30 Αυγούστου 2008

ασφυξία στις παραθαλάσσιες περιοχές και τα νησιά εξαιτίας της άναρχης δόμησης

Οι φορείς ζητούν να συμπεριλάβει το νέο Χωροταξικό Πλαίσιο την κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης

10 πόλεις χτίστηκαν στις Κυκλάδες από το 2003

«Ένοχη» η εκτός σχεδίου δόμηση, που επιτρέπει την ανεξέλεγκτη εξάπλωση του μπετόν σε όλη τη χώρα


Η ασφυξία στις παραθαλάσσιες περιοχές και τα νησιά εξαιτίας της άναρχης δόμησης- με συνέπεια σε πολλές περιπτώσεις να είναι αδύνατη ακόμη και η πρόσβαση στις παραλίες- έχει αυξήσει τις φωνές που ζητούν να μπει χρονοδιάγραμμα για την κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης.

«Μόνο τα σπίτια που χτίστηκαν στις Κυκλάδες το 2003 ισοδυναμούν με τη δημιουργία 10 δήμων» λέει ο πρώην υπουργός Αιγαίου κ. Νίκος Σηφουνάκης. «Εκδόθηκαν 12.500 οικοδομικές άδειες και αν υπολογίσει κανείς τις προσθήκες και τις επεκτάσεις μιλάμε για δημιουργία τσιμεντουπόλεων στο αρχιπέλαγος».

Η συζήτηση για την κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης, που αποτελούσε θέμα ταμπού, έχει ξεκινήσει πλέον για τα καλά, μετά την κατάθεση στη Βουλή του Εθνικού Χωροταξικού Πλαισίου, όπου όμως γίνεται μια γενικόλογη αναφορά περί ενδεχόμενης κατάργησής της.

«Στις Κυκλάδες το πιο πυκνοδομημένο νησί είναι η Μύκονος και ακολουθούν η Σαντορίνη και η Πάρος», συμπληρώνει ο κ. Σηφουνάκης. «Στα Δωδεκάνησα τα πρωτεία κατέχει η Κως, ακολουθεί η Ρόδος - η περιοχή περιμετρικά της πόλης- η Πάτμος και η Αστυπάλαια. Στην Κρήτη, το βόρειο τμήμα είναι ήδη υπερδομημένο, ενώ το νότιο εξαιτίας της άναρχης δόμησης θυμίζει τριτοκοσμική περιοχή». Από το ΥΠΕΧΩΔΕ επιμένουν ότι- σε ό,τι αφορά την κατοικία«η αρτιότητα των τεσσάρων στρεμμάτων, όπου ισχύει, δεν πρόκειται να αλλάξει». Όπως επιπλέον επισημαίνουν, «το θέμα δεν είναι απλό και πρέπει να προηγηθεί μελέτη για το πώς μπορεί να γίνει, με ποια κριτήρια, και σε ποιο βάθος χρόνου».

Όπως επισημαίνουν ειδικοί, «το κενό που παρατηρείται στη θεσμοθέτηση των χρήσεων γης προκειμένου να ξέρει ο καθένας τι μπορεί να κάνει και τι όχι, έχει ως αποτέλεσμα να κινδυνεύει να δομηθεί και το τελευταίο κομμάτι ελεύθερης γης...». Σύμφωνα με τον καθηγητή Πολεοδομίας στο ΕΜΠ κ. Γιάννη Πολύζο, «πουθενά στην Ευρώπη δεν υπάρχει η
12.500 οικοδομικές άδειες εκδόθηκαν μόνο στα νησιά την τελευταία πενταετία
έννοια της εκτός σχεδίου δόμησης που αποτελεί μια από τις βασικότερες πληγές για το περιβάλλον».

