«Ολα αυτά τα χρόνια, μόνο μια φορά τόλμησα να την ξεδιπλώσω»
Του ΣΤΡΑΤΗ ΜΠΑΛΑΣΚΑ
Ο οικονομολόγος Γιάννης Τσαμουργκέλης, διδάσκων σήμερα στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου, μεγάλωσε μέσα στη χούντα. «Στα επτά μου χρόνια», λέει, «έζησα τη νύχτα της 21ης Απριλίου».
Γαλουχήθηκε στους αγώνες για τη δημοκρατία. Η πολιτικοποίηση ήταν δεδομένη. «Ονειρό μου να μπω στο πανεπιστήμιο, να γίνω μέλος της ΕΦΕΕ», λέει. Στα 21 του χρόνια, τριτοετής στο Οικονομικό της Νομικής, έγινε μέλος του Κεντρικού Συμβουλίου. «Με επέλεξε η παράταξή μου, η ΠΑΣΠ. Ημουν ο νεότερος ανάμεσα σε σοβαρούς εκπροσώπους της προοδευτικής σκέψης από όλα τα κόμματα της Αριστεράς. Τον Τριαντάφυλλο τον Δραβαλιάρη και τον Θόδωρο τον Καραγιαννίδη από την ΚΝΕ, τον Νίκο τον Φίλη και τον Θόδωρο τον Μαργαρίτη από τον Ρήγα Φεραίο και τόσους άλλους».Το ερώτημα πάει στη συζήτηση των τελευταίων ημερών. Τη σημαία του Πολυτεχνείου. «Στα 22 μου, το 1982», λέει ο Γιάννης Τσαμουργκέλης, «με φώναξε ο μέχρι τότε επικεφαλής της ΠΑΣΠ, της παράταξης που παραδοσιακά φύλαγε τη σημαία, ο Φώτης ο Χατζημιχάλης, που είχε διαδεχθεί για λίγο τον Χρήστο τον Παπουτσή, και μου έδωσε τη σημαία. Η παράδοση να φυλάνε τα στελέχη της Νεολαίας του ΠΑΣΟΚ τη σημαία του Πολυτεχνείου ξεκίνησε όταν ήταν ακόμα πρόεδρος ο Στέφανος ο Τζουμάκας. Η συγκίνησή μου, τα αισθήματα ήταν μοναδικά. Ως προεδρεύων της ΕΦΕΕ, είχα την τιμή να είμαι παραστάτης και να φυλάω τη σημαία μέχρι το 1987 που την παρέδωσα στον Βασίλη τον Τόγια, λίγο πριν φύγω στο εξωτερικό για να συνεχίσω τις σπουδές μου. Ολα αυτά τα χρόνια τόλμησα μόνο μία φορά να την ξεδιπλώσω πάνω στο κρεβάτι μου για να ελέγξω μήπως και έχει φθορές από την υγρασία. Ντράπηκα τόσο που αμέσως μετά τον σύντομο έλεγχο τη δίπλωσα και την έβαλα στη θέση της».
πηγή ελευθεροτυπία
