
Ο ΥΦΥΠΟΥΡΓΟΣ
Κ. ΚΙΛΤΙΔΗΣ