Ο ίδιος θεωρεί πως «μέσα στην επόμενη 10ετία πρέπει να έχουμε τελειώσει με την εκτός σχεδίου δόμηση, που είναι “παράθυρο” και για την αυθαίρετη δόμηση. Για να γίνει αυτό πρέπει να δοθούν κίνητρα, όπως η ανταλλαγή γης, προκειμένου να μην υπάρξει κοινωνική αναταραχή, μια και ο κόσμος θεωρεί επένδυση την απόκτηση γης, έστω και αν είναι σε εκτός σχεδίου περιοχές». Οι πιο πυκνοδομημένες
περιοχές. Όπως υποστηρίζει ο πρόεδρος του Συλλόγου Πολιτικών Μηχανικών κ. Δημήτρης Παπαγιαννίδης, «σε όλη την Ελλάδα οι πιο πυκνοδομημένες περιοχές μετά την Αττική, είναι το Ηράκλειο, η Πάτρα, η Λάρισα, το κέντρο της Θεσσαλονίκης και της Κατερίνης, η Καβάλα και η Κοζάνη». Σε ό,τι αφορά την Αττική, σύμφωνα με τον ίδιο, «στα βόρεια προάστια, οι πιο πυκνοδομημένες περιοχές είναι το Χαλάνδρι και το Μαρούσι. Στα δυτικά, το Περιστέρι και το Αιγάλεω. Στο κέντρο, η Κυψέλη, το Παγκράτι, οι Αμπελόκηποι και τα Πατήσια. Στα νότια προάστια είναι η Καλλιθέα και στα ανατολικά η Δάφνη».

Το παράδοξο. «Στην Ελλάδα υπάρχουν πολλές μικρές ιδιοκτησίες και πολύ μεγάλη κατάτμηση, και το θεσμικό πλαίσιο δεν στηρίζεται στην οργανωμένη δόμηση», εξηγεί ο δρ πολεοδόμοςαρχιτέκτονας κ. Σπύρος Τσαγκαράτος. «Στην Ευρώπη ο κόσμος αναζητά μικρά σπιτάκια. Στην Ελλάδα μικρά οικόπεδα για να χτίσει και στη συνέχεια αρχίζουν οι πολιτικές πιέσεις για την ένταξη των περιοχών στο σχέδιο πόλης. Και επειδή στις περισσότερες περιπτώσεις δεν καλύπτονται οι όροι δόμησης για να χτίσουν, κάνουν αυθαίρετα...» Όπως υποστηρίζει, «λύση αποτελεί η συνένωση των οικοπέδων προκειμένου να υπάρξει οργανωμένη ανάπτυξη με ταυτόχρονη εισφορά μεγάλων τμημάτων για τη δημιουργία ελεύθερων χώρων πρασίνου. Κάθε περιοχή θα πρέπει να έχει τους δικούς της όρους δόμησης και υπό αυτό το πρίσμα πρέπει να καταργηθεί η εκτός σχεδίου δόμηση. Με αυτό το ζήτημα πρέπει πλέον να τελειώνουμε χωρίς υπερβολές. Πρέπει να ξέρουμε ποια “ρεζέρβα” ελεύθερης γης θέλουμε να έχουμε. Οτιδήποτε άλλο είναι απλώς ένα άλλοθι για να διατηρείται το σημερινό αδιέξοδο...»
Καταργείται στην πράξη ο κανόνας των 200 τετραγωνικών

Κοινή πρακτική έχουν γίνει τα τεχνάσματα για δόμηση πέραν του νόμιμου ορίου
Αν και ο νόμος είναι ξεκάθαρος και προβλέπει στα 4 στρέμματα να χτίζονται 200 τετραγωνικά μέτρα, εντούτοις, όπως λέει στα «ΝΕΑ» ο πρόεδρος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων κ. Πέτρος Γεωργακόπουλος, «στην πράξη καταστρατηγείται».

Σύμφωνα με τον ίδιο, «εξαιτίας των ελαστικών ελέγχων, γίνεται προσθήκη υπογείου όπου μπαίνει η κουζίνα, αλλά και σοφίτας που γίνεται κρεβατοκάμαρα και τα 200 τ.μ. αυξάνονται σε 350 τ.μ. χωρίς κανένα πρόβλημα. Και αυτό ακριβώς το σκηνικό επαναλαμβάνεται και στις παρεκκλίσεις, όπου επιτρέπεται η δόμηση ακόμη και σε οικόπεδα 750 τετραγωνικών μέτρων».

Αυτός είναι και ο λόγος που το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας ζητά την άμεση κατάργηση όλων των παρεκκλίσεων και χρονοδιάγραμμα για την εκτός σχεδίου δόμηση. «Πρέπει να μπει ένα χρονοδιάγραμμα 15ετίας για την κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης», αναφέρει ο πρόεδρος του ΤΕΕ κ. Γιάννης Αλαβάνος.

Όμως όπως επισημαίνεται, «τροφοδότης της εκτός σχεδίου δόμησης είναι η εξ αδιαίρετου ιδιοκτησία, όπου σε 4 στρέμματα αντί για 1 χτίζονται 4 σπίτια παρά το γεγονός ότι αυτό απαγορεύεται». Το «τέχνασμα» οφείλεται σε μεγάλο βαθμό- όπως λένε κτηματομεσίτες- στην αλματώδη αύξηση στις τιμές των οικοπέδων. Έτσι, επειδή η νομοθεσία αναγνωρίζει τη διάσπαση των όγκων, τέσσερις άνθρωποι αγοράζουν από κοινού ένα οικόπεδο και χτίζουν 4 σπίτια των 50 τετραγωνικών μέτρων. Σ΄ αυτή την περίπτωση πάντως, κανείς από τούς ιδιοκτήτες δεν μπορεί να πουλήσει κάποιο από τα σπίτια.

«Κανείς βέβαια δεν περιορίζεται στα 50 τετραγωνικά, αλλά και εδώ οι περισσότεροι προσθέτουν υπόγεια και σοφίτες με αποτέλεσμα τα τετραγωνικά από 200 να αυξάνονται σε 500», αναφέρει ο κ. Γεωργακόπουλος. «Ο νόμος για τη διάσπαση των όγκων επιβάλλει τα κτίσματα να είναι συνδεδεμένα με πέργκολες και τοίχους. Η διάσπαση των οικοπέδων πρέπει να απαγορευτεί εδώ και τώρα».


Οι περιοχές με τη μεγαλύτερη οικοδομική δραστηριότητα

Σύμφωνα με τον κ. Παπαγιαννίδη, «στην Αττική τη μερίδα τού λέοντος στην οικοδομική δραστηριότητα έχουν τα Μεσόγεια, και η εκτίμηση είναι ότι σε σχέση με πέρυσι υπάρχει αύξηση 30%. Ακολουθεί η Κηφισιά με εκτιμώμενη αύξηση- μέχρι στιγμής- 20%, ενώ ίδια εικόνα επικρατεί και για το Δάσος Χαϊδαρίου. Για την περιοχή της Βούλας υπάρχει η εκτίμηση ότι η αύξηση είναι γύρω στο 10%».

Σε ό,τι αφορά την οικοδομική κίνηση στα νησιά, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Συλλόγου Μεσιτών Αθήνας κ. Γιάννη Ρεβύθη, «οι Κυκλάδες σε σχέση με πέρυσι έχουν αύξηση περίπου 30%. Για την Κρήτη η εκτίμηση είναι ότι η αύξηση είναι 22%. Για τα νησιά του Ιονίου 20%, και για τα Δωδεκάνησα και τα νησιά του Βόρειου Αιγαίου από 15% έως 17%».

Όπως επισημαίνει ο πρόεδρος του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων, «τη βάση της πυραμίδας του Εθνικού Χωροταξικού αποτελούν τα Γενικά Πολεοδομικά Σχέδια και τα Σχέδια Χωρικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοιχτών Χώρων (ΣΧΟΑΠ) που είναι τα εργαλεία για τις χρήσεις γης. Όμως αυτή τη στιγμή, υπάρχουν σε εκκρεμότητα από το 2000 περίπου 300 από αυτά σε όλη την Ελλάδα (!). Χωρίς ΓΠΣ και ΣΧΟΑΠ είναι σαν να πολεμάμε μια κατάσταση... ξυπόλητοι στ΄ αγκάθια».

«Η Ελλάδα είναι η μόνη χώρα στην Ευρώπη όπου στη μέση ενός κάμπου μπορείς να χτίσεις ελεύθερα ένα σπίτι. Και το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η τουριστική κατοικία, αφού δεν έχει γίνει καμιά χωροθέτηση για ζώνες κατοικίας και παραθερισμού», επισημαίνει ο κ. Νίκος Σηφουνάκης


πηγή :τα νέα σήμερα ౩౦ αυγούστου 2008